ตอนที่ 6 : ศึกแรกแห่งวรามนตราลัย
เสียงหวีดหวิวจากอากาศฉีกก้องไปทั่วท้องฟ้า ยานแมงป่องโลหะลำั์พุ่งตรงเข้ามาหาโรงเรียนวรามนตราลัย ม่านพลังสีทองที่กางล้อมรอบโรงเรียนสั่นะเืเมื่อถูกยิงด้วยแสงเลเซอร์สีแดง เสียงดัง ครืน! ดังราวกับฟ้าผ่า
“ม่านพลังจะไม่ไหวแล้ว!” นักเรียนชั้นปีห้า ะโขึ้นพร้อมเหงื่อแตกพลั่ก
อาจารย์ใหญ่วรางคณาโบกไม้เท้าแกะสลักด้วยอักขระขอมเก่า สัญลักษณ์ดวงตาแห่งพญานาคปรากฏขึ้นกลางอากาศ ช่วยเสริมกำลังป้องกันให้หนาขึ้น “ทุกคน! เตรียมพร้อมโต้กลับ!”
เพชรกระชับดาบเวทที่สร้างจากเพลิงสีฟ้า เสียงเขามั่นคง “ฉันจะอยู่แนวหน้า!”
คิมหันต์ยิ้มทั้งที่ตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว “งั้นฉันจะเป็แนวรุก ยิงจากระยะไกล!” เขากางสมุดคาถา มือสะบัดออก เกิดลูกไฟสีส้มลอยอยู่รอบตัวนับสิบดวง
เมขลาพนมมือ ร่ายมนตร์ลม ฟ้าหม่นไหว เกิดกระแสลมหมุนวนรอบร่างเธอ “ฉันจะช่วยควบคุมทิศทางโจมตีของมัน”
ศิริพรยืนสงบนิ่ง ไม้เท้าเธอเรืองแสงสว่าง “หน้าที่ของฉันคือคอยรักษาและคุ้มครองทุกคน”
---
ทันใดนั้น ประตูท้องยานเปิดออก สิ่งมีชีวิตรูปร่างประหลาดก้าวออกมา มันสูงกว่าสองเมตร ร่างกายเป็เกราะชีวภาพสีเงิน ดวงตาสีเขียวเรืองรองในความมืด พร้อมอาวุธเลเซอร์ติดแขน
เสียงคำรามแปลกประหลาดดังก้องไปทั้งลาน “---ZZKRRRAAAHH---!”
นักเรียนบางคนถึงกับถอยหลังด้วยความใ แต่เพชระโขึ้น “อย่าถอย! พวกมันไม่ใช่พระเ้า มันก็แค่ศัตรู!”
คิมหันต์ปล่อยลูกไฟพุ่งออกไป ฟู่! กระแทกเข้ากับโล่พลังของมนุษย์ต่างดาว เกิดะเิเสียงดังสนั่น เมขลาตามด้วยพายุหมุนพัดกดลงใส่ศัตรู จนร่างมันเสียหลักล้ม
ศิริพรยกไม้เท้าขึ้น เสียงคาถาโบราณดังก้อง “พลังแห่งพระธรณี จงโอบกอดลูกศิษย์ของข้า!” พื้นลานเวทแตกออก เถาวัลย์เวทสีทองพันรอบเพื่อน ๆ ปกป้องจากการยิงสวนกลับ
เพชรพุ่งไปข้างหน้า ดาบเพลิงในมือฟาดฟันใส่เกราะโลหะของมันจนแตกกระจายประกายไฟสะบัดราวดาวตก
---
แม้จะโค่นได้หนึ่งตน แต่ยังมีอีกหลายสิบตนทยอยลงมาจากยาน ล้อมโรงเรียนไว้รอบด้าน
อาจารย์ใหญ่วรางคณาะโก้อง “นี่เป็ศึกจริงที่พวกเธอต้องเผชิญ! นักเรียนทุกคน จงพิสูจน์ว่าเืนักเวทย์ไทยจะไม่ยอมก้มหัวต่อใครทั้งนั้น!”
นักเรียนกว่าร้อยคนพร้อมใจกันะโ “เพื่อวรามนตราลัย! เพื่อแผ่นดินไทย!”
---
จบตอนที่ 6