ค่ายอาสา...หารัก NC20+

สายลมโชยเอื่อยยามเช้าตรู่พัดผ่านยอดไม้ใบหญ้าในหมู่บ้านหนองดินสอ นำพาเอาไอเย็นจาง ๆ ของค่ำคืนที่เพิ่งผ่านพ้นมาผสมผสานกับกลิ่นอายดินแดงชื้นแฉะและกลิ่นฟางแห้งโชยมาตามลม แสงอาทิตย์สีทองอบอุ่นค่อย ๆ โผล่พ้นทิวเขาเตี้ย ๆ ที่โอบล้อมชุมชน สาดส่องขับเน้นให้เห็นละอองฝุ่นแกลบละเอียดลอยฟุ้งเป็นประกายระยิบระยับล้อแสงตะวัน ลานดินกว้างใหญ่ของหมู่บ้านซึ่งปกติเงียบเหงา บัดนี้ถูกจับจองไปด้วยกองข้าวเปลือกสีเหลืองทองอร่ามขนาดยักษ์หลายกองที่ชาวบ้านเตรียมนำมาเกลี่ยตากแดดเพื่อไล่ความชื้น

"เอ้า! พวกเรา... เร่งมือกันหน่อยจ้า แดดกำลังดีเลยวันนี้ รีบเกลี่ยข้าวให้ทั่วลาน จะได้แห้งทันเก็บก่อนค่ำ"

เสียงตะโกนอย่างกระฉับกระเฉงของลุงสมศักดิ์ ผู้ใหญ่บ้านใจดีปนเสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากของชาวบ้านวัยกลางคนดังแว่วมาแต่ไกล ช่วยปลุกเร้าพลังกายของเหล่านักศึกษาค่ายอาสาพัฒนาชนบทที่ตื่นนอนแต่เช้าตรู่เพื่อมาร่วมแรงร่วมใจทำกิจกรรมวิถีชาวบ้านในวันนี้ ทุกคนสวมเสื้อยืดสีเข้มทะมัดทะแมงพร้อมลุยงาน บ้างคาดผ้าขาวม้าไว้ที่เอว บ้างก็สวมหมวกปีกกว้างเพื่อกันแสงแดดที่เริ่มจะทวีความร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ตามเข็มนาฬิกา

ในบรรดานักศึกษาที่กำลังขะมักเขม้น เบลยืนปักหลักอยู่ใจกลางลานกว้าง หุ่นสปอร์ตเกิร์ลสุดเซ็กซี่ของเธอในวันนี้ยังคงเป็นที่ดึงดูดสายตาอย่างเลี่ยงไม่ได้ หญิงสาวสวมเสื้อยืดสีเทาเข้ารูปเนื้อบางเบาที่เน้นส่วนโค้งเว้าของหน้าอกหน้าใจตูมตึงขนาดดินระเบิดจนเบียดรัดร่องอกอวบอิ่มชูชันอย่างเด่นชัด ท่อนล่างเป็นกางเกงกีฬาขาสั้นกุดสีดำสนิทอวดเรียวขาเนียนสวยสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดปราศจากริ้วรอย สะโพกผายกลมกลึงงอนงามบิดส่ายเบา ๆ ตามจังหวะที่เธอเหวี่ยงไม้กวาดทางมะพร้าวด้ามยาวเกลี่ยข้าวเปลือกสีทองกระจายตัวออกไปตามพื้นดิน แผ่นหลังนวลชื้นไปด้วยเหงื่อจนเสื้อยืดแนบสนิทไปกับผิวเนื้อนุ่มละมุน ผมสีดำขลับมัดรวบเป็นหางม้าสูงส่ายไกวไปมาปะทะลำคอระหงยามที่เธอขยับร่างกายอย่างกระฉับกระเฉง

ทว่า ความตั้งใจในการทำงานของเธอกลับต้องสะดุดลงทุก ๆ ห้านาที... ด้วยน้ำมือของใครบางคน

"นี่... ยัยตัวแสบ กวาดเบา ๆ หน่อยสิ ฝุ่นแกลบมันฟุ้งเข้าตาฉันหมดแล้วเนี่ย หรือว่าไม่มีแรง? แรงดีแต่เรื่องอื่นหรือไงหืม?"

น้ำเสียงกวนประสาททุ้มต่ำดังขึ้นใกล้ ๆ ตัว พร้อมกับด้ามไม้กวาดทางมะพร้าวอีกด้ามที่จงใจยื่นมาขวางหน้า ขัดจังหวะการลากไม้กวาดของเบลอย่างพอดิบพอดี เบลชะงักกึก ถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะตวัดนัยน์ตาสวยวาวโรจน์หันไปมองต้นเสียงอย่างเอาเรื่อง

บิ๊กยืนอยู่ตรงนั้น ชายหนุ่มหล่อมาดตี๋อินเตอร์ ผิวขาวสะอาดสะอ้านของเขาบัดนี้ขึ้นสีระเรื่อจากการต้องแดดเมืองร้อน ใบหน้าหล่อเหลาประดับด้วยรอยยิ้มมุมปากแสนกวนโอ๊ยปนขี้เล่นที่ชวนให้คนมองรู้สึกหมั่นไส้ปนใจสั่นได้อย่างประหลาด เสื้อกล้ามสีขาวเนื้อบางเปียกชื้นแนบเนื้อจนเผยให้เห็นแผงอกแกร่งลอนกล้ามเนื้อหน้าท้องเรียงตัวสวยงาม และหัวไหล่หนากำยำที่ชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อสะท้อนแดดประกายวาววับ บิ๊กเอียงคอจ้องมองเธอ แววตาเรียวคมของเขาทอประกายลุ่มลึกและเจ้าเล่ห์อย่างสื่อความหมาย

"บิ๊ก! ถอยไปเลยนะ ถ้าไม่มีน้ำใจจะช่วยก็อย่ามาขัดขวางคนอื่นเขาทำงาน ไปกวนประสาทคนอื่นนู่นไป๊!" เบลแหวใส่ ปากเก่งสวนกลับทันควันพลางขยับก้าวหลบเพื่อจะเกลี่ยข้าวเปลือกต่อ ทว่าบิ๊กกลับแกล้งเหยียดด้ามไม้กวาดมาขวางหน้า แกล้งกวาดเศษฟางมาขัดขาเธอ แถมยังยื่นเท้าหนามาเหยียบสกัดปลายเท้าบางเบา ๆ จนขัดขาร่างระหงให้ซวนเซเสียหลักเกือบจะล้ม ดีที่เธอใช้ด้ามไม้กวาดของตัวเองค้ำยันพื้นไว้ทัน

"ใครบอกว่าฉันไม่ช่วย? ฉันก็เกลี่ยอยู่นี่ไง... แต่เกลียดหน้าเธอมากกว่า เห็นทำท่าเหมือนเก่ง ขยันขันแข็งประชดใครอยู่ได้" บิ๊กหัวเราะเบา ๆ ในลำคออย่างผู้ชนะยามเห็นสะโพกงามเสียจังหวะบิดไหว ชายหนุ่มยังคงขยับไม้กวาดทางมะพร้าวปาดข้าวเปลือกเข้ามาใกล้ปลายเท้าของเบลจงใจให้ฝุ่นสีทองฟุ้งกระจายเล็กน้อย

"ไอ้ตี๋บ้า! แกตั้งใจกวนประสาทฉันชัด ๆ" เบลกัดฟันกรอด ยกลำแขนขึ้นซับเหงื่อตรงหน้าผากพยายามข่มอารมณ์ไม่ให้กระโดดเตะคนตรงหน้า ทว่าท่าทางฟึดฟัดและทรวงอกอวบหยุ่นที่สะท้อนขึ้นลงตามจังหวะการหอบหายใจกระชันนั้นกลับดึงดูดสายตาคมกริบของบิ๊กให้จับจ้องนิ่งสนิท

บิ๊กปัดสายตามองต่ำชื่นชมเรือนร่างสุดเอ็กซ์ของคู่ปรับสาวอย่างไม่คิดจะปิดบัง นัยน์ตาร้อนแรงของเขาไล่ตั้งแต่ลำคอระหงสีน้ำผึ้งนวล เนินอกอวบอัดที่เบียดชิดชูชันดันเนื้อผ้าบางเบาจนเห็นรอยขอบบราเซียรำไร ก่อนจะเลื่อนต่ำลงไปยังเอวคอดกิ่วและสะโพกกลมกลึงดินระเบิดที่ขยับไหวอยู่ใต้กางเกงกีฬาสั้นกุดสีดำ สายตาของเขาช่างโลมเลียลึกซึ้งจนเบลรู้สึกราวกับว่าเสื้อผ้าที่สวมใส่ถูกถอดถอนออกไปด้วยสายตาคู่นั้น ความทรงจำอันเร่าร้อนข้างโอ่งมังกรหลังส้วมซึมในวันนั้นผุดขึ้นมาในหัวสมองอย่างกะทันหัน ภาพเรือนร่างของตัวเองที่ถูกยกลอยพาดขอบโอ่งมังกรและตัวตนหนายักษ์ร้อนจัดของเขาที่กระแทกกระทั้นทะลวงลึกเข้ามาจนสุดตัวทำเอาใจสาวสั่นระรัว ใบหน้าหวานร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อ ๆ จนต้องรีบก้มหน้าหลบสายตา

"มองอะไรของนาย... ไอ้คนลามก!" เบลกระซิบเสียงขุ่น คาดโทษด้วยความอายที่แล่นริ้วขึ้นสองแก้ม

"มองคู่ปรับเก่าไง ทำไม? มองไม่ได้เหรอ... เมื่อก่อนจับมากกว่านี้ยังไม่เห็นบ่นสักคำ" บิ๊กกระซิบตอบเสียงแผ่วต่ำที่มีเพียงแค่เธอกับเขาเท่านั้นที่ได้ยิน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์เผยเด่นชัดขึ้นจนน่าหมั่นไส้

"หุบปากไปเลยนะบิ๊ก! อยากโดนฉันเอาด้ามไม้กวาดฟาดหัวหรือไง!" เบลขู่ฟ่อ แต่แก้มใสกลับแดงก่ำราวมะเขือเทศสุก

ระหว่างที่ทั้งคู่ปะทะคารมกันนั้น แป้งและเป้ที่อยู่ถัดไปไม่ไกลกำลังช่วยกันยกกระสอบข้าวเปลือกมาเทกอง แป้งหันมาเห็นคู่กัดสองคนยืนจ้องหน้ากันหน้าดำหน้าแดงจึงตะโกนถามด้วยความหวังดี

"เบล... มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ? บิ๊กเขาแกล้งอะไรเบลอีกแล้วเหรอ?"

เบลสะดุ้งตัวเล็กน้อย รีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วหันไปโบกมือให้เพื่อนสาวคนสนิท "ไม่มีอะไรหรอกแป้ง! แค่คุยเรื่องทิศทางเกลี่ยข้าวเฉย ๆ จ้า แป้งทำงานต่อเถอะ" หญิงสาวแกล้งฉีกยิ้มกว้าง ทั้งที่ในใจอยากจะทุบบิ๊กให้ดินกลบหน้า

"คุยเรื่องทิศทางเกลี่ยข้าว... หรือคุยเรื่องทิศทางที่จะไปต่อเย็นนี้ดีล่ะ?" บิ๊กยังคงไม่ลดละความพยายามในการหยอกเย้า ชายหนุ่มหมุนตัวกลับหลังหันทำท่าเกลี่ยข้าวเปลือกอย่างคล่องแคล่วชำนาญยามที่ผู้ใหญ่บ้านเดินผ่านมา ทว่าพอพ้นสายตาของชาวบ้านและเพื่อนร่วมค่าย บิ๊กก็ขยับกายเข้ามาประชิดร่างบางด้านหลังอีกครั้งอย่างรวดเร็ว

ระยะห่างลดลงจนผิวเนื้ออุ่นร้อนของบิ๊กแทบจะสัมผัสกับแผ่นหลังชื้นเหงื่อของเบล กลิ่นกายชายหนุ่มผสมกลิ่นอายแดดยามเช้าและกลิ่นเหงื่อจาง ๆ ลอยแตะจมูกเบลจนใจสั่นสะท้านสะกดกลั้นความหวามไหว หญิงสาวพยายามก้มหน้าก้มตาใช้ไม้กวาดกวาดข้าวเปลือกไปด้านข้าง แต่การที่บิ๊กมายืนซ้อนอยู่ด้านหลังในมุมอับสายตาจากคนอื่น ทำให้เกิดช่องว่างแห่งความลับกลางวันแสก ๆ ขึ้นมา

จังหวะที่ผู้ใหญ่บ้านและชาวบ้านคนอื่น ๆ หันไปช่วยกันดึงแผ่นสังกะสีมารองรับเม็ดข้าวเปลือกที่ลานฝั่งตรงข้าม และเพื่อน ๆ ในค่ายกำลังวุ่นวายอยู่กับการยกตะกร้าข้าว บิ๊กฉวยโอกาสยามที่ทุกคนเผลอและไม่ทันสังเกตเห็น... ชายหนุ่มปล่อยมือข้างหนึ่งจากด้ามไม้กวาด เอื้อมลงต่ำอย่างเงียบเชียบและแม่นยำ เลื่อนฝ่ามือแกร่งสากร้อนลูบไล้เข้าหาบั้นท้ายกลมกลึงตึงแน่นของเบลทันที!

หมับ!

ฝ่ามือหนาบีบขยำลงบนแก้มก้นสะโพกผายดินระเบิดของเบลเบา ๆ ทว่าเน้นย้ำความตึงแน่นผ่านกางเกงกีฬาขาสั้นกุดชิ้นบาง สัมผัสอุ่นจัดของฝ่ามือชายหนุ่มที่ลูบไล้ลากไล้ขึ้นต่ำตามแนวโค้งของสะโพกสาวอย่างจงใจทำให้เบลสะดุ้งสุดตัว ร่างระหงเกร็งกึก ใบหน้าหวานร้อนฉ่าราวกำลังถูกไฟเผาผลาญ ลมหายใจสะดุดกึกในลำคอ ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจปนเสียวซ่านรัญจวนใจที่จู่ ๆ ก็ถูกลอบลวนลามกลางลานกว้างท่ามกลางผู้คนมากมายเช่นนี้

"อ๊ะ!..." เบลหลุดอุทานเสียงแผ่วเบา ร่างกายสั่นระริกไปถึงปลายเท้า บั้นท้ายงอนงามบิดขยับหนีตามสัญชาตญาณ ทว่ามือหนาของบิ๊กกลับกดกระชับตรึงสะโพกงามของเธอไว้แน่นขึ้น ลูบไล้เน้นย้ำจุดอ่อนไหวตรงกึ่งกลางบั้นท้ายสาวจนเธอรู้สึกได้ถึงกระแสความเสียวซ่านแล่นริ้วเข้าสู่ท้องน้อยจนหน้าขาเกร็ง

"บิ๊ก... ปล่อย... คนเห็น..." เบลเค้นเสียงกระซิบสั่นเครือหันกลับมาถลึงตาใส่ชายหนุ่มอย่างตื่นตระหนก หัวใจของเธอเต้นระรัวโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ความกดดันจากการกลัวว่าคนอื่นจะจับได้ผสมปนเปกับความเสียวซ่านยามฝ่ามือสากร้อนบีบเค้นเนื้อก้นแน่นหยุ่นขยำเนื้อผ้าตึงแน่นทำเอาเธออ่อนยวบจนเกือบไร้แรงพยุงตัว

"ไม่มีใครเห็นหรอกนะ... ทุกคนกำลังยุ่งกันอยู่" บิ๊กกระซิบตอบข้างแก้มเนียน นัยน์ตาคมพราวระยับเต็มไปด้วยความพึงพอใจที่ได้เห็นปฏิกิริยาของหญิงสาว ชายหนุ่มบีบเค้นเน้นน้ำหนักมือลงบนเนื้อก้นงามงอนแรง ๆ อีกครั้งอย่างหมั่นเขี้ยวจนเบลสูดปากเบา ๆ ด้วยความซ่านสยิว ก่อนที่บิ๊กจะค่อย ๆ ถอนฝ่ามือออกอย่างเชื่องช้าลากไล้ผ่านต้นขาเนียนไปเกาะกุมไม้กวาดตามเดิม ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเมื่อผู้ใหญ่บ้านหันกลับมามองทางพวกเขาทั้งคู่

เบลยืนหอบหายใจสะท้าน ตัวสั่นเกร็งหน้าร้อนผ่าวเหมือนคนจับไข้ ดวงตาสวยเยิ้มคลอไปด้วยประกายแห่งอารมณ์รักปนหวาดเสียวลึกซึ้ง หญิงสาวขยับยืนห่างจากบิ๊กก้าวใหญ่ ย่นระยะหลีกเลี่ยงสัมผัสลึกลับนั่น พยายามระงับจิตใจสะกดกั้นความปั่นป่วนในกายที่ถูกปลุกปั่นขึ้นมาเพียงแค่การสัมผัสสั้น ๆ

"ไอ้บ้าบิ๊ก... ฝากไว้ก่อนเถอะ" เบลบ่นพึมพำในลำคอพยายามรวบรวมสติกลับมาเกลี่ยข้าวต่อ แต่สายตาและสมาธิของเธอเตลิดเปิดเปิงไปหมดแล้ว ความรู้สึกสากร้อนของฝ่ามือบิ๊กที่บีบขยำสะโพกของเธอยังคงติดแน่นหลอกหลอนอยู่บนผิวเนื้อชวนให้เสียวสะท้านทุกครั้งที่ก้าวขา

เวลาผ่านไปจนกระทั่งตะวันลอยเด่นกลางหัว แสงแดดแผดเผาจนลานดินแห้งแล้งและร้อนระอุ กิจกรรมช่วงเช้าอันเหน็ดเหนื่อยจบลงด้วยความสำเร็จ ข้าวเปลือกสีทองถูกเกลี่ยเรียงรายเต็มลานกว้างรอการผึ่งแดดจนแห้งสนิท ลุงสมศักดิ์ประกาศให้ทุกคนแยกย้ายพักผ่อนเป็นเวลาสามสิบนาทีเพื่อดื่มน้ำคลายร้อนและเตรียมตัวสำหรับมื้อกลางวัน

เหล่านักศึกษาและชาวบ้านต่างทยอยเดินแยกย้ายไปนั่งพักตามร่มเงาไม้รอบลานข้าว เบลรีบเดินกึ่งวิ่งตรงไปยังถังน้ำดื่มพลาสติกใบโตที่ตั้งอยู่ใต้เงาไม้ข่อยขนาดใหญ่ หญิงสาวตักน้ำเย็นขึ้นมาดื่มอัก ๆ ด้วยความหิวกระหาย ละอองน้ำเย็นช่วยดับความร้อนผ่าวบนใบหน้าและเนื้อตัวได้บ้าง แต่ภายในจิตใจยังคงร้อนรุ่มกระวนกระวายจากเหตุการณ์กลางลานข้าวเปลือกที่ผ่านมา

จังหวะที่เบลกำลังหันหลังกลับไปเตรียมจะหาที่นั่งพักที่ไกลจากบิ๊กที่สุด ข้อมือบางของเธอกลับถูกมือแกร่งที่คุ้นเคยคว้าหมับเข้าให้อย่างไม่ทันตั้งตัว!

"อุ๊ย!..." เบลสะดุ้งวาบ ยังไม่ทันได้อ้าปากร้องถาม ร่างของเธอกลับถูกดึงรั้งและลากเลี่ยงเดินหลบฝูงชนเข้าไปยังด้านหลังพุ่มไม้หนาและเงียบสงัดเบื้องหลังร่มมะขามยักษ์ใหญ่ที่เงียบเชียบและไร้ผู้คนสัญจร

"บิ๊ก! นายจะลากฉันมาที่นี่ทำไมเนี่ย ปล่อยนะ!" เบลพยายามสะบัดข้อมือออกจากการเกาะกุมของชายหนุ่ม ทว่าบิ๊กกลับหมุนตัวหันกลับมาใช้พละกำลังที่เหนือกว่ารวบร่างของเธอเข้าไปเบียดชิดกับลำต้นมะขามใหญ่ แผ่นหลังนวลของเบลแนบสนิทไปกับเปลือกไม้สากระคาย ขณะที่ร่างสูงกำยำชุ่มเหงื่อของบิ๊กก้าวเข้ามาทาบทับยืนปิดกั้นทางหนีของเธอไว้ทั้งหมดอย่างมิดชิด

"จะรีบไปไหนล่ะยัยตัวแสบ? ยังคุยกันไม่รู้เรื่องเลยไม่ใช่เหรอ?" บิ๊กโน้มตัวลงมาประชิด ใบหน้าหล่อเหลาอยู่ห่างจากใบหน้าของเธอเพียงไม่ถึงคืบ จนเบลสามารถสัมผัสได้ถึงไอความร้อนจากลมหายใจกระชั้นและกลิ่นกายบุรุษเพศที่เปี่ยมไปด้วยพลังงานดิบของเขา

"จะคุยอะไรอีก! กวนประสาทฉันทั้งเช้ายังไม่พอใจหรือไง? แล้วเมื่อกี้ที่ลานข้าว... นายแอบแกล้งฉันแบบนั้นได้ยังไง ถ้ามีคนเห็นขึ้นมาจะทำยังไงฮะ!" เบลเค้นเสียงกระซิบด่าพยายามแสดงท่าทางดุร้ายปากเก่งเข้าข่ม สองมือเรียวยกขึ้นยันแผงอกแกร่งเนียนละเอียดของบิ๊กไว้คล้ายจะผลักไส ทว่าผิวเนื้ออุ่นจัดและมัดกล้ามเนื้ออกที่เต้นตุบ ๆ ตามจังหวะหัวใจของเขากลับทำให้ฝ่ามือของเธออ่อนแรงลงอย่างไร้ความหมาย

"หึ กลัวคนเห็นแล้วเสียวไหมล่ะ?" บิ๊กเลิกคิ้วมอง แววตาเรียวคมแฝงความเจ้าเล่ห์ยั่วประสาทปนเอ็นดูคู่ปรับสาว "ตัวสั่นสะท้านขนาดนั้นน่ะ... ปากเก่งบ่นอุบ แต่สะโพกบิดสู้มือฉันเลยนะเบล คิดว่าฉันดูไม่ออกหรือไง?"

คำพูดจี้จุดใจดำทำเอาเบลหน้าร้อนฉ่าจนแดงระเรื่อพาดผ่านไปถึงใบหูเล็กระหง หญิงสาวกัดริมฝีปากแน่นพยายามหลบเลี่ยงนัยน์ตาเรียวคมจับผิดของชายหนุ่มที่ราวกับอ่านความรู้สึกส่วนลึกของเธอออกทั้งหมด

"ไอ้คนหลงตัวเอง! ใครสะโพกบิดสู้มือนายกัน! ฉันแค่ตกใจและพยายามขยับหนีต่างหาก!" เบลโกหกคำโต ทั้งที่ความจริงอารมณ์กระสันเสียวซ่านในวันนั้นยังคงแล่นริ้วอยู่ในร่างกายพร้อมตอบสนองต่อสัมผัสของเขาตลอดเวลา

บิ๊กแค่นยิ้มบาง ชายหนุ่มไม่ยอมปล่อยให้คู่ปรับแสนสวยพูดเฉไฉ ชายหนุ่มขยับมือหนาทั้งสองข้างเลื่อนมาโอบกระชับรอบเอวคอดกิ่วของเบลเบา ๆ ฝ่ามือสากแกร่งบีบเค้นลงบนเอวบางลูบไล้ขึ้นลงผ่านเนื้อผ้าเปียกชื้น สัมผัสอุ่นชื้นกระตุ้นความรู้สึกวาบหวามจนเบลเผลอแอ่นอกหยุ่นอวบอัดเข้าหาอกแกร่งของเขาเล็กน้อยตามสัญชาตญาณ ร่างระหงเกร็งกึกกลั้นเสียงครางรัญจวนในลำคอ

"หนีเก่งจริง ๆ นะ... แต่ร่างกายเธอไม่ได้บอกแบบนั้นเลย" บิ๊กเอ่ยเสียงพร่าต่ำ คลอเคลียใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้เข้ามาใกล้แก้มเนียน ปลายจมูกโด่งของเขาเฉียดผ่านแก้มใสสีน้ำผึ้งของเบลไปมา สูดดมกลิ่นแป้งเด็กผสมกลิ่นไอสาวเปียกชื้นที่หอมหวานเย้ายวนใจ ชวนให้เสือหนุ่มอย่างเขาอยากจะตะครุบเหยื่อตรงหน้าขย้ำให้แหลกคามือเสียตอนนี้

"บิ๊ก... อย่า... ตรงนี้ไม่ได้นะ..." เบลร้องประท้วงเสียงสั่นเครือ สองมือเกาะเกี่ยวแผงอกแกร่งของเขาไว้แน่นเพื่อพยุงตัวไม่ให้ทรุดฮวบ ความแข็งแกร่งและอำนาจเหนือกว่าของบิ๊กทำให้เธอรู้สึกอ่อนไหวหัวใจเต้นสั่นระรัวดุจกลองรบ

บิ๊กโน้มตัวต่ำลงไปอีกเล็กน้อยจนใบหน้าของเขาเกือบชิดใบหูนิ่มระหงของเบลที่ขึ้นสีแดงก่ำชวนมอง ชายหนุ่มจงใจเป่าลมหายใจร้อนระอุรดซอกหูและลำคอระหงจนเบลขนลุกเกรียวไปทั้งตัว ร่างงามสั่นสะท้านระริกสะกดกั้นความหวิวหวานที่แล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย

"ฉันรู้ว่าตรงนี้ไม่ได้... แต่เย็นนี้มีที่ที่ได้" บิ๊กกระซิบน้ำเสียงพร่าต่ำทุ้มเย้ายวนใจสั่น สะกดจิตวิญญาณคู่ปรับสาวให้จมดิ่งลงในความกระสัน

"นัดหมายเรื่องอะไรของนาย..." เบลถามเสียงละห้อย สติสัมปชัญญะเริ่มพร่าเลือนด้วยความหวาดเสียวปนใคร่รู้

บิ๊กยิ้มกริ่ม แววตาประกายสลัวทอแสงดิบกระหายลุ่มลึก ชายหนุ่มเอ่ยกระซิบข้างหูนิ่มแผ่วเบาทว่าชัดเจนทุกถ้อยคำ ทิ้งท้ายไว้เป็นคำสั่งที่ชวนให้คนฟังใจเต้นสะท้านจนแทบหยุดหายใจ

"เย็นนี้... หลังเลิกกิจกรรมค่ายทั้งหมด ให้เธอเดินเลี่ยงหนีเพื่อน ๆ ไปซะ ห้ามให้ใครเห็น... แล้วไปเจอฉันที่กระท่อมปลายนาท้ายทุ่งนาแห้งแล้งนู่น" บิ๊กเว้นจังหวะ โน้มริมฝีปากแตะผ่านติ่งหูนิ่มของเบลเบา ๆ จนร่างระหงสะดุ้งวาบ ก่อนจะกระซิบประโยคท้าทายที่ทำให้เบลยืนตัวเกร็งสั่นสะท้านชวนสยิวหัวใจสุดขีดขั้ว

"ไปคุยงานเรื่อง... ล้างโคลนต่อจากวันนั้นให้สะอาดสะอ้าน... หวังว่าคราวนี้น้ำเย็นข้างโอ่งมังกรจะไม่ทำให้เธอหนาวเกินไปนะ"

สิ้นเสียงกระซิบพร่าต่ำอันเปี่ยมด้วยความหมายลึกซึ้ง บิ๊กก็ค่อย ๆ ถอนใบหน้าหล่อและฝ่ามือแกร่งที่บีบเค้นเอวคอดของเธอออก ชายหนุ่มส่งยิ้มพราวเสน่ห์แสนเจ้าเล่ห์ทิ้งท้ายไว้ให้คู่ปรับคนสวย ก่อนจะเดินทอดน่องแยกตัวออกไปด้านข้างพุ่มไม้กลับไปรวมกลุ่มกับเพื่อน ๆ อย่างแนบเนียน ทิ้งให้เบลยืนพิงต้นมะขามใหญ่ตระหง่านอยู่เพียงลำพัง

เบลยืนตัวเกร็งสั่นสะท้านไปทั่วเรือนร่าง ใบหน้าหวานแก้มแดงสุกปลั่ง ร้อนผ่าวราวคนไข้ขึ้นสูง ลมหายใจสะอึกสั่นระริกสะกดกลั้นความตื่นตระหนกปนเสียวสะท้านที่ตีตื้นขึ้นมาในอกจนจุก สองมือเรียวกุมเข้าหากันแน่นจนชื้นเหงื่อ หัวใจในอกเต้นรัวเร็วโครมครามจนแทบจะควบคุมไม่ได้ สายตาของเธอเผลอมองตามแผ่นหลังหนากำยำของบิ๊กที่เดินจากไปอย่างปั่นป่วน สับสนปนเประหว่างความกลัว ความกระหายตื่นเต้น และความลับสยิวที่กำลังรอคอยเธออยู่ที่กระท่อมปลายนาท้ายทุ่งยามค่ำคืนนี้...

ความรุ่มร้อนในอกทวีความรุนแรงจนยากจะดับได้เสียแล้ว!

(ติดตามตอนต่อไป...)