ตอนที่ 15 เริ่มเลย มาถ่ายทอดสดกินปลาหมึกกันเถอะ (15)
เหล่าทหารถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่ทันทีที่ทหารคนหนึ่งส่งสัญญาณ ปลาหมึกั์ก็เข้ามาหาพวกเขาอีก!
ปลาหมึกั์ใช้หนวดของมันฟาดลงบนกับพื้นและเคลื่อนตัวอย่างรวดเร็ว!
พวกมันอาจััได้ถึงแร่พลังงาน ถึงได้ถลาเข้ามาเป็กลุ่มเช่นนี้
“ท่านพลเอก ทำยังไงดีครับ!” ชาร์ลถามขึ้นอย่างร้อนใจ
“เราทิ้งแร่พลังงานไปไม่ได้ ไม่อย่างนั้นพวกเอเลี่ยนจะกัดกินแร่พลังงานทั้งหมดอย่างรวดเร็ว และความแข็งแกร่งของพวกมันจะเพิ่มขึ้น!”
เหล่าเอเลี่ยนสามารถกัดกินแร่พลังงานได้โดยตรง ซึ่งแร่นี้จะช่วยประทังท้องที่ว่างเปล่าและเพิ่มพละกำลังของพวกมัน
“บอกพวกทหารว่าคราวนี้พวกเราต้องป้องกันแร่ให้ถึงที่สุด”
ดาบเลเซอร์ในมือของโอคาซีถูกกระตุ้นพลังงานจนถึงระดับสูงสุด และพลเอกหนุ่มก็เป็คนแรกที่ะโออกไปต่อสู้กับปลาหมึกั์
“เหล่าทหาร! จงสู้สุดกำลัง!” ผู้ช่วยชาร์ลเปิดโหมดพลังงานของดาบเลเซอร์ให้อยู่ในระดับสูงสุดเช่นกัน ก่อนจะไล่ตามท่านพลเอกไปต่อสู้กับปลาหมึกั์ทั้งหลาย!
“โธ่เอ๊ย! ฉันบอกแล้วไงว่าเ้าพวกนี้มันโง่!” ทันทีที่สวี่หลิงอวิ๋นมาถึง เธอก็พบว่าปลาหมึกั์ได้ทำลายเครื่องจักรกลของเหล่าทหารไปหลายลำแล้ว และพวกเขาเ่าั้ก็ไม่สามารถต่อสู้ต่อได้ แต่ถึงอย่างนั้น เหล่าทหารก็ยังไม่ยอมทิ้งแร่พลังงาน
“คอยดูฝีมือฉันนะ!” สวี่หลิงอวิ๋นะโออกไป “ปิดช่องระบายอากาศทั้งหมดให้ฉันเดี๋ยวนี้!”
เหล่าทหารรู้สึกสับสนหลังจากได้ยินคำสั่งดังกล่าว ทว่าพวกเขากลับปิดช่องระบายอากาศอย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงสังเกตเห็นเครื่องจักรสีชมพูเคลื่อนตัวลงมาจากท้องฟ้า
ไม่ต้องเอ่ยก็รู้ว่าเครื่องจักรกลนี้เป็ขององค์หญิง!
สวี่หลิงอวิ๋นหยิบผงพริกจำนวนมากออกมาจากปุ่มมิติกักเก็บของเธอแล้วโรยมันใส่ปลาหมึกที่กำลังโบกสะบัดหนวดของมัน ราวกับเทพธิดากำลังโปรยปรายดอกไม้!
“อ๊า!” ปลาหมึกั์ไม่ตอบอะไรจนกระทั่งกลิ่นฉุนกระทบเข้ากับใบหน้าของพวกมัน
ทันใดนั้น พวกมันก็รู้สึกเ็ปที่ตาเป็อย่างมากจนไม่สามารถแม้แต่จะลืมตาได้! โอ้ ไม่นะ!
ปลาหมึกั์ตะเกียกตะกายและใช้หนวดของมันถูเข้ากับดวงตา ทว่าบนหนวดของมันกลับมีผงพริกอยู่เช่นกัน นั่นทำให้อาการของมันยิ่งแย่ลง!
แล้วเหล่าทหารจะพลาดโอกาสสำคัญเช่นนี้ได้อย่างไร? พวกเขาเปิดโหมดพลังงานของดาบเลเซอร์ก่อนจะพุ่งตรงไป ไม่นานหลังจากนั้นพวกมันทั้งสิบตัวก็ถูกกำจัดออกไป
“เชี่ย!”
“เชี่ย!”
“เชี่ย!”
........
เดิมทีผู้ชมต่างคิดว่าพวกเขาจะได้เห็นการต่อสู้ที่นองเืและดุเดือด! แต่ภาพที่น่าทึ่งเช่นนี้ก็ทำให้สะดุดตาได้เช่นกัน ว่าไหม?
“สิ่งที่เรียกว่าผงพริกนั่นสุดยอดไปเลย ฉันแนะนำว่าพวกทหารควรมีติดตัวไว้สักอัน!”
“แม่ฉันถามว่าทำไมฉันถึงนั่งคุกเข่าตอนดูวิดีโอนี้ แต่พอแม่เห็นภาพตรงหน้า แม่ถึงกับลงมานั่งคุกเข่าด้วยกัน...”
“ยอดเยี่ยมไปเลย! ถึงฉันจะไม่ชอบองค์หญิงสาม แต่ฉันชอบความเรียบง่ายและเืเย็นของเธอ!”
........
องค์หญิงสามมีพริกจำนวนมากอยู่ในปุ่มมิติกักเก็บของเธอ และไม่มีอย่างอื่นนอกเหนือจากพริก ซึ่งมีระดับความเผ็ดเทียบเท่ากับพริกปีศาจ!
ปลาหมึกั์เหล่านี้ไม่สามารถทนกับกลิ่นฉุนระยะใกล้ได้ ยิ่งไปกว่านั้น พวกมันก็ถูกแทงจนล้มลงไปกองกับพื้นแล้วยังถูกโรยผงพริกลงไปที่ใบหน้าอีกหรือ? มันไม่ง่ายเลยที่เหล่าเอเลี่ยนจะรับมือไหว!
สวี่หลิงอวิ๋นกระโจนเข้าไปหาเหล่าเอเลี่ยนที่เริ่มเคลื่อนตัวอีกครั้ง เธอโรยผงพริกเข้าไปในตาข้างหนึ่งของพวกมันอย่างแม่นยำ ความคล่องแคล่วของเธออยู่ในระดับพอดี และหลังจากนั้นไม่นานพวกมันก็ล้มลงด้วยเวลาอันน้อยนิด
เหล่าปลาหมึกั์ตกอยู่ในความโกลาหลทุกครั้งที่เธอบินเข้าหา
ทว่าพวกมันกลับใช้หนวดปิดตาตนเองอย่างชาญฉลาด “เฮ้ แกทำยังกับพี่สาวกินมังสวิรัติงั้นแหละ แค่โรยผงพริกเองนะ? ดูดาบเลเซอร์ของฉันซะก่อน!”
เยี่ยมมาก! สวี่หลิงอวิ๋นใช้ดาบเลเซอร์ของเธอฟันปลาหมึกั์อยู่ครู่หนึ่ง ทว่าปลาหมึกั์มีจำนวนเยอะเกินไป!
เธอบินขึ้นและโรยผงพริกอีกครั้ง!
หากสวี่หลิงอวิ๋นเห็นว่าปลาหมึกั์ตัวไหนไม่ให้ความร่วมมือโดยการเอาหนวดปิดตาไว้ หญิงสาวก็จะป้อนดาบเลเซอร์ให้แก่พวกมัน ทุกการเคลื่อนไหวของเธอทำให้ปลาหมึกั์ล้มลงกับพื้น!
พลเอกโอคาซีมองดูภาพตรงหน้าด้วยท่าทีสงบนิ่ง อารมณ์ตึงเครียดของเขาเริ่มคลายลง หากสถานการณ์ยังดำเนินต่อไปเช่นนี้ พวกเขาอาจควบคุมอาการาเ็ของผู้คนได้! และสามารถปกป้องแร่พลังงานไว้ได้เช่นเดียวกัน!
เหล่าทหารต่อสู้อย่างกล้าหาญมากขึ้นเรื่อย ๆ! พวกเขาไม่เคยมี่เวลาต่อสู้ที่ดีเฉกเช่นวันนี้มาก่อน!
ทั้งหมดที่พวกมันได้รับคือดาบเลเซอร์ ปลาหมึกั์ไร้ที่พึ่งเหล่านี้ต่างตกอยู่ภายใต้อำนาจดาบ!
ปลาหมึกั์ที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาจากระยะไกลได้กลิ่นผงพริก พวกมันหยุดนิ่งและมองดูเหตุการณ์ตรงหน้าเพื่อรอให้ลมพัดพากลิ่นพริกเหล่านี้หายไปเสียก่อน
แต่สวี่หลิงอวิ๋นจะให้โอกาสพวกมันหรือไม่? แน่นอนว่า...ไม่!
เธอหัวเราะ ‘ฮิฮิ’ แล้วหยิบเตาไฟขนาดใหญ่ออกมาจากปุ่มมิติกักเก็บ!
สิ่งของดั้งเดิมนี้คืออะไร? มันไว้ใช้สำหรับทำอาหาร! แต่องค์หญิงสาม ท่านเอาสิ่งนี้มาทำอะไร?
“ไอ้หยา! ก่อนที่ฉันจะใช้มันทำปาร์ตี้ปิ้งย่าง ไหน ๆ ตอนนี้วัตถุดิบก็มาอยู่ตรงหน้าเราแล้ว อย่าเื่มากไปเลยทุกคน มากินกันเถอะ!”
ทันใดนั้น เปลวไฟขนาดใหญ่ก็พุ่งออกมาจากเตาในมือของเธอ!
ตราบใดที่พวกมันเป็สัตว์ ยังไงก็ต้องกลัวไฟ!
ยิ่งไปกว่านั้น ปลาหมึกั์ไม่สามารถป้องกันตัวเองได้! ทว่าหนวดของพวกมันกลับเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว!
ทันทีที่เตาไฟเคลื่อนตัวเข้าไปใกล้ปลาหมึกั์ พวกมันก็ใช้หนวดฟาดฟันผู้คนที่จ้องทำลายและปัดป่ายเตาไฟออกไป แต่ว่าสวี่หลิงอวิ๋นแข็งแกร่งกว่า เธอดันเตาไฟที่ร้อนระอุเข้าไปหาพวกมัน หนวดของพวกมันถูกแผดเผาจนสุกอย่างคราวก่อน ทำให้กลิ่นเนื้อปลาหมึกย่างอบอวลไปทั่วพื้นที่
“ว้าว! นึกถึงครั้งก่อนเลย!” สวี่หลิงเคลื่อนตัวไปรอบ ๆ เตาไฟพร้อมกับหลบหลีกการโจมตีของปลาหมึก ราวกับอยู่ในเขาวงกตหนวดปลาหมึกที่รวดเร็วและยุ่งเหยิง
สิ่งที่ผู้ชมทั้งหมดเห็นในการถ่ายทอดสดคือเครื่องจักรกลสีชมพูลำนี้เคลื่อนตัวอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาด เธอเคลื่อนตัวไปมาในเวลาไม่ถึงสิบนาที จากนั้นปลาหมึกั์อย่างน้อยห้าหกตัวก็ถูกย่างจนไหม้และสูญเสียพละกำลังการต่อสู้ในที่สุด
การจัดการของสวี่หลิงอวิ๋นนั้นรุนแรงและได้ประสิทธิภาพ
โอคาซีกำลังมาช่วยสวี่หลิงอวิ๋นหลังจากจัดการปลาหมึกั์ตรงหน้าตนเอง แต่กลับกลายเป็ว่าผู้คนไม่้าความช่วยเหลืออีกต่อไป เพราะเธอได้จัดการทุกอย่างจนราบคาบไปหมดแล้ว
“ตอนนี้น่าจะปลอดภัยแล้ว!” โอคาซีมองดูซากศพปลาหมึกั์บนพื้นแล้วเอ่ยขึ้น
“ใช่ค่ะ ตอนนี้ปลอดภัยแล้ว!” สวี่หลิงอวิ๋นมองดูปุ่มมิติกักเก็บของเธอ ผงพริกทั้งหมดถูกใช้จนหมดเกลี้ยง!
“โอ้ เ้าพริกผู้น่าสงสารของฉัน! ฉันต้องตั้งเตาไฟอีกกี่อันถึงจะกินมันทั้งหมดได้?” เมื่อคิดได้ดังนั้น สวี่หลิงอวิ๋นจึงมองดูปลาหมึกั์บนพื้น
“มาเถอะ เรามากินปิ้งย่างกันไหม?!”
เหล่าทหารออกมาจากเครื่องจักรกล ขณะที่บางส่วนนอนอยู่บนพื้นแล้วไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้
เครื่องจักรกลจำนวนมากถูกปล่อยทิ้งไว้ และเนื่องจากบางคนไม่สามารถขยับตัวได้ พวกเขาทุกคนจึงไปช่วยผู้าเ็ออกมาจากเครื่องจักรกลที่ชำรุด
“ฉันไม่เคยเห็นการต่อสู้ที่ได้รับชัยชนะเร็วขนาดนี้มาก่อนเลย!” อดีตทหารผ่านศึกถอนหายใจอย่างโล่งอกขณะนั่งดูการถ่ายทอดสด “ถึงฉันจะเคยได้ยินมาว่าองค์หญิงสามไม่มีทักษะการต่อสู้ แต่ดูเหมือนว่ามันจะเป็แค่ข่าวลือสินะ”
10K
