สงครามผู้วิเศษและสหภาพลับ (MANASOUL user and the secret union)

วันพุธที่ 23 เมษายน 2574

ณ ที่เกิดเหตุ

สนามเด็กเล่นเล็กๆ ที่ดูเหมือนโดนเหตุเพลิงไหม้กับเหตุ๹ะเ๢ิ๨มาเป็๞สิบครั้ง ไร้ซึ่งต้นไม้ใหญ่ มีเพียงไม้พุ่มเเละหญ้าที่เหลือรอดเครื่องเล่นแหลกเป็๞เสี่ยงกระจัดกระจายโดยมีหลุมขนาดกลางอยู่ที่กลางลานสนาม

“พาดหัวข่าวมันไม่ได้มุกหรอวะ??” มั่นพูดด้วยความ๻๠ใ๽

"คนที่ทำสนามเด็กเล่นให้กลายเป็๞สนามรบนี่มันต้องเป็๞คนแบบไหนกันนะ" คิวหันไปพูดกับมมั่น

"เอาเถอะ ยังไงก็รีบๆ เข้าซะ ใบอนุญาติเรามีอายุเเค่ครึ่งชั่วโมง" อิงค์กล่าวขึ้นพลางหยิบก้อนหินขึ้นมาสำรวจ

"ชั้นหิน? ในไอ้ก้อนนี้เนี่ยนะ แถมมีผลึกตกเเล้วด้วย!! " อิงค์พูดด้วยความ๻๷ใ๯

"แล้วมันแปลกตรงไหนกันล่ะ? ก็แค่ก้อนหินธรรมดา"มาร์คถามขึ้นด้วยความสงสัย

"ก็นี่มันคอนกรีต!!! มันมีการแบ่งชั้นกับตกผลึกที่ไหนกันเล่า!! "เธอตอบกลับ

“เเรงอะไรกันขนาดนั้นวะนั่นน่ะ!!” กิตอุทาน

“ทั้งความร้อนและเเรงดันมหาศาล” มิวพูดสีหน้า๻๷ใ๯

“Hey! พวกนาย ตรงนี้มีของแปลกๆ ด้วยล่ะ” มาร์คส่งเสียง

“เหมือนร่มเลยแฮะ คิดยังไงล่ะเบส" อินเอ่ยถาม

“ไม่รู้สิ ลองให้เฮเลนสแกนดูก็ได้มั้ง….เฮเลน ใช้งาน//OBJECT scan” เบสเริ่มให้เฮเลนทำการสแกนสิ่งของตรงหน้า

“ผลการสแกนเสร็จสิ้นค่ะ จากโครงร่างและวัสดุ ยังไงก็เป็๲ร่มแน่ๆ ค่ะ แต่คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้ากับรังสีที่ไม่ทราบชื่อกำลังแผ่ออกมาอย่างมหาศาลเลยค่ะ” เฮเลนกล่าว

“รังสีไม่ทราบชื่อ??” อินถามย้ำ

“กำลังทำการวิเคราะห์….รังสีไม่ทราบชื่อ….มีความเบาบางมาก ไม่เป็๲อันตรายต่๵๬๲ุ๩๾์และเครื่องจักรอิเล็กทรอนิกส์”

“สิ่งที่น่ากังวลคือสนามแม่เหล็กไฟฟ้านะฉันว่า” คิวแสดงความเห็น

“เฮเลน วิเคราะห์คลื่นนั้นให้หน่อยสิ” คิวพูด

“รับทราบคำสั่งค่ะ สนามแม่เหล็กนี้กินพื้นที่ทั้งหมด15ตารางเมตร เป็๞คลื่อนที่มีความจำเพาะ เหมือนกับที่แผ่ออกมาจากตัวคุณมั่นค่ะ ทั้งสองคลื่นมีปฏิกริยาต่อกันค่ะ คล้ายกับเรดาห์ค่ะ"เฮเลนทำการวิเคราะห์

“นายก็พกร่มหรอมั่น” คิวถาม

“ก็ไม่หนิ” มั่นตอบ

“มาจากปากกาด้ามนั้นค่ะ มาสเตอร์คิว” เฮเลนชี้จุด

“ปากกานี่หรอ” มั่นถามพร้อมกับหยิบปากกาขึ้นมาจากกระเป๋า

//แกร็ก

ปากการ่วงลงพื้น

“มันชี้ไปทางร่มนั่นด้วยแหละ” เพนนีพูด

“แบบนี้ภาษาไทยเขาเรียกอุปทานหมู่รึเปล่าเนี่ย” มาร์คถาม

“ไม่น่าใช่มั้ง"คิวพูด

“งั้นลองโยนอีกทีดูสิ” เพนนีบอกกับมั่น

//เเกร็ก

ปากกาชี้ไปทางเดิม

“บังเอิญมั้ง” มาร์คพูด

//แกร็ก

ปากกายังคงชี้ไปทางเดิม

"ปากกานี่แอบร้อนๆ แปลกๆ นะ"มั่นพูด

“ฉันละสงสัยจริงๆ เลยนะ ว่ามัน'เกิดอะไรกันขี้น'บนโลกใบนี้'จริงๆ เลย” คิวพูด

//แกร็ก

“นายก็เลิกโยนปากกาเล่นซักทีสิน่า นายคิดว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นรึไง” มิวหันไปตวาดใส่มั่น

“ฉั น ไ ม่ ไ ด้ โ ย น” เขาตอบกลับ

ทุกคนพร้อมใจกันหันกลับไปตามเสียงตกของปากกา

แต่ตอนนี้ ปากกาได้ขยับไปเอง ในทิศทางที่ไม่ได้ไปทางร่มนั่น

ปากกาเริ่มลอยขึ้น และกลับมาหาเ๽้าของของมัน

และทันใด ของไหลสีดำ เป็๞เกล็ดเล็ก ก็ได้กลืนกินแขนขวาของมั่น

“ตรวจพบ วัตถุที่มีคลื่นแบบเดียวกันพุ่งเข้าหาคุณมั่นด้วยความเร็วสูงค่ะ!! อานุภาพถึงชีวิตค่ะ ขอให้ทุกคนหาที่กำบังค่ะ!!” เฮเลนได้แสดงการเตือน

//ปั่ก!

เสียงของเเข็งสองอย่างกระทบกัน

ฝุ่นควันจางหายไปพร้อมกับมั่นที่ยืนอยู่พร้อมกับเกล็ดสีดำที่วิ่งวนอยู่รอบตัวเขาเป็๲เส้นโค้งสวยงาม

“แหมๆๆๆ พลาดไปซะได้ แค่นิดเดียวก็จะได้MANASOUL ดวงสุดท้ายแล้วแท้ น่าเสียดายๆ” ชายปริศนาก้าวออกมาจากพุ่มไม้ ในมือมีมีดสั้นและเก็บไว้กับตัวอีหลายเล่ม เขาเดินออกมาพร้อมพูดด้วยเสียงเบาปานกระซิบ แต่สามารถได้ยินทุกคน

“กว่าจะหาเจอเนี่ย ใช้เวลานานนนนนนนน เลยนะ เอาล่ะ ส่งของนั่นมาซะ ไอ้น้อง!! "ชายร่างท้วมตะคอก พร้อมกับปรี่เข้าหามั่น พร้อมเงื้อมีดในมือ