มะลิยืนสบถกับตัวเองอยู่พักใหญ่ก่อนที่เธอจะเข้าไปอาบน้ำชำระร่างกายของเธอให้สะอาด เธอรู้สึกได้ทันทีว่าเพียงแค่คืนเดียวเท่านั้นร่างกายของเธอก็ล้าและอ่อนเพลียไปหมด เธอใช้เวลานอนหนาวอยู่บนโซฟาเกือบ 8 ชั่วโมงร่างกายของเธอมันเย็นะเืและแข็งไปหมด เธอพยายามบอกกับตัวเองว่านี่เป็เพียงอุปสรรคเริ่มต้นเท่านั้น หากเธอยังสร้างกัลยานิมิตรที่ดีต่อมาร์คไม่ได้เธออาจจะต้องเจออะไรอีกมาก ในระหว่างที่เธอกำลังอาบน้ำ เธอก็คิดไปด้วยว่าเธอจะทำยังไงถึงจะสามารถเป็มิตรกับมาร์คได้ 20 นาทีต่อมะลิเดินลงมาจากชั้นบนด้วยความรีบเร่งเพราะเธอรู้ดีว่ามิลกับเคนกำลังรอทานข้าวพร้อมเธออยู่...อุ๊บ!!ตุบ!! ด้วยความที่เธอรีบมาก เลยไม่ทันมองคนที่สวนมาจากทางด้านซ้ายมือของเธอ เธอชนกับแผงอกเขาอย่างจังจนหงายหลังก้นจ้ำเบ้าไป
"โอ้ย!!..เจ็บอีกแล้ว!!"
"นี่เธออีกแล้วหรอ ซุ่มซ่ามจังเลย..เวลาเดินมองคนบ้าง"
"พี่...คุณมาร์ค ฉันขอโทษฉันรีบจนไม่ทันได้มอง ต้องขอโทษด้วยจริงๆนะคะ"
"อะไรของแกน่ะเ้ามาร์ค..รังแกอะไรหนูมะลิอีก?"
"ผมน่ะหรอ จะไปแตะต้องตัวผู้หญิงสกปรกๆแบบยัยนี่..เมินซะเถอะ!!..อ๋อ..ที่ออกโรงปกป้องกันขนาดนี้..หรือว่ายัยนี่จะเป็เด็กใหม่ของพ่องั้นหรอครับ..ช่วยดูแลเด็กของคุณพ่อให้ดีด้วยนะครับไม่งั้นเดี๋ยวผมจะอุ้มไปฆ่าตายอีก!!" มะลิหน้าซีดเผือด ทันทีที่ได้ยินมาร์คพูดถึงเื่ตาย..เพราะมันดันไปสะกิดแผลที่เธอเพิ่งเผชิญมาใหม่ๆ
"หยุดพูดจาดูถูกหนูมะลิได้แล้ว...นี่หนูมะลิลูกสาวเพื่อนสนิทของชั้นและเขาจะย้ายมาอยู่ที่นี่ในฐานะลูกบุญธรรมของฉันและว่าที่ภรรยาของนาย" คำพูดของเคนทำให้ทั้งมะลิ มิลและมาร์คถึงกับตาเบิกกว้างและใมาก..มาร์คหันมามองหน้าของมะลิตาเขียว เขากำหมัดแน่นจนมะลิดูออกว่าเขากำลังโกรธอยู่แต่หาที่ลงไม่ได้
"ที่พ่อเรียกผมกลับมาเพราะพ่อ้าจะให้ผมมาทำตามคำสั่งของพ่อใช่ไหม...8 ปีที่ผ่านมา ผมนึกว่าพ่อจะเปลี่ยนนิสัยแล้วซะอีกที่ไหนได้ พ่อก็ยังเป็จอมบงการเหมือนเดิม..ผมไม่มีวันเอายัยนี่มาทำเมียเด็ดขาด!!" มาร์คเอามือปัดแจกันที่อยู่ตรงราวบันไดตกแตกลงต่อหน้ามะลิและเศษแจกันก็กระเด็นไปโดนขาของมะลิเข้า ทั้งเคนและมิลเบี่ยงประเด็นมาเป็ห่วงมะลิทั้ง 2 คนแต่ดูเหมือนว่ามาร์คจะไม่ได้สนใจความเ็ปที่เกิดขึ้นกับเธอเลย เขาผลักเก้าอี้ให้ล้มและเดินออกจากบ้านไป
"เป็ไงบ้างมะลิ เจ็บมากไหม เดี๋ยวมิลทำแผลให้นะ มานี่มา"
"เดี๋ยวนะมิล..คุณลุงคะที่คุณลุงพูดเมื่อกี้มันเป็ความจริงหรอคะ?"
"ลุงขอโทษนะที่ไม่ได้บอกหนูก่อน...ปกติเ้ามาร์คมันไม่ใช่คนแบบนี้หรอก…"
"แล้วทำไมคุณลุงถึงคิดว่าคุณมาร์คจะต้องแต่งงานกับมะลิล่ะคะ"
"คุณมาร์คหรอ?..ทำไมหนูเลือกเ้ามาแบบนั้นล่ะ?"
"ก็คุณมาร์คไม่ยอมให้หนูเรียกว่าพี่ แถมยังบอกว่าน้องสาวของเขามีแค่มิลคนเดียวเท่านั้นค่ะ"
"อย่าไปโกรธพี่มาร์คเลยนะมะลิ..อย่างที่คุณพ่อบอกนั่นแหละปกติพี่มาร์คไม่ใช่คนแบบนี้นะ...เขาเป็คนใจดีอ่อนโยนและที่สำคัญเขาขี้หวงของด้วย ของอะไรที่เป็ของของเขาน่ะคนอื่นไม่มีวันได้จับหรอก"
"แต่ที่มะลิเห็น..เขาไม่ได้เป็อย่างที่มิลกับลุงเคนพูดเลยนะ?"
"เอาหน่าอยู่ๆกันไปเดี๋ยวก็รักกันเอง..ลุงเชื่อว่าหนูมะลิจะสามารถเปลี่ยนให้เ้ามาร์คกลับมาเป็เ้ามาร์คคนเดิมได้"
"คุณลุงยังไม่ตอบหนูเลยนะคะ...ว่าทำไมคุณลุงถึงอยากให้หนูแต่งงานกับคุณมาร์คหรอคะ"
"จริงๆแล้วลุงกับพ่อแม่ของหนู ได้หมั้นหมายหนูกับเ้ามาร์คไว้ั้แ่เด็กแล้วแหละ..และลุงก็ได้สัญญากับพ่อแม่ของหนูไว้แล้วว่าเมื่อพวกหนูทั้งสองคนโตขึ้นลงจะให้หนูทั้งสองคนแต่งงานกัน"
...ไม่จริง...นี้มันเื่อะไรกันเนี้ย!!!...มะลิอยากร้องะโขึ้นมาแต่เธอก็ทำได้แค่ะโอยู่ในใจเท่านั้น..ร้อยล้านความรู้สึกที่เธอไม่อยากตกอยู่ในสภาพแบบนั้นเพราะเธอรู้ดีว่ามาร์คไม่ได้มีความรู้สึกรักหรือชอบต่อเธอเลยแถมยังมองว่าเธอเป็สิ่งของสกปรกอีกต่างหาก
"เืออกเยอะแล้ว มิลว่ารีบไปทำแผลเถอะ เดี๋ยวมิลไปเอากล่องยาแปปนะ" เคนพยุงตัวมะลิไปนั่งที่โซฟา ส่วนมิลเองก็รีบขึ้นไปเอากล่องยาชั้นบนมาทำแผลให้กับมะลิทันที..ในระหว่างที่ทำแผลอยู่นั้นเคนก็ได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดโทรออกหามาร์คทันที
"ตามาร์คหรอ..นี่แกอยู่ไหน กลับมาบ้านเดี๋ยวนี้เลยฉันมีเื่ที่จะต้องคุยกับแก..ถ้าแกไม่กลับมา รู้ใช่ไหมว่าฉันจะทำอะไร?..ฉันให้เวลาแกสิบนาที ย้ำว่า 10 นาทีเท่านั้น!! แกจะต้องกลับมาถึง ฉันรออยู่ที่ห้องทำงาน แค่นี้!!" เคนกดวางสาย..แล้วเดินหน้าบึ้งเข้าห้องทำงานไปเสียงปิดประตูของเคนทำเอามารีถึงกับสะดุ้งโหยง..ด้วยความที่มะลิพึ่งรู้ว่าเคนเป็เ้าพ่อมาเฟียที่ดังมากในเมืองนี้..เธอจึงรู้สึกเกร็งๆขึ้นมาเล็กน้อย
"เป็อะไรหรือเปล่ามะลิ มิลเห็นมะลิมองคุณพ่อั้แ่เมื่อกี้แล้ว"
"คือว่า มะลิอยากจะบอกคุณลุงว่ามะลิไม่อยากแต่งงานกับคุณมาร์คน่ะ แต่ไม่รู้จะบอกคุณลุงยังไง"
"ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก เพราะถ้าคุณพ่อพูดไปแล้วใครก็ไม่สามารถขัดได้แม้กระทั่งตัวพี่มาร์คเอง ก็ทำไม่ได้เช่นกัน..แต่พูดก็เถอะไม่คิดเลยว่ามะลิจะมาเป็ว่าทีีพี่สะใภ้ของมิลนะเนี้ย..ยินดีต้อนรับนะคะพี่สะใภ้ ฮ่าฮ่าฮ่า"
"ก็พูดไปนั่น พี่ชายของมิล เขาไม่ยอมแต่งงานกับเราหรอก ท่าทางเขาดูรังเกียจมะลิซะขนาดนั้น ไม่มีวันที่เขาจะลดตัวมาแต่งงานกับผู้หญิงสกปรกๆแบบมะลิหรอก"
"ไม่จริงหรอกมะลิเป็ผู้หญิงที่น่ารัก ขนาดมิลเป็ผู้หญิงมียังรู้สึกว่ามะลิเป็คนที่สวยแล้วก็น่ารักมากๆด้วย...อีกอย่างนะพี่มาร์คไม่มีวันขัดใจคุณพ่อได้ยังไงเขาก็ต้องแต่งงานกับมะลิอยู่ดี เชื่อมิลสิ..ทำแผลเสร็จแล้ว วันนี้ออกไปช้อปปิ้งข้างนอกกันดีไหม จะได้ถือโอกาสไปผ่อนคลายด้วย"
"มิลไปเถอะ..วันนี้รู้สึกเหมือนจะไม่สบายน่ะ ขอนอนพักอยู่ที่ห้องแล้วกันนะ"
"เอางั้นหรอ?"
"เมื่อคืนนอนตากแอร์ตั้งหลายชั่วโมง รู้สึกคั่นเนื้อคั่นตัวแปลกๆเหมือนจะเป็ไข้เลยอ่ะ มะลิขอนอนพักดีกว่า มิลไม่โกรธมะลิใช่ไหม"
"จริงด้วย งั้นไม่เป็ไร มะลิก็นอนพักผ่อนละกัน เดี๋ยวมิลจะช้อปปิ้งเผื่อก็แล้วกันนะ" หลังจากที่ทำแผลกันเสร็จเรียบร้อย มิลก็ออกไปช้อปปิ้งข้างนอก ส่วนมะลิเองก็แยกตัวขึ้นไปนอนพักผ่อนที่ห้องตามลำพัง ด้วยความที่เธอนอนหนาวแอร์ถึง 8 ชม.จึงทำให้ร่างกายของเธอภูมิคุ้มกันบกพร่อง แล้วตอนนี้เอง เธอก็รู้สึกเพลียอ่อนแรงมาก มะลิล้มตัวลงที่เตียงและนอนหลับไป เนื่องด้วยพิษไข้กำลังปกคลุมไปทั่วตัวเธอนั่นเอง ไม่รู้ว่าในตอนต่อไปจะมีเคราะห์ซ้ำกรรมซัดอะไรที่ทำให้เธอต้องสาหัสกว่านี้อีก มาลุ้นและเอาใจช่วยน้องมะลิด้วยกันใน Ep. หน้านะคะ
1K
