แสงไฟไซเรนสีแดงสลับน้ำเงินสาดส่องทะลุกระจกบานั์ของเพนต์เฮาส์วูบวาบราวกับเปลวเพลิงที่กำลังเริงระบำเยาะเย้ยชะตากรรม เสียงทุบประตูหนักๆและเสียงประกาศกร้าวของเ้าหน้าที่ตำรวจหน่วยสวาทดังกึกก้องแข่งกับเสียงหัวใจของรินรดาที่หล่นวูบลงไปกองอยู่ที่ตาตุ่ม
“คุณรินรดา! เปิดประตูครับ! เรามีหมายจับ!”
ความเย็นเยียบแล่นปราดจากปลายนิ้วเท้าขึ้นสู่กระดูกสันหลัง รินรดายืนนิ่งงันสมองที่เคยประมวลผลได้เฉียบขาดดุจซูเปอร์คอมพิวเตอร์บัดนี้ขาวโพลนภาพของนลินที่เปื้อนเืและรอยยิ้มวิกลจริตผุดขึ้นมาทับซ้อนกับความเป็จริงนังงูพิษนั่นไม่ได้แค่ขู่ หล่อนยิงเสี่ยทรงพล เอาปืนของธนาไปป้ายความผิดให้เธอและใช้คลิปเสียงที่เธอเคยไปเจรจาต่อรองกับเสี่ยทรงพลที่คลับเฮาส์มาตัดต่อเป็หลักฐานการข่มขู่!
“เพลิง...” รินรดาหันไปหาชายหนุ่ม เสียงของเธอสั่นพร่าเป็ครั้งแรก“ฉันไม่ได้ทำ...”
“ฉันรู้” เพลิงตอบกลับทันควันน้ำเสียงของเขาหนักแน่นและเยือกเย็นดุจภูผาน้ำแข็งเขาไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย มัจจุราชหนุ่มรวบตัวเธอเข้ามากอดแนบอกแน่นมือหนากดศีรษะเธอให้ซุกซบลงกับไหล่กว้าง “ไม่ต้องกลัว รินรดา...ตราบใดที่ฉันยังยืนอยู่ตรงนี้ จะไม่มีใครหน้าไหนเอากุญแจมือมาคล้องข้อมือเธอได้”
เพลิงหันไปพยักหน้าให้หัวหน้าบอดี้การ์ด “ยันประตูไว้ให้เวลาทนายของฉันห้านาที ฉันจะเคลียร์กับผู้บัญชาการของพวกมันเอง”
เวลาห้านาทีนั้นยาวนานราวกับชั่วกัปชั่วกัลป์ รินรดาหลับตาแน่นซึมซับกลิ่นกายและอุณหภูมิร้อนผ่าวจากตัวเพลิงมันคือปราการด่านสุดท้ายที่ปกป้องเธอจากขุมนรกที่นลินขุดล่อไว้เสียงโทรศัพท์ของเพลิงดังขึ้น เขาเจรจาด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจและเด็ดขาดการใช้คอนเนคชั่นระดับประเทศและเงินทุนมหาศาลทำให้สถานการณ์ตึงเครียดผ่อนคลายลงชั่วคราวตำรวจยอมถอยร่นและเปลี่ยนเป็การ ‘เชิญตัวไปสอบปากคำ’โดยมีกองทัพทนายความของพีเคกรุ๊ปประกบติดทุกฝีก้าว
...
สิบสองชั่วโมงต่อมา ณ เซฟเฮาส์ริมหน้าผาส่วนตัวของเพลิง
เกลียวคลื่นสีเข้มกระทบโขดหินเบื้องล่างแตกฟองขาวโพลงท้องฟ้ามืดครึ้มไปด้วยเมฆฝน รินรดานั่งกอดเข่าอยู่บนโซฟาบุหนังตัวใหญ่ั์ตากลมโตเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างไร้จุดหมายแม้ทนายของเพลิงจะประกันตัวเธอออกมาได้สำเร็จด้วยหลักทรัพย์มหาศาลแต่ข่าวการตกเป็ผู้ต้องหาพยายามฆ่าของ ‘ว่าที่เ้าสาวไฮโซ’ก็ถูกตีแผ่ไปทั่วทุกสื่อสังคมตราหน้าเธอว่าเป็ผู้หญิงแพศยาที่ฆ่าหุ้นส่วนธุรกิจเพื่อฮุบสมบัติ
าแจากการถูกหักหลังในอดีตชาติที่เธอคิดว่ารักษาหายแล้วกลับมาปริแตกอีกครั้ง ความรู้สึกของการเป็ ‘ผู้แพ้’ที่ถูกสังคมรุมเหยียบย่ำกำลังกัดกินจิติญญา
เสียงฝีเท้าหนักๆ ก้าวเข้ามาใกล้เพลิงในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำพับแขนถึงศอกทรุดตัวลงนั่งซ้อนด้านหลังเธอเขาสอดวงแขนแกร่งโอบรัดร่างที่กำลังสั่นสะท้านอย่างเงียบๆ
“น้ำอุ่นพร้อมแล้ว... ไปล้างตัวซะ ริน” เขากระซิบชิดใบหู
“ฉันแพ้แล้วใช่ไหม เพลิง...” รินรดาเอ่ยเสียงแ่น้ำตาหยดแรกที่พยายามกลั้นไว้ร่วงแหมะลงบนหลังมือของชายหนุ่ม “ฉันคิดว่าตัวเองฉลาดคิดว่าคุมหมากทุกตัวได้... แต่สุดท้ายฉันก็ติดกับดักความตัณหาและความแค้นของตัวเอง จนกลายเป็ฆาตกรในสายตาคนทั้งโลก”
เพลิงจับไหล่บางให้หมุนกลับมาเผชิญหน้า เขาเชยคางเธอขึ้นั์ตาคมกริบของเขาไม่ได้มองเธอด้วยความสมเพชแต่เต็มไปด้วยความลึกซึ้งและปรารถนาที่จะเยียวยา
“เธอยังไม่แพ้ รินรดา... เกมมันยังไม่จบจนกว่าคิงของฝั่งตรงข้ามจะล้มลง”เขากล่าวเสียงหนักแน่น “รอยเปื้อนที่พวกมันสาดใส่เธอ ฉันจะเป็คนล้างมันออกเอง”
ชายหนุ่มอุ้มร่างบางขึ้นในวงแขนพาเธอเดินตรงไปยังห้องน้ำหินอ่อนที่กว้างขวางอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่เต็มไปด้วยน้ำอุ่นที่กรุ่นกลิ่นอโรม่าดอกส้มและไม้สน เพลิงค่อยๆวางเธอลงยืนบนพื้นปลายนิ้วหยาบกร้านของเขาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเธอออกทีละเม็ดอย่างอ้อยอิ่งและทะนุถนอม
รินรดายืนนิ่ง ปล่อยให้เขาปอกเปลือกความเข้มแข็งจอมปลอมของเธอออกจนหมดสิ้นเสื้อผ้าชิ้นแล้วชิ้นเล่าร่วงหล่นลงสู่พื้นเผยเรือนร่างเปลือยเปล่าที่สั่นเทาไม่ใช่เพราะความหนาวแต่เพราะความเปราะบางในจิตใจ
เพลิงถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกตามไปร่างกายกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามก้าวลงไปในอ่างน้ำอุ่น ก่อนจะดึงมือเธอให้ตามลงมาเขาดึงร่างของเธอให้นั่งคร่อมทับบนตักของเขาผิวเนื้อที่เปลือยเปล่าแนบชิดกันใต้ผิวน้ำอุณหภูมิความร้อนแผ่ซ่านซึมลึกเข้าสู่กระดูก
“เพลิง...” รินรดาซบหน้าลงกับลาดไหล่กว้าง น้ำตาของเธอไหลอาบแก้มผสมปนเปไปกับหยาดน้ำในอ่าง
มือหนาของเพลิงลูบไล้แผ่นหลังที่เกร็งเครียดของเธอเบาๆเขาไม่ได้ใช้ราคะเพื่อแสดงอำนาจหรือเหมือนทุกครั้งแต่นี่คือการใช้ความสัมพันธ์ทางกายเพื่อ ‘ดึง’ เธอให้กลับมายืนหยัดริมฝีปากร้อนผ่าวประทับจูบลงบนขมับชื้นเหงื่อ ไล่ลงมาที่พวงแก้ม และจบลงที่ริมฝีปากบาง
จูบของเขาเชื่องช้า ลึกซึ้ง และอ่อนหวานจนรินรดาแทบจะละลายลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามามอบความอบอุ่น กวาดต้อนความหวาดกลัวและรสชาติของความพ่ายแพ้ให้มลายหายไปรินรดาสะอื้นเบาๆ ในลำคอสองมือโอบกอดรอบคอเขาไว้แน่นราวกับเขาคือแสงสว่างเดียวในขุมนรก
“ฉันอยู่นี่... ฉันอยู่ตรงนี้กับเธอ” เขากระซิบ สองมือประคองใบหน้าเธอไว้
ปลายนิ้วของเพลิงเลื่อนต่ำลงมาใต้น้ำััเคล้นคลึงทรวงอกอวบอิ่มอย่างนุ่มนวลความร้อนจากฝ่ามือของเขากระตุ้นให้ยอดปทุมถันชูชันตอบรับ รินรดาหอบหายใจถี่ขึ้นความซ่านเสียวที่บริสุทธิ์และปราศจากความกดดันเริ่มก่อตัวขึ้นในช่องท้องมันคือความรู้สึกของการถูกรักและการได้รับการปกป้องอย่างแท้จริง
“อ๊ะ... เพลิง...”
เขาจับบั้นท้ายกลมกลึงของเธอ ยกตัวเธอขึ้นเล็กน้อยก่อนจะปล่อยให้ความอ่อนนุ่มที่ฉ่ำแฉะค่อยๆกลืนกินความเป็ชายที่แข็งขึงของเขาเข้าไปช้าๆความลื่นไหลของสายน้ำและความอุ่นจัดของร่างกายทำให้การสอดประสานครั้งนี้ลึกซึ้งและแแ่จนไร้ช่องว่าง
“อืมม... ริน...” เพลิงครางต่ำ สันกรามบดเข้าหากันเขาแช่กายไว้ในความตอดรัดที่แสนหวานปล่อยให้จังหวะชีพจรของทั้งสองหลอมรวมเป็หนึ่ง
เขาเริ่มขยับสะโพกเบาๆ ดันความยิ่งใหญ่สวนขึ้นไปหากลีบกุหลาบที่กำลังเบ่งบานรินรดาเชิดหน้าขึ้น หอบหายใจรับความรู้สึกที่ถูกเติมเต็มจนล้นทะลักทุกครั้งที่เขาขยับ ร่างกายของเธอกระเพื่อมไหวไปตามระลอกน้ำเสียงครางหวานหูดังประสานกับเสียงน้ำที่กระเพื่อมล้นขอบอ่าง
ความรักที่ถูกตัณหานำทางในคราแรกบัดนี้ถูกชำระล้างจนเหลือเพียงความผูกพันที่ลึกซึ้ง รินรดาไม่ได้มองเขาเป็แค่‘เครื่องมือ’ อีกต่อไป และเพลิงก็ไม่ได้มองเธอเป็แค่ ‘หมาก’ ที่น่าสนใจการร่วมรักครั้งนี้ปราศจากความรุนแรงหรือการเอาชนะ มีเพียงการปลอบประโลมและการส่งผ่านความเข้มแข็งให้กันและกัน
เพลิงโหมกระแทกจังหวะให้หนักแน่นขึ้นเมื่ออารมณ์รักไต่ระดับถึงจุดสูงสุดรินรดาจิกเล็บลงบนแผ่นหลังของเขาร่างกายเกร็งกระตุกอย่างรุนแรงเมื่อความสุขสมแตกกระจายกระจายไปทั่วทุกอณูขุมขนช่องทางรักตอดรัดเขาถี่ระรัวจนเพลิงต้องคำรามลั่น เขาสับสะโพกเน้นย้ำอีกสามสี่ครั้งก่อนจะปลดปล่อยธารน้ำรักอุ่นร้อนเข้าสู่ส่วนลึกที่สุดของเธอ
เขากอดเธอไว้แน่น หายใจหอบเหนื่อยอยู่กับซอกคอของหญิงสาวรินรดาลูบกลุ่มผมของเขาเบาๆ ความหวาดกลัวและความสิ้นหวังถูกชำระล้างออกไปจนหมดสิ้นเหลือเพียงดวงตาที่กลับมาวาวโรจน์ด้วยเปลวเพลิงแห่งความมุ่งมั่นอีกครั้ง
เธอได้เรียนรู้แล้วว่า การต่อสู้เพียงลำพังด้วยไฟแค้นมีแต่จะแผดเผาตัวเองแต่เมื่อมีเขาอยู่เคียงข้าง... ไฟของเธอจะกลายเป็อาวุธที่ไม่มีใครทำลายได้
...
รุ่งเช้าของวันถัดมา
หน้าจอโทรทัศน์จอั์ในห้องนั่งเล่นฉายภาพบรรยากาศหน้าโรงแรมหรูระดับห้าดาวกองทัพนักข่าวหลายร้อยชีวิตเบียดเสียดกันอยู่หน้าทางเข้า แสงแฟลชวูบวาบสว่างไสววันนี้คือวันที่ถูกกำหนดไว้ให้เป็ ‘งานแต่งงาน’ ของรินรดาและธนา
แต่สถานการณ์พลิกผัน งานแต่งงานถูกยกเลิก และถูกเปลี่ยนเป็งาน ‘แถลงข่าว’ของธนาแทน
บนหน้าจอ ธนาในชุดสูทสีเทาเรียบหรูก้าวขึ้นเวทีด้วยใบหน้าที่ถูกแต่งแต้มให้ดูอิดโรยและน่าสงสารเขามีนลินที่แต่งตัวมิดชิดเรียบร้อยยืนกุมมืออยู่เคียงข้างสร้างภาพลักษณ์ของอดีตสามีที่ถูกภรรยาสวมเขาและใส่ร้ายป้ายสี
“ผมต้องกราบขอโทษแขกผู้มีเกียรติและสื่อมวลชนทุกท่าน...”ธนาบีบน้ำตาอย่างแเี “ที่งานมงคลวันนี้ต้องกลายเป็เื่น่าเศร้าผมถูกผู้หญิงที่ผมรักที่สุดหักหลัง รินรดาสวมเขาให้ผม...และเมื่อความแตกว่าเธอยักยอกเงินบริษัท เธอก็ร่วมมือกับชายชู้ ทำร้ายร่างกายผมและคุณนลิน...มิหนำซ้ำ เธอยังพยายามฆ่าคุณทรงพลเพื่อปิดปาก”
แฟลชกล้องรัวถ่ายภาพธนาที่แสร้งร้องไห้ นลินซับน้ำตาให้เขาอย่างรู้หน้าที่
“วันนี้ผมขอประกาศยกเลิกการแต่งงานและจะดำเนินคดีกับรินรดาให้ถึงที่สุดครับ!” ธนาประกาศกร้าวเสียงชัตเตอร์ดังกึกก้อง
ภายในเซฟเฮาส์ รินรดายืนมองภาพจอมปลอมนั้นด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบเธอยกแก้วแชมเปญขึ้นจิบช้าๆ
“พวกมันคิดว่าฉันจะหนีหัวซุกหัวซุนอยู่ในรูสินะ” รินรดาพึมพำ
เพลิงเดินเข้ามาหยุดยืนซ้อนด้านหลังเขาสวมชุดสูททักซิโด้สีดำสนิทที่สั่งตัดพิเศษ “ไฟล์หลักฐานทุกอย่าง...คลิปวิดีโอในห้องใต้ดิน เส้นทางการเงินที่นลินโอนเงินไปจ้างมือปืนและภาพวงจรปิดตัวจริงที่ลูกน้องฉันกู้คืนมาได้... ถูกส่งไปที่คลาวด์ของโรงแรมแล้ว”
รินรดาหมุนตัวกลับมาหาเขาวันนี้เธอไม่ได้อยู่ในชุดหลบหนีหรือชุดสีดำไว้อาลัย แต่เธอสวม ‘ชุดแต่งงาน’สีขาวบริสุทธิ์ฟูฟ่อง ชายกระโปรงยาวลากพื้นขับให้เธอดูงดงามดุจนางฟ้าทว่าริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงสดและั์ตาที่ดำมืดดุจรัตติกาลกลับทำให้เธอดูเหมือนนางพญาปีศาจที่กำลังจะเดินเข้าสู่ลานปะา
“ชุดสวยดีนี่...” เพลิงเอ่ยชม สายตากวาดมองเรือนร่างของเธออย่างหลงใหล
“ชุดนี้... ฉันไม่ได้ใส่ไปเพื่อเข้าหอหรอกนะคะ”รินรดายื่นมือไปให้เพลิงกุมไว้ “แต่ฉันใส่ไป...เพื่อประกอบพิธีฝังศพให้พวกมันต่างหาก”
เพลิงยกยิ้มร้ายกาจ เขายกมือบางขึ้นจุมพิตที่หลังมือเบาๆ “รถพร้อมแล้วว่าที่มาดามของพีเคกรุ๊ป... ไปทวงคืนนรกของเธอเถอะ”
...
ณ ห้องแกรนด์บอลรูม โรงแรมห้าดาว
การแถลงข่าวของธนากำลังดำเนินไปถึงจุดพีค นักข่าวคนหนึ่งยกมือขึ้นถาม“แล้วเื่คลิปหลุดของคุณริสาล่ะครับ คุณธนาจะชี้แจงยังไง!”
ธนาทำหน้าเศร้า “นั่นก็เป็ฝีมือของรินรดาครับเธอวางยาน้องสาวผมเพื่อใส่ร้ายครอบครัวเรา...”
ตึง!!!
ยังไม่ทันที่ธนาจะพูดจบประตูไม้บานั์ของห้องบอลรูมก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงเสียงพูดคุยและเสียงชัตเตอร์ของนักข่าวเงียบกริบลงราวกับถูกปิดสวิตช์สายตานับร้อยคู่หันขวับไปมองที่ประตูทางเข้าเป็ตาเดียว
แสงสปอตไลต์สาดส่องไปที่ร่างของหญิงสาวในชุดเ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์รินรดาก้าวเดินเข้ามาในห้องอย่างสง่างาม ทรวงอกเชิดตรงใบหน้าเชิดหยิ่งไร้ซึ่งความหวาดกลัวใดๆ แม้จะเป็ผู้ต้องหาหลบหนีหมายจับ
โดยมีมัจจุราชในชุดทักซิโด้อย่าง ‘เพลิง’เดินควงแขนขนาบข้างมาด้วยท่วงท่าทรงอำนาจบอดี้การ์ดชุดดำนับสิบคนเดินเรียงแถวเข้ามาปิดทางเข้าออกทั้งหมดของห้องบอลรูม!
ธนาและนลินเบิกตากว้างจนแทบถลน หน้าซีดเผือดราวกับเห็นผี
รินรดาหยุดยืนอยู่กลางห้องบอลรูม ท่ามกลางวงล้อมของนักข่าวเธอกระตุกยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะหยิบไมโครโฟนจากนักข่าวคนหนึ่งมาถือไว้
“งานแต่งงานของฉันทั้งที...เ้าสาวจะไม่มาร่วมงานได้ยังไงล่ะคะ ธนา” น้ำเสียงของเธอหวานหยดย้อยทว่าก้องกังวานและสะกดทุกคนให้หยุดนิ่ง “เตรียมตัวรับของขวัญแต่งงาน...ที่ฉันตั้งใจ ‘จัดฉาก’ มาเพื่อพวกคุณโดยเฉพาะหรือยังคะ?”