ตอนที่ 7: เผชิญหน้ากับเซียวหาน
ถังชิงหนิงเดินออกจากตลาดพร้อมกับความคิดที่ยังค้างคาในใจภาพของตลาดว่างเปล่าในนิมิตของนางยังติดตา การขาดแคลนสินค้ากำลังเกิดขึ้นจริงและอาจเลวร้ายกว่าที่คิด
ทันใดนั้น
"แม่นางถัง หยุดก่อน!"
เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากด้านหลัง นางหยุดเดินและหันไปมองก่อนจะพบกับบุรุษร่างสูงสง่า ดวงตาคมเฉียบ ใบหน้าหล่อเหลาแต่เ็าชุดที่เขาสวมใส่ไม่ใช่ของพ่อค้าหรือชาวบ้านทั่วไป แต่เป็ อาภรณ์ขุนนางประจำการ
ขุนนาง?
นางขมวดคิ้ว เซียวหานเป็ขุนนาง?
"ขุนนางเซียว?" นางทวนคำอย่างไม่อยากเชื่อ
"เ้าดูใ?" เซียวหานเลิกคิ้วเล็กน้อย
"ข้าแค่คิดไม่ถึงว่าท่านจะเป็ขุนนาง"นางกอดอก "ท่านไม่ได้บอกข้าเมื่อวันก่อนว่าท่านเป็ใครข้ายังคิดว่าเป็พ่อค้าหรือนักเดินทางเสียอีก"
"มิใช่ว่าข้าปิดบังเ้าเพียงไม่ได้ถาม" เขาตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง
"เช่นนั้นตำแหน่งของท่านคือ?"
"ข้าเป็ขุนนางกรมโยธาแต่ขณะนี้ได้รับคำสั่งพิเศษให้ดูแลเื่ความสงบเรียบร้อยของเส้นทางการค้า"
ถังชิงหนิงนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มบางๆ"เช่นนั้นท่านก็มิใช่คนธรรมดาเสียแล้ว"
"เ้าก็มิใช่คนธรรมดาเช่นกัน"เซียวหานตอบกลับ ดวงตาของเขาเป็ประกายบางอย่าง
"ข้าหรือ?" นางเลิกคิ้ว
"เ้าไม่เพียงแต่จัดการพวกโจรล้มทั้งกลุ่มโดยลำพังแต่ยังใส่ใจเื่การค้าขายมากกว่าชาวบ้านทั่วไป"
"ข้าเป็ลูกชาวสวน หากตลาดวุ่นวายข้าก็เดือดร้อน"
"เ้าไม่เพียงแต่ห่วงตนเองเ้ากำลังวิเคราะห์สถานการณ์อย่างลึกซึ้ง" เซียวหานก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น"เ้าสงสัยอะไรบางอย่างใช่หรือไม่?"
ถังชิงหนิงสบตาเขา ครุ่นคิดว่าควรบอกไปมากแค่ไหน
"ข้าเพียงสงสัยว่าเหตุใดสินค้าถึงขาดแคลนเร็วนักและเหตุใดเส้นทางค้าขายถึงมีโจรชุกชุมขึ้นทั้งที่เมื่อก่อนไม่เคยมีปัญหาเช่นนี้"
"ข้าเองก็กำลังสืบเื่นี้อยู่"
"ท่านคิดว่าเป็เพราะเหตุใด?"
"ข้าสงสัยว่ามีขุนนางบางคนอยู่เื้ั"
ถังชิงหนิงนิ่งไปครู่หนึ่งนางพอคาดเดาได้ว่าเื่นี้ไม่ใช่เื่เล็ก และหากเซียวหานมีข้อมูลเช่นนี้นางควรใช้โอกาสนี้สืบหาความจริงไปพร้อมกับเขา
"หากเ้าต้องเลือกเ้าจะเข้าข้างพ่อค้าหรือราชสำนัก?" เซียวหานถามตรงๆ
"ข้าจะเข้าข้างความถูกต้อง"นางตอบโดยไม่ลังเล
เซียวหานมองนาง ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ"เช่นนั้นบางทีพวกเราอาจร่วมมือกันได้"
ถังชิงหนิงยิ้มมุมปาก"หากมันทำให้ข้าหาคำตอบได้เร็วขึ้น ข้าก็ไม่ขัดข้อง"
สายลมพัดผ่าน เสียงจอแจของตลาดแ่ลงชั่วครู่ขณะที่ทั้งสองคนยืนประจันหน้ากัน