Galactic Imperium

    ตอนที่สิบห้า Other Emperor

    ตอนที่สิบห้า Other Emperor

    และในขณะที่การเปิดงานพิพิธภัณฑ์สรรเสริญคุณงามความดีของผมได้ดำเนินไปเรื่อย

    มีการฉายภาพผมจัดการ The Great devourer  ผู้กลืนกินดวงดาว

    ก็จัดการได้แบบเดิม

    ผมจ้องมองแผนที่จักรวาลตลอดเวลา

    เวลาเห็นไอ้พวกนี้โผล่ที่มุมขอบของแผนที่ตรงไหน

    ผมทิ้งทุกอย่างบินข้ามกาแลกซี่ไปหาพวกนั้นก่อนที่ผู้กลืนกินจะกลืนกินสิ่งชีวิตต่างๆในกาแล็กซี่จนเพิ่มจำนวนของตนเองมากขึ้นจนไม่มีใครในกาแล็กซี่สามารถหยุดพวกนี้ได้

    แต่หากเราโจมตีก่อนที่พวกนี้จะแพร่พันธุ์ได้

    เราก็จะชนะ

    พวกเขามีจุดอ่อนคือแม้จะฉลาดก็จริง

    ไม่ใช่สัตว์ร้ายป่าเถื่อนโง่เขลาที่คิดแต่จะกินโดยไม่มีความคิดใด

    แต่รู้จักวางแผน รู้จักการดักซุ่มโจมตีAmbush

    แต่พวกนี้ไม่ใช่ท่านข่านที่จะเสกกองทัพมาหลังกองทัพเราและบอกว่าคือแผนการอัจฉริยะTactical Genius

    ตามบทสรปุเกมส์หากปล่อยให้พวกนี้แพร่พันธุ์จนมีจำนวนมากระดับหนึ่ง

    จุดอ่อนของพวกเขาที่เดินทางช้าจะหายไป

    สามารถย้ายมวลของตนเองไปได้ทุกที่ในจักรวาลที่มีมวลของตนเองอยู่

    แต่พวกเขาโดนผมโจมตี๻ั้๫แ๻่อยู่มุมขอบของจักรวาล

    ผมเลยเอาชนะได้ในที่สุดด้วยกำลังที่เหนือกว่าสามเท่าได้พันธุกรรมผู้กลืนกินDevourer ‘s genetic มาทำการค้นคว้าวิจัยต่อไป

    อีกศัตรูหนึ่งคือ The warp,The Immaterium หรือเรียกง่ายๆว่าพวกปีศาจแม้อาณาจักรสายวิทยาศาสตร์ Materialism  วัตถุนิยมจะไม่ยอมรับว่าปีศาจมีจริงก็ตาม

    พวกนี้ต่างไปจากผู้กลืนกินที่จะโผล่มาสุดของจักรวาล

    การต่อสู้กับพวกนี้เหมือนการเล่นเกมส์ตีตัวตุ่น

    สามารถโผล่ขึ้นมาที่ไหนก็ได้ในจักรวาลนี้

    แต่ตราบใดที่พวกเขาโดนปิดประตูที่ไปสู่อีกมิติหนึ่งหรือสามารถยึดครองดวงดาวจนสามารถเสกยานปีศาจDaemon’s ship ออกมาได้

    ก็ยังไม่มีปัญหาอะไร

    เหมือนแค่พยายามจะดับไฟทั่วจักรวาลเท่านั้นหากเราขยันมากพอก็ยังพอจัดการได้

    แต่บอกได้คำเดียวว่าผมสร้างศัตรูไปทั้งกาแลกซี่เลยล่ะในการแก้ปัญหาพวกปีศาจนี้

    ผมได้ทักษะ Fire of God ไฟแห่งเทวะ มาหลังจากที่ปิดประตูมิติที่พวกปีศาจออกมาได้

    พวกปีศาจเรียกว่าทำผิดกติกาของกองทัพอื่นๆอย่างหนึ่งคือพวกเขาไม่เน้นการก่อสร้างหรือใส่ใจเ๱ื่๵๹ทรัพยากร

    แต่จะเน้นการเปิดประตูมิติให้กองทัพของตนเองอิเซไคมาในโลกวัตถุของเรา

    หากเราปิดประตูมิติได้

    พวกเขาจะสูญเสียกำลังเสริมจนพ่ายแพ้ไปในที่สุดเพราะพวกนี้มันกากในเ๹ื่๪๫การก่อสร้าง

    เน้นแต่จะอัญเชิญปีศาจมาเพิ่มเท่านั้น

    แต่คนที่น่ากลัวที่สุดตามความเห็นของผม

    The Machine จักรกลล้างจักรวาล

    จะเรียกว่าต้องขอบคุณพวกจักรกลก็ได้ที่ผมไม่ต้องโดนคนเกลียดทั้งจักรวาลแค่เกือบๆ

    เพราะพวกจักรกลจะไล่ฆ่าพวก organic พวกที่มีร่างกายเ๣ื๵๪เนื้อจนหมดและสร้างเครื่องจักรที่ป้องกันไม่ให้พวกปีศาจมาโผล่ในพื้นที่นั้นนั้นได้

    พวกเขาป้องกันปีศาจได้อย่างถาวรโดยการกำจัดจุดอ่อนอย่างมนุษย์ที่เป็๞ประตูให้ปีศาจเข้ามาในโลกวัตถุและเป็๞เชื้อเพลิงในการอัญเชิญปีศาจ

    พวกจักรกลบุกไปทุกที่ในจักรวาลที่มีวี่แววว่าจะมีพวกปีศาจอยู่

    และบอกได้คำเดียวว่าคือการต่อสู้ที่ยากลำบาก

    กินเวลาหลายปีระหว่างผมกับพวกจักรกลและเป็๲สาเหตุที่ผมต้องเปลี่ยนจักรวรรดิของผมเป็๲พวกรักสันโดษIsolationism เพื่อเพิ่มค่าการป้องกันอาณาจักร

    ข้อดีของการเจอกับจักรกลล้างจักรวาลคือผมไม่ต้องกังวลกับพวกปีศาจอีกต่อไป

    ข้อเสียคือผมต้องกังวลกับพวกจักรกลมากกว่า

    ผ่านการต่อสู้มาสิบปีผมก็จัดการกับเครื่องจักรกลได้ในที่สุด

    แลกกับการที่ทั้งกาแลกซี่เป็๲ซากปรักหักพัง

    เพราะจักรกลนั้นสามารถเจาะระบบ Assume Direct control เข้ามาควบคุม

    สายเครื่องจักรกลที่มีเทคโนโลยีด้อยกว่าได้

    หมายความว่าคนในจักรวาลต้องสู้กับพวกเครื่องจักรกลด้วยเทคโนโลยีที่ล้าหลังเครื่องจักรชีวะ Bitotechnology หรือพลังจิต Psionic Powerอย่างผมเท่านั้น

    ผมรู้สึกแปลกๆที่ระบบให้รางวัลผมโดยให้The Mind สมองจักรกล มาเป็๲ไอเท็มรางวัล

    ผมไม่ค่อยคิดว่าเราชนะเท่าไรที่แค่อยู่รอดได้โดยจักรกลที่อยู่ส่วนอื่นๆของจักรวาลนั้นก็หลับไปเองDeactivated ปิดการทำงาน ของตนเองหลังจากการกำจัดพวกสิ่งมีชีวิตชีวะ Organic

    และตั้งเครื่องป้องกันปีศาจไว้สำเร็จแล้วในบริเวณส่วนนั้นๆของจักรวาล

    ท่าทางเกมส์จะถือว่าผมชนะเพราะอาณาจักรอื่นๆล่มสลายไปนั่นเอง