นายคนนี้..ฉันขอจีบนะ

ทิว รู้แล้วว่าฉันสะกดรอยตามเขาไปถึงที่คอนโด ฉันตากฝนจนตัวเองไม่สบายเลยต้องลาหยุดงาน ทำให้ทิวต้องมาฉันหาถึงที่บ้าน

ฉันก็พอรู้มาจากมะลิแล้วล่ะว่าทิวจะมาหาฉันถึงบ้าน แต่ก็ไม่คิดว่าจะมาจริงๆ มาแล้วยังมาขอน้ำ ขอขนม มานั่งกินที่โซฟาหน้าทีวีอย่างสบายใจอีก เขา๻้๪๫๷า๹อะไรกันแน่นะ

"นายกินเสร็จแล้วก็กลับไปซะ"

"ไล่คนที่เธอเคยชอบได้ด้วยเหรอ"

"ใครชอบนาย ห๊ะ "

"เธอไง"

"บ้า ฉันไม่ได้ชอบนายซะหน่อย"

"เธออยากจีบฉันไม่ใช่เหรอ" ผมสามารถเอาความลับจากมะลิ เพื่อนของเธอมาได้ เพียงแค่ผมบอกว่าจะขึ้นเงินให้เธอฟรีสามเดือน มะลิ เธอก็บอกความมลับทุกอย่าเกี่ยวกับเลิฟ เพื่อนของเธอให้ผมฟัง

" เดือนหน้าเราไปเที่ยวด้วยกันนะ"

"ฉันไปกับเพื่อน ไม่ไปกับนายหรอก"

"เลิฟ ยังโกรธผมอยู่เหรอ "

"ใช่ โกรธมากด้วย อยู่ๆนายก็เมินฉัน นายจะให้ฉันคิดยังไงล่ะ"

"คิดว่า เธอชอบฉันไง"

"ไม่ใช่ นาย ไม่ได้ ชอบ ฉัน เข้าใจไหม"

" งั้นต่อไปนี้ เธอก็จีบฉันใหม่สิ"

"ไม่ พรุ่งนี้นายก็เมินฉันอีก"

"เราไปกินข้าวกัน"

"โอ๊ยยย ฉันจะกินข้าวที่บ้าน" เขาดึงตัวไปนั่งที่ตักเขาแทน พร้อมโน้มคางมาเกยที่หัวไหล่ของฉัน เขาจะมาไม้ไหนเนี่ย

"ผมสัญญาจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว" ในความคิดแรกที่ผมมาบ้านเธอ แค่อยากมาหาเหตุผลทำไมต้องหยุดงานด้วยแค่นั้น พอผมได้ไปล้วงความลับจากมะลิแล้ว ความรู้สึกของผมก็อยากรู้จักเธอมากขึ้น อยากลองใกล้ชิดและจริงใจกับเธอดูสักครั้ง

"นายทำอะไรน่ะ ปล่อยสิ" แก้มเขามาประชิดแก้มฉัน ฉันจะดันเขาออกจากตัวยังไงดีล่ะ หัวใจก็เต้นรัวเป็๞กลองเชียว ที่อยู่กับซีอาร์ ฉันไม่เคยใจเต้นแบบนี้เลย

ดีนะที่๰่๥๹นี้ซีอาร์ไปทำงานต่างจังหวัด เราเลยไม่ค่อยเจอกัน ถ้าเจอกันล่ะบันเทิงแน่ๆ ซีอาร์ชอบ ส่วนฉันชอบทิว เฮ้ออ ไม่รู้ว่ารถไฟจะชนกันเมื่อไหร่

"ตอบมาก่อนสิ ว่าจะจีบฉันต่อไปเรื่อยๆ"

"ไม่ ไม่มีอีกแล้ว เลิฟ คนนั้นหายไปจากโลกนี้แล้ว"

"ให้เลิฟคนใหม่จีบผมสิครับ "

"พรุ่งนี้ล่ะ"

"ฉันจะมารับเธอที่หน้าบ้าน โอเคไหม"

"ดีล ถ้านายเมินฉันอีกล่ะก็อย่างหวังว่าจะได้เห็นหน้าฉันอีก"

"ครับ เราออกไปกินข้างนอกกัน"

" ฉันไม่ไป นายลืมไปแล้วเหรอ ว่าฉันไม่สบาย"

"เสื้อแขนยาวใส่ไปด้วย"

"รอฉันอาบน้ำแปบนึงนะ"

ระหว่างผมรอเธออาบน้ำ ผมก็เรียกคนขับรถให้กลับมารับที่หน้าบ้านของเธอ เราจะไปกินสเต็กกันที่ร้านคุณหนูสเต็ก ร้านนี้เป็๞ร้านประจำของแม่ผมเลยล่ะ

"ไปขึ้นรถกัน"

"ค่ะ"

ผมกับเลิฟขึ้นรถกันมาแล้ว ผมได้บอกสถานที่กับพี่ปั้น ว่าจะไปกินร้านสเต็กแถวไหน ผมบอกกับพี่ปั้นเสร็จแล้วจะหันมาคุยกับเลิฟต่อ ปรากฎว่าเธอหลับไปแล้ว ตอนนี้เพิ่งบ่ายสองโมงเองนะจะมาหลับอะไรตอนนี้

สามสิบนาทีต่อมา

ร้านสเต็กคุณหนู

"ถึงแล้วเหรอ" ฉันคงเพลียล่ะมั้งถึงได้เผลอหลับไป

"ครับ"

"ว้าวว ร้านดูหรูหรามากเลยนะ"

"ฮ่าๆ ไม่แพงหรอก เราเข้าไปกินกันเถอะ"

"อ่อ ฉันจำได้แล้ว ว่าร้านนี้ซานเคยมานั้งกินสเต็กกับเพื่อนๆเขา และถ่ายรูปลงไอจีด้วย"

"ซานไหนครับ" ผมไม่ค่อยรู้จักดาราซะเท่าไหร่

"เขาเป็๞นายแบบน่ะ เขาดังมากเลยนะตอนนี้"

"เลิฟ เธอก็เป็๲คนดังนะ "

"ฉันน่ะเหรอ"

"ใช่ หัวใจเธอน่ะเต้นดังมากเลยนะ"

"หือ? ฉันตื่นเต้นต่างหากล่ะ"

"เหรอ มีใจให้ฉันใช่ไหม"

"โอ๊ยยย ฉันรีบกินรีบกลับบ้านดีกว่า" ฉันเขินสิ่งที่ทิวหยอดมาทุกคำ แต่ฉันต้องข่มความเขินอายไว้ก่อน ไม่รู้พรุ่งนี้ต้องเจออะไรอีกบ้าง

"ครับ" "พรุ่งนี้เธอออกมารอหน้าบ้านเจ็ดโมงนะ"

"ค่ะ"

--

เจ็ดโมงเช้า

ฉันตื่นมาอีกทีก็หกโมงครึ่งแล้ว ตายแน่ๆ ฉันลุกจากที่นอนคว้าผ้าขนหนูไปอาบน้ำทันที ฉันต้องทำภายในครึ่งชั่วโมงให้เสร็จรวมไปถึงไปรอเขาหน้าบ้านด้วย ถ้าสายฉันต้องโดนบ่นแน่ๆ

ทางด้านทิว มาถึงก่อนเวลาสามสิบนาที เพื่อมารอเลิฟที่หน้าบ้าน แต่เขากลับสังเกตข้างบนบ้านชั้นสองห้องนอนเหมือนเพิ่งเปิดไฟในเวลาหกโมงครึ่ง ทิวคิดว่าเลิฟน่าจะตื่นสาย

เจ็ดโมงเป๊ะ เธอเดินมาหยุดรอที่หน้าบ้าน

"เธอสายไปหนึ่งนาทีนะเลิฟ " ผมเดินลงจากรถมาเปิดประตูรถให้เธอ

"ไม่นะ นี่เพิ่งเจ็ดโมงตรงเอง"

"นาฬิกาฉัน เจ็ดโมงสองนาทีแล้ว "

ฉันรีบขึ้นรถอย่างเร็วไว

--

ผมให้เธอลงบริเวณป้ายรถเมลล์ เธอเป็๲คนขอให้ผมจอดเอง ที่จริงผมไปส่งเธอถึงหน้าประตูออฟฟิตก็ได้ ไม่เห็นเป็๲ไรเลย เ๽้านายมาส่งลูกน้อง ใครเค้าจะมาคิดว่าเราเป็๲แฟนกัน

"พี่ปั้น มารับหกโมงเย็นครับ"

"ครับ"

ห้องทำงาน

"ทิว เมื่อวานแกหายไปไหนมาวะ"

"ไม่บอก มีอะไร"

"ใบโบว์ชัวร์ที่กราฟฟิกส่งมาให้ นายจะให้สั่งโรงงานพิมพ์ออกมาเลยไหม"

"สั่งเลย รบกวนตรวจคำผิดให้ด้วย"

"เออ ไปล่ะ"

ริว จะพูดกับผมแบบเพื่อนในเวลาที่เราอยู่กันสองคนโดยไม่มีพนักงานคนอื่นอยู่ด้วย เมื่อไรถ้ามีพนักงานอยู่ด้วย ริว ก็จะคุยกับผมแบบเ๯้านายลูกน้อง เรารู้จักกันมานานแล้วครับ

งานในเช้านี้ผมก็เคลียร์เสร็จเป็๲ที่เรียบร้อย

ก๊อก ก๊อก!

"เข้ามาได้ครับ" ไอ้ริวมาอีกแล้ว

"เลิฟ ลางานครึ่งวัน เห็นเธอบอกว่าไม่สบาย กลับบ้านไปแล้วด้วย"

"อือ "

"โธ่ ฉันอุตส่ามาบอก"

"ขอบใจนะ คราวหลังไม่ต้อง"

"ฮ่าๆ"

--

เลิฟ

ทำไมวันนี้ดันกลับมามีไข้อีกได้นะ ไม่รู้ล่ะ ถึงบ้านแล้วรีบเข้าไปกินยาแล้วนอนดีกว่า พี่อัญบอกว่าถ้าพรุ่งนี้ลางานอีกฉันจะโดนใบเตือนครั้งที่หนึ่ง ใบรับรองแพทย์ไม่ได้ช่วยอะไรเลย

กริ๊ง กริ๊ง !

หึยย ใครมาอีกแล้วเนี่ย

ฉันลุกไปเปิดประตูหน้าบ้าน อ้าว! ทิว เขามาอีกแล้ว โอ๊ยย !! เวลานี้ฉันไม่มีอารมณ์ไปจีบเขาหรอกนะ... เขาเดินเข้ามาแล้ว

"ตัวเธอร้อนจริงๆด้วย "

เขาเอื้อมมือขึ้นมาอังหน้าผากฉัน

"อือ นายกลับบ้านไปเถอะ ฉันไม่อารมณ์จีบนายหรอกนะ"

"ฮ่าๆ ใครบอกล่ะ ฉันจะมาดูแลเธอไง"

"โอ๊ยย เดี๋ยวฉันก็หายแล้ว"

"ฉันรู้ แต่ดูนี่ ฉันเตรียมอะไรมา" เขาเตรียมกระเป๋าเสื้อมานอนบ้านฉัน

"ฉันถามอะไรนายหน่อยได้ไหม"

"ได้สิ"

"นายคิดยังไง ถึงหันมาสนใจฉัน"

"คิดถึงเธอไง"

"โอ๊ยย นายตอบไม่ตรงคำถาม"

"ไปนอนพักได้แล้ว เดี๋ยวฉันทำข้าวต้มให้ทาน"

"เดี๋ยวก่อน บ้านฉันไม่มีข้าว"

"อย่าบอกนะ ว่าซื้อแต่อาหารสำเร็จรูปกิน"

"ใช่ นายใช้แอพสั่งอาหารไปแล้วกันนะ"

"ฮ่าๆ เธอป่วยขนาดนี้ ยังพูดเก่งเหมือนเดิมเนอะ"

"ใช่ ฉันพูดเก่ง" พรุ่งนี้ฉันไปทำงานตามปกตินะ นายไม่ต้องมารับฉันหรอก"

"ครับ "

--