ตอนที่ 16 ลบหลู่
"คุณหนูรู้ได้ยังไงกัน"
สาวใช้เหยาเหยา ที่ไม่คาดคิดว่าคุณหนูของตน พูดเื่ที่สาวใช้ตระกูลลู่ ้าให้หมอตาทิพย์ทำนาย พูดออกมาได้อย่างถูกต้องราวกับอยู่ในเหตุการณ์ด้วยเลย ซึ่งสิ่งที่สาวใช้เหยาเหยาได้ยินมา ตรงกับคำพูดของคุณหนูทุกคำไม่มีบิดเบือนเลยสักนิด
"ส่วนเ้าข้าให้เดาว่า เ้าคงเคยมาที่แห่งนี้บ้างแล้ว แต่กับไม่ได้คำทำนายจากเ้าหมอตาทิตย์คนนี้เลยสินะ"
ลู่หาน ที่หันมาถามสาวใช้เหยาเหยา จนสาวใช้เหยาเหยาลังเลชั่วครู่ก่อนจะพยักหน้ายืนยันตอบกลับออกมา
เมื่อสาวใช้เหยาเหยา เคยเชื่อเื่คำทำนายบ้างมาก่อนในอดีต แล้วทันทีที่ได้ยินสาวใช้ในตระกูลลู่พูดคุยกัน แล้วข่าวลือ ชื่อเสียงท่านหมอตาทิตย์เริ่มโด่งดังมากขึ้น จึงตัดสินใจลองมาที่นี้เพื่อจะให้ท่านหมอตาทิพย์ทำนายดวงชะตาให้ แต่กับถูกปฏิเสธออกมาทันที
สาวใช้เหยาเหยา ที่มองหน้าคุณหนูของตนคราวนึงแล้วรีบก้มหน้าลงทันที
ด้วยการที่สาวใช้เหยาเหยาไม่ได้้าคำทำนายดวงชะตาเกี่ยวกับความรักของตนเลย แต่เป็เื่อื่นแทนที่ตนเองอยากให้ท่านหมอตาทิตย์ทำนายชะตาให้ แต่โดนปฏิเสธไปเสียก่อน จึงได้แต่ปล่อยผ่านเลยไปไม่สามารถทำไรได้อีก
ลู่หาน ที่คาดเดาได้ไม่ยาก เมื่อชายหนุ่มฉกรรจ์คนนี้ ต้องเลือกหญิงสาวหน้าตาสวยสด งดงามในการทำนายดวงชะตาความรักให้ แต่สาวใช้เหยาเหยาที่ถูกปฏิเสธ เพราะมีหน้าตาที่อัปลักษณ์ จึงถูกปฏิเสธกลับมาโดยทันที โดยไม่คิดฟังคำขอของอีกฝ่ายในการขอให้ช่วยทำนายเลย แล้วอีกอย่างด้วยการเป็สาวใช้ที่มีใบหน้าอัปลักษณ์ จึงไม่คิดว่าจะมีเงินทองมาจ่ายค่าคำทำนายของตนเองได้ จึงเลิกสนใจในตัวสาวใช้เหยาเหยาแล้วขับไสไล่ส่งทันที
"หึ แค่นี้ก็ยืนยันชัดเจนแล้วว่า เ้ามันก็แค่หมอตาทิพย์จอมปลอม เทพจอมปลอมเท่านั้น"
"เ้าคงใช้วิธีนี้ หลอกแต๊ะอั๋งหญิงสาว แล้วรีดไถเงินจากชาวบ้านที่หลงเชื่อสินะ"
ลู่หาน ที่ผ่านประสบการณ์มาเยอะจากการเดินทางกับอาจารย์ตนเอง จึงไม่แปลกที่คาดเดาเื่ราวทุกอย่างได้อย่างชัดเจนเช่นนี้
"หนอย เ้ามันก็แค่พูดเดามั่วๆจนบังเอิญถูกก็เท่านั้น"
"ดีละ ในเมื่อเ้ากล้าลบหลู่ข้าขนาดนี้ ข้าจะทำนายดวงชะตาของเ้าให้เป็พิเศษ ดวงชะตาจะขาดในคืนนี้ เสียใจด้วยที่เ้าจะไม่มีโอกาสลืมตามามองดูพระอาทิตย์เช้าวันใหม่อีกแล้ว"
"เ้าจะมีลมหายใจถึงแค่คืนนี้เป็วันสุดท้ายเท่านั้น จงดื่มด่ำกับความสุข ของ่เวลาชีวิตที่เหลือให้เต็มที่ซะ"
"เ้าจะถูก์ลงทัณฑ์ โทษฐานที่มาลบหลู่เทพเ้าอย่างข้า"
อพอลโล่ ในร่างชายหนุ่มฉกรรจ์ ที่เอ่ยคำทำนายชะตาชีวิตของลู่หานเสร็จ ก็จากไปกลับเป็ชายหนุ่มฉกรรจ์คนเดิม
"ดวงชะตาเ้าเป็ไงบ้างเ้าหนู"
ชายหนุ่มฉกรรจ์ ที่ตอนนี้ได้สติลุกขึ้นมาหลังจากที่ เทพเ้าอพอลโล่ เข้ามาสิงร่างของตนเองเสร็จเรียบร้อยแล้ว
ลู่หาน ที่ไม่คิดจะตอบอีกฝ่าย ในเมื่อเ้าตัวเป็คนพูดขึ้นมาเอง จึงไม่จำเป็ต้องถามกลับมายังตน ราวกับคนปัญญาอ่อนเลยด้วยซ้ำ
"ชะตาข้าจะขาดแล้วงั้นรึ"
ลู่หาน ที่ยิ้มออกมาเล็กน้อย เหมือนกับว่าจะมีเื่สนุกเกิดขึ้นจนไม่สนใจว่าคำทำนายจะเป็จริงหรือไม่
"คุณหนู ชะตาชีวิตคุณหนูจะขาดในคืนนี้แล้ว จะทำไงดี"
สาวใช้เหยาเหยา ที่ออกอาการร้อนรนออกมา เมื่อคุณหนูของตนถูกทำนายดวงชะตาออกมาเรียบร้อย และเป็ดวงชะตาที่ไม่ดีเสียด้วย
"เ้าจะโหวกเหวก โวยวายทำไมกัน"
"มันไม่ใช่เื่จริงเสียหน่อย ไปกันเถอะ"
ลู่หาน ที่เดินจากไปอย่างไม่สะทกสะท้านกับคำทำนายชะตาของตน เหมือนเป็เื่หลอกเด็กที่ไม่มีค่าอะไรให้ต้องมาสนใจ
"คุณหนู ดูเหมือนจะไม่สนใจ กังวลกับคำทำนายของ เทพอพอลโล่ เลยนะค่ะ"
สาวใช้เหยาเหยา ที่ไม่รู้จะกล่าวอะไรกับอีกฝ่ายดี เมื่ออีกฝ่ายไม่แสดงท่าทีเดือดร้อน หรือหวาดกลัวแต่อย่างใดออกมาเลย
"เอาละ กลับกันเถอะ"
ลู่หาน ที่เดินเล่นจนดึกดื่น คิดว่าสมควรได้เวลากลับแล้ว จึงมุ่งหน้ากลับตระกูลขึ้นมา
"มากันแล้วรึ ข้ามารอจนเมื่อยแล้ว"
มีเสียงดังออกมา ระหว่างทางกลับไปยังตระกูลลู่ของตนเอง
"เจอกันอีกแล้ว ท่านหมอตาทิพย์"
ลู่หาน ที่ไม่ต้องคิดให้มากความ เมื่อคิดอยู่แล้วว่าอึกฝ่ายต้องมาดักรอเล่นงานตนเองระหว่างทางกลับตระกูลลู่แน่ ซึ่งเป็เส้นทางเปลี่ยว ไม่มีคนเดินผ่านไปมามากนัก จึงเหมาะแก่การหลบซ่อนตัว หรือสังหารศัตรูที่ไม่ชอบหน้า
"จงยินดีซะเถอะเ้าหนูน้อย"
"ปกติข้าจะไม่ออกมาเล่นงานคนอื่นด้วยตัวข้าเอง เพราะเดี้ยวมันจะกระทบต่อชื่อเสียงของข้า"
ชายฉกรรจ์ ตอบอย่างดุเดือด เมื่อตนเองต้องมาถูกเด็กน้อยอายุไม่กี่ปีเช่นนี้ ออกมาแฉแล้วถูกกล่าวหาว่าเป็พวกหลอกลวง
ลู่หาน ที่ไม่แปลกใจเลยที่ชายฉกรรจ์จะมาดักรอพวกตนได้ถูกเช่นนี้ เมื่อสาวใช้เหยาเหยาเคยไปหาหมอตาทิพย์ให้ช่วยทำนายชะตาให้ แต่ก็ถูกปฏิเสธกลับออกมา ด้วยการที่อีกฝ่ายต้องมีข้อมูลของคนที่เคยไปขอให้ช่วยทำนายดวงชะตาให้ จึงไม่ยากที่จะคาดเดาตัวตนของตน แล้วมาดักรอเล่นงานได้ถูกทางเช่นนี้
"จะเข้ามาก็เข้ามา อย่าพูดมากให้เปลืองน้ำลาย"
ลู่หาน ที่อยากจะทดสอบพลังของตนเองทันที เมื่อตอนนี้ตนเองปลุกพลังปราณตื่นขึ้นมาแล้ว แต่ยังไม่มีโอกาสได้ทดสอบเสียที
"ไม่ต้องใจร้อน ข้ามาแค่เป็คนดูเท่านั้น คนที่จะเล่นงานเด็กปากดีเช่นเ้าล้อมตัวเ้าเอาไว้แล้ว"
ชายฉกรรจ์ ที่เรียกลูกน้องออกมาทันที ซึ่งคนเหล่านี้ ต่างทำหน้าที่เป็ผู้ลอบเล่นงาน หรือทำตามคำสั่งที่ได้รับมอบหมายจากชายฉกรรจ์อย่างเคร่งครัด ด้วยการที่ชายฉกรรจ์เป็หมอตาทิพย์อันลื่อเลือง จึงต้องมีคนคอยทำหน้าที่ไปจัดการบุคคลที่ให้ตนมาทำนายดวงชะตาให้เป็ไปตามที่้า
"ว่าแล้ว คนเหล่านี้คือ คนที่ช่วยทำให้คำทำนายของแกเป็จริงสินะ"
ลู่หาน ที่จดจำใบหน้าของทุกคนได้ดี จึงไม่แปลกใจที่หมอตาทิตย์ ทำนายดวงชะตาได้อย่างแม่นยำ โดยตนเองจะเป็คนกำหนดดวงชะตาของคนนั้นตามความเหมาะสม แล้วให้คนของตนกลุ่มนี้ปฏิบัติตามที่สั่ง เพื่อช่วยให้คนที่ถูกทำนายดวงชะตาเป็จริง แต่ไม่เกินเื่เพ้อฝันมากเกินไป