เย็นวันหนึ่ง ยอนอ๊กคนว่างงานก็มานั่งรอในโรงพยาบาลั้แ่บ่ายจนเย็น หมฮวาเลิกงานออกมาเจอก็ใ พูดขึ้นมาว่า นายเป็อะไรอีกคราวนี้ ผมเปล่าเป็อะไครับหมอ
ผมว่างมานั่งรอหมอเลิกงาน หมอว่างไหมครับเย็นนี้ ฮวาจึงพูดจึนมาว่า นายเป็บ้าอะไรอีกวันนี้ ยอนอ๊กที่ทำท่าทางเขินก็กล้าพูดขึ้นมาว่า หมอไปทานข้าวกับผมไหมครับ
ฮวาจึงพูดขึ้นมาว่า ทานข้าวกับนายหรอนายใส่ยาหรือเปล่า เผื่อนายทำอะไรฉัน ฉันไม่ไป
ยอนอ๊กยกมือขึ้นพนม หมอครับผมขอร้องละ นะครับ หมอ ฮวาคนสวย
หมอฮวาจึงพูดขึ้นมา นายไม่ต้องพูดหวานใส่ฉันแบบนี้หรอก มีอะไรพูดมา ยอนอ๊กจึงพูดขึ้นมาว่า ไปทานข้าวแล้วผมจะบอกนะครับ หลังพูดคุยเสร็จทั้งสองคนก็ออกเดินทาง แต่ระหว่างนั้น ยอนอ๊กได้ขับรถเลี้ยวไปยังห้าง และพูดขึ้นมา หมอไปซื้อเสื้อผ้าก่อนนะครับ ทำไมละ นายบอกทานข้าวแล้วจะบอกนี่ ผมกลัวเดี๋ยวดึกเกิน ไปร้านปิด
จึงช่วยกันเลือกชุด แล้วพูดขึ้นมาว่า พรุ่งนี้เย็นหมอว่างไหมครับ ไปงานเลี้ยงกับผมหน่อย หมอฮวาจึงหัวเราะเบาๆขึ้นมา นายกล้าชวนฉัน ฉันก็กล้าไปพูดไปโดยไม่ถามอะไรพอเลือกเสื้อผ้าเสร็จทั้งสองคนก็ไปทานอาหารเย็น หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จ ฮวากลับมาก็มองดูชุด จึงพูดขึ้นมาว่างานเลี้ยงอะไรเนี่ยชุดก็แพง ใส่ไปทำไรเนี่ย
ตาบ้าเนี่ยไหนจะดื้อแล้วยังบ้าอีก
ยอนอ๊กที่ดูกังวล ตอนนี้ก็เริ่มสบายใจลง
หลังจากที่จะได้พาหมอฮวาไปเปิดตัวงานเลี้ยงบริษัท
2K
