ท่านพ่อตา ยกลูกสาวให้ข้าเสียดีๆ ภาค 1 บุตรเขยท่านราชครู

        อบอุ่นยิ่งนัก แถมยัง...นุ่มนิ่ม…

        แม้จะได้ชื่อว่าเป็นคุณชายแห่งพรรคอันดับต้นในยุทธภพ ทว่าชีวิตของหูหลีเฟิงก็ไม่ได้สะดวกสบายอย่างที่ผู้อื่นคิด นอกจากต้องตรากตรำฝึกยุทธ์แล้ว ทั้งอาจารย์และท่านประมุขก็เข้มงวดกวดขันเสียเหลือเกิน เตียงนุ่มไม่มี หมอนหนุนก็แข็งกระด้าง ผ้าห่มก็ใช้เพียงเพื่อให้อุ่นกายเท่านั้น ไหนเลยจะได้สัมผัสกับผ้าแพรชั้นเลิศ

        ออกจากต้าหลี่มาเพิ่งจะได้ใช้ของดีๆ ไม่กี่วันก็ต้องหนีหัวซุกหัวซุนจากการตามล่า ใช้ชีวิตตรากตรำลำบากยิ่งนัก เมื่อได้สัมผัสไออุ่นท่ามกลางอากาศเย็นชื้นไม่สบายกาย และความนุ่มนวลชวนหลงใหลราวกับเนินเนื้อของหญิงสาวเช่นนี้ ชายหนุ่มจึงอดใจไม่ไหว แนบใบหน้าลงคลุกเคล้ากับความนุ่มนิ่มอบอุ่นนั้นไม่ยอมปล่อย

        “คุณชายหู...อ๊ะ...ปล่อยนะ ท่านทำอะไร รีบตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้!”

        เสียงแหลมๆ นี้ช่างน่ารำคาญคล้ายท่านประมุขยิ่งนัก แต่ว่า...กลับไพเราะยิ่งกว่าหลายเท่า เอ… ความนุ่มนิ่มน่าหลงใหลนั้นหายไปไหนแล้ว? เอาคืนมานะ

        “อย่าคลำส่งเดชสิ!”

        เพี๊ยะ!

        ความแสบร้อนที่แก้มซ้ายทำให้ดวงตาคมเบิกขึ้นในที่สุด ชายหนุ่มมึนงงไปชั่วครู่ มองลงมาก็เห็นเสี่ยวเหลียนนอนน้ำตารื้นด้วยสีหน้าไม่เป็นธรรม ทั้งยังกำสาบเสื้อไว้แน่นจนนิ้วขึ้นข้อขาว เห็นได้ชัดว่ามันหลุดลุ่ยด้วยน้ำมือของผู้อื่น

        และคนผู้นั้นคงเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก...เขาเองน่ะสิ!

        ร่างทั้งร่างของชายหนุ่มพลันแข็งทื่อ ทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ

...

(จบสปอย เจอกันในเวอร์ชันอีบุ๊คนะคะ หงิหงิ)

        ลิงก์อีบุ๊คอยู่ทางนี้ค่ะ สนับสนุนนักเขียนตัวน้อยๆ ขอบตาดำๆ คนนี้ด้วยน้าาา

        https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTQyNzU1MyI7czo3OiJib29rX2lkIjtpOjE3MTIyMjt9