กุ้ยเหริน จึงสั่งให้นางกำนัลมอบดอกไม้สีสดสวยงาม แต่มีหนามที่เเหลมคม ให้ซูเว่ยฉี หลังจากที่มอบถึงมือ ซูเว่ยฉีแล้ว นางกำนัลของกุ้ยเหริน ก็ได้กระชากดอกไม้กลับจนทำหนามของดอกไม้ทิ่มแทงมือของซูเว่ยฉี ทำให้มือซูเว่ยฉีได้รับาเ็
กุ้ยเหริน “เ้าจงไปบอกนายของเ้า ดอกไม้เหล่านี้เป็ของขวัญจากข้า ให้นายของเ้าเก็บไว้ดีดี อย่าทำให้ความตั้งใจของข้าสูญเปล่า”
พูดจบ กุ้ยเหริน ก็จากไปด้วยความภาคภูมิใจ ที่ได้แสดงตัว ว่าตนนั้น ถึงตำแหน่งจะต่ำกว่า แต่ฝ่าานั่นโปรดปรานยิ่งหนัก
จากนั้น ซูเว่ยฉีก็ได้กลับไปพร้อมดอกไม้ นำดอกไม้จัดใส่แจกันอย่างสวยงาม แล้วนำถวายให้กุ้ยเฟย
แต่ซูเว่ยฉีก็ไม่ได้บอกความจริง ที่ตนโดยกลั่นแกล้ง แต่กลับกัน
ซูเว่ยฉีกลับบอกว่า กุ้ยเหรินตั้งใจส่งดอกไม้ให้กุ้ยเฟย
กุ้ยเฟยได้ยินดังนั้นก็พอพระทัย อย่างมาก ยิ่มกริ่มๆ
กุ้ยเฟย “ใช้สิ ข้าเป็ถึงกุ้ยเฟย นางเป็แค่สนมชั้นต่ำ นางควรจะประจบข้า”
ซูเว่ยฉี “ข้าว่าเราควรผูกมิตรกับ กุ้ยเหรินนะเพคะนางเป็ที่โปดรปรานของฝ่าา เราผูกมิตรกับนางจะต้องเป็ผลดีต่อพระนางเป็แน่”
ซูเว่ยฉีแนะนำให้กุ้ยเฟยผูกมิตรไมตรีกับกุ้ยเหริน “นี้เป็หนึ่งในแผนที่จะแกแค้นของซูเว่ยฉี”
กุ้ยเฟยได้คำแนะนำจากซูเว่ยฉี จึงออกคำสั่งให้ ซูเว่ยฉีไปหาหยกชั่นดีมาแกะสลักพระโพธิสัตว์กวนอิน เตรียมไว้เพื่อมอบเป็ของขวัญให้ แก่ กุ้ยเหริน
ต่อมากุ้ยเฟยได้ยินว่า กุ้ยเหริน ตั้งครรภ์ จึงนำพระโพธิสัตว์กวนอิน ที่ตนเตรียมไว้มอบเป็ของขวัญ แก่กุ้ยเหริน
จึงทำให้ กุ้ยเหรินรู้สึกสับสน กับการกระทำของกุ้ยเฟย
กุ้ยเหริน (คิด)“ทั้งที่วันก่อน ข้าได้กลั่นแกล้งนางกำนัลของนาง แต่นางกับไม่โกรธเลย
กลับกลายเป็ว่า นางรีบเอาของขวัญมาให้ข้า ช่างเถอะถ้าข้ายังถือสาคนอื่นจะมองว่าข้ากลั่นแกล้งนางก็เป็ได้”
สุดท้าย กุ้ยเหริน ก็รับน้ำใจของกุ้ยเฟย สั่งให้นางกำนัลของตนรับพระโพธิสัตว์กวนอินของกุ้ยเฟย ไปวางไว้ที่ห้องบรรทม
ทั้งสองยังจับมือปรองดองกัน พร้อมชวนกุ้ยเฟยเสวยมื้อกลางวันรวมกันโดยไม่รู้เลยว่าทั้งสองตกลงไปในกับดักของ ซูเว่ยฉี
หลังจากที่เสวยมื้อกลางวันเสร็จ กุ้ยเฟยก็ของตัวกลับตำหนัก เสด็จถึงตำหนักไม่นาน หลี่กงกงก็ได้มาถ่ายทอดราชโองการ
หลี่กงกง “(ถ่ายทอดราชโองการ ให้กุ้ยเฟยเข้าถวายตัวคืนนี้ จบราชโองการ) คืนนี้กุ้ยเฟยเตรียมตัวให้ดีอย่างทำให้ฝ่าาผิดหวังละ”
กุ้ยเฟย “(รับราชโองการ ขอบพระทัยฝ่าา)”
กุ้ยเฟยก็มอบสินน้ำใจแก่ หลี่กงกง แล้วเดินจากไป
ในค่ำคืนนั้น…………
ขณะที่ประทับอยู่บนเกี้ยวที่ฝ่าาจัดเตรียมไว้ระหว่างเดินทางไปตำหนักฝ่าา กุ้ยเฟยก็ได้หยิบยาเม็ดออกมา
กุ้ยเฟย (คิด) “นี้เป็ยาที่ท่านแม่เตรียมไว้ให้ข้าโดยเฉพาะ ก่อนเข้าวัง เพียงแค่กินเข้าไป ภายในหนึ่งเค่อ ร่างกายจะปล่อยกลิ่นหอมออกมา ในตอนนั้นไม่ว่าชายใดที่ได้กลิ่นหอมนี้ก็จะควบคุมตัวเองไม่ได้”
เมื่อใกล้จะถึงตำหนักของฝ่าา กุ้ยเฟยก็รีบกลืนยานั้นลงไปทันที
ถึงแล้ว….! หัวหน้าห้องบรรทม ก็ได้พากุ้ยเฟยเข้าไปในห้องบรรทมของฝ่าา แต่เจอฝ่าากำลังตรวจฎีกา
กุ้ยเฟย “หม่อนฉันถวายพระพรฝ่าา”
ฝ่าา “เ้าลุกขึ้นก่อน ข้ายังมีฎีกาที่ต้องพิจารณา เ้าอยู่ข้างๆรอหน่อย”
กุ้ยเฟยได้ยินดังนั้น ก็ใคร่ครวญ เร่งหาวิธีใกล้ชิตฝ่าา
เพราะยาที่เสวยไปก่อนหน้าจะใกล้ออกฤทธิ์แล้ว
กุ้ยเฟย (คิด) “ทำเช่นไรดีหากยังไม่สามารถเข้าใกล้ฝ่าา ยาที่เสวยไปก็จะเสียเปล่า”.
กุ้ยเฟยใช้สายตากวาดมอง เห็นแท่นฝนหมึกวางอยู่ข้างฝ่าา กุ้ยเฟยจึงเสนอตนเอง
กุ้ยเฟย “ถ้าฝ่าาไม่ว่าอะไร หม่อมฉันช่วยฝ่าาฝนหมึกนะเพคะ”
นี้มัน….. ยายออกฤทธิ์แล้ว
กุ้ยเฟย “นิมัน”
กุ้ยเฟย หารู้ไมว่ายาที่ออกฤทธิ์นั้น ไม่ใช่ยาที่ท่านแม่ให้มาแต่เป็ยาที่ ซูเว่ยฉี ได้ทำการสับเปลียนเป็ยาถ่าย….
เดิมที่คิดว่าแค่คืนนี้ผ่านไป กุ้ยเฟยจะความโปรดปราน เหนือสตรีทั้งหกตำหนักแต่ไม่คาดคิดว่ายาเม็ดที่กลืนลงไปนั้นจะกลายเป็จุดเริ่มต้นของการแก้แค้นของ ซูเว่ยฉี
หน้าห้องบรรทมฝ่าาเสียงของ ฟางหรู เป็นางกำนัลที่ฮูหยินใหญ่จัดหามา ให้เข้าวังมารับใช้ กุ้ยเฟยคู่กับ ซูเว่ยฉี
ฟางหรู “(พูดด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า)ถ้าผ่านคืนนี้ไปชีวิตของพวกเราต่อจากนี้ก็ถือว่าดีขึ้นแล้ว ทุกคนต่อไปเจอพวกเรา ก็จะเรียกเราว่าพี่ใหญ่แล้วสินะ
ซูเว่ยฉี ยิ้มแล้วไม่พูดอะไร เพราะซูเว่ยฉีรอดูความอับอาย กุ้ยเฟย
ฝ่าาหม่อมฉัน………..
มีเสียงดังออกมาจากห้องบรรทม ฟางหรู ได้ยินเสียงดังนั้น ก็หันไปมองหน้า ซูเว่ยฉี พร้อมกล่าวกับซูเว่ยฉี (ด้วยสีหน้าสงสัย)
ฝางหรู “เกิดอะไรขึ้น”
ซูเว่ยฉีในใจกลับหัวเราะ คิดว่ายาคงออกฤทธิ์แล้ว แต่ก็ทำท่าทางใต่อหน้า ฝางหรู
ซูเว่ยฉี “ข้าก็ไม่รู้เช่นกัน” (ทำหน้าตื่นใ)
เสียงฝ่าาดังขึ้น
ฝ่าา นางกำนัลของกุ้ยเฟย ที่อยู่หน้าห้องบรรทมให้เข้ามา คนอื่นๆรออยู่หน้าประตูก่อน ห้ามใครเข้ามา
ในขณะที่ซูเว่ยฉี กำลังจะเข้าไปในห้องบรรทบ ซูเว่ยฉีได้หยิบยาที่แอบสับเปลี่ยน กับกุ้ยเฟยกลืนลงไป
ฟางหรู-ซูเว่ยฉี “ถวายบังคมเพคะ”
ฝ่าา (น้ำเสียงและสีหน้าที่โกรธมาก) “พวกเ้ารีบพากุ้ยเฟยกลับตำหนัก แล้วไม่ต้องกลับมาอีก”
1K
