the choice

เจมส์เคาะประตูห้องของมุกอยู่สักพัก ก่อนจะมีเสียงผู้ชายนุ่มทุ้มที่คุ้นเคยตอบกลับออกมา “นั่นเจมส์เหรอ? ” “อ่า…แล้วนี่ทะเลรึเปล่า เปิดประตูให้ที” เจมส์รีบตอบกลับไปเมื่อเขาแน่ใจว่าเป็นใครด้วยความร้อนรน “ได้ ๆ ” ทะเลตอบกลับ ก่อนจะมีเสียงปลดกลอนประตูให้ได้ยิน เผยให้เห็นชายร่างสูงสง่าผิวขาวยืนอยู่ตรงหน้าเจมส์ “ทะเล แล้วมุกล่ะ มุกอยู่ไหน? ” เขาพูดเสียงแข็งขึ้นด้วยความร้อนใจ “…” ทะเลหลบสายตาทันทีที่โดนเจมส์จ้องมา “ทำไมแกถึงได้มาอยู่ห้องมุกดึกขนาดนี้ แกมาทำอะไร” เจมส์จ้องเขม็งไปยังทะเลโดยไม่ละสายตา พร้อมทำสีหน้าสงสัย “ดะ…ดึกที่ไหนกันวะเจมส์ ซอมบี้มันบุกมาตั้งแต่แยกกับแก อีกอย่างหอเราทางเดียวกับมุกไงเลยมาด้วยกัน แต่ก่อนจะส่งมุกเสร็จมันก็ระบาดมาถึงนี่แล้ว เลยมาอยู่ด้วยกันในห้องน่ะ” ทะเลตอบตะกุกตะกักอย่างเห็นได้ชัด จนเขาเริ่มจะสงสัยมากกว่าเดิม “งั้นแสดงว่ามุกปลอดภัยสินะ” เจมส์ถามคนตรงหน้า “เอ่อ...เข้ามาคุยด้านในเถอะ ยืนอยู่แบบนี้มันอันตราย” ทะเลพูดขึ้นพร้อมกับเบนมือเป็นการบอกให้เข้าไป เจมส์พยักหน้าแล้วรีบเดินพุ่งตรงเข้าไปในห้องทันที เขาไม่ขัดอะไรกับคำพูดที่บอกว่าอันตรายของทะเล เพราะเขาขี้เกียจบอกว่าฆ่าพวกมันไปหมดแล้ว และไม่ลืมที่จะหันไปหาวินนี่ที่อยู่ด้านหลัง พร้อมเอียงคอเป็นการบอกเธอให้เดินตามมา “แล้วนั่นใครน่ะ แฟนเหรอ? นึกว่าแกยังไม่มีแฟนซะอีก” ทะเลมองแล้วยิ้มจาง ๆ ไปยังวินนี่ที่เดินตามเขาเข้ามา “ไม่ใช่แฟนหรอก เธอชื่อวินนี่น่ะ อยู่หอเดียวกัน” เจมส์ตอบแบบปัด ๆ ไม่ลงรายละเอียดอะไรมากมาย เขาไม่อยากพูดอะไรในตอนนี้ เขาต้องการรู้ว่ามุกเป็นอย่างไรเท่านั้น ก่อนจะมองรอบ ๆ ให้ทั่วห้องอีกครั้งด้วยความไม่ไว้วางใจ “เดี๋ยวนะ วินนี่ดาวคณะทันตะน่ะเหรอ” ทะเลพูดขึ้นพร้อมมองไปที่ใบหน้าสวยทันทีอย่างไม่วางตา เจมส์ตกใจกับสิ่งที่ทะเลพูดออกมาเล็กน้อย ก่อนจะหยุดสังเกตรอบห้อง แล้วหันกลับไปมองวินนี่อีกครั้งด้วยสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะเป็นดาวคณะได้ “อ่า…ใช่ค่ะ พอดีได้คุณเจมส์ช่วยเอาไว้เลยรอดออกมาได้” เธอยิ้มตอบแห้ง ๆ ให้กับทะเลที่จ้องเธอไม่ไปไหน “นี่ เรื่องนั้นช่างมันก่อนเถอะ ตอบมาได้แล้วว่ามุกอยู่ไหน ไม่อยู่ในห้องเหรอ มันเงียบมากเลยนะ” เจมส์พูดขัดขึ้นมาแสดงท่าทีที่ไม่พอใจออกมาเล็กน้อย “ใจเย็น ๆ สิ รู้ว่าแกเป็นห่วงมุก แต่ตอนนี้…เราก็ไม่รู้ว่ามุกไปอยู่ไหนแล้ว” ทะเลตอบกลับคำถามของเจมส์เบา ๆ โดยไม่สบตา “หมายความว่ายังไง” เจมส์พูดเสียงดุดันขึ้นจนทะเลกลัวอย่างเห็นได้ชัด “กะ…ก็พอถึงห้องแล้ว จู่ ๆ มุกก็บอกว่าลืมของไว้ที่ห้องน้ำบนตึกเรียนน่ะ แล้วเธอก็วิ่งออกไปเลย” ทะเลตอบด้วยเสียงสั่นกลัว สีหน้าของเจมส์ในตอนนี้พร้อมจะต่อยเขาล้มลงไปได้ทุกเมื่อ “ลืม? ลืมอะไร” เจมส์ว้าวุ่นใจอย่างมาก เขารีบถามกลับทันทีด้วยเสียงที่บ่งบอกเขาอารมณ์ไม่ดีแล้ว เขาสังหรณ์ใจไม่ดี เพราะด้านในมหาลัยน่าจะมีซอมบี้จำนวนไม่น้อยทีเดียว ถ้ามุกเข้าไปอีกล่ะก็… “มะ...ไม่รู้สิ” ทะเลตอบเสียงสั่นไม่สบตากับเขาแม้แต่น้อย เจมส์กัดฟันแน่นด้วยความโกรธ พร้อมมองทะเลด้วยสายตาที่น่ากลัว แสดงให้เห็นชัดเจนว่าเขาโมโหมากที่ทะเลไม่ห้ามเธอทั้ง ๆ ที่ก็รู้ว่าอันตรายแค่ไหน “ไปกันวินนี่” เจมส์ลุกขึ้นเต็มความสูงก่อนจะเดินไปยังหน้าประตูอีกครั้ง “อะ…โอเคค่ะ” วินนี่พยักหน้ารับ ก่อนจะเดินตามไปทันที “เดี๋ยวก่อน! พวกนายจะไปไหนกัน ข้างนอกยังมืดอยู่เลยนะ” ทะเลร้องท้วงขึ้นเมื่อเห็นว่าเจมส์กำลังหมุนลูกบิดประตูเพื่อออกไปด้านนอก “ถามมาได้ ก็ไปหามุกไงล่ะ” เขาหันกลับมาส่งสายตาดุให้กับทะเล “ไม่กลัวหรือไงกัน เดี๋ยวก็ตายหรอก” ทะเลรีบตอบกลับไป “แต่ฉันต้องไป เดี๋ยวนี้” เขาไม่รีรอที่จะฟังอะไรอีก เจมส์เดินออกมาด้านนอกพร้อมกับวินนี่โดยไม่ได้สนใจคนในห้องแม้แต่น้อย ทะเลเห็นว่าวินนี่ที่กำลังเดินออกไปพ้นประตูก็รีบทักถามเธอทันที “นี่เธอก็จะไปด้วยเหรอ มันอันตรายนะ” “ฉันว่าที่ที่ปลอดภัยที่สุด ก็คือที่ที่คุณเจมส์อยู่ค่ะ” เธอหันมายิ้มให้ก่อนจะเดินตามเจมส์ออกไปจนพ้นสายตาของทะเล ‘บ้ากันไปหมดแล้ว เดี๋ยวก็ตายฟรีหรอก’ ทะเลคิด และได้แต่ยืนนิ่งมองประตูที่ถูกปิดลง ไม่มีเสียงใด ๆ ให้ได้ยินอีก เจมส์และวินนี่ พากันลงบันไดมาได้ครึ่งทาง ก็เจอซอมบี้ระหว่างทางสองตัว แต่เขาก็ได้จัดการมันด้วยความโมโหอย่างรวดเร็ว [คุณได้รับ exp+50][คุณได้รับ exp+50][บริวารของคุณได้รับ exp+20][บริวารของคุณได้รับ exp+20] เจมส์รีบลงมาที่ใต้หอพักยืนรอวินนี่ที่ค่อย ๆ เดินตามมา ‘ชักช้าจริง ๆ ’ เขาบอกให้วินนี่อัพสเตตัสตามที่เขาบอกพร้อมกับอัพของตัวเองด้วยเช่นกัน [ข้อมูลผู้เอาชีวิตรอด][ชื่อ วินนี่ เลเวล 5] ........................ [ความเร็วโจมตี 0%][อาชีพ ผู้หมอบคลาน] .................. [ลดคูลดาวน์ 0%][พลังชีวิต 89] ............................. [ความเร็วเคลื่อนที่ 208][พลังโจมตี 1(+5) ] ...................... [อัตราคริติคอล 0%][พลังโจมตีทางจิต 14] ................. [ฟื้นฟูพลังชีวิตต่อ5วิ 24][ทะเลจิตสูงสุด 156] .................... [ฟื้นฟูทะเลจิตต่อ5วิ 24][เกาะ 22] .................................... [ต้านทานสถานะ 22%][ต้านทานจิต 22][แต้มสะสม 0] [ข้อมูลผู้เอาชีวิตรอด][ชื่อ เจมส์ เลเวล 7]................[ความเร็วโจมตี 3%][อาชีพ บุตรแห่งความโลภ]......[ลดคูลดาวน์ 0%][เจ้านายของวินนี่]..................[อัตราคริติคอล 0%][พลังชีวิต 100]......................[ความเร็วเคลื่อนที่ 258][พลังโจมตี 30(+10) ].............[ฟื้นฟูพลังชีวิตต่อ5วิ 7][พลังโจมตีทางจิต 6].............[ฟื้นฟูทะเลจิตต่อ5วิ 7][ทะเลจิตสูงสุด 111]..............[ต้านทานสถานะ 0][เกาะ 6]................................[ต้านทานจิต 4>6][แต้มสะสม 0] จากนั้นเขาก็เอา อุปกรณ์ควบคุมจิต + พลังโจมตีทางจิต 8 ส่งให้กับวินนี่ทันที มันเป็นถุงมือใหญ่ ๆ คู่หนึ่ง เธอรับมาพร้อมกับสวมมันอย่างรวดเร็ว [ข้อมูลผู้เอาชีวิตรอด][ชื่อ วินนี่ เลเวล 5]........................[ความเร็วโจมตี 0%][อาชีพ ผู้หมอบคลาน]...................[ลดคูลดาวน์ 0%][พลังชีวิต 89]..............................[ความเร็วเคลื่อนที่ 208][พลังโจมตี 1(+5) ].......................[อัตราคริติคอล 0%][พลังโจมตีทางจิต 14(+8) ] ..........[ฟื้นฟูพลังชีวิตต่อ5วิ 24][ทะเลจิตสูงสุด 156]....................[ฟื้นฟูทะเลจิตต่อ5วิ 24][เกาะ 22]....................................[ต้านทานสถานะ 22%][ต้านทานจิต 22][แต้มสะสม 0] “ทีนี้ก็พร้อมแล้วล่ะ มาดูกันเลยดีกว่าว่าสายฟ้าของเธอจะฆ่ามันได้ไหม” เขาพูดขึ้นด้วยเสียงเรียบเย็น แต่ดูอย่างไรก็รู้ว่าในใจเขาตอนนี้นั้นร้อนรนแค่ไหน เพราะเขาเป็นห่วงมุกมาก ห่วงมากกว่าตัวเขาเองเสียอีก ในตอนนี้วินนี่มีพลังฟื้นฟูทะเลจิตต่อ5วิ 24 หน่วย แปลว่า 1 นาทีเธอจะสามารถฟื้นฟูได้ 288 หน่วย นั่นหมายความว่าตอนนี้ทะเลจิตของเธอก็น่าจะเต็มเป็นที่เรียบร้อยแล้ว -tbc-
ทะเล:Lai kuanlin error loaded

พิมพ์คำอธิบายที่นี่

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

the choice : sixteen

นิยายแนะนำ

the choice

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

the choice : sixteen

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้