ได้โปรดเอากับพ่อเราที
ตอน จัดให้ร้องกันไปเลย
"ผมไม่ได้โกหกนะ ผมจะสั่งเฮลิคอปเตอร์จริงๆนะ" เสียงนีโอกำลังคุยโทรศัพท์กับ บ.การบินเอกชน ใบหน้าเล็กขาวพูดอย่างใส่อารมณ์
จานีสยืนฟังอยู่ข้างๆนีโอที่เปิดลำโพงมือถือดัง
"แล้วน้องชื่ออะไรคะ อายุเท่าไหร่เอ่ย" เสียงเ้าหน้าที่สาวตอบกลับมา
"ชื่อนีโอครับ อยู่ป.2"
"น้องสั่งไม่ได้นะคะ ต้องให้ผู้ปกครองมาสั่งแล้วโอนเงินจองค่าเที่ยวบิน" เ้าหน้าที่สาวตอบ
"ผู้ปกครองไม่อยู่ เอาลูกพี่ได้ไหมจ๊ะ" จานีสแหลมเข้ามาในสาย
"เอิ่ม อ่ะ เอ่อ" เ้าหน้าที่อ้ำอึ้งแล้วเงียบไป เหมือนเธอลุกไปถามหัวหน้า
"ว่าไงครับ ผมมีเงินพร้อมโอนครับ แค่จะบินชมวิวรอบกรุง" นีโอะโใส่สาย
ตุ๊บ! ๆ ๆ เสียงวิ่งกลับมา "เอ่อ ได้ค่ะ รบกวนโอนเงินจองมาก่อนสองหมึ่น แล้วขอชื่อที่อยู่ผู้ปกครอง เอ๊ยลูกพี่ค่ะ" เสียงเ้าหน้าที่ตอบสาย
"พี่เจน" จานีสวิ่งไปเรียกเจนที่กำลังยืนท้าวสะเอวอยู่หน้าบ้าน
เธอกำลังต่อรองกับรถรับซื้อของเก่าที่เธอโทรเรียกมารับข้าวของ
"ลูกพี่ชื่อเจนนิสสตาร์ครับ ที่อยู่เดี๋ยวผมส่งไปในแอพ" นีโอตอบสาย
"ทั้งหมดเท่านี้นะลุง ขอเป็โอนเงินนะคะ หนูไม่สะดวกรับสด" เจนบอกพ่อค้าของเก่าที่ใส่ทองคำเส้นเบ่อเร่อ ดูยังกะโซ่สีทอง
"อื้ม ลุงโอนไปแล้ว แปดหมึ่นน่ะ เอาทิปไปอีกคนละสามร้อยเอา ไปซื้อขนมคนละร้อย" ลุงเสี่ยตอบแล้วยกของเก่าขึ้นรถ
"พี่เจน โอนเงิน" นีโอวิ่งกอดมือถือแนบอกออกมาหน้าบ้าน
"อ่ะ เดี๋ยวสิ เลขนี้นะ พี่จะโอนไปแล้ว" เจนก้มกดมือถือเข้าแอพธนาคารที่แม่ฟ้าทำไว้ให้ เดี๋ยวนี้คุณแม่ของเธอใช้วิธีโอนค่าขนมให้เด็กๆบริหารกันเอง เป็การสอนให้ลูกๆทันเทคโนโลยีได้อย่างเหลือเชื่อ
นีโอกับจานีสยืนเขย่งสุดปลายเท้าเพื่อชะเง้อมองหน้าจอโอนเงิน
ฮี่! ๆ จานีสยักคิ้วให้นีโอ หิ! ๆ นีโอยักคิ้วข้างเดียวตอบ
เจนโอนเงินแล้วยื่นมือถือให้นีโอ เค้ารับแล้วกดโทรกลับ บ.การบิน "โอนไปแล้วครับคนสวย" ทำเสียงทุ้มต่ำเหมือนผู้ใหญ่
"ค่ะ เวลานัดหมายนะคะ 18.30น. ที่สถานีการบินตามโลเคชั่นในแอพนะคะ" เ้าหน้าที่ตอบ
"เดี๋ยว ๆ พี่มีแฟนแล้วยังครับ" นีโอถามต่อ
ตู๊ด! ๆ ๆ สายวางไปแล้ว
เด็กทั้งสามกลับเข้าบ้านมายืนเรียงกันอยู่หน้ากระจกอ่างล้างหน้า
แกร่ก! ๆ ๆ พวกเขากำลังแปลงฟันไปพร้อมๆกัน ใบหน้าเล็กๆทั้งสามเอียงซ้ายเอียงขวาสลับกันไปมา ยาสีฟันขาวๆไหลย้อยถึงคาง
ดวงตาสามคู่กระพริบปริบๆอยู่ในกระจก
ขวั๊ะ! ๆ ๆ ใบหน้าสามอันเงยขึ้นแล้วปากก็กลั้วน้ำเสียงดัง
ปู้วววว! ปากบ้วนน้ำออก จากนั้นก็แย่งกันรองน้ำในก๊อกมาล้างหน้าล้างปาก
"วันนี้ทำงานบ้านเยอะยังไม่ต้องอาบน้ำนะ เพราะเดี๋ยวตัวก็เปื้อน ค่อยอาบทีหลัง" เจนบอกน้องๆ
อื้อ! นีโอกับจานีสพยักหน้า
วันนี้สามพี่น้องทำงานบ้าน่เช้า พอสายๆก็อาบน้ำคนละห้องแล้วแต่งตัวปั่นจักรยานออกไปร้านกาแฟ พวกเค้าสั่งเค้กคนละชิ้นมานั่งกินกับกาแฟสดแก้วใหญ่แก้วเดียวกัน
ปื่ด! ๆ ๆ หลอดดูดสามอันกับหน้าเล็กๆสามอันก้มดูดกาแฟแบบหัวชนกัน ดูแล้วช่างน่าตลก
ปู๊ดดด! นีโอดูดแรงเพราะกลัวขาดทุน
ปื๊ดดด! เจนเร่งดูดตาม
ปุ๋ง! ๆ ๆ จานีสเป่ากลับเข้าไปจนฟ่องฟ่อดขึ้นในแก้ว
แหวะ! นีโอกับเจนสะดุ้งถอยหลังจวนแทบร่วงจากเก้าอี้
ฮิ! ๆ ๆ ฮ่า! ๆ ๆ พนักงานและลูกค้าที่แอบมองเด็กๆหัวเราะลั่นร้าน จากทีแรกมองด้วยความน่ารักกลับกลายเป็ต้องฮาจนท้องแข็ง
งั่ม! ๆ ๆ สามพี่น้องตักเค้กชิ้นเล็กกินโดยไม่สนใจอะไรเลย
ตกเย็นคุณพ่อักลับมาพร้อมกับแม่ฟ้าสุดสวย เด็กๆแต่งตัวรออยู่แล้ว นีโอใส่สูทเด็กผู้ชายสีดำ จานีสใส่ชุดสูทเด็กผู้ชายสีขาว เจนใส่ชุดเหมือนเ้าหญิง
"ว๊าว นี่วันอะไรเอ่ย ทำไมแต่งตัวสวยกันยังงี้คะ" ฟ้าเดินมาลูบหัวแล้วคุกเข่าหอมแก้มทีละคน
ฟ่อด! ๆ ๆ กลิ่นแป้งเด็กหอมชื่นใจจนพาให้แม่หายเหนื่อย
"วันเกิดคุณพ่อค่ะ" เจนตอบ
"หา วันเกิด แล้วทำไมไม่บอกกันล่ะคะ" ฟ้าใลุกยืน เธอมองหน้าัอย่างกับเสียดายที่ไม่ได้เตรียมอะไรไว้ให้เขา
"ตายแล้วผมก็ลืม เมื่อเช้ามัวนึกเื่ที่จะพูดในที่ประชุมจนเบลอยันค่ำ" ัตอบขณะที่มือก็ล้วงมือถือมาดูปฏิทิน
"ไม่เป็ไรจ้า" จานีสเอ่ย
"พวกเราเตรียมงานวันเกิดพ่อไว้แล้ว" นีโอเสริม
"รีบๆอาบน้ำแล้วรีบๆแต่งตัวเถอะค่ะ" ฟ้ารีบดึงมือัเข้าบ้านไปอาบน้ำด้วยกัน
"อาบไม่ทันแล้วครับ ต้องไปให้ถึงตอน18.30" นีโอบอก
บรืน! ๆ ทุกคนก็ขึ้นรถsuvสีขาว ัขับไปตามที่เจนบอก
ฟ้าบ่นัไปด้วยเช็ดหน้าให้เขาไปด้วย ตัวเ้าของวันเกิดก็ยังงงที่โดนเมียด่า
พอมาถึงลานบิน ทุกคนก็เจอเฮลิคอปเตอร์สีส้มกำลังรออยู่
ฟ้าว! ๆ ๆ นักบินกวักมือเรียกแล้วเปิดใบพัดหมุนวน ลมตีหน้าเด็กๆจนแก้มสั่น
ฟ้าว! ๆ ๆ เ้าหน้าที่มาประคองทุกคนเดินก้มไปขึ้นฮ. ขณะเดินผมก็ยาวก็ปลิวไหว ผมักับนีโอตั้งขึ้น
ฮิ! ๆ ๆ สามพี่น้องนั่งเรียงกัน จานีสนั่งตรงกลาง ักับฟ้านั่งอีกฝั่งหันหน้ามาหาเด็กๆ
ฟ้าว! ๆ ๆ นักบินสองคนข้างหน้าบังคับฮ.บินขึ้นจากพื้น
หูววว! ฮ้าา! นีโอกับเจนมองลงไปคนละข้างของกระจก เห็นตึกรามข้างล่างเล็กลงๆจนเห็นคนตัวจิ๋วเท่ามด
หว๋าว! ว๊าว! จานีสหันซ้ายหันขวามองปุยขาวฟ้าที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนสุดท้ายก้อนเมฆก็เสมอเท้าของเธอ
ัจับมือกับฟ้า พวกเขามองลูกๆอย่างชื่นชมแล้วก็พากันมองชมวิวเบื้องล่างอย่างตื่นตา
ฮ.ลดระดับลงเพื่อบินวนรอบเมืองให้ทุกคนได้ชมวิวสูงของอาคารบ้านช่องและแม่น้ำใหญ่ มองลงไปเห็นผู้คนรถราและทุกชีวิตที่กำลังก้าวไปอย่างมีค่า
"นั่น ๆ จานีส" เจนกับนีโอชี้ลงไปยังเรือสำราญที่แม่น้ำใหญ่ แล้วก็ชี้ไปยังตึกสูงเสียดฟ้า
"สวยจังค่ะ ไม่เคยขึ้นเครื่องบินเลย ขอบคุณนะคะลูก" ฟ้ามองัแล้วก็ก้มโค้งให้ลูกๆอย่างน่ารัก เธอเป็แม่ที่พิเศษจริงๆ
"สำหรับคุณแม่กับคุณพ่อครับ คุณพ่อค่ะ ๆ" เด็กๆก้มโค้งตอบแม่คนสวย ภาพอย่างนี้จะหาได้ที่ไหนอีก
ไม่มีใครบงการ ไม่มีใครสอนสั่ง ความเคารพกันและกันนี้มาจากไหนหากไม่ใช่ความรัก
ัถึงกับน้ำตาปริ เค้าแอบหันข้างหลบสายตาลูกๆและเมียรัก ทำเป็มองลงไปข้างล่างแต่ที่จริงกำลังแอบเอาแขนเสื้อเช็ดน้ำตาตัวเองอยู่
"เป็อะไรคะ" ฟ้าสะกิดกล้ามใหญ่ๆของคุณพ่อ
"เปล่าครับ แมลงเข้าตา" ัโกหกหน้าด้านๆ
"หา แมลงโคตรเจ๋ง" จานีสตาโต
"แมลงเนี่ยนะคะบินขึ้นมาเท่าฮ.ได้" เจนเอ่ย
"นั่นสิครับ ไม่ใช่ว่าพ่อแอบร้องไห้รึ ตาแดงๆนะ" นีโอเอ่ย
"เห้ยจะบ้ารึ พ่อไม่ได้ร้องไห้" ัส่ายหน้าสูดน้ำมูกดังฟื่ด
งอแง! ๆ ขี้แย ๆ เด็กๆชี้หน้าพ่อล้อเลียนกันใหญ่
ฮ่า! ๆ ๆ ฟ้าหัวเราะลั่นสนั่นฟ้า เธอทั้งสงสารทั้งขำขันสามีรัก
"พอแล้วจ๊ะ ๆ พ่อไม่ได้ร้องหรอก" คุณแม่ช่วยคุณพ่ออีกแรง
บินโฉบผ่านวิวตะวันที่กำลังลับฟ้าลงในแม่น้ำ จากนั้นฮ.ลงมาจอดบนดาดฟ้าของตึกสูง ทุกๆคนลงมานั่งที่ภัตตาคารอาหารชั้นบนสุด
เด็กๆสั่งอาหารพร้อมกับเค้กชิ้นโตมาวางไว้เต็มโต๊ะอาหารที่ประดับด้วยแสงเทียน
มีนักดนตรีเริ่มบรรเลงเพลงแฮปปีเบิร์ดเดย์ ทว่าทุกคนมองหันไปไม่เห็นนักร้อง
ตุ๊บ! ๆ ๆ นีโอ เจน จานีส ทั้งสามคนวิ่งปร๋อไปหน้าเวทีเตี้ยๆแล้วกระโจนขึ้นไปยืนเรียงราย
"แฮปปี้เบิร์ดเด ทู๊ว ยูว! ๆ " เด็กๆร้องเพลงและโยกส่ายร่างน้อยๆเต้นระบำ สายตาทั้งสามคู่มองมายังคุณพ่อและคุณแม่ที่นั่งจับมือกัน
แปะ! ๆ ๆ ลูกค้าโต๊ะอื่นยืนขึ้นและปรบมือเป็เกียรติให้เ้าของวันเกิด ัรีบก้มโค้งขอบคุณทุกๆคน
"แฮปปี้เบิร์ดเดย์มายฟาเทอ" เสียงร้องจบลง
"ฮือ! ๆ มีความสุขจังเลยค่ะ" แม่ฟ้าร้องไห้เสียแล้ว เธอเอนกอดคุณพ่อแล้วซุกหน้าแดงๆกับอกล่ำไว้ไม่ให้ใครเห็นน้ำตา
สามพี่น้องเดินมานั่งลงตรงข้ามแล้วสลับกันอวยพร
"วันนี้พวกเราทำเพื่อคุณพ่อครับ ขอให้คุณพ่อมีความสุขและแข็งแรงสุดๆเพื่อปกป้องพวกเรากับแม่ฟ้า" นีโออวยพร
ซื่ดดด! ัพยักหน้าแล้วสูดลมหายใจแรง น้ำตาปริ่มในตาดุๆ
"ขอให้ป๊ะป๋าัรวยเยอะๆค่ะ ขอให้รักแม่ฟ้าเยอะๆด้วยจ้า" จานีสอวยพร
ฮือ! ๆ ฟ้าร้องโฮดังขึ้น ัตาแดงก่ำจมูกสั่น
"ขอให้คุณพ่อมีความสุขที่สุดค่ะ พวกเรากับแม่จะเป็กำลังใจให้พ่อลุยงานทุกอย่างสำเร็จนะคะ ในโลกนี้หนูเชื่อว่าพ่อออกแบบได้ทุกอย่าง สร้างได้ทุกอย่างเลยค่ะ" เจนกล่าว
"จำไว้นะคะ" ฟ้าใช้ความกล้ายกหน้าเลอะน้ำตาขึ้นมาย้ำสามีรัก แล้วหันไปยิ้มให้ลูกๆทั้งน้ำตาอย่างไม่อาย
"อืม ขอบคุณครับทุกคน" ัเงยหน้าขึ้นมองฟ้า เค้าคุยกับก้อนเมฆเพราะกลัวน้ำตาจะไหลออกมา
"กินเลยจ้า ไม่ต้องจ่าย พวกเราจ่ายแล้ว" จานีสบอกแล้วจ้วงอาหารคำโตยัดปาก
"หา แล้วเอาเงินที่ไหนมาจ่ายกันคะ แม่ยังไม่ได้โอนให้นี่นา" ฟ้าถามไปด้วยเช็ดน้ำตาไปด้วย
"ก็ขายไม้กอล์ฟคุณพ่อไงครับ เครื่องเกมส์ด้วย" นีโอตอบ
หือ! ัสะดุ้ง เค้าก้มหน้าลง ตาเถลือกถลน
ฮือ! ๆ คุณพ่อสุดหล่อร้องโฮสุดเสียง
ฮ่า! ๆ ๆ ๆ คุณแม่กับคุณลูกหัวเราะเกรียวกราว