ระบบแวมไพร์กับนายเย็นชา!!!

“หรือว่าเจ้านกนี้จะเป็นสัตว์อัญเชิญกันนะ!!?” _____________________________________ในโลกนี้หากพูดถึงสัตว์อัญเชิญก็ต้องพูดถึงนักอัญเชิญคนพวกนี้จะมีสองแบบคือเท็มเมอร์กับนักเวทย์เท็มเมอร์คือกลุ่มคนที่ทำสัญญากับมอนส์เตอร์ให้กลายเป็นคู่หูหรือสัตว์เลี้ยงส่วนนักเวทย์คือพวกที่ใช้เวทย์มนในการอัญเชิญมอนส์เตอร์มาต่อสู้โดยไม่จำเป็นต้องทำสัญญาแต่ต้องจ่ายด้วยสิ่งที่มีค่าเท่าเทียมหากต้องการมอนส์เตอร์ที่แข็งแกร่งแต่มอนส์เตอร์ที่อัญเชิญมาจะไม่ดรอปอะไรเลยหากถูกฆ่าผิดกับมอนส์เตอร์ที่ถูกเท็มจะดรอปของออกมาในอาณาจักรที่จินจะไปรู้สึกว่าจะมีกิลด์ของพวกนักเวทย์กับเท็มเมอร์ด้วยแต่ดูจากเมืองนี้ก็ใหญ่พอสมควรน่าจะทีกิลด์ที่เยอะอยู่พอสมควรเป้าหมายของจินคือตรวจสอบเมืองนี้ให้ครอบทุกซอกทุกมุมและหาเข้ากิลด์ที่น่าจำเป็นสำหรับการเดินทางของเขาแล้วที่สำคัญที่สุดคือหาตัวนักเวทย์ที่อัญเชิญเจ้านกยักนี้มาแล้วก็หาความจริงเกี่ยวกับการปล่อยนกยักออกไปนอกอาณาจักรแน่นอนมันอาจไม่ใช้เรื่องดีแน่“เอาล่ะถึงจะไม่ค่อยชินกับโลกนี้แต่ก็จะพยายามล่ะนะ”จินไม่รอช้าเข้ารีบมุ่งหน้าไปที่ประตูของอาณาจักรทันที“โว้ววใหญ่เหมือนกันแฮะแถมยามเฝ้าประตูก็เยอะด้วยฉันว่ามันต้องมีปัญหาแน่ๆถ้าฉันบุกไปสุ่มสี่สุ่มห้า”“เอิ่มมม….”“งั้นเอาแบบนี้ล่ะกัน”จินที่คิดอยู่สักครู่เขาก็ได้คำตอบเขาได้แต่งตัวเปลี่ยนโฉมใหม่ให้ตัวเองกลายเป็นพ่อค้าและมีรถม้าที่ขนของอยู่ด้านหลัง“ฉันก็ไม่อยากจะคุยหรอกนะแต่ว่าฉันก็สามารถใช้เวทย์มนต์ในการสร้างรถม้าและหาพืชสมุนไพรได้ด้วยเวทย์สร้างสรรค์และค้นหาระดับสูงของระบบราชาแวมไพร์ถึงระบบนี้จะซับซ้อนหน่อยแต่ถ้าทำภาระกิจของระบบเสร็จสิ่งที่จะได้รับย่อมคุ้มค่าเสมอ”จินใช้เวลาไม่นานก็ได้เดินทางมาถึงหน้าประตูอาณาจักรทันที“นีันายหน่ะ!”เสียงของชายที่แต่งชุดของทหารกล่าวออกมาเรียกจินที่กำลังนั่งอยู่บนรถม้า“นายเป็นพ่อค้างั้นหรอมีบัตรของกิลด์พ่อค้ารึป่าวล่ะ”'เอ๊ะ…!!?จริงสิในโลกนี้มันมีกิลด์ของพ่อค้าอยู่นี้หว่าบัตรกิลด์เป็นสิ่งที่จะแสดงให้เห็นว่าคนที่มีบัตรคือคนที่ผ่านการทดสอบของกิลด์และได้เป็นสมาชิกหรือง่ายๆมันก็คือเครื่องยืนยันว่าเรามีตัวตนอยู่ในกิลด์ล่ะนะแต่ฉันดันลืมได้ไงว่ะเนี้ย’จินที่พึ้งนึกได้เกี่ยวกับบัตรกิลด์เขาก็ได้แต่ต้องแถไปเรื่อยๆจนสามารถผ่านเข้าเมืองได้ถึงแม้มันจะเรียกว่าเป็นการติดสินบนเจ้าหน้าที่ก็เถอะ“เมืองนี้มันใหญ่เป็นบ้าเลยแหะ….”จินที่กำลังดูรอบๆตัวของเขามีทั้งผู้คนมากมายพ่อค้าแม่ค้าที่กำลังขายของอยู่ริมทางและกิลด์ต่างๆที่ตั้งตามสถานที่ต่างๆคนหูสัตว์หรือแม้แต่มนุษย์สัตว์มันทำให้จินรู้สึกตื่นเต้นและแปลกใจขึ้นมามากๆและที่สำคัญไอ้ตึกขนาดใหญ่ที่เขียนว่าสถาบันผู้กล้านั้นมันก็ทำให้จินรู้สึกคุ้นอย่างแปลกประหลาด'สถานบันผู้กล้างั้นหรอตอนที่ไปสั่งสอนยัยนักรบนั้นที่โบสถ์ก็เห็นมีคนเรียกตัวเองว่านักเรียนจากสถาบันผู้กล้าด้วยแหะแถมชุดที่พวกนั้นใส่ก็มีสัญลักษณ์คล้ายกับไอ้ตึกนี้อีกด้วยช่างน่าสนใจจริงๆ’จินที่กำลังนั่งรถม้าไปที่ลับตาคนเพื่อเขาจะได้เก็บรถม้าของเขาเอาไว้ในช่องเก็บของ[ไอเท็มบล็อก]ก็ได้เจอกับคนบางกลุ่มมาขวางทางไว้“นี้พ่อค้าคุงจะไปใหนหรอในรถม้านั่นคงจะมีของมีค่-”“ฉันเกลียดคนพูดมากหน่ะ”มือของจินที่กำลังจับหัวของไอ้โจรพูดมากอยู่ก็ทำให้โจรคนอื่นๆกลัวและหนีไปแต่ก็ยังเหลืออยู่คนหนึ่งที่ขาสั่นจนวิ่งไปใหนไม่ได้ได้แต่อ้อนวอนอยู่ตรงหน้าจิน“อย่าฆ่าผมเลยนะครับพระเจ้าช่วยผมด้วยเถอะผมยังไม่อยากตายยย!!”“พระเจ้า….”“พระเจ้างั้นสินะตัวตนแบบนั้นต่อให้ขอร้องขอยังไงก็ช่วยแกไม่ได้หรอก”สายตาของจินดูเย็นชาไม่มีความรู้สึกใดแสดงออกมาจากสายตาคู่นัันเลย“เพราะงั้นฉันนี้แหละจะเป็นคนที่ทำหน้าที่แทนพระเจ้าเองหน้าที่ของสิ่งที่ไม่มีตัวตนนั้นหนะ”“ฉันจะเป็นตัดสินและทำมันเอง….”“และพวกแกที่เป็นคนชั่วก็ต้องถูก….”“ลงโทษ!!!”เลือดที่กระเด็นออกมาความเจ็บปวดที่ไม่สามารถแสดงออกมาได้เพราะมันสายไปแล้วที่จะรู้สึกเจ็บทุกอย่างมันจบเพียงไม่กี่วินาที“ฉันเสียเวลากับพวกแกมากเกินไปจริงๆเห้อออ~~”“ฉันรู้อยุ่แล้วล่ะว่ามันต้องเกิดเรื่องแบบนี้ฉันก็ไม่อยากเสียเวลาซะด้วยสิชีวิตของพวกที่ทำบาปมามากขนาดนี้ต่อให้เป็นพระเจ้าจริงๆก็คงไม่ให้อภัยหรอก”ตัดมาอีกมุมหนึ่ง ณ ที่ใหนสักแห่ง“พูดแรงจังเลยน้าาคุณแวมไพร์คุง...เอ๊ะ..ไม่สิ..ต้องเรียกว่าผู้ดูดกลืนความตายมากกว่าสินะถึงฉันจะไม่ได้ทำอะไรเกี่ยวกับโลกนี้เลยแต่ฉันก็รู้สึกผิดอยู่น้าาาแต่ว่าฝากจัดการตรงนั้นด้วยล่ะราชา...”เสียงของใครสักคนกล่าวออกมาสายตาที่กำลังมองจินจากที่แสนไกลด้วยรอยยิ้มที่เจ้าเล่ห์เหมือนทุกอย่างถูกเตรียมไว้แล้วแต่ผิดคาดที่โดนตัดจบโดยรวดเร็วมันทำให้คนที่มองอยู่ถึงกับยิ้มออกมาตัดกลับมาที่จิน“เอาล่ะทีนี้ทุกอย่างก็เรียบร้อยแล้วถ้าฉันเอาหน้าจริงๆของฉันเดินออกไปมั่วซั่วล่ะก็มันต้องมีเรื่องน่ารำคาญแน่ๆเพราะงั้นตอนนี้ต้องแปลงโฉมกันหน่อยแล้วล่ะ”
error loaded

พิมพ์คำอธิบายที่นี่
จินได้ใช้ต้นแบบหน้าตาจากเผ่ามนุษย์สัตว์ที่มีหูเป็นแมวมาเป็นแบบและได้เปลี่ยนอะไรนิดหน่อยพร้อมกับใส่ชุดยูกาตะลายหิมะให้ดูเป็นคนจากเผ่ามากขึ้นเพราะว่าเผ่ามนุษย์สัตว์ส่วนมากจะใส่ยูกาตะกันส่วนใหญ่และร่มที่ถืออยู่ก็เป็นอีกไอเท็มหนึ่งของจินที่ได้มาจากการดรอปไอเท็มของมันที่จินฆ่าไป(มอนส์ที่เข้ามาโจมตีตอนกำลังบินอยู่กับนกยัก)แต่จินก็ได้อัพเกรดร่มนี้นิดหน่อย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เข้าเมือง

นิยายแนะนำ

ระบบแวมไพร์กับนายเย็นชา!!!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เข้าเมือง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้