24 | พี่แสนย์มีแฟนหรือยังคะ
เมื่อเสร็จจากการฝึกซ้อมในคืนนี้ เคารพอาจารย์ เคารพเบาะกันเป็ที่เรียบร้อย ทอรุ้งก็เดินอาด ๆ ไปดักหน้าโคชโอห์มซึ่งปลดสายคาดเอวสีดำออกมาพาดบ่า และกำลังจะเดินไปห้องน้ำ
“โคช รุ้งมีเื่จะคุยด้วยค่ะ”
ชายหนุ่มมองหน้าเธอนิ่งครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าเป็เชิงอนุญาต
หญิงสาวหันมองซ้ายขวาจนแน่ใจว่าปลอดคน จึงถามขึ้นเบา ๆ ว่า “พี่แสนย์มีแฟนหรือยังคะ”
ผลปรากฏว่าคิ้วเข้มของชายหนุ่มชื่ออามันต์ขมวดทันที “ถามทำไม”
“ก็รุ้งอยากรู้”
ชายหนุ่มถอนหายใจอย่างไม่ปิดบัง ก่อนจะก้าวเลยผ่านหน้าเธอไป ทอรุ้งอึ้งไปครู่ จากนั้นจึงวิ่งตามไปดักหน้าอีกหน
“โคช รุ้งถามดี ๆ ทำไมต้องเดินหนีกันด้วยล่ะ”
“พี่ไม่ชอบ”
“เออน่า...รุ้งรู้ว่าพี่ไม่ได้ชอบพี่แสนย์ บอกมาเถอะน่า ตอบมาสั้น ๆ ก็พอว่ามีหรือไม่มี ถ้าไม่อยากตอบยกมือก็ได้ ยกมือซ้ายแปลว่ามี ยกมือขวาแปลว่าไม่มี โอเค้?”
เขายังคงตีหน้าขรึมใส่ ไม่ขำด้วย
“พี่ไม่ชอบให้ใครล้ำเส้นยุ่งเื่ส่วนตัวของใคร ถ้าเราอยากรู้ก็ไปสืบเอาเอง จะถามแสนย์หรือยังไงก็ได้ แต่บอกไว้ก่อนว่าพี่ไม่ชอบให้มีเื่ชู้สาวเกิดขึ้นที่นี่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งระหว่างครูกับนักเรียน อย่าลืมว่ายูโดซันก็เหมือนโรงเรียน เราควรมาที่นี่เพื่อเรียนและฝึกซ้อม ไม่ใช่คิดจะทำอย่างอื่น อ้อ...จริงสินะ ที่รุ้งมาที่นี่ก็ไม่ได้ตั้งใจจะมาเรียนั้แ่แรกอยู่แล้วนี่ พี่คงประเมินเราผิดไป”
ทอรุ้งอ้าปากค้าง
“โคช รุ้งถามดี ๆ ทำไมต้องมาดุกันขนาดนี้ด้วย รุ้งจะชอบใครหรือไม่ชอบใครมันก็เื่ของรุ้ง รุ้งจะมาที่นี่เพื่ออะไรมันก็เื่ของรุ้งอีกเหมือนกัน แต่วันนี้รุ้งคือนักกีฬาของโคช รุ้งบอกแล้วว่าจะตั้งใจฝึกซ้อมเพื่อลงแข่งสยามยูโดคัพ มันก็ต้องเป็ไปตามนั้น โคชจะมาขุดเื่อดีต ฟื้นฝอยหาตะเข็บทำไม”
“ตั้งใจฝึกซ้อมงั้นเหรอ คราวก่อนโดดซ้อมพี่ยังไม่ได้ยินสักคำว่าจะมาชดเชยวันไหน เมื่อไหร่”
เขาหมายถึงวันที่เธอติดแก้แผนการตลาดกับทีมถึงค่ำ จึงตัดสินใจโดดซ้อมเสียเลย แล้วก็จับพลัดจับผลูได้ชงให้ลูกไม้เจอกับพี่แสนย์แบบบู๊ระห่ำวิ่งป่าราบนั่นละ
“รุ้งก็มาซ้อมแทบทุกวันอยู่แล้ว จะให้ชดเชยยังไงอีก โคชก็เอาแต่คิดถึงเื่การแข่ง เคยสนใจความรู้สึกรุ้งบ้างไหม ต้องมาซ้อมอย่างหนักทุกวัน เรียนยังกับไม่ใช่สายขาว แล้วก็มาเข้าคู่ซ้อมกับพวกผู้ชายสายฟ้าอย่างน้องนพน้องโก้อีก มันยุติธรรมเหรอ ทั้งเจ็บ ทั้งปวด เมื่อยไปหมด หยุดพักแค่วันเดียวก็ต้องบ่นด้วยเหรอ”
“แล้วจะให้เข้าคู่กับใคร น้องปลาไหมล่ะ เราก็ไม่ชอบเขานี่...เื่ที่แย่งผู้ชายกันในยิมน่ะ อีกอย่าง ซ้อมกับคนที่เก่งกว่าจะยิ่งทำให้เราเป็เร็ว รู้จักสังเกตและเรียนรู้เทคนิคของเขาบ้าง ไม่ใช่เอาแต่บ่นแบบนี้ แล้วที่เรามางอแงว่าพี่ซ้อมให้หนักเกินไปน่ะ มันยังเบาไปด้วยซ้ำ ซ้อมหนักตรงไหน ทำไมไม่เห็นเราจะเก่งขึ้นเลย แล้วอย่างนี้น่ะเหรอจะไปแข่งสยามยูโดคัพ ไปให้ขายขี้หน้าเขาละมั้ง”
ขอบตาของหญิงสาวร้อนผะผ่าว เพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าโคชของเธอนอกจากจะดุและโหดแล้ว ยังปากร้ายเป็ที่สุดด้วย
“ทำไมรุ้งจะไปแข่งไม่ได้ รุ้งเชื่อว่ารุ้งทำได้ พี่แสนย์ยังเชื่อเลยว่ารุ้งทำได้ มีแต่โคชนั่นแหละที่ไม่เคยเชื่อมือลูกศิษย์ของตัวเองเลย”
“งั้นก็พิสูจน์สิ ตั้งใจเรียน ตั้งใจฝึกซ้อม แล้วก็เลิกคิดเื่ผู้ชายซะที”
ทอรุ้งตวัดสายตาจ้องหน้าเขา “โคชมีหัวใจหรือเปล่า มีอย่างที่ไหนมาห้ามคนอื่นไม่ให้มีความรัก”
“พี่นึกว่าเราคุยกันรู้เื่แล้วนะ พี่ไม่ได้ห้ามไม่ให้มีความรัก แต่ควรรักอย่างมีขอบเขต มีกาลเทศะ ศิษย์กับครูจะมารักมาชอบกันในโรงเรียน รุ้งคิดว่ามันถูกต้องแล้วเหรอ” เขาถอนใจแรง ยกแขนข้างหนึ่งขึ้นเท้าสะโพกลวก ๆ สาบเสื้อยูโดแยกออกจากกันเผยให้เห็นมัดกล้ามหนั่นแน่นบนแผงอก
หญิงสาวกัดฟัน เชิดหน้าใส่ นึกหมั่นไส้ที่เขามาทำเป็โชว์กล้ามขู่
“คอยดูนะโคช รุ้งจะเป็ตัวรุ้งเองอย่างนี้แหละ แต่รุ้งจะเป็นักยูโดที่เก่งให้ได้ แม้แต่โคชรุ้งก็ทุ่มได้ เชื่อไหมล่ะ”
“รุ้ง!”
“ว่าไงล่ะ รุ้งขอท้า เรามาดวลกันสักตั้ง เอาให้รู้กันไปเลยว่าคนอย่างรุ้งคิดจะทำอะไรต้องทำได้ และไม่ว่าใครก็อย่าได้คิดสบประมาท”
ดวงตาสีเข้มซึ่งจ้องสบตาเธอนิ่งนั้นวาววับ แต่ปากร้าย ๆ ของเขากลับปิดสนิท นี่เขาโกรธจนนึกคำมาดุเธอไม่ออกหรือยังไง อึดใจหนึ่งชายร่างสูงใหญ่ตรงหน้าก็เอ่ยเสียงต่ำออกมา
“ได้ พี่รับคำท้า”
หญิงสาวกระตุกยิ้มพอใจ
“โอเค ถ้ารุ้งทุ่มพี่ไม่ลง รุ้งจะไม่บ่นอะไรอีก จะเข้าฟิตเนส เสาร์อาทิตย์ก็จะมาซ้อมเต็มวันเลยด้วย”
“ดี ถ้าทำได้ตามที่พูดก็จะดีมาก”
“แต่ถ้ารุ้งทุ่มพี่ลง...” หญิงสาวหรี่ตามอง ประเมินชายตรงหน้า
“้าอะไรก็ว่ามา” เขาจ้องกลับเครียดขรึม ยกแขนขึ้นมากอดอก
“พี่ต้องยอมบอกรุ้ง ว่าพี่แสนย์มีแฟนหรือยัง”
ชายหนุ่มนิ่งเงียบไป คงจะสรรหาคำมาด่าเธออีกที่วกกลับเข้าเื่เดิมจนได้ แต่เธอไม่สนอะไรทั้งนั้น ในเมื่อเขาตกปากรับคำจะดวลกับเธอแล้ว ก็ต้องรักษาคำพูด
“ได้ เอาอย่างนั้นก็ได้”
ในที่สุดโคชโอห์มก็เอ่ยออกมาด้วยเสียงเข้ม
เสียงร้อนรนของเพลงพนัสดังมาตามสาย ทันทีที่ทอรุ้งเล่าเื่น่าโมโหในยูโดซันให้ฟังรวดเดียวจบ
“รุ้ง แกต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ ทำไมไปท้าโคชโอห์มเขาอย่างนั้น”
“ก็แล้วทำไมจะท้าไม่ได้ อยากมาทำวางก้ามดีนัก ท้ารันโดริซะเลย”
ทอรุ้งขยายความให้เพื่อนเข้าใจว่า รันโดริก็คือการซ้อมเสมือนแข่งจริง จากที่ซ้อมเข้าท่า ไม่ว่าจะเป็ท่ายืน ท่านอน ล็อก เกี่ยว ไปจนถึงท่าทุ่ม ฝึกอาวุธต่าง ๆ มาพักหนึ่งแล้ว นักกีฬาก็จะถึงเวลาลงสนามประมือกับคู่ซ้อมอย่างจริงจัง เอาชนะกันอย่างเต็มที่ดูสักตั้ง วิธีซ้อมแบบรันโดรินับว่าเป็ตัวช่วยสำคัญในการฝึกยูโดเพราะช่วยให้คุ้นเคยกับการขัดขืนของคู่ต่อสู้ ฝึกจิตใจให้คุ้นชินกับการแข่งขัน และที่สำคัญยังได้เรียนรู้เทคนิคการเข้าทำ เข้าทุ่มของคู่ต่อสู้ด้วย
แต่นั่นไม่ใช่จุดประสงค์ของการรันโดริระหว่างเธอกับโคชโอห์ม
“รุ้ง แกไม่ต้องทำเพื่อฉันขนาดนี้ก็ได้” เพลงพนัสส่งเสียงโอดครวญ “ฉันกลัวแกจะเป็อันตราย”
“อันตรายตรงไหน” หญิงสาวขมวดคิ้ว
“โคชโอห์มตัวใหญ่จะตาย แล้วก็เป็ผู้ชายด้วย”
“แล้วไง”
“เขาเป็อดีตนักกีฬาทีมชาติ สายดำด้วยไม่ใช่เหรอ”
“แล้วไง”
“แล้วไงอีกเล่า แกเป็ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ สายขาว เอาความมั่นใจจากไหนไปท้าเขารันโดริ หา!”
“ก็ไม่เห็นเป็ไรนี่ ถ้าฉันแพ้ ก็แค่ต้องซ้อมหนักขึ้น ซึ่งความจริงฉันตั้งใจจะทำแบบนั้นอยู่แล้ว แค่เอามาเป็เงื่อนไขต่อรองไปอย่างนั้นเอง แต่ถ้าฉันชนะนี่สิ...หึ นอกจากอีตาโคชหมีควายจะต้องอายแทบแทรกเบาะยูโดหนีแล้ว ยังต้องยอมบอกด้วยว่าพี่แสนย์มีแฟนหรือเปล่า ชอบมาห้ามฉันนัก คอยดูเถอะ”
นักวิจัยสาวทางปลายสายหัวเราะใหญ่ นี่เห็นว่าเธอพูดเล่นหรือยังไง
“สรุปว่าแกไปท้าเขารันโดริเพราะอยากรู้เื่คุณแสนย์ หรือเพราะหมั่นไส้อยากล้มโคชของตัวเองกันแน่น่ะ ยายรุ้ง”
ทอรุ้งยิ้มกว้าง คำถามช่างกระทุ้งใจดีแท้
“ฉันว่ามันเริ่มจะเป็ข้อหลังแล้วละ”
แล้วทั้งสองก็หัวเราะลั่นออกมาพร้อมกัน
***ลง 60% ของเื่ หลังจากนั้นจะเปิดพรีออเดอร์เล่ม+อีบุ๊กค่ะ ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ***
โคชโอห์มดุอ่าาา ก็คงมีแต่ยัยรุ้งนี่แหละที่กล้าต่อปากต่อคำกับพี่เขา ไรต์เองยังกลัวเลย 55555
ไปท้าเขาแบบนั้น โดนแน่แกเอ๋ย
559
![ซ่อนกลิ่น [Omegaverse] เล่ม1 (ทดลองอ่าน)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1629378226_92180047.webp)
