หนิงเหอเดินเข้ามาในตึกของสตูดิโอชีชวน รู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกนี้ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหมสถานที่ทำงานในตึกหรูหราเช่นนี้ต่อให้ฉันเรียนจบปริญญาตรี หางานทำก็ยังไม่แน่ว่าจะหางานในสถานที่ที่ดีแบบนี้ทำได้โอกาสดีๆ แบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นกับฉันบ่อยๆ ฉันต้องตั้งใจทำงานอย่างเต็มที่เพื่อคนที่ให้โอกาสนี้กับฉัน เขาจะต้องไม่ผิดหวังในตัวของฉันเป็อันขาด
หนิงเหอ : สวัสดีค่ะฉันมาพบผู้จัดการค่ะ
เลขาผู้จัดการ: เชิญค่ะ ผู้จัดการรอคุณอยู่ข้างในห้อง
หนิงเหอ : ขอบคุณค่ะ (หญิงสาวเดินเข้าไปในห้องผู้จัดการตงหยาง)
ตงหยาง : เชิญนั่งครับผมได้รับคำสั่งจากคุณหลิงฟาน หน้าที่ของผมคือสอนงานให้กับคุณหนิงเหอเื่งานหน้าที่รับผิดชอบของคุณคือรับรายงานข้อมูลลูกค้าจากผม (พร้อมกับส่งแฟ้มขั้นตอนรายละเอียดของการทำงานให้หนิงเหอ)ผมจะอธิบายขั้นตอนการทำงานคร่าวๆ ให้ฟังก่อนส่วนรายละเอียดจะระบุอยู่ในแฟ้มนี้ครับ
ขั้นตอนที่1 ทำข้อตกลงระหว่างเรากับลูกค้า ว่าลูกค้า้าให้เรานำเสนอสินค้าของเขาให้ออกมาประมาณไหน
ขั้นตอนที่2 ทำสรุปข้อตกระหว่างเรากับลูกค้า ส่ง E-mail ให้คุณหลิงฟานพร้อมอธิบายรายละเอียดข้อมูลตัวสินค้า
ขั้นตอนที่3 ร่างสัญญาส่งต่อให้ฝ่ายกฎหมายเมื่อฝ่ายกฎหมายร่างสัญญาเสร็จ ก็จัดส่งสัญญาพร้อมคอนเฟิร์มสถานที่วันและเวลาในการถ่ายทำว่าใครทำอะไร ที่ไหน อย่างไร จากนั้น จัดส่งสัญญาตัวจริงไปให้คุณหลิงฟานอีกครั้ง
ขั้นตอนที่4 ดูตารางการทำงานและโทรคอนเฟิร์มกับคุณหลิงฟานก่อนวันเริ่มงาน 1 วัน พอทำได้ไหมครับ
หนิงเหอ :ฉันต้องอธิบายรายละเอียดตามหัวข้อต่างๆ และขั้นตอนการทำงานคอนเฟิร์มสถานที่วันเวลา ทั้งทาง E-mail และโทรคอนเฟิร์มก่อนวันเริ่มงาน1วันใช่ไหมคะ
ตงหยาง :ใช่ครับ ดูคุณหนิงเหอจะเป็คนหัวไวใช้ได้เลยนะครับ เรามาเริ่มงานกันเลยดีไหมครับผมจะมอบหมายงานชิ้นแรกให้คุณทำจะได้เข้าใจขั้นตอนั้แ่ต้มจนจบมีอะไรสงสัยก็เข้ามาถามผมได้ตลอดไม่ต้องเกรงใจ
หนิงเหอ : หากผู้จัดการไว้ใจให้ฉันเริ่มงานชิ้นแรกทันทีฉันก็จะตั้งใจทำงานอย่างเต็มความสามารถค่ะ
หนิงเหอได้รับงานชิ้นแรกเธอนั่งอ่านแฟ้มข้อมูลลูกค้าที่ได้รับมาจากผู้จัดการ ลูกค้าเป็แบนด์เสื้อผ้าแบนด์ดังยี่ห้อหนึ่งรายละเอียดด้านในระบุเกี่ยวกับข้อมูลรูปภาพของสินค้า ข้อตกลงสัญญาว่าจ้างผู้รับงานถ่ายแบบและรับเป็พรีเซนเตอร์สินค้า ชื่อผู้รับงานคือ “หลิงอี้” ฉันเห็นชื่อกับภาพถ่ายของหลิงอี้ ฉันยอมรับว่าใมากดาาายที่กำลังมีชื่อเสียงโด่งดังนามว่าหลิงอี้คนนี้ กับผู้ชายที่ฉันพาไปส่งที่โรงพยาบาลวันนั้นเขาคือคนคนเดียวกัน “หลิงอี้”คือชายหนุ่มที่เธอช่วยไว้ หลังจากวิเคราะห์หน้าตา ผิวพรรณ ของชายหนุ่มก็ไม่น่าใมากซักเท่าไหร่เขาดูดีขนาดนั้น เป็ดาราก็ไม่ใช่เื่แปลกประหลาดอะไร
หนิงเหอคิดได้แบบนั้นเธอก็หันไปสนใจเอกสารตรงหน้า “ปกติเธอก็ไม่ใช่คนบ้าดาราอยู่แล้ว” ส่วนคนที่ให้รู้ไม่ได้เลยว่าฉันมาทำงานในบริษัทของหลิงอี้นั้นก็คือทรายเพื่อนรักของเธอไม่อย่างนั้นชีวิตฉันคงหาความปกติสุขไม่ได้
ทราย : เธอได้งานพาร์ทไทม์ที่ใหม่แล้วเหรอ่เย็นไม่ค่อยเจอหน้ากันเลย
หนิงเหอ : อืม...ได้งานที่ใหม่แล้ว ฉันไปทำงานที่ร้านขายหนังสือน่ะ (หนิงเหอจำใจต้องโกหกเพื่อนขอโทษนะทรายเราบอกไม่ได้จริงๆ)
ทราย :ร้านขายหนังสือก็ดีนะ เธอจะได้ไม่ต้องเหนื่อยมาก (ยิ้มอย่างสบายใจ ดีใจกับเพื่อนที่ได้งานที่ดีทำ)
หลังจากทำความเข้าใจเอกสารนัดพูดคุยรายละเอียดกับลูกค้า หนิงเหอก็ทำหัวข้อสรุปรายงานถ่ายแบบเสื้อผ้าแบนด์ดังส่งE-mail ให้กับหลิงฟาน
หลิงฟาน : (E-mail ตอบกลับ) ฉันได้รับ E-mail จากคุณแล้ว สรุปมาได้ดี ดูแล้วเข้าใจง่าย ให้ทีมกฎหมายร่างสัญญาได้เลยขอบคุณค่ะ
หนิงเหอ : ยินดีค่ะฉันจะรีบส่งร่างสัญญาไปให้ ถ้า้าข้อมูลอะไรเพิ่มเติมก็บอกมาได้นะคะฉันจะรีบตอบกลับให้เร็วที่สุด
หลิงฟานรู้สึกพอใจการทำงานชิ้นแรกของหนิงเหอเป็อย่างมาก ทำงานได้อบคอบ เรียบร้อย รวดเร็วทันใจ “ใครจะเชื่อว่าเธอเป็แค่เด็กฝึกงาน”
จากนั้นหนิงเหอก็ได้รับงานที่หลิงอี้เป็พรีเซนเตอร์ให้กับสินค้ามากมาย รวมทั้งเป็แบรนด์แอมบาสเดอร์ให้สินค้าชั้นนำในต่างประเทศอีกด้วย ไม่ว่าเขาจะรับงานโฆษณาอะไรก็ได้รับการตอบรับที่ดีจากแฟนคลับเป็อย่างดีสินค้าที่ได้เขาเป็พรีเซนเตอร์ขายดีจนผลิตสินค้าแทบไม่ทัน ทั้งภาพลักษณ์การวางตัวที่เหมาะสมของหลิงอี้ ทำให้เขาได้รับแรงสนับสนุนจากทุกฝ่ายไปที่ไหนก็ได้รับคำชื่นชมว่าเขาน่ารัก เป็สุภาพบุรุษ อบอุ่นแสนดีกับแฟนคลับ จนแฟนคลับพากันหลงเขาแบบหัวปักหัวปำไม่ว่าเขาจะเดินทางไปที่ไหนจะมีแฟนคลับติดตามค่อยไปรับไปส่งให้กำลังเขาอยู่เสมอ
หนิงเหอต้องค่อยติดตามการทำงานของหลิงอี้เพื่อนำมาเป็ข้อมูลปรับปรุงการทำงานของตนเองให้ดียิ่งขึ้น หนิงเหอชื่นชม ยอมรับความสามารถและความเก่งกาจของชายหนุ่มพอหลังจากดูการทำงานของหลิงอี้บ่อยๆ เข้า ก็อดคิดไม่ได้ว่า (คนอะไรทำงานได้ตลอดเวลาไม่มีวันหยุด ออกงานยังยิ้มพูดคุยกับผู้ร่วมงาน / ทักทายแฟนคลับ ไม่รู้จักเหนื่อยบ้างหรือไงกันนะ)หนิงเหออดสงสารหลิงอี้ไม่ได้ถึงจะโด่งดังมีชื่อเสียงขนาดไหนคนเราก็้า อยากมีเวลาพักผ่อนได้มีเวลาส่วนตัวบ้าง.....
หลิงอี้ : เจี่ยเจี๊ยติดต่อผู้หญิงที่ช่วยผมได้หรือยังครับ(ถามพี่สาวหลังจากลืมเื่นี้ไปนาน เพราะทำงานทุกวันจนแทบไม่มีเวลาหายใจ)
หลิงฟาน :ติดต่อได้ตั้งนานแล้ว เห็นนายยุ่งๆ เจี่ยเจี๊ยก็เลยตอบแทนน้ำใจเธอแทนนายไปแล้ว เจี่ยเจี๊ยจัดการให้เงินเธอไปก้อนหนึ่งเธอก็รับไป...ถามแค่ว่านายปลอดภัยดีใช่ไหม แค่นั้นแล้วก็ขอตัวจากไป แต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่รู้นะว่านายเป็ใคร!!
หลิงอี้ :เขานิ่งไป่ขณะในดวงตาฉายแววผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด ทั้งๆที่เขาเห็นเธอพิเศษเป็กว่าใคร เธอกลับไม่แยแสเขาสักนิด (เท่าที่เห็นเธอไม่น่าจะเป็คนแบบนั้น!! แต่ก็ไม่มีเหตุผลที่เจี่ยเจี๊ยจะโกหกเขาสุดท้ายเธอก็ไม่ต่างจากคนอื่น เห็นเขาเป็แค่ตัวทำเงิน)
หลิงฟานต้องตอบน้องชายไปแบบนั้น....เธอไม่อยากให้เขาเอาตัวเองเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับหนิงเหอ “ไม่ผูกปมเชือกแต่แรกก็ไม่ต้องมานั่งแก้กันที่หลัง” ปกติน้องชายไม่เคยถาม หรือสนใจผู้หญิงคนไหนเป็พิเศษทั้งๆ ที่ตัวเขาเองก็เคยร่วมงานกับนางแบบ นักแสดงสาวหน้าดีมากหน้าหลายตา หลังจากจบงานเขาก็ไม่เคยให้ความสนใจสนิทสนม พูดคุยเป็กันเองกับผู้หญิงพวกนั้นอีก แม้ดาราสาวหลายคนจะพยายามเข้าหาเขาเขาก็มักบอกปัดแบบสุภาพทุกครั้งไป
หลิงอี้ว่างตัวดีมาตลอดถึงเขาจะดูเป็คนเข้ากับคนง่ายสบายๆ แต่อันที่จริงเขาเป็คนฉลาดรู้เท่าทันจริตมารยาของผู้หญิงเขามองออกว่าใครเข้าหาเขาเพื่อ้าอะไรถึงได้อยู่รอดมาได้โดยไม่ข่าวเสียหายจนถึงทุกวันนี้ เขาออกจะไว้ใจคนอื่นยาก มักจะระมัดระวังคำพูดและการกระทำของตัวเองอยู่เสมอ ถึงหลิงฟานจะพอใจการทำงาน นิสัย ใจคอของหนิงเหอมากแค่ไหน เธอก็ต้องตัดไฟเสียแต่ต้นลม ไม่ว่าผู้หญิงหน้าไหนก็ไม่ควรเข้าใกล้น้องชายของเธอ ยิ่งน้องชายให้ความสนใจหนิงเหอมากเท่าไหร่ และไม่ว่าจะสนใจด้วยเหตุผลใดหน้าที่ของเธอคือต้องค่อยปกป้องน้องชายจากเื่ผู้หญิงตามคำสั่งของมาม๊ะเท่านั้น!!
หลิงอี้โกรธมากเมื่อได้ยินสิ่งที่พี่สาวบอกกับเขาผู้หญิงน่ารัก ท่าทางอ่อนโยนคนนั้นดูไม่ออกเลยว่าจะเป็คนเห็นแก่เงินต่อไปเขาจะไม่เชื่อใจใครง่ายๆ แบบนี้อีก!! หลิงอี้ทำใจอยู่นานเพื่อจะลบภาพความทรงจำที่หญิงสาวปฏิบัติต่อเขาท่าทีห่วงใย กับคำพูดที่บอกว่าคุณจะต้องไม่เป็ไร สีหน้าแววตาที่แสดงออกนั้นมันเป็เื่หลอกลวงทั้งนั้น เขารู้สึกเหมือนคนโง่ที่หลงเข้าใจไปเองว่าสิ่งที่เธอทำมันออกมาจากความจริงใจ ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งเกลียดตัวเอง คนโง่!!
177
