“รุ่นพี่ ถ้าจะสั่งทำอาวุธเวทย์ระดับ 1 คิดแพงไหม”
อาวุธเวทย์ระดับ 1 เป็อาวุธเวทย์ที่นักเวทย์ใน่ 1 ปีไปจนถึง 100 ปีสามารถใช้งานได้ แอนเดอร์สัน้ามันไปใช้เพื่อสร้างโอกาสโจมตีที่ถี่ขึ้นของตัวเอง
“ 1 ล้านเหรียญ ”
แอนเดอร์สันหลับตาด้วยความเ็ป ราคาอาวุธเวทย์สำเร็จรูปที่วางขายทั่วไปมีราคาอยู่ที่ 1 ล้าน แม้จะสั่งทำก็ตามราคายังอยู่ที่ 1 ล้านเช่นเดิม ด้วยระดับราคาที่มากขนาดนี้ส่งผลให้เขาเ็ปเพราะเงินที่เหลืออยู่มีไม่มาก หากเขาจะเรียนรู้วิธีสร้างก็เป็เื่ยาก เนื่องจากว่าอาวุธเวทมนตร์ในสมัยนี้มีเทคโนโลยีผสมอยู่ด้วย เขาจำเป็ต้องเรียนเขียนโค้ดเพื่อแปลงสัญลักษณ์เวทย์ให้เป็ตัวเลขข้อมูลใส่ลงไปในชิปบนอาวุธเพื่อช่วยในการควบคุมและรักษาความเสถียรจนปลดปล่อยเวทย์ออกจากอาวุธได้
“รุ่นพี่ เงินผมมีน้อย พอจะมีอาวุธเวทย์ที่ไม่มีชิปควบคุมขายไหม”
“มีมันก็มีอยู่หรอก แต่ใช้งานได้ไม่กี่ครั้งก็พัง งั้นเข้ามาดูในร้านก่อน ถ้าสนใจอะไรค่อยบอกก็แล้วกัน”
แอนเดอร์สันเดินตามรุ่นพี่เข้าไปในร้านที่เปิดขายภายในวิทยาลัย นักเรียนที่แยกเข้าสาขาประจำใน่ปี 2 สามารถเปิดร้านขายสินค้าที่พวกเขาสร้างขึ้นได้
“ฝั่งซ้ายเป็แร่เวทมนตร์ ฝั่งขวาเป็อาวุธที่ไม่ผ่านการตรวจสอบ ลองๆหาดู หากเจอชิ้นที่ใช้งานได้จ่ายมาแค่แสนเดียวก็พอ”
แอนเดอร์สันพยักหน้าจากนั้นก็เดินเข้ามาดูอาวุธเวทมนตร์ที่ถูกกองรวมกันไว้อย่างกับขยะ เขารู้ได้ในทันทีเลยว่าศาสตร์แห่งการสร้างอาวุธไม่ใช่ศาสตร์ที่จะเรียนกันได้ง่ายๆ อาวุธมากมายที่ถูกทิ้งเอาไว้ล้วนมีความเสียหายเต็มไปหมด บางชิ้นแม้จะอยู่ในสภาพดีกลับมีความเสียหายบริเวณชิปส่งผลให้มันเป็เหมือนะเิที่เตรียมจะฆ่าผู้ใช้งานตลอดเวลา ทันใดนั้นแอนเดอร์สันก็เหลือบไปเห็นบางอย่างวางเอาไว้ในตะกร้า มันเป็ปืนที่เขารู้จักดีในโลกก่อน แม้ในโลกนี้จะถูกมองข้ามไปแล้วก็ตามเพราะอาวุธทุกอย่างสามารถโจมตีได้รวดเร็วและแม่นยำไม่ต่างจากปืน การที่มันถูกทิ้งจึงไม่แปลก
“รุ่นพี่ ปืนนี้คืออะไรอย่างนั้นเหรอ”
“อ๋อ น้องชายฉันสร้างมันขึ้นมาเล่นๆด้วยหลักการเปลี่ยนเวทย์ที่ใช้ด้วยการเปลี่ยนแค่ะุ แต่ว่ามันไม่สมบูรณ์”
“ขาดอะไรอย่างนั้นเหรอครับ”
“ขาดการเชื่อมต่อ น้องชายฉันออกแบบให้ปืนเป็วงเวทย์ใหญ่ที่เวทย์ทุกวงจะต้องมี ส่วนะุให้เป็หัวใจหลักของเวทย์บทต่างๆที่้าใช้ ถ้าะุวิ่งเข้าสู่รังเพลิงวงเวทย์ของปืนและะุจะเชื่อมต่อเข้าด้วยกัน แต่มันไม่เคยมีใครแยกวงเวทย์ออกจากกันแล้วนำมาต่อกันภายหลังได้ งานชิ้นนี้จึงล้มเหลว”
“หมายความว่าถ้าทำให้เวทย์ของกระบอกปืนเชื่อมต่อกับะุได้ก็สามารถใช้เวทย์ออกจากปืนนี้ได้ใช่ไหมครับ”
“ใช่”
“แล้วถ้าผมไม่ใช้ะุเปลี่ยนไปเป็บันทึกเวทย์ทั้งหมดลงไปในชิปล่ะครับ”
“ปืนนายจะยิงได้ไม่กี่ครั้งจากนั้นมันก็จะพัง อาวุธเวทมนตร์ทุกชิ้นถูกออกแบบให้มีแร่เวทมนตร์ไว้รองรับการสึกกร่อนจากการใช้เวทย์ เพียงแค่เปลี่ยนแร่เวทมตร์ก็สามารถใช้อาวุธชิ้นนั้นได้เรื่อยๆ สำหรับปืนน้องชายฉันทำให้แร่เวทมนตร์เป็ะุปืน หากมันสึกกร่อนก็เปลี่ยน ทว่ามันทำไม่ได้”
“ผมขอลองดูหน่อยนะครับ”
“ได้ ตามสบายเลยฉันจะไปเฝ้าหน้าร้านก่อน”
แอนเดอร์สันมองปืนในมือ หากเขาสามารถหาวิธีทำให้วงเวทย์ในชิปและะุทำงานร่วมกันได้ ปืนกระบอกนี้จะกลายเป็อาวุธเวทย์ของเขาในทันที เมื่อสำรวจจนรู้ว่าปืนกระบอกนี้ไม่มีกลไกอะไรมาก มีเพียงแค่การดึงะุจากแม็กกาซีนไปบรรจุในรังเพลิงที่มีชิปติดเอาไว้เพียงเท่านั้น หากแร่เวทมนตร์ที่ใช้สร้างะุปืนสึกกร่อนมันจะดีดตัวออกจากรังเพลิงแล้วเปลี่ยนะุใหม่ขึ้นมาแทน ทำให้สามารถยิงเวทย์ออกไปได้เรื่อยๆ
อย่างไรก็ตามปัญหาของการใช้งานอยู่ที่วงเวทย์ของปืนและะุไม่ตอบสนองกัน แอนเดอร์สันที่ลองใส่แม็กกาซีนเข้าไปในปืนแล้วลั่นไกดูนั้น เขาพบว่าปืนมีการตอบสนองต่อพลังเวทย์ที่เขาใส่เข้าไป เพียงแต่ว่าพลังเวทย์ของเขาไม่สามารถส่งไปยังะุได้ มีเพียงแค่วงเวทย์ภายในชิปเท่านั้นที่ทำงานส่งผลให้เวทย์ไม่ถูกเรียกใช้ แอนเดอร์สันจึงถอดปืนออกมาวางเรียงกันเพื่อดูว่าเขาจะสามารถดัดแปลงอะไรใส่เข้าไปได้บ้าง
ชาติก่อนเขาเป็มือปราบ ปืนแทบจะเป็อวัยวะชิ้นที่ 33 ของร่างกาย ด้วยการมองดูกลไกของปืนที่มีไม่มากเพราะเป็การผสมผสานระหว่างพลังเวทย์และเทคโนโลยีเข้าด้วยกัน จึงไม่จำเป็ต้องออกแบบให้รองรับการจุดะเิของดินปืนที่มาจากะุ
“ะุไหลเข้ามาตรงนี้ จากนั้นชิปจะเปิดใช้งาน แบบนี้นี่เอง”
แอนเดอร์สันมองไปยังวงเวทย์ที่ก้นะุปืน หากบรรจุมันเข้าไปในรังเพลิงวงเวทย์ที่ก้นะุจะเป็ส่วนด้านในของวงเวทย์ที่้าเปิดใช้งาน สำหรับชิปที่ตั้งอยู่ในรังเพลิงและอยู่ในแนวเดียวกันกับะุจะสร้างวงเวทย์รอบนอกขึ้นมาครอบวงเวทย์ก้นะุจนเกิดเป็วงเวทย์ที่สมบูรณ์ เพียงแต่ว่าช่องว่างเล็กๆระหว่างะุและรังเพลิงทำให้วงเวทย์ที่เกิดจากชิปและะุไม่เชื่อมต่อกันส่งผลให้เวทย์ไม่สามารถทำงานได้
แต่จากการสอบถามรุ่นพี่เมื่อครู่ การนำวงเวทย์ทั้งหมดใส่เข้าไปในชิปจะทำให้ปืนเสียหาย แต่เขาก็เกิดความสงสัยว่าถ้าใส่เข้าไปในะุทั้งหมดจะเป็อย่างไรจึงเดินไปถามรุ่นพี่เช่นเดิม
“รุ่นพี่ ถ้าเราใส่วงเวทย์ลงไปในะุทั้งหมดล่ะ”
“ะเิน่ะสิ วงเวทย์เขาไม่เขียนใส่เข้าไปในแร่พลังเวทย์ทั้งวงหรอกนะ ดูท่านายคงอยากจะได้ปืนไปใช้งาน จะบอกอะไรให้นะ ปืนกระบอกที่นายถืออยู่น่ะมันทำอะไรไม่ได้หรอกแม้นายจะเป็ผู้ใช้เวทย์ธาตุลมตามคุณสมบัติปืนก็ตาม แต่ฉันลองทุกวิถีทางแล้ว แม้จะลองสร้างชิ้นส่วนพิเศษสำหรับเชื่อมต่อะุและวงเวทย์จากชิปเข้าด้วยกันมันก็ยังไม่ทำงาน คงมีเพียงแค่นักสร้างอาวุธระดับสูงๆแหละที่พอจะแก้ไขมันได้ ฉันแนะนำนะ หากนายจ่าย 1 ล้านนายไม่ต้องมาคิดให้ปวดหัวแบบนี้หรอก ส่วนปืนที่นายอยากได้ฉันก็มีขายถึงมันจะใช้ได้เพียงแค่เวทย์บทเดียวก็เถอะ แต่มันสามารถเปลี่ยนแร่เวทมนตร์ได้เรื่อยๆ”
แอนเดอร์สันมองไปยังปืนกระบอกสีขาววางเอาไว้บนชั้นวางของ รูปทรงของมันคล้ายปืนกล็อก ซึ่งมันต่างจากปืนกระบอกที่เขาถืออยู่ในมือเพราะมีชิปเยอะกว่า นอกจากจะมีชิปสร้างวงเวทย์แล้วยังมีชิปสำหรับเชื่อมต่อแร่เวทมตร์เข้ากับชิปอีกด้วยเพื่อทำให้การสึกกร่อนเกิดขึ้นที่แร่เวทมนตร์ ต่างจากปืนของเขาที่มีชิปตัวเดียว
“ผมขอคิดก่อนแล้วกัน ว่าแต่ปืนกระบอกนี้รุ่นพี่จะขายยังไง”
“เอาไปเถอะ แถมะุอีก 50 นัดไปใช้จุกๆไปเลย มันเป็ชุดสุดท้ายที่น้องชายฉันทำเอาไว้ ถ้าใช้งานได้ก็บอกฉันด้วยก็แล้วกัน”
“ขอบคุณครับ”
แอนเดอร์สันฉีกยิ้มกว้างจากนั้นเขาก็เดินตรงเข้าไปในห้องสมุด เวลา 3 วันที่เหลือนี้เขาอยากศึกษาเื่การแยกวงเวทย์สักหน่อย เผื่อจะจับจุดในการใช้ปืนกระบอกนี้ได้บ้าง ถึงแม้การศึกษาหาข้อมูลจะไม่ได้ผล เขาสามารถใช้เงินแก้ปัญหาได้เช่นเดิม จึงอยากลองดูสักตั้งว่าตัวของเขาจะทำให้ปืนที่มีข้อผิดพลาดทำงานได้หรือเปล่า
—----------------------------------
“ปี 1 จะเข้าไปในมิติมิสเทอรี่ในอีก 3 วันข้างหน้า เตรียมการไปถึงไหนแล้ว”
ผู้อำนวยการกวาดตามองอาจารย์ประจำชั้นปีหนึ่งที่มีอยู่หลายร้อยคน พวกเขาทุกคนถูกจ้างมาสอนนักเรียนแบบเข้าถึงตัว
“ผู้อำนวยการครับ ทีมสำรวจและทีมจัดเตรียมงานสร้างสนามสอบเสร็จั้แ่เมื่อ 7 วันก่อน ตอนนี้วิทยาลัยต่างๆส่งคนของพวกเขาไปป้องกันเอาไว้แล้ว ไม่มีมอนสเตอร์ที่ระดับเกินกว่านักเรียนปี 1 จะรับมือ”
“แล้วนักเรียนปี 1 ทราบกฎและข้อบังคับที่ต้องทำแล้วหรือยัง”
“พวกเราประกาศแล้ว ไม่เพียงเท่านั้นยังให้คณะกรรมการนักเรียนยื่นเอกสารถึงมือนักเรียนปี 1 ตอนนี้ไม่มีใครตกหล่นแน่นอนครับ”
“ ฉันหวังว่าการทดสอบของเด็กปี 1 ปีนี้จะไม่มีข้อผิดพลาดใดๆ บอกคนของเราให้จับตามองพื้นที่ทดสอบตลอดเวลา เอาล่ะพวกเธอกลับไปพักผ่อนได้แล้ว ”
อาจารย์เริ่มแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตนเอง ระหว่างนี้เองผู้อำนวยการได้เดินไปยังกระจกบานใหญ่เพื่อมองดูนักเรียนภายในวิทยาลัย หลังจากมีข่าวว่านักเรียนภายในวิทยาลัยอาร์เดลมีลูกของผู้นำตระกูลสกอร์เปี้ยนส์ ทุกคนก็เริ่มแตกตื่นเพราะกลัวลูกหลงที่จะกระจายมายังพวกตน
“จะตายกันกี่คนนะปีนี้”
กาแฟร้อนถูกแช่แข็งไปทั้งแก้วก่อนที่ผู้อำนวยการจะเดินกลับไปนั่งยังโต๊ะทำงาน การที่ตัวตนของแอนเดอร์สันถูกเปิดเผยก่อนการทดสอบจะเริ่มขึ้น ทำให้ความอันตรายของการทดสอบเพิ่มระดับขึ้นมากกว่าปีก่อน สำหรับมอนสเตอร์ในพื้นที่ทดสอบเหล่าอาจารย์ไม่ได้ตื่นตระหนกกับพวกมันเลย ด้วยการคัดเลือกเป็พิเศษนักเรียนจะปลอดภัยในการทดสอบ
แต่สำหรับนักเรียนด้วยกันเอง เป็เื่ยากที่พวกเขาจะเข้าไปช่วยเหลือได้ หากนักเรียนจับกลุ่มเพื่อฆ่ากันเป็เื่ยากจะเข้าไปควบคุม ยิ่งมีคนของตระกูลสกอร์เปี้ยนส์ ยิ่งทำให้เหล่าอาจารย์ผู้คุมสอบรู้ว่าต้องมีการฆ่ากันมากมายเกิดขึ้นอย่างแน่นอน
—---------------------------------
“หา!”
บนใบหน้าแอนเดอร์สันเต็มไปด้วยความใ หลังจากเขาอ่านหนังสือเกี่ยวกับการวิจัยและเขียนวงเวทย์จนพอจะเข้าใจการแยกส่วนวงเวทย์เล็กน้อย เขาจึงได้ลองใช้ความเข้าใจอันน้อยนิดของตัวเองลงไปในปืนดู ปรากฎว่าวงเวทย์ทั้ง 2 สามารถเชื่อมถึงกันได้ ด้วยการเปิดท้ายปืนออกเผยให้เห็นก้นะุจากนั้นก็ทำเพียงแค่ใช้พลังเวทย์ของเขาเหมือนกับตอนวาดวงเวทย์ ขีดไปยังช่องว่างระหว่างะุกับวงเวทย์ที่เกิดจากชิป ส่งผลให้วงเวทย์ทั้ง 2 เป็หนึ่งเดียวกัน ด้วยการขีดเพียง 5 ครั้งเท่านั้น แอนเดอร์สันกลับสามารถเปิดใช้งานวงเวทย์สมบูรณ์ในกระบอกปืนได้ตาม้า ถึงมันจะเป็การใช้พลังเวทย์ของผู้ใช้เข้าร่วมด้วยก็ตาม อย่างไรเขาก็ถือว่าใช้งานได้
แกล็บ
ะุถูกเปลี่ยนเข้าไปใหม่จากนั้นเขาก็ส่งพลังเวทย์ผ่านปลายนิ้วเขียนลงไปยังท้ายะุ จากนั้นแอนเดอร์สันก็ขีดเขียนพลังเวทย์เป็เส้นลงไปยังตำแหน่งที่วงเวทย์ไม่ต่อกัน ปรากฎว่าวงเวทย์ทำงานได้ปกติ เขาจึงโยนฝาปิดท้ายกระบอกปืนทิ้งไป มันถูกออกแบบมาสำหรับส่องดูวงเวทย์ด้านใน ด้วยการที่เขาต้องวาดเส้นเชื่อมวงเวทย์เข้าไป มันจึงไม่จำเป็สำหรับปืนในมือของเขา
ปิ้ว!
ดวงตาของแอนเดอร์สันเบิกกว้างเวทย์ศรสายลมได้พุ่งออกจากปากกระบอกปืนด้วยความรวดเร็วไม่ต่างจากตอนที่เขาร่ายเวทย์ด้วยตัวเอง พลังทำลายของมันยังปกติไม่มีการลดความสามารถในการโจมตีลง การเสริมพลังทำลายจากฉายาผู้ใช้สายลมยังเปิดใช้งานปกติเช่นเดิม ด้วยการค้นพบวิธีการใช้งานปืนในมือนี้เอง แอนเดอร์สันจึงมองไปยังะุทั้งหมดที่เหลืออยู่ แม้มันจะเป็ะุที่มีเพียงแค่เวทย์ศรสายลม คมมีดสายลมและบอลสายลมเท่านั้น ด้วยฉายาผู้ใช้สายลมของเขากลับทำให้เวทย์พื้นฐานทั้ง 3 น่ากลัว
“หลังจากผ่านบททดสอบค่อยหาวิธีใหม่ก็แล้วกัน ่นี้เอาแบบนี้ไปก่อน”
ะุ 1 นัดสามารถยิงเวทย์ได้ 100 ครั้ง รวมแล้วแอนเดอร์สันสามารถปลดปล่อยเวทย์ได้ทั้งหมด 5,000 ครั้ง อย่างไรก็ตามมันกลับไม่เป็อย่างที่คำนวณเพราะต่อให้ะุจะยิงได้มากแค่ไหน สุดท้ายพลังเวทย์ที่ใช้สร้างวงเวทย์ขึ้นอยู่กับผู้ใช้งาน ด้วยพลังเวทย์ 4 ปีของเขานั้นไม่สามารถยิงะุได้ถึงห้าพันนัดแน่นอน
![รับจ้างตั้งครรภ์ [Mpreg]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1610667144_93187369.webp)
2K
![หอเรือนไผ่ [TW]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1716215883_72893186.webp)
![เกมรักอันตรายเดิมพันหัวใจนายหน้าหวาน [Yaoi]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1601485484_87723858.webp)
