"กูคิดว่ากูทำใจไม่ได้....ทำใจไม่ได้จริงๆ ว่ะพวกมึง" มาร์คัสก้มหน้าลงเพื่อซ่อนสายตาที่เ็ป
"กูยอมเจ็บดีกว่ายอมเสียแพรไหมไปอีกรอบกูควรทำยังไงดีวะ"
"เสียไม่ได้.....ก็เอาคืนกลับมาสิ" แทนไทมองหน้ามาร์คัสเป็คำตอบให้เพื่อนเด็ดขาด
เช้าวันใหม่ที่สดใส คงเป็อีกวันที่แพรไหมตื่นเต้นที่ต้องมาเข้ากิจกรรม เธอรีบออกจากมหาลัยก่อนถึงเวลาเข้ากิจกรรมรับน้องจึงไปหา แอนนา รุ่นพี่ที่รู้จักตอนเรียนมัธยมเพื่อแอนนาจะช่วยงานพาร์ไทม์ให้เธอ
"พี่แอน สวัสดีคะ" แพรไหมยกมือไหว้แอนนา รุ่นพี่สาว
"แพรไหม ใช่ไหม"
แอนนามองหน้าแพรไหม ไม่เชื่อสายตาที่เห็นแพรไหมสวยขึ้น กว่าแต่ก่อนถึงแม้ว่าแต่ก่อนจะสวยมากแล้วก็ตาม แต่ตอนนี้เมื่อแพรไหมใส่ชุดนักศึกษายิ่งทำให้ดูโตเป็สาวหน้าตาสระสวยมากเลยทีเดียวบวกกับ ผิวที่ขาวอมชมพู ดวงตากลมที่โตของแพรไหม
"ไม่เจอกันเป็ปีทำไมสวยขึ้นแบบนี้ห๊ะแพร..." แอนนาที่มองแพรไหมใส่ขุดนักศึกษา ยิ่งโตยิ่งสวย
"มีแฟนยังเนี่ย มีหนุ่มเข้ามาจีบบ้างเปล่า" แอนนาแกล้งแซวแพรไหม
"พี่แอน อย่างแพรเนี่ยไม่มีใครมาจีบหรอคะ " แพรไหมยิ้มให้กับแอนนา ที่แซวเธอเล่น
"ไม่มีนะสิแปลก"
"เออ...เข้าเื่เลยนะคะพี่แอน" แพรไหมไม่รอช้า อยากคุยเื่งานกับแอนนา ไวๆ เพราะเธอรู้ดีว่า จะต้องรีบกลับเข้าไปมาหาลัยเพื่อทำกิจกรรมรับน้องให้ทันเวลา
"คือแพรอยากได้งานพิเศษทำ ่นี้แพรต้องใช้เงิน"
"แพรพี่เข้าใจนะ แต่งานที่พี่พอจะหาได้เป็งานกลางคืนแพรจะโอเครหรอ" แอนนารู้ดีว่า งานที่เขา พอจะหาให้ได้ นั้นเป็งานกลางคืน ซึ่งเด็กอย่างแพรไหม ไม่มีทางที่จะไปอยู่ใน สถานที่แบบนั้นแน่นอน
" แต่แพรทำได้นะคะพี่ แพรพอจะรู้ ว่างานของพี่เป็แบบไหนบ้าง" แพรไหมยังยืนยันคำเดิมที่จะทำงานให้ได้ อีกอย่างแอนนาก็เห็นถึงความตั้งใจของ รุ่นน้องคนนี้
"เอางี้ถ้าแพรยืนยังจะทำ พี่จะลองคุยกับเ้านายพี่ก่อน พี่จะให้แพรไปเป็เด็กเสิร์ฟที่คลับของเ้านายพี่"
"คลับหรอพี่...เป็งานอย่างว่าหรอคะ....คือแพร" แพรไหม จินตนาการไปไกลเกินไปจนแอนนาต้องเบรคความคิดหญิงสาวอย่างไว
"จะบ้าหรอ.....ที่ทำงานพี่ไม่ได้ให้เด็กมาทำอย่างว่า เป็คลับร้านเหล้า ร้านเราเ้าของร้านเขาไม่ชอบให้เด็กในปกครองของเขาไปทำอย่างว่า ก็แค่รับออร์เดอร์ เสิร์ฟ ชงเหล้าแบบเนี่ย ไม่มีมารับแขงรับแขกหรือเื่อย่างว่าแน่นอน " รีบอธิบายให้แพรไหมฟัง เพราะคิดว่ารุ่นน้องคนนี้จะเข้าใจอะไรผิดไปใหญ่แล้ว
"อ้อ...."
"ถึงต่อให้เฮียเขาจะเป็มาเฟีย แต่ก็ใช่จะบังคับคนให้ทำเื่แบบนั้น มีแต่จะปกป้องคนในปกครองของตนเองต่างหาก" แอนนาเล่าถึงเ้านายของตนด้วยสีหน้าที่ชื่นชมอยากออกหน้าออกตา
"หู้ย.... มีแบบนี้ด้วยหรอคะ แล้วถ้าแพรสนใจทำงาน แพรต้องทำยังไงบ้าง"
"ถ้าแพรสนใจ เดี๋ยวพี่โทรหา เฮียเ้าของคลับก่อนนะ สวยๆอย่าแพรน่าจะได้ติ๊บเยอะนะเนี้ย"
แพรไหมทำหน้าเป็กังวล ใจนึงก็อยากได้งาน ใจนึงก็คิดว่าตัวเองจะไหวไหม แต่เธอก็ไม่อยากอยู่เฉยๆ
"เอาน่าพี่จะคอยดูให้ ไม่ต้องกลัว พี่ไม่ปล่อยเราไปเจอเื่ไม่ดีหรอก"แอนนายิ้มให้แพรไหม แล้วเดินเลี่ยงไปโทรศัพท์หา เ้าของคลับที่พึ่งคุยถึงไปสักพัก
????ANNA " ฮัลโหลค่ะเฮียมาคัส แอนนาเองนะคะ"
????MARCUS "แอนนาเธอมีอะไร"
????ANNA" คือแอนนาอยากจะรับน้องคนนึงที่เป็รุ่นน้องสมัยเรียนถ้ามาเป็เด็กหรือที่ร้านหน่อยค่ะเฮีย"
????MARCUS " ทำไมเธอไม่จัดการไปเลยโทรหาฉันทำไม"
????ANNA" พอดีว่าน้องคนนี้เป็รุ่นน้องที่โรงเรียนเก่า น้องไม่เคยทำงานแบบนี้มาก่อนค่ะเฮีย แอนนาเลยมาขออนุญาตเฮียก่อนคะ"
????MARCUS" เด็กเธอหรอ"
????MARCUS "เธอจัดการไปเลย แล้วก็ดูแลเด็กด้วยล่ะ อย่าให้มีปัญหา"
????ANNA"ขอบคุณนะคะเฮียมาร์คัส"
แอนนาวางสายแล้ว เงินเดินมาหาแพรไหมที่นั่งรออยู่
" แพรพี่คุยกับเฮียแล้วนะ เฮียโอเค งั้น ศุกร์นี้เริ่มงานเลยไหม"
" แพรสามารถเริ่มงานได้เลยหรอคะ"แพรไหมตื่นเต้นดีใจที่จะได้ทำงาน
" ใช่สิแพรสะดวก ทำวันไหนบ้าง"
"ศุกร์เสาร์ ส่วนวันอาทิตย์ แพรไม่ได้ทำได้ไหมคะ เพราะวันถัดไปเป็วันจันทร์ตารางเรียนแพรแน่นมากอีกอย่างต้องเข้ากิจกรรมรับน้องด้วย่นี้"
"ได้สิ งั้นพรุ่งนี้ แพรไปเจอพี่ที่ CLUB SEE YOU ตามนี้นะ" แอนนาบอกชื่อสถานทีทำงานให้กับแพรไหม
"ได้ค่ะ.....ขอบคุณมากๆนะคะพี่แอนนา"แพรไหมยิ้มจนปิดดวงตาที่กลมโต
เมื่อแพรไหมคุยกับแอนนาเสร็จแล้วจึงรีบกลับเข้าไปที่หน้าลานเกียร์เพราะวันนี้มีกิจกรรมรวม กันกับรุ่นพี่
ณ ลานเกียร์
" สวัสดีครับน้องๆวันนี้พี่จะมาเป็พี่เฮดว๊ากให้กับน้องๆนะครับ"วิลที่กำลังยืนอยู่หน้าลานเกียร์ กำลังะโใส่โทรโข่ง ให้น้องปีหนึ่งที่รวมแถมกันนั่งฟังรุ่นพี่อยู่
" อ้าวแกแล้วพี่มาร์คัสล่ะ" นับดาวหันไปกระซิบ แพรไหม พอๆกับเพื่อนข้างๆที่กำลังซุบซิบกันอยู่
"ไม่รู้สิ ดีแล้ว แพรไม่อยากเจอ" แพรไหมพูดออกไปตามตรงให้นับดาวฟัง รู้สึกโล่งใจที่จะไม่ได้เจอมาร์คัส
" อ้าวทุกคนเงียบครับ"วิลพูดขึ้นอีกครั้งเมื่อเสียงซุบซิบเริ่มดังขึ้น ทำให้เสียงพี่ซุบซิบกันเงียบลงทันตาเห็น
" ไม่ต้องสงสัยครับ...... ไม่ต้องหาคำตอบครับ คุณทำหน้าที่ของพวกคุณไป"วิลพอจะรู้ว่าเสียงซุบซิบที่ดังขึ้นคืออะไร
" เอาล่ะพวกพี่จะแจกป้ายชื่อให้กับทุกคนซึ่งป้ายห้อย จะให้ทุกคนเขียนชื่อเล่นลงในป้ายในระหว่างที่เราจะทำกิจกรรมกันวันนี้" ทันทีที่วิวพูดขึ้นไซซี และ สกายก็ ทำหน้าที่โดยการแจกป้ายห้อยคอเพื่อให้น้องๆปี 1 เขียนชื่อเล่นของตนลงไป
" มองหาใครอยู่หรอแพรไหม" เมื่อไซซีเดินมาถึงแพรไหมเลยกระซิบถาม
"ปะ...เปล่าค่ะ" แพรไหมออกจากภวังค์ เมื่อได้ยินเสียงไซซีถามตนเอง
" มันไม่ได้มาเข้ากิจกรรมหรอก ไม่ต้องมองหา ถ้าอยากเจอเดี๋ยวก็ได้เจอ ไม่ต้องห่วง" ไซซียิ้มให้กับแพรไหมเป็เลศนัย
"ปะ...เปล่าคือแพร..." แพรไหมหน้าแดง กับคำพูดของไซซี แต่ก็ไม่เท่ากับหัวใจที่เต้น ไม่เป็จังหวะ เมื่อได้ยิน ว่ารุ่นพี่สาวพูดถึงใคร
" อย่าให้เจอกันอีกเลย แพรไม่อยากทำให้พี่อึดอัดใจไปมากกว่านี้แล้ว "แพรไหมได้แต่บ่นพรึมพร่ำกับตัวเอง
"มึงจะไม่เข้าไป ที่ลานเกียร์หน่อยหรอวะ"แทนไทตบบ่ามาร์คัส ที่ยืนมองอยู่ข้างตึกวิศวะ.
" ไม่อ่ะ.....กูไม่อยากให้แพร อึดอัดใจ อีกอย่างมันยังไม่ถึงเวลา" มาร์คัสยืนนิ่งสายตาที่มองไปยังหญิงสาวนิ่งยากต่อการคาดเดา
" มึงจะทำอะไรก็รีบทำก่อนที่อะไรมันจะสาย โอกาสมาถึงแล้ว"แทนไทเตือนมาร์คัสเพราะรู้ดีว่าเพื่อนยังคงเจ็บและสับสนอยู่
" ขอบใจนะ แต่เื่นี้กูจัดการเอง"
" ใครทำอะไรไว้แบบไหน ก็ได้แบบนั้น กูต้องหาคำตอบให้ได้ ถ้าเป็จริงอย่างที่แพรบอก กูก็จะถือว่า เขา้าไปจากกูจริงๆ แต่ถ้าไม่ใช่ ไม่ว่าใครหน้าไหน ก็เอาแพรไปจากกูไม่ได้อีก เป็ครั้งที่ สอง"
✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨
ยัยแพรลูก หนูหนีไป ว่าแต่อิพีมันจะรู้ไหมคนที่แกรับมานะยัยน้อง
เป็กำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ หนึ่งคอมเม้นคือกำลังใจให้ไรท์มีแรงแต่ต่อไปอีด ????????????????
611
