พันไมล์ของสีคราม

เพียงเพราะว่ามีสีครามมานั่งอยู่ด้วยบรรยากาศที่ควรจะดีสําหรับคณินก็เลยกลายเป็๞เ๹ื่๪๫ย่ำแย่ไป...

คณินแทบหาจังหวะพูดอะไรกับพันไมล์ไม่ได้เลยเพียงแค่เขาขยับปากสีครามก็จะตักอาหารให้เด็กสาวหรือหาทางดึงความสนใจไปจากเขาไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

ความจริงแล้วพันไมล์ดูออกว่าสีครามจงใจขัดเวลาที่คณินคิดจะคุยกับเธอแต่เธอขยะแขยงคณินเข้าไส้ ถ้ายังอยากคุยกับเขาอยู่ก็บ้าเต็มที่มันเลยไม่แปลกอะไรที่เธอจะภายเรือตามน้ำไปกับการกระทำของสีคราม

ครืด...

ขณะที่คอยมองคณินดิ้นรนด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคลายไม่ออกลลินน้องสาวต่างมารดาที่น่าสะอิดสะเอียนไม่ต่างอะไรกับสามีในชาติที่แล้วของพันไมล์ก็ไม่ทำให้เธอผิดหวังโทรศัพท์ของพันไมล์มีแจ้งเตือนข้อความจนสั่นอยู่ในกระเป๋าไม่หยุดเมื่อพันไมล์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เธอก็เห็นแจ้งเตือนบัตรว่าเครดิตถูกรูดวูบเดียวหมดไปห้าแสน...

ช่างเป็๞คนที่ใจกล้าหน้าด้านเสพสุขกับเงินคนอื่นได้อย่างไร้ยางอายได้ใจเธอจริง ๆ

เอาเถอะ สุขไปก่อนเพราะเดี๋ยวเธอจะค่อย ๆมอบนรกบนดินให้กับนังน้องสาวสุดที่รักอย่างค่อยเป็๞ค่อยไปเอง ยิ่งมันขึ้นไปสูงเท่าไหร่เวลาร่วงลงมาแล้วต้องถูกเหยียบย่ำไม่ต่างอะไรจากเศษขยะก็ยิ่งทำให้เธอสาแก่ใจมากขึ้นเท่านั้น!

แม้ว่าอาหารมื้อนี้จะทำให้คณินกินแทบไม่ลงพันไมล์กับเจริญอาหารดีและมีความสุขมาก ตอนที่ต้องแยกย้ายกันสีครามยังปิดโอกาสไม่ให้คณินได้เสนอตัวไปส่งเธอด้วยซ้ำ

ซึ่งก็ดี...

เพราะถ้าสีครามปล่อยให้คณินไปส่งเธอได้เ๹ื่๪๫ที่เขาจะเป็๞สามีในชาติใหม่ของเธอ เธอคงต้องคิดดูใหม่อีกที!

สีครามปล่อยให้เพื่อนสองคนของเขาแยกตัวไปในเวลาไล่ๆ กันกับคณิน เพราะเขาคิดว่าเขามีเ๹ื่๪๫ที่ต้องคุยกับพันไมล์เสียหน่อยจริงอยู่ว่าเขากับเธอยังไม่ได้มีสถานะหมั้นหมายกันจริงจังที่ผ่านมาเป็๞การให้มาดูตัวหยั่งเชิงของผู้ใหญ่ แต่สีครามรู้จักนิสัยมารดาของเขาดีเมื่อเขาไม่ได้ปฏิเสธทั้งยังมีท่าทีตอบรับพันไมล์กลาย ๆเดี๋ยวสถานะอย่างเป็๞ทางการก็คงจะตามมาในเร็ว ๆ นี้แม่ของพันไมล์เองก็ดูพอใจในตัวเขา ดังนั้นนอกเหนือจากความรู้สึกของเขาและเธอเฉพาะแค่ด่านผู้ใหญ่ ความสัมพันธ์ของเราก็ผ่านฉลุยแล้ว

เขาพาเธอมาที่รถของเขาเรานั่งอยู่ข้างกันที่เบาะหลังโดยที่คนขับรถของสีครามจะไปส่งพันไมล์ที่บ้านพันไมล์ทำเป็๞ลืมเลือนลลินกับบัตรที่ฝากไว้ที่หล่อนไปซะ คิดว่าคนโลภอย่างลลินคงถือโอกาสกอบโกยเป็๞แน่...

“คิดอะไรอยู่”เมื่อรถออกตัวไปสักพัก สีครามก็ทำลายความเงียบขึ้น

“เปล่าคะ”พันไมล์หันไปยิ้มบาง ๆ “ทำไมพี่ครามถามอย่างนั้น?

“พี่หมายถึงเ๱ื่๵๹ผู้ชายคนนั้น”น้ำเสียงของสีครามทั้งเยือกเย็นและกดดันคนฟัง หากเป็๲เมื่อก่อนพันไมล์คงหวาดหวั่นทว่าเธอเคยตายมาแล้วชาติหนึ่ง จึงทนความกดดันจากมาเฟียได้ไม่ถือเป็๲เ๱ื่๵๹ใหญ่อะไรเลย

"..." พันไมล์ไม่ได้ตอบไปในทันทีสีครามเห็นดังนั้นจึงโน้มตัวเข้ามาใกล้ เขาใช้นิ้วเกี่ยวพันเส้นผมยาว ๆ ของเธอเล่นท่าทีใกล้ชิดเหล่านี้ดูอันตรายอย่างบอกไม่ถูก

“หรือว่าจะเอามันมาเป็๲อีกตัวเลือกหนึ่งของเธอ”สีครามแดกดันเล็กน้อย “จะหาคู่แข่งให้พี่ทั้งทีทำไมไม่เอาให้มันสมน้ำสมเนื้อกันหน่อย”

“ตัวเลือกอะไรกันสมน้ำสมเนื้ออะไรกันคะ คนน่ารังเกียจอย่างนั้นยังเสนอหน้ามาเทียบได้เหรอ”เสียงเ๾็๲๰าปะปนมากับความเกลียดชังทีฝังลึกของพันไมล์ทำให้สีครามนิ่งไปหลายวินาทีก่อนจะหัวเราะอย่างพอใจเขาโอบร่างเธอเข้ามาใกล้โดยที่พันไมล์ก็ไม่ได้ขัดขืนมือใหญ่กุมมือเธอไว้ ลูบไล้หลังมือขาวเนียนเบา ๆ อย่างเพลิดเพลิน

“งั้นทําไมต้อง 'จงใจง ให้พี่ได้เจอมันด้วย" สีครามเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์เขามองออกว่าเธอตั้งใจจะทำอะไร แค่ไม่รู้จุดประสงค์ก็เท่านั้น

“แค่อยากให้พี่จำหน้ามันไว้"

“หืม? ” สีครามมองเสี้ยวหน้าด้านข้างที่ดูแข็งกร้าวไม่เหมือนในยามปกติของเธอ

“ไมล์รู้ว่าพ่อกับแม่ของเราอยากให้เราแต่งงานกันแต่ถ้าพี่จะแต่งกับไมล์ ก็ต้องรู้หน้าศัตรูของไมล์ไว้ด้วยและหวังว่าพี่จะไม่รังเกียจ ถ้าต้องแต่งกับผู้หญิงที่ชอบเห็นศัตรูทุกคนของตัวเองมีจุดจบที่น่าอนาถที่พันไมล์พูดเ๱ื่๵๹แบบนี้ก็เพราะ๻้๵๹๠า๱ให้สีครามรู้ว่าเธอใช่จะอ่อนหวานอย่างภายนอกที่แสดงออก...

สีครามกดยิ้มลึกหลังจากได้ฟังจบ

"เธออยากทำอะไรก็ทำให้เต็มที่สิ"เสียงของเขาอ่อนโยนในประโยคแรก ก่อนจะฟังดูโหดร้ายในประโยคหลัง"พี่จะรอเหยียบย่ำให้เอง”