.
.
.
"จิ้บ...จิ้บ...จิ้บ"
เสียงนกที่ร้องมาจากนอกหน้าต่างแสงที่สาดส่องเข้ามาผ่านหน้าต่างส่องเข้าที่หน้าของอิโอะทำให้เขาตื่นจากห่วงแห่งความฝัน
"เห้อเช้าแล้วหรอเนี่ย..."
อิโอะที่ตื่นได้พูดกับตัวเองและมองไปรอบๆห้องแต่ไม่พบคนอื่นเลยดูเหมือนว่านี่จะเป็ห้องพักของเขาอิโอะนั่งอยู่สักพักจึงจะตัดสินใจเดินไปเปิดประตูเพื่อหาคนอื่นๆ เมื่อเขาเปิดประตูก็เจอมิสึกิที่เหมือนกำลังทำอะไรสักอย่างที่ดูพิลึกพิลั่นกับลูกแก้ว
" อิโอะคุง ตื่นแล้วหรอ? ไม่เป็อะไรแล้วแน่นะ? "
มิสึกิเลิกทำท่าพิลึพิลั่นกับลูกแก้วแล้วเดินมาถามอิโอะที่ดูเหมือนจะสะลืมสะลืออยู่ด้วยท่าทีที่ดูเป็ห่วง
"อืมตื่นแล้วละ ไม่เป็อะไรหรอกสบายมาก ว่าแต่ทำอะไรอยู่หรอ?"
อิโอะตอบคำถามและถามมิสึกิกลับไป
"ชั้นนะน่ะเห็นมันตั้งอยู่ั้แ่เช้าแล้วละและก็นะคือแบบนี่เป็โลกนี้เป็โลกที่มีเวทมนต์ใช่มั้ยละ ก็เลยคิดว่า มันอาจจะเกิดอะไรขึ้นกับลูกแก้วเหมือนในการ์ตูนก็ได้นะ"
มิสึกิตอบคำถามอิโอะด้วยท่าทีที่เขินอายจนแก้มแดง
" อะอิโอะคุงเป็อะไรไปหรอ?"
มิสึกิใกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของอิโอะนั้นก็คือเืกำเดานั้นเอง เป็เพราะอิโอะที่ชอบมิสึกิมากได้เห็นท่าทีที่เขินอายแสนน่ารักของมิสึกินั้นเอง
" อะ!? ไม่มีอะไรหรอก"
อิโอะสะดุ้งหลังได้ยินเสียงมิสึกิ (ตอนแรกมัวแต่มองมิสึกิเพลิน) จึงตอบกลับในทันทีพร้อมกับเอามือมาปิดจมูกไว้ทันที
" จริงๆนะ ไม่เป็อะไรจริงๆนะ?"
มิสึกิเอากน้ามาใกล้เพื่อดูเืกำเดาของอิโอะที่ไหลให้ชัดๆและถาม
"ซู่วววว!!!"
เสียงเืกำเดาของอิโอะไหลเพิ่มออกมาอย่างท่วมท้น เพราะหน้ามิสึกิเอาหน้ามาใกล้มาก
"อิโอะคุง!!!? ไม่เป็อะไรแน่นะเืกำเดาออกซะขนาดนี้"
มิสึกิที่เห็นเืกำเดาไหลมากขึ้นจึงรีบถามและเผลอเอาหน้าไปใกล้มาก... จนทั้งคู่ได้ล้มไปอยู่ในท่าที่มิสึกิอยู่บนตัวของอิโอะที่นอนเอามือปิดจมูกอยู่
"แหม่ๆ ครึกครื้นกันจังเลยนะครับเนี่ย"
เสียงมิโกฮะพูดทำให้ทั้งสองคนหันไปมองเเละเห็นมิโกฮะนั่งลอยตัวบนอากาศและหยิบขนมขึ้นมากินอย่างสบายใจเหมือนได้ดูหนังอยู่ยังไงยังงั้น
"เฮ้ย!! เดี๋ยวอย่าพึ่งเข้าใจผิด! มันเป็แค่อุบัติเหตุ!!!"
อิโอะะโออกมาในทันทีเมื่อเห็นมิโกฮะ
" ผมรู้อยู่แล้วละครับ เพราะผมอยู่ั้แ่แรกแล้วยังไงละ"
มิโกฮะลอยตัวลงมานั่งบนโซฟาด้วยใบหน้าที่ยิ้มไม่หุบ
"งั้นก็ช่วยส่งเสียงหรือทำอะไรสักอย่างให้คนเขารู้ว่านายอยู่ที่นี่สักหน่อยสิ!"
อิโอะด่ามิโกฮะในทันทีหลังฟังมิโกฮะพูดจบ(เชิงบ่นนะไม่ถึงขั้นด่า) มิสึกิลุกขึ้นจากตัวอิโอะแล้วนั่งอยู่...
"เอาละครับมาเข้าเื่ของวันนี้กันดีกว่า วันนี้ผมจะสอนเวทมนต์พื้นฐานให้กับพวกคุณก่อนที่พวกคุณจะไปเรียนในห้องเรียนจริงๆนะครับ...แต่ก่อนอื่นต้องมาตรวจสอบสายธาตุเวทมนต์ที่ถนัดด้วยลูกแก้วนี้กันก่อนนะครับ"
มิโกฮะพูดอธิบายพร้อมใช้เวทลอยตัวทำให้ลูกแก้วลอยมาอยู่เหนือนิ้วชี้ของเขา หลังได้ยินคำพูดของมิโกฮะจบลง มิสึกิตานี่เป็ประกายด้วยความสนอกสนใจการตรวจสอบธาตุเวทมนต์
" งั้นขอเริ่มจากคุณมิสึกิที่ดูสนใจเป็พิเศษก่อนเลยนะครับ "
มิโกฮะพูดหลังจากเห็นท่าทีที่ดูสนใจเื่เวทมนต์เป็พิเศษของมิสึกิ
"งั้นให้เอามือไปแบมือไปทางลูกแก้วแล้วส่งพลังเวทมนต์เข้าไปครับ ไม่ต้องห่วงครับวิธีการปล่อยเวทมนต์นั้นง่ายๆเพียงแค่ตั้งสติแล้วหายใจออกให้รู้สึกมือเหมือนทางออกของสิ่งต่างๆเท่านั้นเวทมนต์ก็จะออกมาแล้วละครับ"
มิโกฮะอธิบายให้มิสึกิฟังอย่างระเอียด มิสึกิเริ่มลองทำตามที่มิโกฮะอธิบายจนสักพักก็มีแสงสีน้ำเงินเข้มส่องออกมาจากลูกแก้ว
" โหว!? นี่มันธาตุดวงดาว!!? "
มิโกฮะร้องออกมาด้วยความใหลังจากที่เห็นแสงที่ส่องออกมาจากลูกแก้ว
" เอ๋? ธาตุดวงดาวมันทำไมหรอคะ? "
มิสึกิถามมิโกฮะด้วยท่าทีที่ดูสับสนหลังได้ยินเสียงอุทานของมิโกฮะ
"คืออย่างนี้นะครับ ธาตุดวงดาวเป็ธาตุที่หายากมากเลยละครับเพราะในประวัติศาสตร์เวทมนต์มีเพียงไม่ถึง10คนที่มีธาตุดวงดาว"
มิโกฮะอธิบายถึงสาเหตุที่มาที่ทำให้ตนใ
" สรุปได้ดังนี้ครับ คุณมิสึกิ มีเวทธาตุดวงดาวอันหายากครับ"
มิโกฮะกล่าวสรุปผลการตรวจเวทมนต์อีกครั้ง
" งั้นคนต่อไปคุณอิโอะ อะเอ๋!? "
มิโกฮะต้องใอีกแล้วเพราะสิ่งที่เขาเห็นขณะที่เรียกอิโอะคืออิโอะที่นอนหลับอยู่นี่เอง ตามสภาพการนอนหลับแล้วคงจะหลับั้แ่ต้นเลย นี่คือสิ่งที่มิโกฮะคาดเดาก่อน ตัดสินใจเรียกใหม่
" อะ..แฮ่ม คุณอิโอะครับ!!!"
มิโกฮะะโเสียงดังเพื่อเรียกให้อิโอะตื่นแต่อิโอะกลับนอนอยู่ในสภาพเดิมไม่รู้สึกอะไรเลย มิสึกิที่เห็นเช่นนั้นจึงเข้ามาช่วยปลุกอิโอะ
"อิโอะคุง ตื่นได้แล้วนี่ไม่ใช่ที่นอนนะ"
สิ้นสุดคำพูดที่ไม่ดังมากนักของมิสึกิ อิโอะที่หลับอยู่ก็ค่อยๆลืมตาขึ้น
" อ่าวมิสึกิมีอะไรหรอ?"
อิโอะเอ่ยถามหลังจากพึ่งตื่น มิสึกิที่เห็นแบบนั้นก็ยิ้มด้วยรอยยิ้มที่น่ารักแล้วบอกว่า
"อิโอะนี่ไม่เปลี่ยนไปเลยนะ ตาเธอไปตรวจสอบเวทมนต์แล้วละ"
" อ่อ...อืม"
อิโอะตอบรับและเดินไปหามิโกฮะที่กำลังทำหน้านิ่งแล้วมองมาทางเขาอยู่ ซึ่งสิ่งที่มิโกฮะคิดอยู่คือ แม้แต่การปลุกให้ตื่นก็ยังลำเอียงสินะ ก่อนจะส่ายหน้า
"มีอะไรหรอ?"
อิโอะเอ่ยถามมิโกฮะหลังจากเห็นสีหน้าและการส่ายหน้าของมิโกฮะ
" เปล่าครับไม่มีอะไร งั้นก็เริ่มได้เลยครับ"
อิโอะถึงแม้จะหลับอยู่ก็พอได้ยินที่มิโกฮะอธิบายอยู่จึงเริ่มทำตามขั้นตอนที่ได้ยิน...หลังจากที่เขาทำแล้วลูกแก้วกลับไม่มีแสงส่องสว่างออกมาเลย มีเพียงฝุ่นละอองลอยรอบลูกแก้วอยู่
"นี่มันคือธาตุอะไรหรอ?"
อิโอะหันไปถามมิโกฮะด้วยความสงสัย
" เอ่อ...ไม่มีธาตุ...ธาตุของคุณอิโอะคือ...ไม่มี"
1K
