เบนตามเพื่อนๆมาที่เซฟเฮ้าชั้น 39 ของเคนในวันเสาร์
พวกนายเอาชีทนี้ไป ฉันสรุปทุกอย่างไว้ในนี้หมดแล้ว อ่านให้จบภายในวันอาทิตย์นี้
เพื่อนๆ ต่างอิดออด ทุกครั้งก่อนสอบ เบนจะเป็คนทำสรุปให้เพื่อนๆอ่าน
และจะช่วยติวเพื่อนๆ " หมดนี่เลยเหรอ " เจอาร์บ่น
" จากร้อยกว่าหน้า ย่อเหลือไม่ถึง 5 หน้ายังจะบ่นอีกหรือไง " เบนกล่าว
ทุกคนก็ต้องจำใจอ่านชีทที่เบนสรุปมาให้แต่โดยดี
หลังสอบเสร็จ ฮานเดินออกห้องสอบพร้อมยกมือวางบนไหล่เคน
" สอบเสร็จแล้ว ปีนี้พวกเราไปไหนกันดี " ฮานถามเบน
" ให้นายเลือกแล้วกัน " เคนตอบ
" พวกนายทริปก่อนขึ้น ม.5 ของพวกเรา พวกนายว่าที่ไหนดี? " ฮานหันไปถามเพื่อนๆ
" ญี่ปุ่นเป็ไง ี้เีไปไกล เธอเคยไปญี่ปุ่นหรือยัง " เจอาร์หันมาถามเชอรีน
" ยังเลย " เชอรีนตอบ " โอเค งั้นก็ญี่ปุ่น " ทุกคนเห็นเป็เสียงเดียวกัน
" เดี๋ยวสิ ใครบอกกันว่าชั้นจะไปกับพวกนาย " เชอรีนยังงงๆ อยู่
แล้วเพื่อนก็กอดคอกันเดินไป ร้านเจมส์ เหล่าหนุ่มน้อยพากันไปขอเจมส์
ให้อนุญาตให้เชอรีนไปเที่ยวกับพวกเค้า เจมส์บอกว่าเื่นี้ต้องไปขอแม่เชอรีน
เคนจึงพาเพื่อนๆ ขึ้นไปข้างบนร้านที่เป็บ้านของเชอรีน
แม่เชอรีนก็ทำกับข้าวเลี้ยงหนุ่มๆ เมื่อเห็นเพื่อนๆเชอรีนน่าไว้ใจ
จึงอนุญาตให้เชอรีนไปเที่ยวกับเพื่อนได้
ก่อนขึ้น ม.5 ในปีนั้น เชอรีนและเหล่าหนุ่มน้อยจึงจบด้วยทริปญี่ปุ่นที่สนุกสนาน
ทำให้เชอรีนสนิทกับเพื่อนมากขึ้น ด้วยลุคเทห์ของเธอ เหล่าหนุ่มน้อยก็ชอบแกล้งเธอ
และทรีทเธอเหมือนเพื่อนผู้ชายอีกคนในกลุ่ม กอดคอ ตบไหล่ ทักทายด้วยท่าชนมือ
แต่ดูเหมือนว่าเคนจะทรีทเธอต่างออกไป
ตอนขึ้นเครื่องบินเชอรีนเผลอหลับ เคนก็ให้เธอซบที่ไหล่
คืนแรกเพื่อนนัดกันเล่นบอร์ดเกม เชอรีนเปิดเข้ามาในห้อง
แต่เพื่อนๆ ใส่บ็อกเซอร์กันนั่งเล่น เชอรีนทำตัวไม่ถูก ยืนอ้ำอึ้งอยู่
ไม่กล้าเดินเข้าไปเคนก็เลยเดินมาหาที่หน้าห้อง เอาตัวบังเพื่อนคนอื่นเอาไว้
แล้วบอกให้เพื่อนใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย เคนใส่ใจเชอรีนเป็พิเศษเสมอ