ป่ายซือ ปรณัมแห่งดวงดารา

ตอนที่ 4 : ป่าแห่งสรวงนภา (3)

ในยุทธภพนี้มนุษย์ที่ไม่ฝึกฝนลมปราณหรือมีลมปราณอยู่ในขั้นแรกนั้นต่างก็มีอายุขัยเพียง 100 ปี จากนั้นก็จะตายลงโดยที่ไม่มีใครในโลกนี้รู้เลยว่าเกิดขึ้นได้อย่างไร เพราะไม่เคยมีมนุษย์ธรรมดาคนใดที่อายุเกิด 101 ปี สักคน ผู้คนมากมายจึงลุกขึ้นมาฝึกตนเป็๲ผู้ฝึกยุทธเพื่ออายุที่ยืนนานเพราะว่า หากเลื่อนขั้น ลมปราณได้จะเพิ่มอายุขัย ขั้นล่ะ 5 ปี ชนชั้นล่ะ 20 ปี ดังนั้น ผู้คนมากมายก็จะมีอายุกันที่ 200 ปี จนถึง 500ปี ซึ่งเป็๲อายุขัยที่เยอะมากเก่าแก่เลยก็ว่าได้แต่สิ่งนี้เป็๲เพียงในยุค๤๱๱๨๠า๣นี้ก็เท่านั้น เพราะในอดีตยุคเมื่อ 13000 ปีที่แล้วมนุษย์ทุกคนล้วนมีอายุขัย 1000 ปีขึ้นไป ซึ่งสิ่งนี้ที่เกิดขึ้นในยุคนั้นเล่าสืบขานกันมาต่อนักไม่ว่าจะใน ตำราโบราณก็ตาม ไม่มีใครรู้ว่าเหตุใดดมื่ออายุขัยครบแล้วสลายลงไปทันที

----ณ ป่าแห่งสรวงนภา ชั้น สุดท้าย----
ป่ายซือใช้เวทย์ตรวจจับแล้วพบว่าชั้นนี้สัตว์อสูรชนชั้นลมปราณแห่งดารานภาฟ้าคำราม และลมปราณแห่งดาราจักร อยู่เพียบ "ทิศเหนือ สัตว์อสูรชนชั้นลมปราณแห่งดาราจักร 1 ตัว และทุกทิศทางจะมี ชนชั้นลมปราณแห่งดารานภาฟ้าคำรามด้านล่ะ ประมาณ 1 ถึง 2ตัว ข้าจะจับทำพันธะสัญญาให้หมดเสียย" ป่ายซือกล่าวพึมพำก่อนจะมีเสียงของหานหลงกล่าวว่า
"สัตว์อสูรชนชั้นแบบข้าหรือสูงกว่าข้าน้อยนั้นส่วนมากแล้วจะหยิ่งในศักดิ์ มิยอมเป็นทาสของใครหรือคิดจะรับใช้ใคร แล้วในที่นี่ล้วนแต่แข็งแกร่งกว่าข้าทั้งนั้น หากนายน้อยคิดจะทำอะไรก็ระวังตัวด้วยนะขอรับ"
"อื้มขอบใจเจ้ามาก " ป่ายซือลูบหัวของหานหลงก่อนจะถามว่า"นี่เจ้าหานหลง เจ้าอยู่ป่าแห่งมีนานหรือยัง"
"ข้าน้อยอยู่ที่นี่มาตั้งแต่เกิดขอรับ บิดาและมารดาข้าน้อยล้วนเสียชีวิตหมดแล้วจากการโดนล่าขอรับนายน้อย ข้านั้นอยู่อาศัยในป่าแห่งนี้มา 8000 ปี แต่ข้ามิอยากเป็นเหมือนพ่อและแม่ข้า ข้าจึงหลบแต่ชั้นล่างๆจึงมิมีภัยเกิดกับข้า จนนายน้อยมา" หานหลงตอบกล่าวด้วยใบหน้าเศร้าส้อยที่ต้องนึกถึงอดีต
"ข้าเสียใจด้วยนะ ""ข้าน้อยนอบน้อมนำใจขอรับ"
"เอาหล่ะถ้างั้นข้าจะปรุงสมุนไพรที่ได้มาสักครู่นึง เจ้าช่วยเฝ้าระวังข้าและภูติน้อยด้วยนะ" "ไว้ใจได้เลยขอรับ"
ภายในถ้ำ ป่ายซือหยิบสมุนไพรที่ได้มาจำนวน 34 ชนิด 3ในนั้นเป็นสมุนไพรสำคัญหายาก มีชื่อว่า ดอกแก้วทมิฬ,ดอกสวรรค์ร่วงโรย,ดอกดาวระดมฟ้า ซึ่ง 3 สมุนไพรที่กล่าวมาเป็นสิ่งที่สำคัญอย่างมากในการปรุงยานี้
"เจ้ากำลังจะทำอะไรหรือ?" ภูติแห่งป่าถามป่ายซือด้วยท่าทีสงสัย
"ข้ากำลังจะปรุงยาแปลงกายมนุษย์หน่ะ!" "หะ !! เป็นไปได้ด้วยหรือ??" "ง่ายมาก เพียงแต่ต้องมีสมุนไพรครบ 34และเป็นสมุนไพรเฉพาะเท่านั้น"ป่ายซือกล่าวพร้อมกับ ท่องบทอักขระจนเกิดเป็น ไปสีทมิฬมีช่องว่างให้ใส่สมุนไพรเข้าไปได้เมื่อใส่เข้าไปครบดั่งใจหวังแล้วก็เพิ่มอุณหภูมิตามที่ต้องการ ผ่านไป ครึ่วชั่วยาม จนการปรุงเสร็จสิ้นเกิดเป็นยาออกมา 4 เม็ด มีสีแดงอมส้ม
ภูติน้อยตกใจกับการปรุงยาของป่ายซือเป็นอย่างมากแล้วสิ่งที่ได้มาก็น่าอัศจรรย์ใจเป็นอย่างมาก ภูติน้อยจึงถามไปว่า"แล้วคุณสมบติของยาตัวนี้เป็นอย่างไรกันรึ? ""อ้อ .. พอตบเม็ดยาแล้วกลืนลงไปรอสัก 1ชั่วยาม หลังจากนั้นผู้กลืนลงไปจะเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์โดยทันที และสามารถคืนร่างเดิมได้ด้วยการความต้องการในสมอง ผลของยาจะอยู่เป็นชั่วนิรันดร์"
"หะ ชั่วนิรันดร์ แล้วถ้าข้าอยากกินบ้างจะเป็นไงกันรึ"ภูติน่อยกล่าว"ท่านเป็นภูติไม่สามารถขยายร่างให้ตัวใหญ่ได้ยกเว้น ข้าจะปรุงยาอีกชนิดนึงให้ท่าน แต่ข้าในตอนนี้ไม่มีสมุนไพรนั้นหน่ะสิ ฮ่าๆ"
ตอนแรกที่ได้ยินภูติมีแววตาที่ประกายราวกับดวงดาวแต่พอรู้ว่าไม่มีสมุนไพรในการปรุงยาจึงมีใบหน้าที่เศร้าสลดยอ่งนัก
"แล้วนี่ จะให้หานหลง กินสินะ !""ใช่แล้วหล่ะ ภูติน้อย""นี่เลิกเรียกข้าว่าภูติน้อยได้แล้ว ข้าก็มีชื่อเหมือนกันนะ!! >.<""ก็ได้ๆ แล้วมิทรายว่าท่าจักมีนามว่าอะไรกระนั้นหรือ?"ป่ายซือกล่าวถามด้วยใบหน้าที่มีรอยยิ้มแย้มแจ่มใส่
"ข้ามีนามว่า เอริส จงจำไว้ให้ขึ้นใจซะ " เอริสกล่าว"ทราบแล้ว ทราบแล้ว ท่านภูติน้อยเอริส" ">.< ข้าบอกให้หยุดเรียกข้าว่าภูติน้อยงายยยย ข้าอายุตั้ง 24000 ปีแล้วน๊าาาาา "
ใบหน้าของป่ายซือถึงกับขาวซีด คิดในใจว่า "นี่เรากำลังคุยกับคนแก่อยู่รึ แหะ แฮะ!-.-"
"เอาหล่ะทว่าเจ้าปรุงเสร็จแล้วก็ออกจากถ้ำเถอะ"เอริสกล่าวจบทั้งสองก็มาจากถ้ำ จนมาถึงข้างๆหานหลง
"หานหลงขอบใจเจ้ามากที่เฝ้าดูแลข้า มีอะไรเกิดรึเปล่า?""เปล่าขอรับ" หานหลงตอบ
หลังจากนั้นป่ายซือก็เดินตรงยัง หานหลงแล้วเปิดแหวนมิติหยิบเม็ดยาแปลงกายออกมาให้กับหานหลง
"นี่กลืนลงไปซะ "
"นี่มันอะไร ขอรับนายน้อย"หานหลงถามด้วยความสงสัย"นี่คือยาแปลงกายเจ้าจะกลายเป็นมนุษย์ ไปตลอดชีวิต""หะ แล้วข้าจะกลับมาเป็นอสูรได้อีกหรือเปล่าขอรับ"
"ได้สิ หลังจากเจ้ากลืนเม็ดยาลงแล้ว รออีก 1 ชั่วยาม พอเจ้ากลายเป็นมนุษย์เข้าก็ใช้สามัญสำนึกของเจ้านึกซะว่าจะกลับร่างเดิมหรือยังก็แล้วแต่เจ้าได้"ป่ายซือกล่าว
"เฮ้อ ค่อยโล่งใจหน่อย"หานหลงกล่างแล้วตบเม็ดยาเข้าปากกลืนลงไปหลังจากนั้นป่ายซือ ก็นั่งบ่มเพาะพลัง จนขึ้นมาถึงชนชนลมปราณแห่งดาราหงสาขั้นทะลวงสวรรค์้(ขั้นที่ 10)
1 ชั่วยามผ่านไป
ป่ายซือปริตาขึ้นมาแล้วมองโดนรอบก็เห็นผู้ชายไม่รู้จักคนหนึ่งนั่งปิดร่างกานเปลือยเปล่าอยู่ "เอริส.. ท่านช่วยสร้างเสื้อผ้าไหมให้หน่อยได้รึเปล่า" ป่ายซือถามเอริส จึงตอบกลับไปว่า "ได้สิเรื่องแค่นี้ง่ายมาก เหล่าภูติทุกคนทำอยู่แล้ว"เอริส เสกผ้าไหมออกมาเป็นชุดที่มีรวดลายสวยงามมาก หลังจากนั้นเอริสก็โยนชุดนั้นให้กับ ป่ายซือ (ฟุบ !!) "ขอบคุณมากๆท่านเอริส"ป่ายซือกล่าวนอบน้อมโค้งคำนับ
ก่อนจะเดินไปยังหานหลง "นี่ ชุดที่เจ้าต้องใส่" ป่ายซือกล่าว"ขอบคุณขอรับนายน้อย "หานหลงตอบ "จงไปขอบคุณเอริส ซะ ท่านเป็นผู้ทำชุดผ้าไหมให้เจ้า!!"หานหลังทำใบหน้างงงวย กับสิ่งที่ป่ายซือพูด ก่อนที่ป่ายซือจะกล่าวว่า"โอ๊ะืข้าลืมไปเจ้ายังไม่รู้ชื่อของภูติแห่งป่าสินะ นางมีชื่อว่า เอริสน่ะ""อ้แ ขอรับ!!" หานหลงจึงเดินไปยัง เอริส ใบหน้าที่หล่อเหลาร่างกายที่สมส่วนของหานหลงช่างสมชายชาตรี "ข้าน้อย ขอบคุณท่านเอริสมากๆสำหรับชุดนี้"หานหลงกล่าว"ไม่เป็ยไรเรื่องเล็กน้อยน่า"เอริสกล่าว
หลังจากนั้นทั้ง 2 คน 1ภูติก็เดินเก็บสมุนไพรจนทั่วจนไปถึงจุด ป่ายซือหยุดนิ่ง ก่อนจะคิดอะไรอยู่ในหัว
เอริสจึงกล่าวว่า "ป่ายซือ เจ้าเจออะไร?" "ข้าเจอพืชที่หายากยิ่งกว่าอะไรในโลกเสียอีกขอรับ มันหากยากมาก พืชชนิดมีอายุเท่ากับท่านเลยขอรับ 24000 ปี ชื่อก็คือ "ดอกเสี้ยวจันทราเจ้าทวิภพ" แล้วมันยังมีถึง 2 ต้น ข้าช่างดีใจจริงๆที่ได้เจอมัน"
"แล้วมันสามารถอะไรดีๆได้อย่างนั้นรึ ขอรับนายน้อย"หานหลงถาม"มันดีมากกๆๆๆๆๆ จนมากที่สุด ในชีวิตข้าเคยเจอแค่ ครั้งเดียวต้นเดียว ตอนนี้ข้า กลับพบมัน ทีเดียว 2ต้น อยู่ใกล้กับห่างแค่ 3-4 เซน เมื่อข้านำมันไปปรุงยา อัตราส่วน 1 ใน ร้อยล้าน และต้องใช้สมุนไพรอื่นๆหนุนอีก 300 ชนิด ต้องปรุงให้ทันก่อน 12 ชั่วยาม ไม่งั้นจะล้มเหลวในการปรุงยาชนิดนนี้ และเมื่อปรุงเสร็จข้าจะได้เม็ดยามา 1เม็ด ซึ่งมีชื่อว่า "สรวงดาราจักร" คุณสมบัติคือ เพิ่มอายุขัย 2000 ปี!!! สามารถใช้ได้เมื่อ อยู่ในชนชั้นลมปราณแห่งดาราจักร ขั้นที่ 1 เมื่อใช้แล้ว จะทะลวงไปยัง ชนชั้นลมปราณแห่งดาราทวิภพ ขั้นที่ 12 ซึ่งเป็นสิ่งที่ ต้องใช้เวลาดูดซับเม็ดยา 1 ปี และถ้าหากใช้มันในชนชั้นลมปราณ แห่งดาราทวิภพ ขั้นที่ 12 จะทะลวง ได้ครั้ง 8ขึ้น ต่อ 1 ครั้งในการดูดซับ ซึ่งสิ่งนี้เป็นข้อมูลที่ข้าได้มาตอนตรวจสอบปรักหักพัง ที่มีอายุ 80000 ปีที่อยู่ใต้ตระกูลป่าย ลึกลงไป 10 ลี้ มันมีตำราเล่มหนึ่งซ่อนอยู่ซึ่งไม่เคยมีใครในยุคบรรพกาลได้อ่านมันนอกจากข้า หลังจากที่ข้าอ่าน ข้าก็ตรึงสลายตำราเล่มนี้เข้ากับร่างกายข้า "
ทั้งหานหลงและเอริสยืนตัวแข็งกับสิ่งที่ได้ยินจาก ป่ายซือ ซึ่งมันเป็นสิ่งที่วิเศษและอลังกาลมาก พวกเขาทั้งสองอยากได้แต่ทว่า เมื่อไม่รู้วิธีปรุงก็จบเห่อยู่ดี จึงต้องทำใจและ ทั้งสองถอนหายใจพร้อมกันก่อนจะหันไปทางป่ายซือ เอริสจึงกล่าวกับป่ายซือว่า "จนกว่าเจ้าเข้าสูู่ช่วงชนชั้นลมปรางแห่งดาราจักรก็อีกนานล่ะนะ เจ้าคงรอไหวสินะ "
"ข้ารอไหวอยู่แล้วเพื่อแก้แค้นให้กับตระกูลข้า อีก 10 ปีก็ยังไม่สาย""ถึงครั้งแรกที่ข้าได้เจอกับดอกเสี้ยวจันทราเจ้าทวิภพ ข้าจะมีมันอยู่ก็เถอะ แต่หลังจากข้าสิ้นชีพแล้วเกิดใหม่ในยุคนี้ ถึงแหวนจะตามมาด้วย แต่ของทั้งหมดสลายมลายหายไปหมดแล้ว" (สลายนี่หมายถึงคืนสู่ธรรมชาตินะครับไม่ใช่โดนขโมย)
หลังจากนั้นป่ายซือจึงเดินเข้าเก็บสมุนไพรดอกเสี้ยวจันทราเจ้าทวิภพลงในแหวนมิติ (ขออธิบาย จริงๆแล้ว แหวนมิติที่ป่ายซือใส่ นั้นเป็นเพียงแหวนหลอกตา ที่จริง ป่ายซือเก็บในเวทย์มิติ ซึ่งมีพื้นที่เป็นอนันต์บทท่องนี้มีมากกว่า 200ภาษา ที่เป็นบทท่องแค่คำเดียวซึ่งเป็นการประยุกต์อักขระของป่ายซือ จึงไม่มีใครนอกจากป่ายซือที่จะเปิดมิตินี้ได้)
หลังจากนั้นป่ายซือจึงเดินสำรวจและเก็บสมุนไพรจนครบ และไปยังที่ๆมีสัตว์ ชนชั้นลมปราณแห่งดาราจักรขั้นปลาย พักพิงอยู่
ผ่านไป ครึ่งชั่วยาม ก็มาถึงพื้นที่โล่งแจ้งที่มีสัตว์อสูรตัวหนึ่งนอนหลังจากที่สัตว์อสูรตัวนั้นทีืนอนอยู่สัมผัสได้ถึงมนุษย์จึงยืนขึ้นร่างของมัน มีสีเป็นสีขาวครั่งนึงดำครึ่งนึง ดวงตาเป็นสีแดงก่ำสวยงาม"มังกรหยินหยาง" เป็นสัตว์อสูรระดับราชันย์
"โฮกกกกกก !!!!" เสียงคำรามและลมปราณที่มีชนชั้นสูงดั่งสนั่นแสบแก้วหู เหล่าสัตว์ต่างๆไม่กล้าบพกเข้ามาล้วนกลัวราชันย์ที่อยู่ตรงหน้าแรวกดดันมากมายส่งมายัง หานหลัง เอริสและป่ายซือเอริสและและป่ายซือไม่ได้รับแรงกดดันอะไรเลยเนื่องจากที่จริงแล้วเอริสเป็นชนชั้นลมปราณแห่งดาราจักรขั้นที่ 7 จึงไม่ได้รับแรงกดดันใด ส่วนปายซือใช้สามารถใช้เวทย์ไร้ความรู้สึกได้จึงไม่ได้รับแรวกดดันใดๆส่วนผู้ที่น่าสงสารที่สุดคือ หานหลงที่โดนแรงกดดันจนเลือดกระอัก
ตอนนั้นเองป่ายซือไร้เวทย์ไร้ความรู้สึกให้กับหานหลงหานหลงจึงเริ่มรู้สึกดีขึ้นและไม่ได้รับแรงกดดันใดๆแล้ว
"ฮึ !! เป็นเพียงมนุษย์ต่ำต้อยชนชั้นลมปราณแห่งดาราหงสา บังอาจมาลองดี ข้าจะเพิ่งแรงกดขึ้นไปอีก โฮกกกกกก !!!"
"แหะ !! ทำไมมนุษย์อย่างเจ้าจึงไม่ได้รับแรวกดดันหล่ะ"
"ฮ่าาาาๆ ท่านมังกรหยินหยาง ทว่าท่านยอมเป็นอสูรรับใช้ข้า ข้าอาจจะบอกให้ก็ได้นะ" "บังอาจจ !!! ข้ามิยอมก้มหัวให้ใครมนุษย์ต่ำต้อยเช่นเจ้าหรอก!!ข้าจะฉีกเนื้อมนุษย์เช่น เจ้ามาทำอาหารย่างซะ""โฮะๆ น่ากลัวจังเลย ข้าจะกลายเป็นมนุษย์ย่างแล้วหรือนี่"
"วายุอัสดง" ป่ายซือร่ายเวทย์ป้องกันแต่กระนั้นก็ต้องถอยออกมาถึง 3 ก้าว ป่ายซือจึงร่ายเวทย์เสียง และเวทย์ชนิดก่อนจะพูดออกมาว่า
"แรงโน้มถ่วงกัมปนาท !!!!!" เสัยงดังกังวาลจนเกิดเสียง "ตู้มมมมมมม" ขึ้นมาจนเห็น มังกรหยินหยางที่ยืนอยู่กลับนอนซบอยู่กลับพื้นไม่สามารถลุกขึ้นมาได้
"จะ เจ้าทำอะไรข้าา ปล่อยข้าไปซะ "มังกรกล่าว"ถ้าให้ข้าปล่อยเจ้าก็จง นำเลือดของเจ้ามาให้ข้าซะ"ป่ายซือกล่าว"หึ ไม่มีวัน !!" ป่ายซือร่ายเวทย์แล้วพูดว่า "เมธรีโอ ดาวตกกัมปนาท"ดาวตกดวงหนึ่งกำลังร่วงลงมา ซึ่งมีความร้อนและหน้ากลัวเป็นอย่างมากจนทำให้ มังกรหยินหยางที่นอนอยู่รู้สึกได้ว่าเข้าจะต้องตายแน่ๆถ้าหากดาวตกลูกนั้นมาถึงตัวเขา
"ข้ายอมรับแล้ว จะทำอะไรก็เชิญ !!" มังกรกล่าวยอมจำนน ถึงในใจจะไม่อยากนักแต่ผู้ที่เขากำลังเผชิญอยู่คือผู้ที่ไม่อาจต่อกรได้แม้แต่น้อยนิด หลังจากนั้นป่ายซือจึงปลดปล่อยแรงโน้มถ่วงและ สลายดาวตกเป็นผงบางจนมองไม่เห็นไม่มีภัยต่ออะไรล่วงหล่นหลงดั่งแสงสีทองสวยงามอารามตา
มังกรจึงยืนขึ้นอีกครั้งก่อนใช้นิ้ว กรีดแขนเล็กน้อยจนมีเลือดออกมาป่ายซือจึง วาดวงเวทย์พันธะสัญญา ซึ่งต่างจากหานหลง เพราะของหานหลงเป็นการใช้ลมปราณ แต่ของมังกรหยินหยางเป็นวงเวทย์ที่มีอักขระ มากกว่า 400 ภาษาแล้วนำเลือดของมังกรหยดลงไปพร้อมกับเลือดของป่ายซือ จึงมีแสงสีขาวดำเกิดขึ้นที่วงเวทย์เป็นรูปตราสัญลักษณ์ค่อยๆลอยขึ้นและบีบตัวเล็กลงเท่าเหรียญทองขาว ลอยมาตรงที่หน้าอกข้างขวาป่ายซือ
"นายน้อย ท่านมีนามว่าอะไรหรือ?" มังกรถาม"ข้ามีชื่อว่า ป่ายซือ แล้วเจ้าหล่ะ พันธะสัญญานี้มิจำเป็นต้องตั้งชื่อให้เจ้าบอกชื่อของเจ้ามาเถิด" ป่ายซือกล่าว
"ข้ามีนามว่า เฟิงชื้อ ขอรับ" เฟิงชื่อกล่าว"สถานที่ลอกคาบของเจ้าอยู่ที่ไหนหรือ?" ป่ายซือถาม"นายน้อยถามทำไมรึ ?" เฟิงชื่อกล่าว"ข้าอยากได้มัน มันเป็นสิ่งมีค่ามากๆสามารถทำอุปกรณ์อักขระได้ช่วยข้าไปด้วย" หลังจากนั้น หานหลัง เอริส และป่ายซือจึง เดินตามมังกรหยินหยาวไป

ฝากติดตามด้วย มือใหม่หัดแต่ง วันนี้ 3 ตอนรวดเลย จุดใจไปอีกสามารถบริจาคได้ที่ True wallet : 0645303024เริ่มต้นที่ 1 บาทขอรับ ขอขอบคุณยอดบริจาคไส้แห้งทุกผู้หน่ะขอรับ