หญิงสาววัยกลางคนจากโลกปัจจุบันปี 2022 ได้ข้ามกาลเวลามาอยู่ในร่างเด็กน้อยอายุ 4 ปี ที่อยู่ในโลกอีกโลกหนึ่งที่แตกต่างจากที่เธอมา
โลกที่เหมือนยุคโบราณก็ไม่ใช่ จะเหมือนยุคสมัยใหม่ก็ไม่เชิง
กลุ่มคนในโลกนี้แบ่งออกเป็สองเขต คือ
1.เขตในเมือง ผู้ร่ำรวยมีฐานะ
2.เขตนอกเมือง ฐานะปานกลาง ถึงยากจน
กลุ่มคนที่ยังอยู่ด้วยความลำบากอยู่ในเขตด้านนอกของเมือง ไม่ว่าจะยุคไหนผ่านไปนานสักเท่าไหร่มันยังคงมีอยู่เสมอลำดับฐานะของคนร่ำรวย และคนจน ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงได้เลย
เธอมีชื่อเล่นว่าออทัมอายุ 38 ปียังโสด เป็เ้าของกิจการเล็กๆ ที่ขายของทางออนไลน์ ไม่ว่าจะอะไรเธอขายหมดทุกสิ่งทุกอย่างแล้วแต่ลูกค้าจะออเดอร์มา
ถึงเวลาที่จะต้องไปรับของมาขายเพิ่ม เธอขับรถออกไปรับของที่จะนำมาขายเหมือนทุกๆ ครั้ง แต่ว่าก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น รถเทรลเล่อร์ที่ขนส่งรถขายนอกประเทศ เกิดเสียหลักวิ่งเข้าชนรถหลายสิบคันที่อยู่ด้านหน้าทั้งหมดและเธอเป็หนึ่งในนั้นด้วย
ณ เช้าวันหนึ่งเด็กน้อยนามหยางชิวชิว อายุ 4 ปี ได้เสียชีวิตลงด้วยหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน ในขณะที่นอนหลับอยู่
ทางครอบครัวของเธอนึกว่าเธอนอนหลับพักผ่อนตามปรกติเหมือนทุกๆ ครั้ง แต่จริงๆ แล้วเธอได้หมดลมหายใจ ณ เวลานั้นไปแล้ว โดยที่ครอบครัวไม่รู้เลยว่าเด็กสาวตัวน้อยที่น่ารักของทุกๆ คน ไม่มีทางหวนกลับมาหาแล้ว
“หาวววววว……………..เมื่อยตัวจังเลย”ออทัม(ในร่างชิวชิวน้อย)
ออทัมลืมตาและ เธอเห็นเพดานห้อง และบรรยากาศรอบๆ ห้องนี้แปลกตาเป็อย่างมากเธอใลุกขึ้นมองรอบๆ ด้านอีกครั้ง เธอกะว่าจะลองลุกสำรวจที่แห่งนี้แต่ว่า !!!
ทำไมขาและแขนถึงได้หดลง!!! เหมือนคนแคระแบบนี้กันล่ะออทัมใเป็อย่างมาก
“ทำไมเราถึงได้เป็เด็กไปได้ล่ะเนี่ย โอ้ไม่นะ!!”ออทัม เธอลุกขึ้นจากที่นอนที่ดูค่อนข้างใหญ่ และไม่ใช่แค่เธอคนเดียวแน่ๆ ที่นอนเพราะมีหมอนอยู่หลายใบด้วยกัน ที่ดูเก่ามากๆ ผ้าห่มก็บางเหลือเกิน
“เฮ้อ……….ดูผ้าห่มผืนนี้สิถ้าจับแรงๆ จะขาดติดมือเราไหมเนี่ย ทำยังไงถึงจะได้ของที่ใหม่กว่านี้มาใช้ได้บ้างเนี่ย”ออทัม
แต่ทันใดนั้นผ้าห่มที่เธอเห็นว่าเก่าและบางที่ดูใช้งานมาเนิ่นนานกลับค่อยปรับเปลี่ยนสภาพค่อยๆดูดีขึ้นทีละนิด ทีละนิด จนเป็ผืนใหม่
ออทัมใและสะบัดผ้าห่มออกจากมือเธออย่างรวดเร็ว และมองที่มือของตัวเอง
“มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย เราเห็นภาพหลอนงั้นเหรอ”ออทัม
“ไหนลองใหม่สิ ออทัมใจเย็นๆ นะ ฮึ่บ”ออทัม เริ่มจับผ้าห่มผืนเน่าผืนนี้อีกครั้งที่เธอห่มนอนอยู่ และมันก็เหมือนเดิมคือค่อยๆ ปรับเปลี่ยนไปและหยุดเหมือนเธอเห็นภาพ 3 มิติในเกมส์สมัยที่เธอยังอยู่ที่โลกนู้น
มันมี่เวลาก็คือระยะเวลาต่อวัน ต่อเดือน ต่อปี และลักษณะรายละเอียดที่ปรากฎความหนา ความบาง สีสันของผ้าห่ม มันมีแตกย่อยออกมาว่า้าให้มีสภาพผ้าห่มลักษณะแบบใด
เมื่อเป็แบบนี้ออทัมลองมองไปรอบตัว และลองใหม่อีกครั้งเธอหยิบหมอนที่เธอหนุนขึ้นมา และมันก็ให้เห็นภาพการเปลี่ยนแปลง และเธอก็ปรับเปลี่ยนสามารถเลือก่เวลาของหมอนใบนี้ด้วยเหมือนกัน
“ว้าว เราอย่างเทพเลยจนแล้วไงล่ะ ในเมื่อมีมือััคืนสภาพข้าวของเครื่องใช้แบบนี้ได้ ก็เป็ตัวช่วยอันยอดเยี่ยมของเธอที่จะอยู่ในโลกใบนี้ต่อไปได้แล้ว”ออทัม ยิ้มอย่างมีความสุข ของเก่าเธอก็ทำเป็ของใหม่แกะกล่องได้
มันก็เหมือนไทม์แมชชีนที่คนใช้ย้อนเวลา แต่ว่าเธอไม่มีแบบนั้นมือของเธอมันเป็ไทม์แมชชีนคืนสภาพข้าวของให้เก่าก็ได้ และใหม่ก็ได้
และเธอกะว่าจะไปลองเกี่ยวกับพวกอาหาร และสิ่งมีชีวิต และไม่มีชีวิตด้วยเช่นกันว่าจะมีผลด้วยหรือไม่ ชักสนุกแล้วสิโลกใบนี้เนี่ย
“เราจะเป็เด็กน้อยหยางชิวชิว ที่มีมือััคืนสภาพที่แสนวิเศษฉันจะเปลี่ยนแปลงความเป็อยู่ของครอบครัวนี้เอง”ออทัม(หยางชิวชิว)
(ในตอนต่อไปจะใช้ชื่อว่าหยางชิวชิว เลยนะคะ)
1K
