เหนือดาบั์ ดวงตาของลู่เสวียนไม่แยแส
เมื่อเขามาถึง เขาก็ให้ความสนใจกับร่างในชุดคลุมสีดำ แต่กลิ่นอายของอีกฝ่ายถูกเก็บซ่อน เขาจึงมองไม่เห็นระดับพื้นฐานการฝึกตน
ตอนที่อีกฝ่ายลงมือ เขาถึงได้ค้นพบว่ามันเป็ระดับอาณาจักรสรรค์สร้าง
ในนิกาย ระดับอาณาจักรสรรค์สร้าง สามารถทำหน้าที่เป็ผู้าุโได้แล้ว
“ผู้าุโของนิกายผู้มีเกียรติ กลับลงมือกับศิษย์รุ่นเยาว์จริงๆ ขีดจำกัดล่างของนิกายดาบไคิช่าง ทำให้เปิดหูเปิดตานัก”
เสียงของลู่เสวีบนเ็า
ผู้าุโหลินไม่ตอบ แต่มองเขม็งไปที่ดาบั์ที่เท้าของลู่เสวียน ก่อนกล่าวทีละคำว่า "ระดับอาณาจักรสรรค์สร้าง!"
อะไร!
เมื่อคำกล่าวจบลง เหล่าผู้ชมก็ใ
โดยเฉพาะเว่ยหลันที่รอดชีวิต เขาดูเหลือเชื่อมาก
เขารู้ว่าข่าวก่อนหน้านี้เกี่ยวกับนิกายตงหลินเป็ข่าวเก่า และศิษย์พี่ใหญ่ของนิกายตงหลินอาจจะแข็งแกร่งมาก
แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะอยู่ระดับอาณาจักรสรรค์สร้าง
เพราะท้ายที่สุดแล้ว ลู่เสวียนก็ดูเด็กมาก ซึ่งเขาอาจจะมีอายุ 20 ปี
ระดับอาณาจักรสรรค์สร้างอายุ 20 ปี เกรงว่าจะมีเพียงนิกายที่แข็งแกร่งมากๆ ในอาณาเต๋าเท่านั้นที่มี หรือมีแต่สี่นิกายชั้นยอดเท่านั้นที่สามารถฝึกฝนได้!
แต่ทำไมนิกายตงหลินถึงมี?
ต้องรู้ก่อนนะว่าคุณสมบัติของเขาไม่ได้แย่ แต่หลังจากฝึกตนมานานกว่า 30 ปี เขาก็มาถึงแค่ระดับอาณาจักรทะเลิญญาขั้นที่หกเท่านั้น
"ศิษย์พี่ใหญ่!"
นอกจากนี้ ยังมีการแสดงออกที่น่าใในดวงตาของเจียงเหยาเกอ
ตอนนี้ นางคิดว่านางกำลังจะตาย แต่นางไม่คิดเลยว่าศิษย์พี่ใหญ่จะช่วยนางไว้
สิ่งที่ทำให้นางคิดไม่ถึงยิ่งกว่านั้นก็คือศิษย์พี่ใหญ่ได้ทะลวงผ่านไปยังระดับอาณาจักรสรรค์สร้างแล้ว!
แต่เมื่อสามเดือนก่อน ดูเหมือนว่าศิษย์พี่ใหญ่จะยังคงอยู่ที่ระดับอาณาจักรทะเลิญญาขั้นที่เจ็ด ความเร็วในการฝึกตนนี้ เป็ไปได้สำหรับคุณสมบัติระดับกลางหรือไม่?
ในตอนนี้ เจียงเหยาเกอตกตะลึงเล็กน้อย
ในสายตาของนาง แผ่นหลังของลู่เสวียนกลับกลายเป็ลึกลับอย่างมาก
และเป็ครั้งแรกที่นางรู้สึกว่าศิษย์พี่ใหญ่ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด
“ข้าคิดว่าเ้าควรจะเป็ผู้าุโของนิกายดาบไคิ กฎของอาณาเต๋าคืออะไร เ้าไม่น่าจะลืมมัน”
ลู่เสวียนกล่าวอย่างช้าๆ
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของผู้าุโหลินก็มืดลง
กฎของอาณาเต๋าตราไว้ว่า เมื่อศิษย์ของนิกายประลองกันอย่างยุติธรรม ผู้าุโจะต้องไม่เข้าไปยุ่ง ไม่อย่างนั้น จะถูกตัดมือและเท้าเป็การลงโทษ
และถ้าสถานการณ์มันร้ายแรงกว่านั้น ก็ต้องประณามตัวเองด้วยการทำลายพื้นฐานการฝึกตน!
“เด็กน้อย อย่าคิดนะว่าเ้าอยู่ในระดับอาณาจักรสรรค์สร้างแล้ว เ้าจะสามารถพูดคุยกับผู้าุโคนนี้อย่างเท่าเทียมกันได้”
ผู้าุโหลินยิ้มอย่างเ็า “ผู้นำนิกายของข้าได้ก้าวเข้าระดับวังิญญาแล้ว และเขากำลังจะหาทางฝืนขีดจำกัดไปยังระดับอาณาจักรเป็ตาย เมื่อมันสำเร็จ พวกข้าก็จะเป็นิกายที่แข็งแกร่งในอาณาเต๋า เ้าคิดว่าสี่นิกายชั้นยอด จะลงโทษข้าอย่างรุนแรงเพื่อนิกายตงหลินเล็กๆ ของเ้าหรือ?”
แม้แต่นิกายสี่ชั้นยอดก็ยังให้ความสนใจเป็พิเศษกับผู้แข็งแกร่งระดับอาณาจักรเป็ตาย
เพราะท้ายที่สุดแล้ว ผู้ฝึกตนระดับนี้ก็มีพลังที่น่าสะพรึงกลัวที่สามารถทำลายูเาและทะเลได้อย่างง่ายดาย!
“นั่นก็สมเหตุสมผล”
ลู่เสวียนปรบมือของเขา และรอยยิ้มเย็นๆ ก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา "ถ้าเป็กรณีนี้ ข้าจะไม่รบกวนสี่นิกาย ข้าจะจัดการเอง"
แม้ว่าดาบเมื่อครู่จะไม่ได้ใช้กำลังเต็มที่ แต่ก็มีอย่างน้อยสามหรือสี่ส่วน
หากสิ่งนี้ถูกเจียงเหยาเกอเต็มๆ แม้ว่านางจะไม่ตาย นางก็จะต้องได้รับาเ็สาหัส!
กระดูกรากก็จะถูกทำลายด้วย!
การลงมือของผู้าุโคนนี้นั้นรุนแรงกว่าปกติ ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าเขาชั่วร้ายมาก ซึ่งเห็นได้ชัดว่าตั้งใจจะทำลายรากฐานของผู้คน
หากเขาไม่ทำให้ผู้าุโนิกายดาบไคิทุกข์ทรมานในวันนี้ เขาก็ไม่มีหน้าที่จะเป็ศิษย์พี่ใหญ่อีก
“กล่าวบ้าอะไรนักหนา!”
ใบหน้าของผู้าุโหลินมืดมน “แม้ต่อให้เ้าอยู่ในระดับอาณาจักรสรรค์สร้าง เ้าก็อยู่ที่ขั้นแรกเท่านั้น ส่วนผู้าุโผู้นี้อยู่ขั้นที่ห้า!”
"และนิกายที่อยู่ข้างหลังเ้าก็เปรียบเทียบกับของข้าไม่ได้!"
“พูดมากไปหน่อยนะ อย่างนั้นก็ให้ข้าได้เห็นความคมของดาบของนิกายดาบไคิ!”
ลู่เสวียนไม่สนใจที่จะพูดเื่ไร้สาระอีกต่อไป เขาขยับเท้าะโขึ้นไปในอากาศ ก่อนยืนอยู่บนอากาศ
เมื่อพื้นฐานการฝึกตนมาถึงระดับอาณาจักรสรรค์สร้าง แก่นปราณแท้จริงจะแข็งแกร่งมาก และสามารถพยุงร่างกายให้ลอยขึ้นไปในอากาศ หรือแม้แต่บินไปบนท้องฟ้าได้
"ตามที่ขอ"
ภายใต้การจับตามองของทุกคน ผู้าุโหลินย่อมไม่ถอย
อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ใช่คนโง่ และเขายังกลัวลู่เสวียนอยู่เล็กน้อย
เนื่องจากศิษย์หญิงนั้นมีทักษะการต่อสู้ระดับปฐี มันเป็ไปไม่ได้เลยที่อีกฝ่าย ซึ่งเป็ศิษย์พี่ใหญ่ของนิกายจะไม่สามารถใช้ได้!
เขาก็เลยจะประมาทไม่ได้ เมื่อเผชิญหน้ากับระดับอาณาจักรสรรค์สร้างที่มีทักษะการต่อสู้ระดับปฐี!
ความแข็งแกร่งไม่สามารถตัดสินได้ง่ายๆ จากระดับพื้นฐานการฝึกตน!
นิกายดาบไคิเองก็มีทักษะการต่อสู้ระดับปฐีขั้นต้น แต่ทักษะนี้สามารถฝึกฝนได้เฉพาะฝ่ายของผู้นำนิกาย และเขาก็ไม่ใช่ฝ่ายของผู้นำนิกาย ตอนนี้เขาใช้ได้เฉพาะระดับลึกลับเท่านั้น
ไม่อย่างนั้น หากมีทักษะการต่อสู้ระดับปฐีอยู่เคียงข้างเขา ทำไมเขาต้องกลัวคนที่เพิ่งเข้าสู่ระดับอาณาจักรสรรค์สร้างด้วย!
“เด็กน้อย ข้าจะให้โอกาสเ้าลงมือก่อน เพื่อไม่ให้คนอื่นกล่าวว่าข้ารังแกเด็ก”
ผู้าุโหลินกล่าว
ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็เป็ถึงระดับอาณาจักรสรรค์สร้างมานาน ถ้าลงมือก่อนคงจะเสียหน้า
นอกจากนี้ เขายัง้าเห็นความแข็งแกร่งที่แท้จริงของลู่เสวียนก่อน
“งั้นคงต้องน้อมรับแล้ว”
ลู่เสวียนยิ้มเล็กน้อย
เป็คนที่กำลังจะตายโดยที่ไม่รู้ตัวแท้ๆ แต่ยังคงพยายามรักษาชื่อเสียงเอาไว้
เขาพลันเคลื่อนมือขวาออกจากหลังทันที จากนั้นสองนิ้วของเขาก็สร้างปราณดาบขึ้นมา ก่อนยืดตัวตรง เชิดอกของเขาขึ้น
ฟูม!
แทบจะในทันที อารมณ์ของลู่เสวียนก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน!
ราวกับทะเลที่ปราศจากลมและฝน คลื่นพายุซัดกระหน่ำ ดาบคมพุ่งออกมาจากท้องฟ้า และความคมก็ราวกับจะกวาดล้างจักรวาล!
นี่เป็ฉากที่น่าใ!
ฟูม! ฟูม!
ฉับพลันนั้น ดาบั์ทองแดงก็ค่อยๆ โผล่ออกมาจากอากาศที่ด้านหลังของลู่เสวียน!
ทั้งยังมีมากมาย!
มันมีเป็ร้อยเล่มรวมกับเป็รูปทรงสี่เหลี่ยม!
“วิชาดาบเกิงจิน กระบวนท่าแห่งการทำลายล้าง!”
กลิ่นอายที่ดูเหมือนจะสามารถฉีกท้องฟ้าได้แผ่ซ่านไปทั่วูเารอบๆ ใบหน้าของทุกคนซีดขาว และดวงตาของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความกลัว!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่มาจากตระกูลเซี่ยวและหวัง ที่ส่วนใหญ่อยู่ในระดับอาณาจักรฝึกปราณกับระดับอาณาจักรกายา พวกเขาจะเคยเห็นพลังที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้มาก่อนได้อย่างไร!
มันเกินความเข้าใจของพวกเขาโดยสิ้นเชิง!
“นี่คือพลังของซ่างจงหรือ?”
เซี่ยวจื่อหยวนมองไปที่ลู่เสวียนด้วยตาประกายและความปรารถนาไม่รู้จบ
จบบทที่ 18
82K
![ก่อกำเนิด : เทพเซียน 9 วิบัติ [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738726538_88141248.webp)
![[จบ] แต่งก่อนค่อยรักกัน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1673430100_78053029.webp)
