ปราพกแห่งนิรมล

23.00 น. บรรยากาศรอบกองไฟเป็นไปอย่างสนุกสนาน สาวสวยผู้มาใหม่เข้ากับทุกคนได้ดี ในขณะที่อีกคนกำลังนั่งดื่มเบียร์อยู่ในเต้นท์ของตัวเอง ขายาวสวยวางพาดออกมานอกเต้นท์ที่เปิดกว้าง และตัวที่นั่งอยู่ด้านในเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยจ้องมองไปยังดอกกุหลาบเริงร่า เคลื่อนไหวหยอกเย้ากับเปลวไฟ ...โดยไม่รู้เลยว่ามันอันตรายเสียงดนตรีดังขึ้นมาจากกีต้าร์ของกลุ่มนักท่องเที่ยวอีกกลุ่มที่ขอเข้ามาร่วมวงด้วย นั่นทำให้มีมิตรภาพมากขึ้น เสียงหัวเราะก้องดังกว่าปกติ รอยยิ้มฉีกกว้างกว่าทุกครั้ง สิ่งที่ยืนยันว่ามันจริงก็คือแววตาแห่งความอิ่มเอมใจ ใบหน้าสวยหันกลับมามอง ใครบางคนที่กำลังนั่งมองเธออยู่ก่อนเธอจะวิ่งเข้ามาหา..สาวสวยดื่มไปไม่น้อย นั่นก็เพื่อความสนุกสนาน แต่เพราะว่าพื้นภูเขา ไม่ใช่พื้นราบ และการวิ่งโดยที่สติไม่ได้มีครบร้อย ทำให้เกิดการเสียหลักได้ง่ายๆ ปึก .."อร๊าย!"ไม่ทันขาดคำ สาวสวยสะดุดเข้ากับก้อนหินตรงหน้าเต้นท์ และด้วยการที่เธอกำลังวิ่ง นั่นทำให้ร่างกายที่ถูกขัด แม้จะเสียหลักแล้วก็ยังพุ่งไปต่อ "เห่ย!""กรี๊ด!"ตุ้บบบบบ พรึ่บบบ!..ร่างกายที่พุ่งลงไปทับคนที่นั่งอยู่ในเต้นท์ทันที โชคยังดีที่กระป๋องเบียร์ร่วงลงนอกเต้นท์ และมือที่เลื่อนไปค้ำยันด้านหลังได้ทันทำให้ไม่ล้มลงไปหมด แต่คนที่ล้มลงมานี่สิ..คุณพัคล้มลงมาทับนิรมล ช่วงตัวซบลงมาบนตัวอีกคนพอดี แม้ช่วงขาจะพาดยาวอยู่นอกเต้นท์ก็เถอะ .. ใบหน้าสวยซบลงบริเวณหน้าอกของอีกคน เธอรู้สึกเจ็บเล็กน้อย ก่อนจะเลื่อนมือมาค้ำยันตัวขึ้น จากนั้นก็เงยหน้ามามองคนที่เพิ่งสร้างความเดือดร้อนให้ใบหน้าที่ใกล้กันมากๆเลย "ขอโทษนะคะ นิรมล.."น้ำเสียงที่บ่งบอกถึงอาการไม่มีสติของจริง ใบหน้าของเธอแดงกร่ำ พร้อมกับรอยยิ้มที่หวานเยิ้มนั่นด้วย คนมองอมยิ้มออกมา เธอไม่ได้รู้สึกเจ็บนัก "เห่ย คุณพัค ฮ่าๆๆๆ ไหวไหมเนี่ย" คนอื่นๆหันมาหัวเราะกันใหญ่ก่อนจะเข้ามาช่วยดันสาวสวยให้ลุกขึ้นมานั่งเธอค่อยๆนั่งขัดสมาธิลงตรงหน้าเต้นท์ของนิรมลก่อนจะชันเข่าขึ้นเล็กน้อย "ขอโทษด้วยนะคะ ฉันควรระวังให้มากกว่านี้ เธอบาดเจ็บรึป่าว? "คุณพัคหันมาถามนิรมลที่ดันตัวกลับมานั่งที่เดิม"เธอนั่นแหละบาดเจ็บรึป่าวคุณพัคแซน"เมลเปิ้ลเป็นคนถามกลับมา ก่อนมือเล็กของคุณแซนจะเลื่อนไปจับมือของนิรมลเอาไว้จากนั้นก็หันไปหาเมล "ฉันไม่เป็นไรค่ะ ฮ่าๆ ฉันซุ่มซ่ามไปหน่อย ทุกคนตามสบายเลยค่ะ""ฮ่าๆ ถ้าหายตกใจแล้วมาต่อกันได้นะ "เมลหันมาบอกก่อนทุกคนจะเดินกลับไป สาวสวยหันกลับมามองนิรมลอีกครั้ง อีกฝ่ายที่ไม่รู้เลยว่าทำไมถึงโดนจับมืออยู่แบบนั้น "เธอเจ็บรึป่าว นิรมล""ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย เธอเมารึป่าว?""ปกติฉันไม่ค่อยดื่มน่ะ"คนฟังที่เลิกคิ่วขึ้นเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าเป็นอันเข้าใจ แต่เหมือนจะทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจ "ทำหน้าแบบนั้นหมายความว่าไง""หืม? ก็เชื่อไง ฮ่าๆ นี่ หาเรื่องหรอ""เธอไม่เชื่อออ "คุณพัคเถียงด้วยน้ำเสียงง้องอล เสียงที่เค่นออกมาจนต้องหลับตาปี๋ นั่นทำให้อีกคนหัวเราะออกมา บทสนทนาที่คุยกันภายใต้มือที่จับกันอยู่"เอ้า ฮ่าๆๆ อะไรเนี่ยแซน""ไม่ต้องเลย นิรมลทำหน้าแบบนั้นแปลว่าไม่เชื่อ แล้วเธอรู้อะไรบอกมานะ" คำพูดที่มากกว่าครั้งแรกที่เจอกัน นั่นหมายถึงความไว้เนื้อเชื่อใจที่มีมากขึ้น"บอกมาาาาา " มือเล็กของนิรมลถูกดึงเข้ามาใกล้กันเรื่อยๆ"ฮ่าๆ นี่ ใครไม่เชื่อเล่า ไม่กินก็ไม่กินสิ ""ม่ายยย เธอไม่เชื่อเค้า เธอ พูดดด"สาวสวยที่ยื้อยุดฉุดกระชากมืออีกคนไม่หยุดก่อนจะดันตัวขึ้น จากนั้นก็ขยับขึ้นมานั่งบนขาข้างนึงของอีกคน การกระทำที่ทำให้เข้าใกล้กันเข้าไปอีก "เธอพูดดด เธออ""ฮ่าๆๆ นี่ เมามากแล้วนะ แซนดี้"มือเล็กอีกข้างเลื่อนมาจับเอวบางเพื่อประคองตัวอีกคนเอาไว้ เธอเข้าใกล้มากเกินไปแล้ว "นิรมลลล บอกมานะ เธอรู้อะไร นี่ อร๊าย!""เห่ย!"ตุ้บบบ !.. พรึ่บบ.. นิรมลเองก็ไม่อาจจะต้านทานแรงอีกคนได้ เมื่อเธอทิ้งน้ำหนักมาทั้งตัวแบบนั้น นั่นทำให้นิรมลล้มลงไปนอนในเต้นท์เช่นเดียวกับคุณพัคที่ล้มลงมาด้วย..พรึ่บ..สาวสวยนอนราบยาวเข้ามาด้านในขณะที่อีกคนกำลังคร่อมอยู่ สองมือประสานกัน มืออีกข้างของนิรมลจับเอวบางเอาไว้ ในขณะที่คุณพัคใช้มืออีกข้างค้ำยันตัวเองอยู่ เธอคร่อมอยู่บนน่องขาเพียงข้างเดียวของนิรมล ดวงตาที่สบกันก่อนคนที่นอนอยู่ด้านล่างจะยิ้มออกมา "เมามากแล้วนะแซน นอนเถอะ" มือเล็กดันร่างบางออกแต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ยอมลุกขึ้น "แซน""ไม่เอาาา " คนตัวเล็กเริ่มขยับตัว นั่นทำให้ส่วนระหว่างขาสวยเสียดสีกับขาเล็กเบาๆ "นิรมล.. ฉันคิดถึงเธอ"คำพูดที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่านิรมลคือใคร ความมึนเมาทำให้เจ้าตัวไม่มีสติเหลือพอจะรู้ว่าตัวเองกำลังพูดอะไรใบหน้าสวยที่กำลังก้มลงมาใกล้ๆ และก่อนที่ริมฝีปากบางจะประทับลงมา ใบหน้าของอีกคนที่เบือนหนีทันทีก่อนจะดันตัวเองออก นิรมลพลิกตัวออกมา"โทษที ฉันจะออกไปดื่มต่ออีกหน่อย" พูดจบเธอก็เดินออกจากเต้นท์ไป .. .... .

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 6 ค้างคืน

นิยายแนะนำ

ปราพกแห่งนิรมล

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 6 ค้างคืน

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้