ตอนที่4 she belongs to me (เธอเป็ของฉันผู้เดียว)
อานันท์พูดเก่งคุยเก่งและยังจริงใจมากเป็หนุ่มที่ตรงไปตรงมาในความคิดของตัวเองสุดๆเขาเล่าเื่ราวเก่งแถมหัวเราะและร่าเริงจนพ่อแม่ของลินญาดาเลยเอ็นดูในความใสซื่อบริสุทธิ์ของแฟนลูกสาวที่พามาแนะนำตัวจากพูดคุยสอบถามกันมากมายก็พบว่าเป็หนุ่มที่ไม่มีพิษไม่มีภัยอะไรออกจะช้าและไม่ทันคนเท่าไหร่..
"คุณพี่ชายทำไมออกมาข้างนอกนี้ล่ะครับ"
"คุณพ่อกับคุณแม่ตามให้ไปรับประทานข้าวอยู่ครับ"อานันท์เดินออกมาในสวนก็พบกับพี่ชายแฟนที่สูงใหญ่กำยำใบหน้าลูกครึ่งฝรั่งที่มีเสน่ห์มากเขายอมรับเลยว่าพี่ชายของแฟนสาวเขานั้นดูดีมากๆจนตัวเขาที่พบเจอนั้นก็ยังหลงมองไม่ได้
"คุณพ่อคุณแม่เลยหรือไงว่ะ"
"พ่อแม่ฉันไม่เคยมีลูกชายที่หน้าติ๋มๆแบบนี้ล้าดียังไงมาเรียกแบบนี้" เอ็มมานูเอลคิดในใจว่าไอ้เด็กหนุ่มคนนี้มันช่างทำให้เขาไม่ชอบหน้ามันมากขึ้นกว่าเดิมอีกสายตาจับจ้องมองราวกับจะกินเืกินเนื้อและเปิดเผยอย่างชัดเจนว่าไม่ได้ชอบในตัวของหมอนี่เลยและดูเหมือนว่าเ้าตัวนั้นจะรู้ตัวด้วยซ้ำว่าถูกมองด้วยสายตาที่ไม่เป็มิตรเท่าไหร่
"เอ่ยคือว่าพี่ชายไม่ชอบผมหรือเปล่าครับ"ความใสซื่อของอานันท์เลยถามออกมาตรงๆหลังจากเห็นแววตาของพี่ชายแฟนที่มองมาที่เขานั้นคล้ายจะไม่ค่อยชอบใบหน้าเขาเท่าไหร่พูดง่ายๆคือไม่ชอบชี้หน้าเขา
"ฉันไม่มีน้องชายเพราะฉะนั้นไม่ต้องมาเรียกฉันว่าพี่ชายโอเค"คำตอบก็ตีแสกตรงกลางหน้าของอานันท์อย่างจังกับคำตอบหน้าที่ทำเอาเขาหน้าชาเลยทีเดียว
"ผมขอโทษครับที่เรียกว่าพี่ชายก่อนที่คุณจะอนุญาตให้ผมเรียก"ใบหน้าเริ่มจืดๆน้ำเสียงเริ่มที่จะอ่อนลงเรื่อยๆ
"คุณควรจะมีมารยาทมากกว่านี้นะไม่ใช่อยากเรียกคนนู้นคนนี้ว่าพี่ว่าพ่อกับแม่ทั้งๆที่ไม่ได้เป็อะไรเกี่ยวข้องสักนิด"
"อีกอย่างน้องสาวของฉันนั้นทำไมตาต่ำไปคว้าผู้ชายที่ไร้รสนิยมแบบนี้มาเป็แฟนได้"โอ้โหอานันท์เหมือนถูกลากไปตบหน้ากลางสี่แยกให้อับอายจนหน้าชาเพราะไม่คิดว่าคำพูดของพี่ชายแฟนนั้นจะแรงได้ขนาดนี้เขาเป็ผู้ชายที่ไร้รสนิยมแปลว่าเขากำลังต่อว่าจากพี่ชายของแฟนว่าไม่มีอะไรที่มีเสน่ห์น่าดึงดูดใจสินะ
คำพูดของเอ็มมานูเอลแรงได้อีกจนทำให้ฝ่ายที่ถอยหนีเป็ตัวของอานั้นท์นั้นเองที่ออกห่างมา
"ผมขอโทษครับผมก็ไม่รู้ว่าคุณเอ็มมานูเอลจะไม่พอใจผมขนาดนี้ขอโทษด้วยนะครับ"
"ขอตัวก่อนนะครับ"อานันท์รีบไปในทันทีใส่เกียร์หมาอย่างไวเพราะหากยังอยู่ต่อไปมีหวังเขาคงจะเนื้อตัวแหลกตรงนี้แหละเพราะพี่ชายของแฟนสาวน่ากลัวจริงๆ
"ไก่อ่อนเอ้ย"
"คิดที่จะมาแย่งและเป็คู่แข่งกับฉันฝันไปเถอะชาติหน้าค่อยมาใหม่"เอ็มมานูเอลมองตามแผ่นหลังที่เดินไปอย่างไวและพูดบนออกมา
"หนูดาจะต้องเป็ของฉันเพียงคนเดียวเท่านั้น"
"ผู้ชายคนอื่นไม่มีสิทธิ์แม้ที่จะได้เห็นขาอ่อนของเธอ"
"หรือว่าเห็นแล้วว่ะ"อันนี้เหมือนกำลังเถียงกับตัวเองมากกว่ายิ่งทำให้หงุดหงิดมากกว่าเดิมเพราะน้องสาวตัวดีก็ดันที่จะยกใจให้กับผู้ชายคนอื่นไปแทนที่จะให้กับพี่ชายที่แสนพิเศษอย่างเขา
เวลาต่อมาจากนั้นบนโต๊ะอาหารก็รายล้อมด้วยผู้คนพ่อแม่ลูกพี่ชายและแฟนของลูกสาวที่ไม่ได้ร่วมอาหารมื้อแรกเป็พิเศษหลังจากลูกสาวเปิดตัวแฟนหนุ่ม
"หนูดาคืนนี้นอนที่ก่อนนะ"
"พรุ่งนี้แม่จะพาไปช่วยงานสักหน่อย"ผู้เป็แม่เอ่ยขึ้นมาและบอกให้ลูกสาวนอนพักที่คฤหาสน์หลังนี้ไม่ต้องไปนอนที่คอนโดพรุ่งนี้เธอมีงานที่จะต้องให้ลูกสาวช่วยเหลือ
"ค่ะคุณแม่"เธอรับคำของผู้เป็แม่อย่างเชื่อฟังและเธอนั้นก็ไม่ถามอะไรว่าเป็งานแบบไหนเมื่อผู้เป็แม่เรียกให้ช่วยงานเธอก็ไม่เคยปฏิเสธและคืนนี้คงต้องปล่อยให้แฟนเธอกลับไปก่อน
"ผมกลับก่อนนะครับคุณแม่คุณพ่อคุณเอ็มมานูเอลสวัสดีครับทุกคน"อานนท์ได้เวลาที่จะกลับแล้วเขาลาทุกคนอย่างมีมารยาท
พ่อกับแม่ของลินญาดาก็รับการไหว้ของแฟนลูกสาวด้วยรอยยิ้มจากนั้นทั้งสองคนก็เข้าบ้านและขึ้นไปข้างบนปล่อยให้เด็กๆพูดคุยกันเอง
ส่วนตัวของลินญาดาก็ไปส่งแฟนของเธอให้เขากลับบ้านดีๆ..
"ขอจุ๊บฝันดีได้ไหม"อานันท์พูดออกมาขณะที่กำลังยื่นหัวออกมามือจับกระจกรถเพราะเขานั้นชอบลินญาดมากการได้รับการแสดงความรักจากเธอมันทำให้หัวใจของเขามีความสุข
"จุ๊บ!!
"ฝันดีค่ะกลับดีๆนะ"จุ๊บของเธอไปััิับนแก้มของแฟนหนุ่มทำให้เขาพอใจและดีใจฉีกยิ้มอย่างมีความสุขก่อนที่กลับไปอย่างอารมณ์ดี
แต่ว่าการกระทำของน้องสาวนั้นทำเอาเอ็มมานูเอลถึงกับโมโหอย่างสุดขีดเขายังไม่เคยที่จะััผิวกายของน้องสาวแบบนั้นเลยแต่ทำไมไอ้คนนั้นมันทำได้
"เดี๋ยวเถอะหนูดา พี่โกรธแล้วนะ"
"หนูดาเป็ของพี่คนเดียวเท่านั้นเป็ของพี่เอ็มมานูเอลคนเดียว"ความคิดร้ายกาจของพี่ชายก็ถือเอาโอกาสนี้ที่จะวางแผนทำให้น้องสาวของเขาเลิกกับไอ้หนุ่มคนนั้นให้ได้...
แผนการในหัวของเขาได้เริ่มขึ้นแล้วเมื่อแสดงความรู้สึกดีๆไม่ชอบเขาก็แสดงด้านที่ร้ายกาจที่ดำมืดของเขาออกมาแทนก็แล้วกันอย่าหาว่าพี่ชายคนนี้ใจร้ายเอาแต่ใจตัวเองนะ
เพราะหนูดาของเขาทำร้ายจิตใจของเขามากเกินไปแล้วเขารับมันไม่ไหวเธอจะเป็ของเขาไม่ใช่ของไอ้เด็กน้อยเมื่อวานซืน..
คนหึงก็หน้ามืดตามัวทั้งๆที่ตัวเองนั้นไม่ได้มีสถานะอะไรนอกจากคำว่าพี่ชายในการที่เห็นคู่รักเขาแสดงความรักให้กันนั้นกับทำให้ตัวของพี่ชายเดือดดาลราวกับว่าูเาไฟในอกกำลังทะลุออกมา
คอยดูต่อไปว่าคนขี้หึงขี้หวงที่ไม่มีฐานะจะทำอะไรกับน้องสาวของเขากันแน่
157
