"อัญชันวันนี้เอาเสื้อผ้าในห้องของคุณอัคนีไปซักด้วยล่ะ" เสียงป้าแหววหัวหน้าแม่บ้านสั่งฉัน
"ได้จ้ะป้า แต่อัญชันขอทำรายงานให้เสร็จก่อนนะจ้ะ เหลือแค่หน้าเดียวแล้ว"
"ไม่ได้ อย่าลืมสิว่าอยู่ในบ้านนี้ในฐานะอะไร!!" ป้าแหววพูดขึ้นพร้อมกับมองฉันด้วยสายตาเหยียดๆ ซึ่งฉันก็ชินกับมันแล้วล่ะ
"*ก็ได้จ้ะ อัญจะไปเดี๋ยวนี้แหละจ้ะ"*
แนะนำตัวกันก่อนนะคะ ฉันชื่ออัญชัน ฉันได้เข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้เพราะแม่ผกา แม่ของฉันท่านเป็ภรรยาอีกคนหนึ่งของคุณอาคิณ และแน่นอนทุกคนที่นี่ไม่ชอบฉันกับแม่ เพราะอะไรรู้มั้ย ก็เพราะแม่ของฉันมาแย่งคุณอาคิณไปจากคุณหญิงวารุณีนะสิ คุณอาคิณให้ฉันและแม่มาอยู่ร่วมบ้านเดียวกันกับคุณหญิงวารุณี ทำให้คุณอาคิณและคุณหญิงทะเลาะกันทุกวัน ฉันเองก็ไม่ได้เห็นด้วยกับการกระทำของแม่หรอกนะ ฉันเคยห้ามท่านแล้วแต่ท่านไม่เคยฟังฉันเลย ท่านบอกว่าทำทุกอย่างเพื่อฉัน ให้ฉันได้มีที่ซุกหัวนอน มีเงินใช้สบายๆ ได้เรียนต่อมหาวิทยาลัยอย่างที่ฉัน้า แต่ชั้นไม่้าแบบนั้นเลย ชั้นเต็มใจที่จะทำงานหาเงินส่งตัวเองเรียนแบบเดิมดีกว่า และตอนนี้แม่ของฉันท่านก็ได้เสียชีวิตแล้วด้วยโรคหัวใจเมื่อปีก่อน ฉันจึงหมดที่พึ่งไม่เหลือใครอีกแล้ว ฉันไม่มีญาติที่ไหนนอกจากแม่ แต่ยังดีที่คุณอาคิณท่านเมตตาฉัน นอกจากจะส่งให้ฉันเรียนแล้ว ท่านยังให้ฉันอยู่ต่อในบ้านหลังนี้ในฐานะลูกสาวอีกคนหนึ่งของท่าน แต่ฉันยังคงเจียมเนื้อเจียมตัวอยู่เสมอไม่เคยยกตนให้สูงเท่าท่าน อะไรในบ้านที่ฉันทำได้ฉันก็จะทำ...แต่แล้ววันหนึ่งอุบัติเหตุทางรถยนต์ก็ทำให้ท่านกลายเป็อัมพาตและต้องไปรักษาตัวที่ต่างประเทศ และคุณอัคนีลูกชายคนเดียวของท่านก็ต้องมาบริหารงานแทนท่าน
ฉันเดินเข้ามาเก็บตะกร้าเสื้อผ้าในห้องของคุณอัคนีอย่างระวังตัว เพราะกลัวจะเจอเขาในห้อง ใช่...ฉันกลัวเข้ามาก
*"ทำอะไร"เสียงของคุณอัคนีที่ถามเรียบๆ ทำให้ฉันสะดุ้ง และทำตะกร้าผ้าหล่นลงพื้นทันที
*"ปะ...เปล่าค่ะ อัญแค่มาเอาเสื้อผ้าไปซักค่ะ" ฉันรีบตอบเสียงเบาหวิว
*"นึกว่าติดใจ อยากโดนแต่เช้า" คุณอัคนีพูดขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับเดินเข้ามาหาฉันโดยที่เขานั้นมีแค่ผ้าเช็ดตัวพันร่างแค่ผืนเดียว
"เปล่านะคะ คือป้าแหววให้อัญรีบมาเอาผ้าคุณอัคไปซักค่ะ"
"หึ เธอทำให้ฉันมีอารมณ์แต่เช้า เธอต้องรับผิดชอบ..."
อิอิ...ไรท์เอารูปแซ่บๆของคุณอัคมาให้ชมกันนะคะ เื่นี้ไรท์เขียนเป็เื่แรก ช่วยเป็กำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ จุ๊บ จุ๊บ
455
