บทที่ 13
ิญญาเด็กในตุ๊กตา
"ใครเป็คนส่งรูป'โลงศพิญญา'นรกนี่มาหาข้า!"
เสียงตะคอกของเทพธิดาน้อยดังลั่นห้องเช่าซอมซ่อและดังก้องไปถึงโสตประสาทของผู้ชมกว่าแสนคนในไลฟ์สดบรรยากาศที่กำลังสนุกสนานครื้นเครงจากการแฉสร้อยหยกปลอมพลันพลิกตลบกลายเป็ความตึงเครียดเย็นะเืในชั่วพริบตา!
คอมเมนต์ที่เคยไหลเชี่ยวชะงักงันไปครู่หนึ่งก่อนจะมีข้อความจากบัญชีผู้ใช้ชื่อ [คุณแม่สายรุ้ง] เด้งขึ้น
[คุณแม่สายรุ้ง]:สะ... ส่งเองค่ะน้องเทพธิดา... ตุ๊กตาตัวนี้... มันคือตุ๊กตาตัวโปรดของ 'หนิงหนิง' ลูกสาวของพี่เองค่ะ มันมีอะไรผิดปกติเหรอคะ? ลูกพี่แกติดตุ๊กตาตัวนี้มากกอดนอนทุกคืนเลย
"ผิดปกติรึ? ผิดปกติอย่างร้ายแรงเลยล่ะ!"เย่ว์ซินกัดฟันกรอด นิ้วป้อมๆ ชี้ทะลุจอไปยังรูปตุ๊กตากระเบื้องเคลือบชุดแดง"นี่ไม่ใช่ตุ๊กตาของเล่นเด็ก! แต่มันคือ 'กุมารทองเกรดต่ำ'ที่ถูกหมอผีชั้นเลวทำพิธีกักขังิญญาเด็กที่ตายโหงเอาไว้ข้างใน!และที่สำคัญ... ิญญาดวงนี้กำลังหิวโหย และมันกำลังดูดกลืน 'ปราณชีวิต' ของลูกสาวเ้าอยู่!"
คำพูดของเย่ว์ซินเหมือนสายฟ้าฟาดกลางใจคนเป็แม่!
[คุณแม่สายรุ้ง]:ไม่จริงน่า! พี่เพิ่งซื้อมาจากตลาดของเก่าเมื่อเดือนก่อนนี่เองพ่อค้าบอกว่าเป็ตุ๊กตานำโชคจากยุโรป... แต่... แต่พักหลังมานี้หนิงหนิงป่วยบ่อยมากเลยค่ะ ตัวร้อนๆ หนาวๆ หมอก็บอกแค่ว่าเป็ไข้หวัดแถมตอนกลางคืนแกยังชอบละเมอคุยคนเดียวด้วย! ฮือๆๆ... น้องเทพธิดาช่วยลูกพี่ด้วย!พี่จะโอนเงินให้เดี๋ยวนี้เลย!
[ระบบแจ้งเตือน:[คุณแม่สายรุ้ง] ส่ง เรือสำราญ x10 ให้คุณ!]
เย่ว์ซินมองยอดเงินที่เพิ่มขึ้นนางถอนหายใจยาว "เก็บเงินของเ้าไว้รักษาลูกเถอะข้าไม่รับเครื่องบรรณาการจากคนที่กำลังจะสูญเสียลูกหรอกนะ...เปิดวิดีโอคอลมาหาข้าเดี๋ยวนี้! ข้าจะจัดการมันผ่านจอ!"
ชาวเน็ตฮือฮา!การปราบผีผ่านไลฟ์สด!? นี่มันคอนเทนต์ระดับโลกชัดๆ!
[แมวส้มชอบนอน]:เชรดดดด! ปราบผีออนไลน์! 5Gมันแรงทะลุมิติิญญาได้ด้วยเหรอวะ!
[ทนายความฝึกหัด]:นี่แหละลูกพี่ของแทร่! ไม่หิวเงินตอนหน้าสิ่วหน้าขวาน!
[สายมูตัวแม่]:ตั้งเตาเตรียมน้ำมนต์รอหน้าจอเลยค่ะ! ขออนุญาตแคปหน้าจอไว้บูชานะคะ!
ติ๊ด!
หน้าจอถูกแบ่งครึ่งทันทีครึ่งบนเป็ใบหน้าเคร่งเครียดของเย่ว์ซิน ส่วนครึ่งล่างเป็ภาพวิดีโอคอลจากฝั่ง[คุณแม่สายรุ้ง]
ภาพที่ปรากฏคือห้องนอนเด็กที่ตกแต่งด้วยสีชมพูหวานแหววบนเตียงนอนมีเด็กหญิงวัยเจ็ดขวบนอนหลับตาพริ้ม หายใจหอบถี่ใบหน้าซีดเซียวราวกับกระดาษ และในอ้อมกอดของเด็กน้อย...มีตุ๊กตากระเบื้องเคลือบชุดแดงตัวนั้นนอนอยู่!
แต่ในสายตาของเย่ว์ซินและ'เนตร์'สิ่งที่นางเห็นคือ...กลุ่มควันสีดำทะมึนกำลังคืบคลานออกจากดวงตาของตุ๊กตา ค่อยๆชอนไชเข้าสู่จมูกและปากของเด็กหญิงที่กำลังหลับใหล!
"มันกำลังสูบปราณชีวิต!"เย่ว์ซินะโ "คุณแม่สายรุ้ง!ดึงตุ๊กตานั่นออกจากตัวลูกสาวเ้าเดี๋ยวนี้!"
คุณแม่สายรุ้งที่ถือโทรศัพท์อยู่มือสั่นระริกเธอรีบยื่นมืออีกข้างไปดึงตุ๊กตาออกจากอ้อมกอดของลูกสาว แต่ทว่า...
"กรี๊ดดดดดด!"
เด็กหญิงหนิงหนิงที่กำลังหลับใหลจู่ๆ ก็ลืมตาโพลงขึ้นมา! ดวงตาของเด็กน้อยไม่ได้เป็สีขาวดำเหมือนมนุษย์ปกติแต่มันกลับ 'ดำสนิท' ไร้ซึ่งตาขาว!เธอกรีดร้องเสียงแหลมสูงปรี๊ดที่ไม่ใช่เสียงของตัวเองแต่เป็เสียงทับซ้อนกันของเด็กหลายคน!
หนิงหนิงกอดตุ๊กตาไว้แน่นปานคีมเหล็กหันมามองแม่ตัวเองด้วยสายตาอาฆาต!
"อย่ามายุ่งกับของของหนู!นังแก่สารเลว! ออกไป!"
คุณแม่สายรุ้งใจนผงะหงายหลังโทรศัพท์เกือบหลุดมือ "นะ... หนิงหนิง... นี่ลูกด่าแม่เหรอ..."
"นั่นไม่ใช่ลูกเ้า!ิญญาร้ายมันเข้าควบคุมสติสัมปชัญญะของนางแล้ว!" เย่ว์ซินอธิบายเสียงเครียด
นางรู้ดีว่าการแผ่พลังปราณผ่านสัญญาณอินเทอร์เน็ตนั้นยากกว่าการสู้กันต่อหน้าหลายสิบเท่าเพราะคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าของโลกมนุษย์จะทำให้ปราณ์เจือจางลงแต่นางไม่มีทางเลือก! หากปล่อยไว้ เด็กคนนี้อาจจะตายภายในคืนนี้!
"กู้หยู!เอาชามใส่น้ำเปล่ากับเกลือมาให้ข้า! ด่วน!"
เย่ว์ซินหันไปสั่งพี่ชายที่ยืนหน้าซีดอยู่ข้างๆ
กู้หยูวิ่งกุลีกุจอะโข้ามกองกระสอบขยะไปที่ครัว
ตักน้ำก๊อกใส่ชามพลาสติกสีชมพูใบเก่ง โรยเกลือป่นลงไปหนึ่งกำมือแล้ววิ่งกลับมาให้น้องสาว
เย่ว์ซินจุ่มนิ้วชี้และนิ้วกลางลงไปในน้ำเกลือหลับตาลง รวบรวมสมาธิและ 'ปราณบริสุทธิ์' ที่เพิ่งฟื้นฟูมาได้ทั้งหมดไปรวมไว้ที่ปลายนิ้ว!
‘วูบ…’
น้ำในชามพลาสติกเริ่มหมุนวนเป็น้ำวนขนาดย่อมแสงสีทองจางๆ เปล่งประกายออกมาจากปลายนิ้วของเด็กห้าขวบ(ซึ่งกล้องโทรศัพท์ไม่สามารถจับแสงนี้ได้ คนดูจึงเห็นแค่น้ำหมุนเองได้!)
"โอม...ด้วยอำนาจแห่งเทพธิดาเย่ว์ซิน! ข้าขอเบิกทางแห่งแสงสว่าง! ชำระล้างความมืดมิด!ส่งิญญาเร่ร่อนกลับสู่ปรโลก!"
เย่ว์ซินลืมตาขึ้นดวงตากลมโตสว่างวาบราวกับมีดวงดาวสถิตอยู่ข้างใน นางใช้นิ้วที่เปียกน้ำเกลือ วาด 'ยันต์์' กลางอากาศตรงหน้ากล้องโทรศัพท์!
ซู่!
คลื่นพลังปราณที่อัดแน่นด้วยอำนาจศักดิ์สิทธิ์พุ่งทะลวงผ่านเลนส์กล้อง แปลงสภาพเป็คลื่นความถี่ดิจิทัลวิ่งผ่านสายไฟเบอร์ออพติกและไปโผล่ทะลุหน้าจอโทรศัพท์ของคุณแม่สายรุ้งที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยกิโลเมตร!
ในห้องนอนของเด็กหญิงหนิงหนิง...
จู่ๆโทรศัพท์ในมือของคุณแม่สายรุ้งก็สว่างวาบเจิดจ้าแสงสีทองพุ่งพวยพุ่งออกมาจากหน้าจอกระแทกเข้าใส่ตุ๊กตากระเบื้องเคลือบชุดแดงอย่างจัง!
"กรี๊ดดดดดดดดดด!"
เสียงกรีดร้องโหยหวนของิญญาเด็กหลายสิบดวงดังกึกก้องไปทั่วห้อง!
กลุ่มควันสีดำที่เกาะกุมใบหน้าของหนิงหนิงถูกแสงสีทองชำระล้างจนแตกสลายกลายเป็ควันขาวพวยพุ่งขึ้นสู่อากาศร่างของหนิงหนิงกระตุกเฮือก ก่อนจะล้มพับสลบเหมือดไปบนเตียงทันที
ส่วนตุ๊กตากระเบื้องเคลือบชุดแดง...
เพล้ง!
มันแตกร้าวออกเป็เสี่ยงๆด้วยแรงกระแทกของปราณ์ ลูกแก้วสีดำที่เป็ดวงตากระเด็นหลุดออกมากลิ้งหลุนๆไปตามพื้นห้อง ก่อนจะหยุดนิ่งและมีน้ำสีดำคล้ำ (คล้ายเืเน่า)ไหลซึมออกมาจากรอยแตก
เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นสดๆร้อนๆ ต่อหน้าต่อตาผู้ชมกว่าสองแสนคน!
[แมวส้มชอบนอน]:................... (ช็อกจนพิมพ์ไม่ออก)
[สายเผือกVIP]: เหยดดดดแหม่!ขนลุกทั้งตัว! ตุ๊กตาแตกต่อหน้าต่อตา!
[ผู้กองหน้าหล่อ]:นี่มันไม่ใช่มายากลแล้ว! ใครช่วยอธิบายปรากฏการณ์ฟิสิกส์ที!
[อาจารย์ปราบผีสำนักบัวขาว]:พลังจิตขั้นสูง! เด็กคนนี้ส่งพลังผ่านจอได้! ์ประทานชัดๆ!
ในห้องของกู้หยู...
เย่ว์ซินทรุดตัวลงนั่งหอบแฮ่กๆอยู่หน้าโต๊ะญี่ปุ่น เหงื่อกาฬไหลชโลมเต็มใบหน้าซีดเซียวการใช้ปราณ์ข้ามมิติอินเทอร์เน็ตสูบพลังของนางไปจนหมดก๊อกนางรู้สึกเหมือนตัวเองเพิ่งไปวิ่งมาราธอนรอบกำแพงเมืองจีนมาสามรอบ
"แฮ่ก...แฮ่ก... จบเื่แล้ว..." เย่ว์ซินปาดเหงื่อ หันไปมองในจอ "คุณแม่สายรุ้ง...ลูกสาวเ้าปลอดภัยแล้ว เอาตุ๊กตาผีนั่นไปเผาทิ้งซะ แล้วเอาเถ้าไปลอยน้ำอย่าให้เหลือเศษซาก!"
คุณแม่สายรุ้งในจอปล่อยโฮออกมาด้วยความโล่งอกเธอวิ่งเข้าไปกอดลูกสาวที่ตอนนี้สีหน้ากลับมามีเืฝาดตามปกติ ลมหายใจสม่ำเสมอและไม่มีทีท่าว่าจะละเมออีกต่อไป
[คุณแม่สายรุ้ง]:ขอบคุณค่ะ! ขอบคุณท่านเทพธิดาน้อยจริงๆ! คุณคือผู้มีพระคุณชุบชีวิตลูกสาวพี่!พี่จะโอนเงินทำบุญสร้างวัด... เอ้ย! บริจาคให้หมดหน้าตักเลยค่ะ!
เย่ว์ซินยิ้มบางๆอย่างเหนื่อยล้า "ไม่ต้องสร้างวัดหรอก...เอาเป็ค่าเป็ดปักกิ่งกับค่าเช่าบ้านใหม่ก็พอแล้ว ข้าขอตัวไปพักก่อนล่ะพลังงานแบตเตอรี่ในตัวข้าจะหมดแล้ว... ลาก่อนเหล่าไพร่ฟ้า!"
ติ๊ด!
เย่ว์ซินกดปิดไลฟ์สดแล้วล้มตัวลงนอนแผ่หลากับพื้นห้องทันที
"เสี่ยวเป่า!เป็อะไรไหม!" กู้หลินกับกู้หยูรีบวิ่งเข้ามาดูอาการน้องสาวด้วยความเป็ห่วง
"พี่ใหญ่...หนูเหนื่อยจังเลยค่ะ..." เย่ว์ซินใช้สรรพนาม 'หนู' อีกครั้งต่อหน้าพี่ชาย"หนูขออ้อนให้พี่ใหญ่อุ้มลงไปหาบ้านเช่าใหม่ได้ไหมคะ? หนูเดินไม่ไหวแล้ว..."
"ได้สิ!พี่จะอุ้มน้องไปเอง!" กู้หลินช้อนร่างเล็กจ้อยของน้องสาวขึ้นมาอุ้มไว้แนบอกอย่างทะนุถนอม
เขามองดูใบหน้าซีดเซียวของเด็กน้อยแล้วก็มองไปที่หน้าจอโทรศัพท์ที่เพิ่งดับไป...
กู้หลินไม่ได้ตาบอดเขาเห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้นในไลฟ์สดเมื่อกี้...น้องสาวของเขาไม่ใช่แค่เด็กห้าขวบธรรมดาๆ และไม่ใช่แค่เด็กที่แกล้งสวมบทบาทเป็เทพธิดาเพื่อหาเงิน
น้องสาวของเขา...มี 'พลัง'จริงๆ!
และพลังนั้นก็เพิ่งจะช่วยชีวิตเด็กผู้หญิงอีกคนหนึ่งเอาไว้!
'ไม่ว่าเสี่ยวเป่าจะเป็ใคร หรือได้รับพลังวิเศษอะไรมา...เธอก็ยังเป็น้องสาวตัวน้อยของฉัน เป็ครอบครัวของฉัน ฉันจะปกป้องเธอให้ได้!'กู้หลินปฏิญาณในใจอย่างแน่วแน่
สามพี่น้องเดินออกจากห้องเช่าซอมซ่ออันเป็แหล่งรวมความทรงจำอันเลวร้าย(และวีรกรรมความฮา) มุ่งหน้าสู่การเริ่มต้นชีวิตใหม่ ในบ้านเช่าหลังใหม่ที่จะกลายเป็ 'ตำหนัก' แห่งใหม่ของเทพธิดาน้อยร้อยศพ!
...และเป็ศูนย์รวมความวุ่นวายระดับชาติในอนาคตอันใกล้นี้!
127K
