บทที่ 3 - 3/5
ตอนที่ 13 - เดท !
.
.
.
แล้ววันหยุดก็มาถึง
เรากับพี่ซองฮุนกำลังนั่งรถบัสเดินทางไปต่างจังหวัด ไปยังบ้านที่คุณยายบอกว่ายูจองย้ายไป
.
“ตึกตัก ตึกตัก”
นี่ไม่ใช่เสียงรถวิ่ง แต่เป็เสียงใจฉันเองจ้า ~
อยากจะบ้าตาย รุ่นพี่มาด้วยด้วยก็ดีอยู่หรอกแต่ไอ้ความรู้สึกตื่นเต้นนี้จะทำจะจัดการยังไงกับมันดีนะ นี่หัวใจเราเต้นเสียงดังขนาดที่พี่เขาได้ยินหรือเปล่าเนี่ย !!!
.
"เออ พี่คะ"
.
"ที่มาวันนี้ ไม่ได้มาชวนเดทหรอกนะ มาทำธุระจริงๆ"
.
"ฮ่าๆๆ รู้หรอกหน่า พี่กำลังอยากเดินทางไปไหนซักที่อยู่พอดี ไม่ต้องคิดมากหรอกนะ ถือว่าพักผ่อน"
.
พี่ซองฮุนยังดูอารมณ์ดีเหมือนเดิม แต่ทำไมบางทีก็ดูเศร้าๆ หรือว่าเราคิดมากไปเองหว่า?
.
.
แต่เราก็ไม่ได้ออกไปต่างจังหวัดนานมากจริงๆ แฮะ รู้สึกดีเหมือนกัน อากาศที่นี่ต่างกับในเมืองลิบเลย ถ้าอยู่ในเมือง เราคงเปิดหน้าต่างไม่ได้แบบนี้
.
"อ่า~ รู้สึกดีจัง"
.
เอี๊ยดดดดด เสียงรถเบรกเลี้ยวโค้งกระทันหัน
.
ทำให้ตัวเรากระแทรกไปซบอกรุ่นพี่ !!
.
“ตึกตัก ตึกตัก !” ใจเต้นอีกแล้ว !!
.
.
"เป็อะไรไหม?" รุ่นพี่ถามพร้อมเอียงหัวมามองเรา
.
"ไม่เป็ไรค่า" เรารีบเอาตัวลุกขึ้นมาตั้งตรง
.
รุ่นพี่ยังคงมองหน้าเราต่อ
.
"มีอะไรเหรอคะ ! "
.
"กระแทกโดนไหล่พี่สินะ ปากแตกเลย เจ็บมากไหม?" พี่ซองฮุนเอามือจับปากเราเบาๆ
.
"ไม่เลย ไม่เจ็บเลยจ้า" อย่าเข้ามาใกล้ฉันแบบนั้นสิ เดี๋ยวได้ยินเสียงหัวใจไม่รักดี เต้นแรงเป็จังหวะเคป็อปแล้วเนี่ย !!!
.
ซอลมีพยายามถอยหลังชิดไปที่กำแพงรถบัส กะซ่อนเสียงใจเต้นสุดฤทธิ์
.
"^^" พี่ซองฮุนยิ้ม เพราะเห็นซอลมีทำหน้าใ
.
"พี่จะหยิบกระดาษมาให้เช็ดเืเฉยๆ ทำหน้าใเป็กระต่ายน้อยไปได้ ^^ ดูซิหน้าเหวอฟันออกหมดแล้ว"
.
"ไม่ได้ใขนาดนั้นนะคะ แค่ในิดหน่อยเอง" ซอลมีเอามือปิดปากหุบฟันกระต่ายอย่างไว
.
หรือหน้าเรามันฟ้องมากขนาดนั้นหว่า นี่ก็ว่าแอฟเนียนพอประมานแล้วนะ
.
ซอลมีคิดในใจประกอบกับทำหน้าเลิกลั่กต่อ
.
.
"เราต้องลงตรงนี้แล้วใช่มะ" พี่ซองฮุนเช็กดูป้ายข้างทาง พวกเราเดินลงป้ายตามที่จดไว้ และต้องเดินอีกระยะนึงเพื่อไปหาที่พักก่อน
.
"ที่นี่สวยจังนะคะ เป็บ้านพักชั้นเดียว มีเรือนเ้าของบ้านแยกกับเรือนผู้เช่าพัก พื้นที่ไม่กว้างไม่แคบไป ขนาดกำลังดี แบ่งเป็หลายห้อง ค่าเช่าก็ไม่แพง"
.
"ใช่เลยโชคดีที่จองได้นะ" พี่ซองฮุนมองรอบๆ บ้านอย่างพอใจ
.
เราต่างแยกกันเอากระเป๋าไปเก็บในห้องตัวเอง ห้องเราเดินถึงก่อน และพี่ซองฮุนพักอยู่ห้องถัดไป พอจัดของเสร็จค่อยมาเจอกันที่ลานหน้าบ้าน
.
.
ชื่อสถานที่ที่คุณยายบอก เป็ชื่อเขตเราเลยไม่แน่ใจว่าบ้านยูจองเขาย้ายไปตรงไหน แต่คิดว่าไม่น่าจะหายากมากเพราะแถวนี้ เป็แถบชานเมืองคนอยู่ไม่เยอะ คนที่นี่น่าจะรู้จักกันหมด
.
แผนที่หนึ่ง ว่าจะสอบถามบ้านรอบนอกก่อน ถ้าหาไม่เจอจริงๆ คงต้องไปถามที่อำเภอแต่ก็ไม่แน่ใจว่าจะได้ผลไหม คงต้องเริ่มหาเอกสารตาม่เวลาที่ยูจองย้ายไป
.
"พักซักหน่อยมั้ย? เดี๋ยวเป็ลมไปอีกน้า" พี่ซองฮุนอยากให้นั่งพักสักหน่อย พวกเราจึงมานั่งพักที่เก้าอี้ริมทางเดิน
.
.
"ที่นี่น่าอยู่ดีเนอะ เงียบสงบ มีคนอยู่ไม่มาก และไม่น้อยเกินไป" พี่ซองฮุนพูดพร้อมมองไปรอบๆ
.
"อืม ต่างจากแถวที่ทำงานเราเลย ที่นั่น ถึงจะดูวุ่นวายแต่อยู่นานจนชินก็ไม่ได้รู้สึกว่ามันจะแย่อะไรนะ ส่วนที่นี่ก็เงียบสงบดีเหมือนกัน" ซอลมีพูดพร้อมเงยหน้าดูใบไม้ ที่กำลังร่วงลงมาช้าๆ
.
นั่งพักกันเพลินๆ อยู่ๆพี่ซองฮุนก็จ้องมาที่หน้าของซอลมี
.
“มีอะไรเหรอคะ” ซองมีมองตอบอย่างสงสัย
.
พี่ซองฮุนมองค้างนานเหมือนอยากจะบอกอะไรซักอย่าง
.
“โครกกกก” อยู่ๆ เสียงท้องซอลมีก็ดังขึ้นมา
.
"ฮ่าๆๆ สงสัยท้องคงบอกให้กลับไปพักได้แล้วล่ะ ป่านนี้คุณป้าเ้าของบ้าน คงรอเราไปกินข้าวมือแรกกันละ" พี่ซองฮุนชวนให้รีบกลับบ้าน
.
เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้นนะ อยู่ๆ พี่เขาก็มองหน้าเราค้างนานขนาดนั้น หรือว่าพี่เขาคิดจะสารภาพรักกับเรา ! ไม่หน่าาาา อยู่ๆ จะมากระทันหันได้ไง
.
ซอลมีได้แต่เก็บความสงสัย และไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเอง ถึงจะรู่สึกว่าพี่เขาดูแลเรามากจนรู้สึกได้ก็ตาม
.
.
"เป็ไงวันนี้เดินไปหาบ้านตรงไหนกันมาบ้าง"
คุณป้าถามอย่างเอ็นดู ป้ารู้ว่าพวกเราตั้งใจมาตามหาบ้านยูจอง
.
“เดินไปถามแถบรอบนอกหมดเลยจ่ะ แต่ยังไม่เจอนะจ๊ะ”
.
"ไม่เป็ไร เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็เจอ ที่นี่ไม่ได้กว้างขนาดนั้น มากินข้าวกันก่อน มาๆ" คุณป้าพูดพร้อมตักข้าวให้ทั้งสองคน
.
"ค่า" "ครับ"
.
.
ซอลมีคาใจ พยายามอ่านเื่จิตวิทยา และความฝัน ซอลมี อยากกลับมาฝันอีกครั้ง เลยยังไม่กินยาที่จะทำให้หลับลึก
.
.
.
นี่เราน่าจะอยู่ในฝันแล้ว ครั้งนี้ เราจะต้องไปที่ไหนกันนะ
.
สถานที่คุ้นๆ เหตุการเหมือนก่อนนี้ ตอนที่เห็นใครซักคนกำลังจะะโจากดาดฟ้าโรงเรียน !
.
หา ! โดดตึก !
.
ภาพที่ซอลมีเห็นในครั้งก่อนนั้น
.
คือ… ยูจองนี่เอง !
.
.
ไม่นะ ! ยูจอง !
.
.
.
โปรดติดตามตอนต่อไป >>
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
☆ จากใจผู้เขียน ☆
แวะมาเม้ามอยจ้า ฝันของซอลมีจะไม่เรียงเวลาน้า คนอ่านอาจจะงงนิดหน่อย ไม่เข้าใจตรงไหนเม้นถามได้เลย แล้วอย่าลืมมาเอาใจช่วยซอลมีกันค่า ♡
8K
