ลงให้อ่านทุกวัน วันละ 4 บท เวลา 20:00 น. [ส่วน E-BOOK มาวันที่ 21/04/68 ราคาเบา ๆ เพียง 149฿ เก็บเงินรอได้เลยนะคะ]
—————— ༻・ॐ・༺ ——————
บทที่ 3
่ดึกวันเดียวกัน
หอพักนักศึกษา
ฉันกลับมาถึงหอพักในสภาพที่หัวหมุนไปหมด ไม่ใช่เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์จากแก้วเดียวที่ดื่มไปหรอก แต่เป็เพราะบทสนทนากับพี่ลาสเตอร์ที่ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว
'งั้นก็แปลว่าเธอจะต้องไปให้ได้'
คำพูดของเขายังคงก้องอยู่ในความคิด ฉันรู้ว่าการที่เขาพูดแบบนั้น มันไม่ได้แปลว่าเขาเปิดใจรับฉัน แต่มันเป็การท้าทายมากกว่า
ถ้าฉันจะเข้าไปอยู่ในชีวิตของพี่ลาสเตอร์ให้ได้จริง ๆ ร้านกาแฟของเขาอาจเป็จุดเริ่มต้นที่ดี
ฉันทิ้งตัวลงบนเตียง ถอนหายใจยาว พลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเลื่อนดูข้อมูลของร้านพี่ลาสเตอร์อีกครั้ง
BLACKWOOD CAFÉ & GALLERY
ร้านกาแฟชื่อดังที่ได้รับรางวัลมากมายในหมวดคาเฟ่ที่ดีที่สุดในประเทศและระดับนานาชาติ มีเอกลักษณ์ที่ผสมผสานระหว่างกาแฟกับศิลปะร่วมสมัย ภาพรีวิวจากนักท่องเที่ยวและนักรีวิวคาเฟ่ชั้นนำล้วนชื่นชมบรรยากาศที่มีเสน่ห์เฉพาะตัว
‘ถ้าจะเริ่มเข้าไปใกล้พี่ลาสเตอร์ นี่อาจเป็โอกาสแรกของฉัน’
ฉันนอนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเปิดแล็ปท็อปขึ้นมา เปิดไฟล์เอกสารที่ฉันใช้จดบันทึกเกี่ยวกับร้านกาแฟที่เคยรีวิวเอาไว้
วันต่อมา
BLACKWOOD CAFÉ & GALLERY
ฉันยืนอยู่หน้าร้านกาแฟชื่อดังที่พี่ลาสเตอร์เป็เ้าของ บรรยากาศภายนอกดูเรียบหรูและทันสมัย ต่างจากคาเฟ่ทั่วไปที่เน้นความน่ารักหรือสไตล์มินิมอล
ด้านในร้านเป็พื้นที่กว้างขวางที่ถูกแบ่งเป็สองโซนหลัก ฝั่งหนึ่งเป็คาเฟ่ที่ตกแต่งด้วยโทนสีเข้ม เฟอร์นิเจอร์ไม้สไตล์โมเดิร์นที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นแต่แฝงไปด้วยความลึกลับ ส่วนอีกฝั่งคืออาร์ตแกลลอรี่ที่จัดแสดงผลงานจากศิลปินทั้งในและต่างประเทศ
'สมกับเป็ร้านของพี่ลาสเตอร์'
ฉันก้าวเข้าไปในร้านด้วยท่าทีที่พยายามทำให้เป็ธรรมชาติที่สุด มองหาที่นั่งใกล้ ๆ เคาน์เตอร์เพื่อจะได้สังเกตการทำงานของบาริสต้าและบรรยากาศของร้านได้ง่ายขึ้น
"รับอะไรดีคะ?" พนักงานหญิงยิ้มทักทายอย่างเป็มิตร
ฉันเปิดเมนูขึ้นดู ก่อนจะเลือกเมนูซิกเนเจอร์ของร้านที่ได้รับการรีวิวว่าต้องลอง
"ขอ Blackwood Signature Cold Brew แก้วหนึ่งค่ะ" พนักงานรับออเดอร์พร้อมกับพยักหน้า ก่อนจะเดินไปที่เคาน์เตอร์
ฉันกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ร้าน สังเกตเห็นว่าลูกค้าในร้านค่อนข้างมีระดับ บางคนมานั่งทำงาน บางคนมาดื่มกาแฟพร้อมชมงานศิลปะ บรรยากาศโดยรวมให้ความรู้สึกเป็กันเองแต่ก็ยังมีความพรีเมียมซ่อนอยู่
‘ที่นี่ไม่ใช่แค่ร้านกาแฟธรรมดาแน่ ๆ’
ขณะที่ฉันกำลังบันทึกข้อมูลลงในสมุดจด เสียงฝีเท้าของใครบางคนก็ดังขึ้นใกล้ ๆ
"ไม่คิดเลยว่าเธอจะมาที่นี่เร็วขนาดนี้" เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยทำให้ฉันชะงัก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับเ้าของร้านที่ยืนกอดอกอยู่ตรงหน้า
"พี่ลาสเตอร์?" เขากระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนจะเลื่อนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามออกและนั่งลงอย่างถือวิสาสะ
"เธอมาทำอะไรที่นี่?" ฉันกะพริบตาปริบ ๆ ก่อนจะตอบไปตามตรง "ก็พี่บอกเองว่าให้มาลอง"
"ผมก็แค่พูดไปงั้น ๆ ไม่คิดว่าเธอจะจริงจัง"
"หนูจริงจังกับงานของตัวเองค่ะ" ฉันตอบด้วยรอยยิ้ม "หนูเป็นักรีวิวกาแฟ ยังไงก็ต้องลองทุกที่ที่น่าสนใจ"
"งั้นเหรอ?" พี่ลาสเตอร์เอนตัวพิงเก้าอี้ ก่อนจะมองฉันด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก "แล้วเป็ไง? ร้านของผมเข้าขั้นรีวิวได้หรือยัง?"
ฉันหัวเราะเบา ๆ "เพิ่งเริ่มเองค่ะ ขอเวลาศึกษาอีกหน่อย"
เขาพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะหยิบแก้วกาแฟของตัวเองขึ้นจิบ "แล้วถ้าอยากให้รีวิวออกมาดี ผมต้องให้เธอลองอะไรเพิ่มอีกไหม?"
ฉันชะงักไปเล็กน้อยกับคำถามที่ดูเหมือนมีนัยบางอย่างแฝงอยู่
"หมายถึงอะไรคะ?"
"เธอบอกว่าเป็นักรีวิวกาแฟ" พี่ลาสเตอร์วางแก้วลง "แต่ถ้าอยากเข้าใจร้านของผมจริง ๆ เธอต้องลองมากกว่าการเป็ลูกค้า"
ฉันขมวดคิ้ว "พี่หมายถึงอะไร?"
เขายิ้มมุมปากก่อนจะเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ "ลองไปดูหลังร้านไหม? เธอจะได้เห็นว่าที่นี่ทำงานกันยังไง"
"หลังร้าน?" ฉันทวนคำอย่างงุนงง
"อืม พวกบาริสต้าเขามีมุมมองต่อกาแฟไม่เหมือนกับลูกค้า" เขายกแก้วขึ้นจิบอีกครั้ง "เธอเคยลองทำกาแฟเองไหม?"
"เคยค่ะ แต่ไม่ได้เก่งมาก"
"งั้นดีเลย" พี่ลาสเตอร์ลุกขึ้นเต็มความสูง "ไปดูหลังร้านกัน"
"ห้ะ? ตอนนี้เลยเหรอคะ?"
"หรือจะรอวันไหนล่ะ?" เขาเลิกคิ้วขึ้น "ไหน ๆ ก็มาถึงนี่แล้ว ไม่ลองดูให้ครบทุกมุมเหรอ?"
ฉันเม้มริมฝีปาก ไม่คิดว่าเขาจะเสนออะไรแบบนี้ แต่โอกาสที่ได้เข้าไปดูพื้นที่ของเขาอย่างใกล้ชิด มันก็เป็สิ่งที่ฉันไม่ควรปฏิเสธ
"ตกลงค่ะ" พี่ลาสเตอร์กระตุกยิ้ม ก่อนจะพยักหน้าให้ฉันเดินตามไป
ฉันสูดหายใจเข้าลึก แล้วก้าวตามเขาผ่านโซนลูกค้าของร้านไปยังประตูไม้บานหนึ่งที่อยู่ด้านหลังเคาน์เตอร์บาริสต้า เมื่อเขาผลักประตูเปิดออก กลิ่นหอมของเมล็ดกาแฟคั่วสดก็อบอวลทันที
ภายในห้องเป็พื้นที่โล่ง ๆ ที่แบ่งเป็มุมต่าง ๆ อย่างชัดเจน ฉันเห็นเครื่องบดกาแฟขนาดใหญ่ตั้งอยู่ตรงกลาง ถัดไปเป็ชั้นวางเมล็ดกาแฟจากหลายประเทศ มีทั้งจากโคลอมเบีย เอธิโอเปีย เคนยา และที่สำคัญ...เมล็ดกาแฟที่มีป้ายระบุว่า Blackwood Blend
‘นี่คงเป็เบลนด์พิเศษของร้านพี่ลาสเตอร์สินะ...’
"ที่นี่เป็โซนเื้ัของร้าน" พี่ลาสเตอร์พูดขึ้น "ที่ลูกค้าส่วนใหญ่ไม่เคยได้เห็น"
"สุดยอดเลยค่ะ" ฉันเอ่ยอย่างประทับใจ "กลิ่นกาแฟหอมมากกว่าที่เคาน์เตอร์อีก"
"ก็แน่สิ" เขาหัวเราะในลำคอ "ที่นี่คือที่ที่ทุกอย่างเริ่มต้น"
ฉันกวาดสายตามองไปรอบ ๆ อย่างสนใจ ก่อนจะหยุดที่บาริสต้าคนหนึ่งที่กำลังชงกาแฟอยู่ เขามองมาที่พี่ลาสเตอร์ ก่อนจะยกมือทักทาย
"ไงครับบอส มึงพาแขกมาดูงานเราเหรอครับเพื่อน?"
‘บอส...’ คำเรียกนี้ทำให้ฉันแปลกใจนิดหน่อย พี่ลาสเตอร์ดูเหมือนเ้าของธุรกิจจริง ๆ ไม่ใช่แค่เด็กมหาลัยที่เปิดร้านเล่น ๆ
"เออ เธอชื่อนิว เป็นักศึกษาปีสองที่อยากรู้จักร้านของเราให้มากขึ้น" พี่ลาสเตอร์พูดแนะนำฉัน ก่อนจะหันมาหาฉัน "นี่พีท หัวหน้าบาริสต้าที่นี่"
"สวัสดีค่ะ" ฉันยิ้มให้พี่พีท ซึ่งเขาก็พยักหน้ารับอย่างเป็กันเอง
"ว่าแต่...เธอเคยชงกาแฟเองจริง ๆ ไหม?" พี่ลาสเตอร์ถามฉันอีกครั้ง
"ก็เคยค่ะ แต่แค่แบบธรรมดา ๆ" ฉันสารภาพ "ไม่ได้ใช้เครื่องอะไรแบบนี้หรอกค่ะ"
"งั้นลองดูไหม?"
"ห้ะ?" ฉันเบิกตากว้าง "ลองชงกาแฟเหรอคะ?"
"ใช่" พี่ลาสเตอร์พยักหน้าไปทางเครื่องชงกาแฟเอสเปรสโซ่ขนาดใหญ่ "มาดูกันว่าเธอเป็นักรีวิวที่เข้าใจสิ่งที่ตัวเองเขียนแค่ไหน"
ฉันสูดหายใจเข้า นี่ไม่ใช่แค่การมาเยี่ยมชมธรรมดาแล้ว...แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่ฉันจะปฏิเสธได้ด้วยเช่นกัน
"ตกลงค่ะ" ฉันพูดอย่างมั่นใจ "หนูจะลองดู"
ตอนนี้พี่พีทกำลังช่วยฉันเตรียมอุปกรณ์สำหรับชงกาแฟ ฉันได้ลองเลือกเมล็ดกาแฟจากตัวเลือกของร้าน ก่อนจะนำไปบด ฉันตั้งใจฟังคำแนะนำของพี่พีทอย่างละเอียด แม้ว่าหัวใจจะเต้นแรงเพราะรู้ว่าพี่ลาสเตอร์กำลังจับตาดูอยู่
"โอเค ตอนนี้เรามาถึงขั้นตอนสำคัญ" พี่พีทพูดขึ้น "เธอต้องบาลานซ์แรงกดให้ดีเวลาแทมป์กาแฟ"
ฉันมองอุปกรณ์ที่อยู่ในมือ มันคือแทมเปอร์ที่ใช้กดกาแฟให้แน่นในพอร์ทาฟิลเตอร์ ฉันสูดหายใจเข้าลึก แล้วกดลงไปอย่างระมัดระวัง
"ใช้ได้เลย" พี่พีทพยักหน้า “ทีนี้ลองสกัดช็อตดู"
ฉันติดตั้งพอร์ทาฟิลเตอร์กับเครื่องชง แล้วกดปุ่มเริ่มสกัด กาแฟเริ่มไหลออกมาเป็สายสีน้ำตาลเข้ม ฉันจ้องมองอย่างลุ้น ๆ ก่อนที่พี่พีทจะพยักหน้า
"โอเค ไม่แย่เลย" ฉันยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ
"ดีนี่" พี่ลาสเตอร์พูดขึ้น "ไม่น่าเชื่อว่าเธอทำได้"
"พี่คิดว่าหนูจะทำไม่ได้เหรอคะ?" ฉันแกล้งถาม
"ผมแค่คิดว่าเธออาจจะทิ้งงานรีวิว แล้วมาเป็บาริสต้าแทน" เขาพูดติดตลก แต่สายตากลับดูเหมือนกำลังพิจารณาบางอย่าง
ฉันหัวเราะเบา ๆ "หนูอาจจะทำทั้งสองอย่างก็ได้"
"งั้นก็ดี" พี่ลาสเตอร์เอนตัวพิงเคาน์เตอร์ "ถ้าเธอสนใจจะมาทำพาร์ทไทม์ที่นี่ ผมอาจจะลองคิดดู"
"ห้ะ?" ฉันเบิกตากว้าง "พี่ล้อเล่นหรือพูดจริงคะ?"
เขายักไหล่ "แล้วแต่เธอจะคิด"
ฉันนิ่งไปครู่หนึ่ง แม้จะรู้ว่านี่อาจเป็แค่การแกล้งกันของเขา แต่ฉันกลับอดคิดไม่ได้ว่า...ถ้าฉันได้ทำงานที่นี่จริง ๆ มันอาจเป็โอกาสดีที่ฉันจะเข้าไปอยู่ในชีวิตของพี่ลาสเตอร์มากขึ้น
—————— ༻・ॐ・༺ ——————
ปล.หากอ่านแล้วชอบหยกรบกวนนักอ่านที่น่ารักช่วย กดถูกใจ กดเพิ่มเข้าชั้น และพิมพ์คอมเมนต์ ส่งเข้ามาเป็กำลังให้หยกหน่อยนะคะ
————— ꧁༻・ॐ・༺꧂ —————
ฝากกดติดตามกันด้วยน้า : เพจ Sunisayok - นักเขียนนิยาย
(https://www.facebook.com/SunisayokWriter)
—————— ༻・ॐ・༺ ——————
716
