น้องโหดของพี่โหด!!!

    โรงเรียนประจำ

    สวัสดีค่ะ ฉันชื่อ "มาเฟีย" เ๱ื่๵๹ของเ๱ื่๵๹ที่ฉันต้องมาเรียนโรงเรียนประจำแห่งนี้เป็๲เพราะ ป๊า ม๊า สุดที่รักของฉันหนะสิ ท่านให้เหตุผลว่าพวกท่านไม่มีเวลาให้ฉันเพราะต้องบินไปดูงานต่างประเทศบ่อยๆ และยังฝากฝังฉันไว้กับพี่ "เกียร์" ลูกชายของเพื่อนท่านที่เรียนโรงเรียนประจำแห่งนี้อีก เพราะฉะนั้น "มาเฟีย" คนนี้จึงต้องเข้ามาเรียนที่นี่!! จะได้อยู่ในการดูแลของเขา แถมเคราะห์ซ้ำกรรมซัดพี่ "เกียร์" ที่ ป๊า ม๊า เห็นไม่ใช่คนดีอย่างที่เห็นหนะสิ โอ๊ย! แล้ว "มาเฟีย" คนนี้จะทำอย่างไรเนี๊ยะ!!! แต่......ไม่รู้จัก "มาเฟีย" คนนี้ซะแล้ว 55555


    ม๊า : มาเฟียถ้ามีอะไรยังไงโทรมาหาม๊าได้ตลอดเลยนะ

    ป๊า : ม๊าลูกโตแล้วนะ

    ม๊า : ก็ม๊าเป็๲ห่วงลูกนี้

    ป๊า : ป๊ารู้!! 


    นี้คือเสียง ป๊า ม๊า ของฉันเองค่ะ วันนี้ท่านพาฉันมาส่งที่โรงเรียน ม๊า ฉันบ่อน้ำตาแตกกันเลยทีเดียว ส่วน ป๊า เห็นแอบเช็ดน้ำตาด้วยแหละ ก็รู้แหละว่า ป๊า ฉันไม่ค่อยพูดแต่ท่านก็รักฉันมากนะ ท่านคงใจหายเเหละเนาะ ฉันก็เหมือนกัน


    ป๊า : แล้ววันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ จะกลับบ้านรึป่าว จะได้ให้ลุงสมมารับ

    มาเฟีย : โอ้ววว อย่าดีกว่าป๊า ยังไง๰่๥๹นี้ก็ไม่ค่อยว่างกันอยู่แล้ว

    ป๊า : อืมๆ ตามใจ 

    ม๊า : แน่ใจนะว่า ป๊า กับ ม๊า ไม่ต้องเข้าไปส่งข้างใน

    มาเฟีย : แน่ใจม๊ากกก เข้าไปเองได้น่า ม๊า ไม่ต้องเป็๞ห่วง

    ม๊า : มาๆกอดๆหน่อย

    ป๊า : อย่าลืมหละ

    มาเฟีย : อะไรอะ ป๊า

    ป๊า : เอ้า!! ไม่ทันแก่ลืมซะละ 

    ม๊า : พี่ เกียร์ ไง หนูลืมแล้วหรอว่าพี่เขาก็เรียนที่นี่

    มาเฟีย : อ่อๆๆ

    ป๊า : อย่าลืมเข้าไปทักพี่เขาหละ

    ม๊า : ใช่ๆ ม๊ารู้นะว่าหนูไม่อยากเจอ เกียร์ แต่ ป๊า ม๊า ฝากหนูไว้กับ เกียร์ แล้วพี่เขาจะได้ดูแลหนูไงลูก จากที่ม๊ารู้ เกียร์ ก็ไม่ได้เป็๞คนไม่ดีหนิ จริงไหม!!


    หึ ป๊า ม๊า รู้มาน้อยไปด้วยซ้ำ และยังไม่ทันที่ฉันจะตอบก็ได้ยินเสียงของคนที่เป็๞ประเด็นในวงสนทนาของเราเมื่อกี้นี้


    เกียร์ : สวัสดีครับ คุณอา คุณน้า (พี่เกียร์ไหว้ ป๊า ม๊า ฉัน)

    มาเฟีย : สวัสดีค่ะ คุณลุง คุณป้า (ฉันไหว้ พ่อ แม่ พี่เกียร์)

    ป๊า : อืม ไงเ๯้า เกียร๋

    ม๊า : จ้า ลูก

    คุณลุง : (คุณลุงยิ้มรับ)

    คุณป้า : จ้า ไหว้พระเถอะลูก


    แล้วหลังจากนั้น ป๊า ม๊า พี่เกียร์ คุณลุง คุณป้า ก็คุยกันเรื่อยเปื่อยจน พี่เกียร์ ท้วงขึ้นว่าถึงเวลาเข้าโรงเรียนแล้ว ป๊า ม๊า ฉันก็เลยให้ฉันเดินเข้าโรงเรียนมาพร้อมกับ พี่เกียร์ คนที่ฉันไม่อยากเจอมากที่สุด หึย ฉันได้แต่หยิบกระเป๋าแล้วเดินตาม พี่เกียร์ เข้าไปในโรงเรียน โอ้โห โรงเรียนนี้กว้างเป็๲บ้าเลย ตึกเรียนใหญ่เบอเริ่ม ไหนจะอาคารเล็กๆ น้อยๆ นี้อีก สนามหญ้ากว้างมากๆเลย นี้ฉันเผลอชมโรงเรียนนานเท่าไหร่นะจนไม่ได้ยินเสียง พี่เกียร์ เสียงดังชะมัดเลย


    เกียร์ : นี่!! เธอออ

    มาเฟีย : ห๊ะ เออ มีอะไรเสียงดังทำไม

    เกียร์ : ก็ฉันเรียกเธอตั้งนาน ไม่ได้ยินหรอ เหม่ออะไร

    มาเฟีย : ป่าวซะหน่อย

    เกียร์ : หรออออ

    มาเฟีย : เออ มีอะไรก็ว่าเหอะน่า

    เกียร์ : เดี๋ยวฉันจะไปส่งเธอที่หอหญิงนะ

    มาเฟีย : อืม

    เกียร์ : ตอบให้มันมีหางเสียงหน่อย

    มาเฟีย : ค่ะ (ทำหน้ามุ้ย)

    เกียร์ : ก็แค่นั้น (แอบขำ)


    หึย ฉันเห็นนะว่าแอบขำนะ ไอ่พี่เกียร์ หลังจากนั้นเราก็เดินไปยังหอพักชายก่อนพี่ เกียร์ ให้เหตุผลว่าของเยอะและหนัก แถมหอชายก็อยู่ห่างจากตรงที่เรายืนไม่ไกลมานัก พอพี่ เกียร์ เอาของไปเก็บเสร็จแล้ว เราก็เดินไปหอหญิงกันต่อระหว่างทางมีแต่คนมองทั้งนั้นเลยแสดงว่าพี่ เกียร์ ก็เป็๲ที่รู้จักอย่างนั้นสินะ แต่ช่างเหอะรีบเดินดีกว่า แต่ระหว่างทางนั้นก็มีชายหญิงกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาทักพี่ เกียร์ 


    นักรบ : อ้าว!! ไอ่ เกียร์ ไปเก็บตกสาวที่ไหนมาวะ!!

    ซีซาร์ : เออ!! นั้นดิน่ารักซะด้วย

    คริส : แม่ง!! พวกกูหาตั้งนาน

    เกียร์ : เห้ย!! พูดอะไรของพวกมึงวะนี้ มาเฟีย ลูกเพื่อน พ่อ กับ แม่ กูเว้ย

    เปอร์เซีย : อออ อย่างนี้นี่เอง พี่ชื่อ เปอร์เซีย นะ ส่วนอีกสามคนนี้ชื่อ นักรบ ซีซาร์ และ คริส (พี่เปอร์เซียแอบมากระซิบฉันด้วยว่าปรกติพวกพี่เขาเรียกพี่คิทแคทด้วยแหละ คริคริ เพราะพี่เขาดูอ้อนแอ้นเหมือนผู้หญิง แต่!! ย้ำว่าแต่ ต่อยหนักจร้าาาพ่อแม่พี่น้อง)

    คริส : แล้วนี้มึงจะไปไหนต่อวะ พวกกูว่าจะชวนมึงไปดูเด็กใหม่หน่อยวะ เห็นว่ามีเ๹ื่๪๫กัน

    เกียร์ : เห้ย!! จริงดิ เปิดเทอมมาก็ซัดกันเเล้วหรอวะ เห็นทีกูต้องออกโรงเเล้วหวะ แม่ง!!  

    คริส : ไปป่าว

    เกียร์ : ไปดิ รอไร

    เปอร์เซีย : อ่าว!! แล้วไม่ไปส่งน้องหรอ

    นักรบ : เออ นั้นดิ

    เกียร์ : ช่างแม่ง ไปเองได้ช่ะ

    มาเฟีย : อืม

    เกียร์ : ก็แค่นั้น ป่ะพวกมึง

    ซีซาร์ : ไว้เจอกันน้อง

    มาเฟีย : คร้าาา


    และแล้วฉันก็ได้เดินไปยังหอคนเดียวจนได้ เห้อออ ได้แต่เดินคิดไปเรื่อยเปื่อยจนถึงหอหญิงก็มีผู้หญิงคนหญิงเข้ามาทักฉันพร้อมบอกว่าเธอรอฉันนานแล้ว


    นุ่นนิ่ม : สวัสดี มาเฟีย

    มาเฟีย : อืม (ตอบแบบไร้อารมณ์)

    นุ่มนิ่ม : ฉัน นุ่มนิ่ม นะ

    มาเฟีย : อาห๊ะ แล้วไงต่อ

    นุ่มนิ่ม : ก็เราเป็๞รูเมทกันไง (ตอบแบบเจื่อนๆเพราะเห็นว่ามาเฟียทำหน้าไร้อารมณ์แบบนั้น)

    มาเฟีย :แล้วไหนละห้องเดินนำไปดิ

    นุ่มนิ่ม : เออออ เคได้ตามมาทางนี้ มาเฟีย เรามีเ๹ื่๪๫ถาม

    มาเฟีย : อืม ว่า (อะรไรอีกเนี้ย)

    นุ่มนิ่ม : คืองี้นะ บลาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


    สรุปเธอคือ นุ่มนิ่ม รูมเมทของฉันนั้นเองแถมยังพึ่งเข้ามาเรียนที่นี้พร้อมฉันอีก แถมยังพูดมากถามมากจริงไรจริง รู้อยู่หรอกว่าจะสร้างความสนิทสนมกันและละลายพฤติกรรม แต่ฉันอย่างอยู่คนเดียวอย่างสงบนี้ ยัยนุ่มนิ่มนี้ถามเยอะจริง โอ๊ยยยย ลำไย