สวัสดีค่ะ ฉันชื่อ "มาเฟีย" เื่ของเื่ที่ฉันต้องมาเรียนโรงเรียนประจำแห่งนี้เป็เพราะ ป๊า ม๊า สุดที่รักของฉันหนะสิ ท่านให้เหตุผลว่าพวกท่านไม่มีเวลาให้ฉันเพราะต้องบินไปดูงานต่างประเทศบ่อยๆ และยังฝากฝังฉันไว้กับพี่ "เกียร์" ลูกชายของเพื่อนท่านที่เรียนโรงเรียนประจำแห่งนี้อีก เพราะฉะนั้น "มาเฟีย" คนนี้จึงต้องเข้ามาเรียนที่นี่!! จะได้อยู่ในการดูแลของเขา แถมเคราะห์ซ้ำกรรมซัดพี่ "เกียร์" ที่ ป๊า ม๊า เห็นไม่ใช่คนดีอย่างที่เห็นหนะสิ โอ๊ย! แล้ว "มาเฟีย" คนนี้จะทำอย่างไรเนี๊ยะ!!! แต่......ไม่รู้จัก "มาเฟีย" คนนี้ซะแล้ว 55555
ม๊า : มาเฟียถ้ามีอะไรยังไงโทรมาหาม๊าได้ตลอดเลยนะ
ป๊า : ม๊าลูกโตแล้วนะ
ม๊า : ก็ม๊าเป็ห่วงลูกนี้
ป๊า : ป๊ารู้!!
นี้คือเสียง ป๊า ม๊า ของฉันเองค่ะ วันนี้ท่านพาฉันมาส่งที่โรงเรียน ม๊า ฉันบ่อน้ำตาแตกกันเลยทีเดียว ส่วน ป๊า เห็นแอบเช็ดน้ำตาด้วยแหละ ก็รู้แหละว่า ป๊า ฉันไม่ค่อยพูดแต่ท่านก็รักฉันมากนะ ท่านคงใจหายเเหละเนาะ ฉันก็เหมือนกัน
ป๊า : แล้ววันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ จะกลับบ้านรึป่าว จะได้ให้ลุงสมมารับ
มาเฟีย : โอ้ววว อย่าดีกว่าป๊า ยังไง่นี้ก็ไม่ค่อยว่างกันอยู่แล้ว
ป๊า : อืมๆ ตามใจ
ม๊า : แน่ใจนะว่า ป๊า กับ ม๊า ไม่ต้องเข้าไปส่งข้างใน
มาเฟีย : แน่ใจม๊ากกก เข้าไปเองได้น่า ม๊า ไม่ต้องเป็ห่วง
ม๊า : มาๆกอดๆหน่อย
ป๊า : อย่าลืมหละ
มาเฟีย : อะไรอะ ป๊า
ป๊า : เอ้า!! ไม่ทันแก่ลืมซะละ
ม๊า : พี่ เกียร์ ไง หนูลืมแล้วหรอว่าพี่เขาก็เรียนที่นี่
มาเฟีย : อ่อๆๆ
ป๊า : อย่าลืมเข้าไปทักพี่เขาหละ
ม๊า : ใช่ๆ ม๊ารู้นะว่าหนูไม่อยากเจอ เกียร์ แต่ ป๊า ม๊า ฝากหนูไว้กับ เกียร์ แล้วพี่เขาจะได้ดูแลหนูไงลูก จากที่ม๊ารู้ เกียร์ ก็ไม่ได้เป็คนไม่ดีหนิ จริงไหม!!
หึ ป๊า ม๊า รู้มาน้อยไปด้วยซ้ำ และยังไม่ทันที่ฉันจะตอบก็ได้ยินเสียงของคนที่เป็ประเด็นในวงสนทนาของเราเมื่อกี้นี้
เกียร์ : สวัสดีครับ คุณอา คุณน้า (พี่เกียร์ไหว้ ป๊า ม๊า ฉัน)
มาเฟีย : สวัสดีค่ะ คุณลุง คุณป้า (ฉันไหว้ พ่อ แม่ พี่เกียร์)
ป๊า : อืม ไงเ้า เกียร๋
ม๊า : จ้า ลูก
คุณลุง : (คุณลุงยิ้มรับ)
คุณป้า : จ้า ไหว้พระเถอะลูก
แล้วหลังจากนั้น ป๊า ม๊า พี่เกียร์ คุณลุง คุณป้า ก็คุยกันเรื่อยเปื่อยจน พี่เกียร์ ท้วงขึ้นว่าถึงเวลาเข้าโรงเรียนแล้ว ป๊า ม๊า ฉันก็เลยให้ฉันเดินเข้าโรงเรียนมาพร้อมกับ พี่เกียร์ คนที่ฉันไม่อยากเจอมากที่สุด หึย ฉันได้แต่หยิบกระเป๋าแล้วเดินตาม พี่เกียร์ เข้าไปในโรงเรียน โอ้โห โรงเรียนนี้กว้างเป็บ้าเลย ตึกเรียนใหญ่เบอเริ่ม ไหนจะอาคารเล็กๆ น้อยๆ นี้อีก สนามหญ้ากว้างมากๆเลย นี้ฉันเผลอชมโรงเรียนนานเท่าไหร่นะจนไม่ได้ยินเสียง พี่เกียร์ เสียงดังชะมัดเลย
เกียร์ : นี่!! เธอออ
มาเฟีย : ห๊ะ เออ มีอะไรเสียงดังทำไม
เกียร์ : ก็ฉันเรียกเธอตั้งนาน ไม่ได้ยินหรอ เหม่ออะไร
มาเฟีย : ป่าวซะหน่อย
เกียร์ : หรออออ
มาเฟีย : เออ มีอะไรก็ว่าเหอะน่า
เกียร์ : เดี๋ยวฉันจะไปส่งเธอที่หอหญิงนะ
มาเฟีย : อืม
เกียร์ : ตอบให้มันมีหางเสียงหน่อย
มาเฟีย : ค่ะ (ทำหน้ามุ้ย)
เกียร์ : ก็แค่นั้น (แอบขำ)
หึย ฉันเห็นนะว่าแอบขำนะ ไอ่พี่เกียร์ หลังจากนั้นเราก็เดินไปยังหอพักชายก่อนพี่ เกียร์ ให้เหตุผลว่าของเยอะและหนัก แถมหอชายก็อยู่ห่างจากตรงที่เรายืนไม่ไกลมานัก พอพี่ เกียร์ เอาของไปเก็บเสร็จแล้ว เราก็เดินไปหอหญิงกันต่อระหว่างทางมีแต่คนมองทั้งนั้นเลยแสดงว่าพี่ เกียร์ ก็เป็ที่รู้จักอย่างนั้นสินะ แต่ช่างเหอะรีบเดินดีกว่า แต่ระหว่างทางนั้นก็มีชายหญิงกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาทักพี่ เกียร์
นักรบ : อ้าว!! ไอ่ เกียร์ ไปเก็บตกสาวที่ไหนมาวะ!!
ซีซาร์ : เออ!! นั้นดิน่ารักซะด้วย
คริส : แม่ง!! พวกกูหาตั้งนาน
เกียร์ : เห้ย!! พูดอะไรของพวกมึงวะนี้ มาเฟีย ลูกเพื่อน พ่อ กับ แม่ กูเว้ย
เปอร์เซีย : อออ อย่างนี้นี่เอง พี่ชื่อ เปอร์เซีย นะ ส่วนอีกสามคนนี้ชื่อ นักรบ ซีซาร์ และ คริส (พี่เปอร์เซียแอบมากระซิบฉันด้วยว่าปรกติพวกพี่เขาเรียกพี่คิทแคทด้วยแหละ คริคริ เพราะพี่เขาดูอ้อนแอ้นเหมือนผู้หญิง แต่!! ย้ำว่าแต่ ต่อยหนักจร้าาาพ่อแม่พี่น้อง)
คริส : แล้วนี้มึงจะไปไหนต่อวะ พวกกูว่าจะชวนมึงไปดูเด็กใหม่หน่อยวะ เห็นว่ามีเื่กัน
เกียร์ : เห้ย!! จริงดิ เปิดเทอมมาก็ซัดกันเเล้วหรอวะ เห็นทีกูต้องออกโรงเเล้วหวะ แม่ง!!
คริส : ไปป่าว
เกียร์ : ไปดิ รอไร
เปอร์เซีย : อ่าว!! แล้วไม่ไปส่งน้องหรอ
นักรบ : เออ นั้นดิ
เกียร์ : ช่างแม่ง ไปเองได้ช่ะ
มาเฟีย : อืม
เกียร์ : ก็แค่นั้น ป่ะพวกมึง
ซีซาร์ : ไว้เจอกันน้อง
มาเฟีย : คร้าาา
และแล้วฉันก็ได้เดินไปยังหอคนเดียวจนได้ เห้อออ ได้แต่เดินคิดไปเรื่อยเปื่อยจนถึงหอหญิงก็มีผู้หญิงคนหญิงเข้ามาทักฉันพร้อมบอกว่าเธอรอฉันนานแล้ว
นุ่นนิ่ม : สวัสดี มาเฟีย
มาเฟีย : อืม (ตอบแบบไร้อารมณ์)
นุ่มนิ่ม : ฉัน นุ่มนิ่ม นะ
มาเฟีย : อาห๊ะ แล้วไงต่อ
นุ่มนิ่ม : ก็เราเป็รูเมทกันไง (ตอบแบบเจื่อนๆเพราะเห็นว่ามาเฟียทำหน้าไร้อารมณ์แบบนั้น)
มาเฟีย :แล้วไหนละห้องเดินนำไปดิ
นุ่มนิ่ม : เออออ เคได้ตามมาทางนี้ มาเฟีย เรามีเื่ถาม
มาเฟีย : อืม ว่า (อะรไรอีกเนี้ย)
นุ่มนิ่ม : คืองี้นะ บลาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
สรุปเธอคือ นุ่มนิ่ม รูมเมทของฉันนั้นเองแถมยังพึ่งเข้ามาเรียนที่นี้พร้อมฉันอีก แถมยังพูดมากถามมากจริงไรจริง รู้อยู่หรอกว่าจะสร้างความสนิทสนมกันและละลายพฤติกรรม แต่ฉันอย่างอยู่คนเดียวอย่างสงบนี้ ยัยนุ่มนิ่มนี้ถามเยอะจริง โอ๊ยยยย ลำไย