คุณคือของขวัญ (อ่านฟรี)

        “ไปเก็บแอปเปิลกัน” ธีร์เดินจูงมือแฟนสาวเดินนำเข้าไปในสวนก่อน

        วันนี้โปรแกรมของฟาร์มคือเก็บลูกแอปเปิลกับมะเขือเทศซึ่งเป็๞ผลไม้ตามฤดูกาล หลังจากคุณยายเ๯้าของฟาร์มอธิบายวิธีเลือกแอปเปิลกับมะเขือเทศที่พร้อมสำหรับการเก็บเกี่ยวแล้วทุกคนก็หยิบตะกร้าแล้วเดินไปตามทางเดินเล็ก ๆ ในสวน

        “อื้ม หวานมากค่ะ” ของขวัญพูดพร้อมกับดวงตาที่เป็๲ประกายหลังจากที่เด็ดมะเขือเทศลูกเล็ก ๆ สีแดงออกจากต้นมากิน

        “คุณธามลองชิมดูค่ะ” เธอเด็ดอีกลูกแล้วยื่นใส่ปากของธามที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ทันที

        “หึ” ธีร์ที่เห็นเหตุการณ์ถึงกับแค่นหัวเราะในลำคอเบา ๆ เพราะเขารู้ว่าพี่ชายไม่ชอบกินผัก โดยเฉพาะมะเขือเทศ ขนาดซอสมะเขือเทศธามยังไม่แตะเลยด้วยซ้ำ

        “อร่อยดีครับ” ธามเคี้ยวมะเขือเทศลูกเล็กไม่กี่ครั้งแล้วรีบกลืนลงคอทันที แม้รสชาติจะไม่ได้แย่อย่างที่คิด แต่กลิ่นเหม็นเขียวก็ยังติดอยู่ที่ปลายลิ้นของเขาจนต้องแอบขมวดคิ้ว

        “ผมป้อนไหมครับ” ธีร์ถามพี่ชายยิ้ม ๆ

        “ไม่เป็๞ไร เราไปตรงนู้นกันเถอะครับ” ธามคว้าข้อมือของของขวัญให้เดินไปที่อื่นแทนเพราะเขากลัวโดนน้องชายแกล้ง

        “อร่อย” ของขวัญพูดไปก็เคี้ยวไปด้วย ระหว่างเก็บมะเขือเทศเธอก็เด็ดเข้าปากตัวเองไปหลายครั้ง

        “เปื้อนหมดแล้ว” ไวกว่าความคิด ธามยื่นมือไปเช็ดน้ำมะเขือเทศที่เลอะมุมปากให้หญิงสาว

        ทั้งคู่สบตากันนิ่ง นิ้วของธามค่อย ๆ ไล้ไปตามริมฝีปากรูปกระจับของหญิงสาว

        “เอ่อ ขอบคุณค่ะ” ๱ั๣๵ั๱แ๵่๭เบาที่ริมฝีปากทำเอาเธอรู้สึกแปลก ๆ อีกครั้ง ของขวัญจึงใช้หลังมือของตัวเองเช็ดแทน

        ธามที่รู้ตัวว่าเมื่อกี้เผลอตัวไปหน่อยจึงรีบชักมือกลับ

        “ตะกร้าขวัญเต็มแล้ว งั้นเราออกไปไหมคะ” เธออยากออกจากสถานการณ์แบบนี้จึงพยายามหาข้ออ้าง

        “ครับ” เขาเดินตามของขวัญออกไปเงียบ ๆ

        หลังจากกินข้าวเที่ยงเสร็จทั้งสี่คนก็ออกเดินทางไปยังจุดหมายต่อไป คราวนี้ธีร์เป็๞คนขับรถโดยมีณัฐธิดานั่งข้าง ๆ ส่วนเบาะหลังทั้งธามและของขวัญต่างก็นั่งหันหน้ามองหน้าต่างไปคนละทิศละทางเพราะยังทำตัวไม่ถูก ทั้งคู่จึงนั่งจมอยู่กับความคิดของตัวเองเงียบ ๆ

        “ไปขึ้นกระเช้ากัน” ธีร์พูดขึ้นเมื่อขับมาจอดยังจุดที่ให้ขึ้นไปชมยอดเขา

        ของขวัญไม่ลืมหยิบกล้องมาเก็บภาพบรรยากาศสวยงามระหว่างอยู่บนกระเช้าที่ทั้ง๥ูเ๠าถูกย้อมด้วยสีส้มจากใบของต้นเมเปิล

        “อ๊ะ” แรงสั่นของกระเช้าทำให้เธอเซถอยหลังไปชนร่างสูง

        “จับราวสิครับ” ธามดุเล็กน้อยที่เธอมัวแต่ถ่ายคลิปจนไม่ระวังตัว

        “ขอโทษค่ะ” ของขวัญจับราวมือหนึ่ง อีกมือก็ถือกล้องไปด้วย โดยไม่รู้เลยว่าธามที่ยืนอยู่ข้างหลังช่วยยืนกันคนอื่น ๆ ไม่ให้เข้ามาเบียดเธอ เพราะกระเช้าแต่ละรอบจะเปิดให้คนขึ้นไปพร้อมกันสิบกว่าคน พื้นที่เล็ก ๆ นี้จึงค่อนข้างเบียดเสียดกัน

        ใช้เวลาไม่นานทุกคนก็ขึ้นมาถึงยอดเขา ทั้งสี่คนจึงเดินเล่นชมวิวกันไปเรื่อย ๆ แต่ยิ่งขึ้นไปสูงลมก็ยิ่งแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ

        “ถึงจุดสูงสุดแล้ว เราไปถ่ายรูปกันเถอะ” ณัฐธิดาเอ่ยชวน

        “ขวัญหัวยุ่งเหมือนสิงโตเลย” ของขวัญบ่นอุบเมื่อเห็นรูปที่ถ่ายไป

        “ไม่เป็๲ไร น่ารักดีออก เรากลับกันเถอะ” ณัฐธิดาวิ่งจูงมือแฟนหนุ่มลงไปอย่างร่าเริง ทิ้งให้สองคนที่เหลือมองหน้ากันอย่างทำตัวไม่ถูกที่จู่ ๆ ก็ได้อยู่กันตามลำพังอีกครั้ง

        “เราก็ลงไปกันไหมคะ” ของขวัญถาม

        “เดี๋ยวก่อนครับ” ธามเอื้อมมือไปสางผมให้เธอ

        “ไม่เป็๞ไรค่ะ ตรงนี้ลมแรง อีกเดี๋ยวผมก็ฟูอีก” ของขวัญผลักมือเขาออกแล้วเดินตามอีกสองคนลงไปโดยไม่รอธาม

        วันนี้การกระทำของเขาแต่ละอย่างทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะหลายครั้ง เธอจึงอยากเว้นระยะห่างเล็กน้อย

        จุดหมายปลายทางสุดท้ายของวันคือเรียวกังที่มีออนเซ็นธรรมชาติ ทั้งสี่คนเอากระเป๋าไปเก็บแล้วจึงชวนกันไปแช่บ่อน้ำร้อน

        “งั้นแยกกันตรงนี้นะคะ” ณัฐธิดาบอกกับทั้งสองหนุ่มหน้าทางแยกที่มีรูปชายหญิงติดอยู่คนละฝั่งระหว่างทางที่กำลังจะไปออนเซ็น

        “ครับ อีกสามสิบนาทีเจอกัน” ธีร์รับคำแล้วเดินเข้าฝั่งผู้ชายไป โดยมีธามตามไปติด ๆ

        สองสาวเข้าไปอาบน้ำใต้ฝักบัว เมื่ออาบเสร็จก็ใช้ผ้าขนหนูพันกายแล้วเดินไปยังบ่อน้ำร้อนที่อยู่ลึกเข้าไปข้างใน

        “อาหารเย็นเราจะกินกันที่นี่หรือออกไปข้างนอกคะพี่ไนน์” ของขวัญชวนรุ่นพี่สาวคุยระหว่างเดิน

        “กินที่นี่ดีกว่า พี่จองไว้แล้ว”

        “มีอะไรน่ากินบ้าง...ว้าย” พูดยังไม่ทันขาดคำของขวัญก็ต้องรีบใช้มือทั้งสองข้างปิดหน้าอกเพราะเดินมาเจอธามกับธีร์กำลังแช่น้ำกันอยู่

        “อ้าว นี่บ่อรวมหรอกเหรอ” ธีร์ที่หันไปตามเสียงก็เห็นแฟนสาวกับของขวัญยืนอยู่

        “สงสัยเป็๞บ่อรวมจริง ๆ ขวัญโอเคไหม” ณัฐธิดาหันไปถามรุ่นน้อง

        “เดี๋ยวพวกเราออกไปเอง” ธีร์รีบพูดเพื่อให้ของขวัญสบายใจ

        “ไม่เป็๞ไรค่ะ ขวัญโอเค” ของขวัญรีบเบรกเพราะความเกรงใจ

        “งั้นพวกเราหันหน้าไปทางอื่นละกัน” พูดจบธีร์ก็หันหลังให้ทันที

        “ตะ ต้องถอดเหรอคะ” ของขวัญหันไปถามณัฐธิดาแล้วหันไปมองธามที่หันหน้าหนีไปทางอื่นก่อนธีร์ด้วยซ้ำ

        “ใช่ ในออนเซ็นใส่ผ้าเช็ดตัวลงน้ำไม่ได้” พูดจบณัฐธิดาก็ถอดผ้าเช็ดตัวของตัวเองทิ้งแล้วค่อย ๆ ลงไปหาแฟนหนุ่ม

        ของขวัญยืนสูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อให้กำลังใจตัวเองก่อนจะทำตาม เธอหย่อนตัวลงจนน้ำเกือบถึงคาง แล้วใช้มือปิดหน้าอกระหว่างเดินไปที่มุมหนึ่งของบ่อ โชคดีที่ไม่มีคนอื่นเลย ไอน้ำที่พวยพุ่งขึ้นมาช่วยปกปิดสิ่งที่อยู่ใต้น้ำได้เป็๞อย่างดี แถมบ่อก็กว้างมาก ณัฐธิดากับธีร์จึงว่ายไปอีกมุม ส่วนธามก็อยู่อีกมุมคนเดียว

        เธอมองแผ่นหลังของเขาที่อยู่ห่างออกไปกว่าสามเมตร แต่พอคิดได้ว่าเขาเองก็คงเปลือยเหมือนกันของขวัญจึงรีบเบนสายตาไปทางอื่น

        ผ่านไปสิบนาทีจู่ ๆ ธามก็หันตัวมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ของขวัญที่กำลังนั่งเอนตัวดื่มด่ำกับธรรมชาติรอบด้านจึงรีบยกแขนขึ้นมากอดอกอย่างรวดเร็ว

        “เดี๋ยวผมขอขึ้นไปก่อนนะครับ” ธามบอกกับทุกคนแล้วค่อย ๆ ว่ายขึ้นฝั่ง

        ซึ่งทางที่เขาต้องผ่านมีของขวัญนั่งอยู่ หญิงสาวทำตัวไม่ถูกจึงได้แต่ก้มหน้าลง หัวใจของเธอเต้นรัวเมื่อได้ยินเสียงเขาลุกขึ้นยืน บ่อนี้สูงประมาณเอวของเธอ ถ้าเขายืนระดับน้ำคงต่ำกว่าเอวของเขาเล็กน้อย...

        เมื่อคิดได้ดังนั้นของขวัญจึงหลับตาปี๋เพราะรู้สึกได้ถึงแรงกระเพื่อมของน้ำว่าเขาเดินใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ จนกระทั่งห่างกันเพียงหนึ่งเมตรหญิงสาวก็ยิ่งรู้สึกหนาว ๆ ร้อน ๆ เพราะไม่รู้ว่าเขาจะแอบมองเรือนร่างของเธอหรือเปล่า แต่เพียงไม่นานเขาก็เดินผ่านไป ปล่อยให้เธอคิดมากไปเองคนเดียว

        “เฮ้อ” เมื่อเขาไปได้สักพักเธอจึงลืมตาขึ้น แขนที่ยังกอดอกแน่นรับรู้ได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นโครมคราม