หลังจากที่หลงหยุนได้ยินสายโลหิตของหลินซีนั้นทำให้ตัวของเขาใไม่ใช่น้อย แววตาเปลี่ยนไปตาเบิกโพลงขึ้นมาด้วยความแปลกใจ
“ ท่านมีสายเืัอัคคี แถมยังเป็สายเืของัอีก ”
หลงหยุนนั้นตอนนี้ได้ถามทันทีเพราะ สายเืันั้นนับเป็สายโลหิตที่ทรงพลังอันดับต้นๆ ของโลกใบนี้ มันย่อมหายากเป็ธรรมดา ทว่าตรงหน้าหลินซีกับมีมันอยู่ภายในร่างของนาง หลินซีไม่แปลกใจอาการของหลงหยุนเท่าไหร่นัก เพราะนางนั้นเคยเจอ คนที่เป็แบบเดียวกับหลงหยุนอยู่เหมือนกันแม้แต่ตอนเข้ามาครั้งแรก อาจารย์ของนางยังต้องตื่นตระหนก
“ ก็ใช่ ข้านั้นมีมันั้แ่ข้ายังเด็กที่ข้าสนใจวิชาของเ้านั้นเพราะว่า ข้านั้นมีสายเืนี้เลยเห็นวิชาที่เ้าใช้นั้นเหมาะสมกับข้าอย่างมาก มันน่าจะเป็วิชาที่เหมาะสมกับผู้มีสายเืั เมื่อข้าได้เห็นมันนั้นข้าััได้ว่าวิชานั้น ถ้าข้าได้มาจะสามารถเพิ่มพลังให้ข้าได้อย่างมาก ”
หลินซีได้บอกเื่ราวทุกอย่างที่นางอยากได้วิชาของหลงหยุนให้รับรู้โดยไม่ปิดบังแม้แต่น้อย เพราะสุดท้ายมันก็ขึ้นอยู่กับหลงหยุนที่ต้องกลายเป็คนตัดสินใจใน่สุดท้าย
เมื่อรับรู้เื่ราวทั้งหมด มันทำให้หลงหยุนต้องครุ่นคิดเกี่ยวกับข้อได้ข้อเสีย หากเขาให้วิชาของเขาไปมันต้องเกิดเื่ใหญ่แน่ ภายในภาคหน้าไม่รู้จะมีใครมาหมายปองวิชาของเขาอีกไหม กระนั้นมันก็ถือเป็อันดีงามที่จะได้เชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างเขาและหลินซีให้มีความใกล้ชิดมากขึ้น ก่อนเขาจะเปิดปากเอ่ย
“ ผู้าุโถ้าท่านอยากได้วิชานี้ของข้านั้นคงอยากบอกว่า ข้าให้ท่านได้แต่ท่านต้องเก็บเป็ความลับโดยต้องใช้สัญญาโลหิตกับข้าเข้าใจไหมเพื่อให้ใครแพร่งพรายความลับนี้ออกมาเพื่อความปลอดภัยของข้า และแน่นอนถ้าท่านทำข้าอาจจะมอบวิชาที่เหมาะกับสายเืของท่านอีกด้วย ”
ทางหลินซีนั้นหลังจากที่นางได้เห็นหลงหยุนได้บอกมาเช่นนั้น ทำให้นางนั้นตะลึงท่าทางประหลาดใจถึงกับต้องใช้สัญญาโลหิต และเพราะไม่นึกว่าหลงหยุนนั้นยังมีวิชาที่เหมาะกับตัวเองอีกอย่างนั้นเหรอ ทั้งที่ตัวของเขานั้นคงไม่สามารถหาวิชาอะไรมาให้นางได้อีก เพียงััวิชาหลงหยุนที่ใช้อันเดียวก็หายากแล้ว แต่นางนั้นก็ไม่เห็นสีหน้าแววตาโกหกของเขาเลยแม้แต่น้อย
“ งั้นข้าขอดูหน่อยได้ไหม ว่าวิชาที่เ้าว่าคืออะไร” เอ่ยน้ำเสียงแ่เบาไม่รู้ทำไมนางถึงตัดสินใจเช่นนั้น มันอาจจะเป็เพียงความเชื่อเล็กๆ และ้าเห็นหลักฐานที่หลงหยุนบอกแก่ตน
พลันได้ยินเช่นนั้นหลงหยุนก็เตรียมตัวไปเอาวิชาค้นหาเพื่อเอามาเป็หลักประกัน
“ได้สิ ”
หลงหยุนได้เข้าไปในจิตสำนึกิญญาของตน เพื่อค้นหาวิชาของราชันเทพัา และหาวิชาที่เหมาะสมกับหลินซีซึ่งเป็สายเืัอัคคี
“ข้าต้องเอาวิชาที่เหมาะกับนางควรวิชาัเพลิงน่าจะเหมาะสมกับนาฃมากที่สุด อย่างไรก็ตามนางคือสายเืัอัคคีอยู่แล้ว ”
แน่นอนขึ้นชื่อมาเป็สายเืัอัคคีจะเป็วิชาไหนไปไม่ได้ ถ้าไม่เกี่ยวข้องกับเปลวเพลิงธรรมชาติของัอัคคี เขาเคยเข้ามาเห็นหลากหลายวิชานับไม่ถ้วน เขาได้ทำการเดินไปตรงสำรวจดูจุดวิชาชื่อที่น่าสนใจของวิชาที่เขานั้นสนใจให้กับตัวนางอยู่เป็ตำราเล่มสีแดงวิชา 2 เล่ม ที่มันกำลังลอยอยู่เขานั้นก็ได้ทำการยื่นมือเข้าไปหยิบมาในทันที
“ เอาเป็อันนี้น่าจะเหมาะกับนางที่สุด วิชาดวงตาัอัคคีระดับนภาขั้นสูงน่าจะเหมาะ และวิชาคลื่นัอัคคีแปรผันระดับนภาขั้นสูง ”
หลงหยุนตัวของเขานั้นได้ทำการคิดว่า 2 วิชานี้ต้องเหมาะกับตัวของหลินซีที่อยู่ด้านนอกอย่างแน่นอน เพราะเป็วิชาธาตุอัคคีที่น่าจะเหมาะกับตัวนางเป็อย่างมาก
“ วิชาดวงตาัอัคคีเป็วิชาที่จะใช้กับผู้มีธาตุไฟรวบรวมไว้ในดวงตาเพื่อโจมตีเข้าใส่ศัตรูตลอดสามารถสะสมจนกว่าผู้ใช้จะถึงขีดจำกัด และสามารถปลดปล่อยคราวที่จำเป็ ความสามารถนั้นแข็งแกร่งเป็อย่างมาก และวิชาคลื่นัอัคคีแปรผันเป็วิชาที่จะรวบรวมเปลวไฟแล้วปลดปล่อยไปรอบๆสร้างความเสียหายเป็วงกว้าง โดยจะแปรเปลี่ยนสิ่งที่โจมตีเข้าใกล้ตัวเองนั้นกลายเป็อัคคีใช้ในการโจมตีศัตรู ถ้าไม่ใช่การโจมตีที่แข็งแกร่งก็ไม่สามารถทำอะไรได้ ”
หลงหยุนนั้นได้คิดแล้วว่าต้องเอา 2 วิชานี้ไปให้หลินซีน่าจะเหมาะเป็อย่างมาก ในเมื่อเลือกวิชาให้แก่นางเสร็จสิ้นเขาก็ออกไปโดยทันทีทันใด แล้วได้ลืมตาขึ้นมา ด้านของหลินซีหลังจากนางนั้นได้เห็นหลงหยุนลืมตาขึ้นมาก็ถามด้วยความสงสัยทันที
“ นี้เ้าตื่นแล้ว เ้าทำอะไรมาในห้วงจิติญญาของเ้า ”
เผชิญหน้าคำถามของหลินซีตัวหลงหยุนมีท่าทางกังวลใจเล็กน้อย เขาไม่รู้จะตอบกลับไปเช่นไรดีว่าเขานั้นไปหาวิชามาก็ไม่ได้เดี๋ยวนางสงสัย เพราะเขานั้นไม่ได้อยากจะบอกความลับของเขากับตัวของนางหรอก
“พอดีข้ากำลังเลือกวิชาให้ท่านนะ ตกลงท่านจะทำสัญญากับข้าไหมล่ะ” ตัดสินใจบอกแค่เพียงกำลังนึกเลือกวิชา นางคงไม่รู้อะไรหรอก เพราะสุดท้ายทุกคนก็ต้องนึกวิชาภายในเพื่อเอามาถ่ายทอดต่อๆไป
ทางหลินซีดูเห็นท่าทางแปลกของชายหนุ่มก็ไม่ได้ครุ่นคิดอะไรมาก แต่เื่วิชาที่ให้สัญญาโลหิตมันทำให้นางเป็กังวลมากทีเดียว นางควรจะทำตามดีหรือไม่ ทว่าพลันมองแววตาสีหน้าที่ดูเหมือนจะไม่หลอกโป้ปดตัวของนางที่สีหน้าของหลงหยุนนั้นมันทำให้นางรู้สึกว่าชายคนนี้น่าเชื่อถือมากทีเดียว
“ได้ข้าจะทำสัญญากับเ้า”
หลงหยุนเขาได้รับคำตอบของหลินซียิ้มกริ่ม กัดหยดเืของตัวเองแล้วเขียนการทำพันธะสัญญาโลหิต ้าให้หลินซี หญิงสาวนางอ่านสัญญาเงื่อนไขนี้ง่ายๆอย่างถี่ถ้วน แม้จะอย่างนั้นมันกลับทำให้นางใไม่ใช่น้อย เพราะอ่านดูแทบไม่ข้อเสียเปรียบให้นางเลย
โดยเงื่อนไขห้ามความลับรั่วไหล และต้องคอยช่วยเหลือหลงหยุนตอนในอยู่นิกายแล้วเป็ผู้สนับสนุน ทำให้นางนั้นมีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อนึกว่า หลงหยุนจะให้นางกลายเป็ผู้คอยช่วยเหลือต่างๆ และอำนาจ คอยช่วยเหลือแค่ตัวเขาโดยที่ดูเหมือนนางนั้นมีมีข้าเสียเปรียบแม้แต่น้อย
“ ข้าทำสัญญากับเ้า”
หลินซีได้ทำการเอาโลหิตของเธอเซ็นสัญญาทันใดนั้น การพันธะสัญญาก็ได้สมบูรณ์ในที่สุด
“เอาล่ะไหนล่ะวิชาที่เ้าจะบอกให้แก่ข้ากับพันธะนี้เสร็จสิ้นนี้ ไหนข้าขอดูหน่อยซิ”
หลินซีได้ทวงคำสัญญาที่หลงหยุนได้ให้ไว้กับนาง พอหลินซีได้ทำพันธะสัญญาโลหิตกับตนเองเสร็จสิ้น หลงหยุนก็ไม่มีเื่ที่ต้องกังวลอีกต่อไป เขาก็ได้เอา 2 วิชาที่เขาเลือกไว้คัดสรรมาอย่างดีให้กับนาง เป็วิชากรงเล็บัศักสิทธิ์แล้วถ่ายทอดโดยไปที่จิตสำนึกในทันที
“ เอาล่ะ !! ข้าได้ให้วิชาทั้งหมด 3 อย่างให้กับท่านแล้ว ผู้าุโหลินซี”
ไม่ต้องให้บอกเวลานี้หลินซีนั้นก็ได้เข้าไปดูในจิตสำนึกของนางปรากฏว่ามี วิชาทั้ง 3 ปรากฏขึ้นมาอยู่ภายในจิตสำนึกิญญาของตน
“ ไหนมาดูสิวิชาของ เ้านี้มันมีดีอะไร ”
หลินซีอ่านรายละเอียดทั้งหมดในทันทีนั้นทำให้นางนั้นรู้สึกเหมือนกับกำลังรู้สึกว่าโดนฟ้าผ่าลงฟาดหัวนางด้วยท่าทางอันตะลึงงันกับวิชาของนางที่ได้ทำการรับมานี้ ก่อนเบนสายตามองไปที่หลงหยุนเหมือนกับมองกับสมบัติล้ำค่าอย่างไรอย่างนั้น
“ นี้เ้ามีวิชานภา 2 อันนี้ได้อย่างไร”
ทางหลินซีได้รีบกล่าวออกมาด้วยความแตกตื่น ส่วนตัวของหลงหยุนเมื่อได้เห็นท่าทีของนางในตอนนี้เขานั้นก็ได้ทำการตอบอย่างเฉยชาเหมือนได้ไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเลย
“ ขอโทษข้าบอกแล้วข้าไม่สามารถบอกแก่ท่านได้ ข้าให้วิชาได้แค่วิชาระดับนภาเท่านั้น ”
หลินซีนางนั้นได้เห็นสิ่งที่หลงหยุนนั้นกล่าวออกมาทำให้ตัวของนางนั้นถึงกลับไปไม่ถูกเพราะ ในนิกายวิชาระดับนภานั้นมีไม่ถึง 20 เล่มด้วยซ้ำ แต่เ้านี้กลับมีตั้ง 2 เล่ม ได้อย่างไร โดยเฉพาะอีกวิชาหนึ่งคือกรงเล็บัศักดิ์สิทธิ์ ชั่วอึดใจนางได้เห็นถึงระดับของมันนั้นทำให้นางแทบจะสติแตก
ที่เป็วิชาระดับศักสิทธิ์นี้ถ้าได้ยินออกไปถึงด้านนอกคงได้มีการเกิดากันแน่ๆเพื่อคิดตะแย่งชิงมัน และไม่ใช่ธรรมดาต้องมีการรบล้างฆ่าฟันจนอาจทำให้คนที่้าที่้าต่างก็ยอมตาย
“ วิชาระดับนภา ข้าพอรู้ว่าทวีปนี้หาได้ แต่วิชาศักดิ์สิทธ์เ้าไปหามาจากไหน ถึงมีมันได้หา” ท่าทีอันตื่นตระหนกแสดงให้เห็นมูลค่ามากคณานับของวิชาระดับศักสิทธิ์ว่ามันนั้นทรงพลังแค่ไหน มีคนอยากได้แค่ไหนในทวีปแห่งนี้
หลินซีที่ตอนนี้ได้สงสัยในตัวของหลงหยุนเป็อย่างมาก ทันทีที่ได้วิชาตระหนักสิ่งที่นางได้มาในวันนี้มูลค่าของมันย่อมทำให้ต่อทั่วนิกายต่างลุกเป็ไฟ วิชาที่หลงหยุนให้นาง แค่การทำสัญญาแบบนั้นมันน้อยไปด้วยซ้ำต่อให้ทั้งนิกายเอาอะไรมาแลกก็ไม่มีพอ แต่ถ้าว่าแค่ช่วยปกป้องตอนอยู่นิกายเนี้ยนะ
ทางหลงหยุนนั้นเขาได้เห็นอารมณ์ของหลินซีที่แสดงออกมาได้เห็นเขาก็ไม่รู้จะกล่าวออกไปอย่างไรดี
“ เอ่อผู้าุโหลินซีนี้เป็ความลับของข้า ท่านไม่จำเป็ต้องรู้หรอก”
หลงหยุนนั้นได้ตอบกลับหลินซีด้วย อารมณ์จริงจัง ทางหลินซีในเมื่อนางนั้นไม่สามารถเซ้าซี้หาความลับได้นางก็ไม่อาจจะทำให้หลงหยุนนั้นหนักใจไม่คิดจะถามอีก นางได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ท่าทีของนางเสียดาย
“งั้นเอาล่ะในเมื่อเ้าให้ข้านั้นถึงขนาดนี้ ข้าคงต้องตอบแทนเ้าบางแหละ”
สิ้นสุดคำกล่าวของหลินซีก็ได้เอาโอสถนภา 3 เม็ด โอสถประสาน 10 เม็ด และ โอสถหลอมรวมให้อีก 100 เม็ดยื่นให้แก่หลงหยุนทันที หลงหยุนก็ไม่ได้คิดจะกล่าวปฏิเสธเลยสักนิดรับมาอย่างเต็มใจ
“ขอบคุณผู้าุโหลินซีมากงั้นข้าขอตัวลา” ประสานมือคารวะเตรียมออกไป เพื่อเขานั้นต้องไปทำภารกิจต่อ
หลินซีก็ได้พยักหน้าให้หลงหยุนในทันที แล้วหลังจากนั้นหลงหยุนที่ได้ลากับหลินซีแล้วก็ได้ทำการเดินออกไป เวลานี้หลงหยุนนั้นก็มีความสุขไม่ใช้น้อยที่ได้ของตอบแทนมามากมายขนาดนี้ถึงจะแลกกับวิชา ที่ดูเหมือนจะไม่คุ้มค่าเอาซะเลยหากแลกดูมูลค่า แต่ว่าก็ถือเป็โอกาสอันดีในการเชื่อมความสัมพันธ์
“ เอาล่ะ ! ข้าได้โอสถมามากขนาดนี้ คงสามารถ เอาไปเลื่อนระดับได้มากอยู่”
“เอาล่ะ ถึงเวลาไปทำภารกิจสักที”
เพื่อทำธุระเสร็จสิ้นก็เหลือแต่ภารกิจที่ได้รับมอบภายที่เขานั้นได้ยื่นไว้ทำแล้ว ต้องรีบเดินทางเพื่อจะแข็งแกร่งขึ้นโดยไว
3K
