บทที่ 9 เ้าถั่วงอก ยอมรับข้าเถอะ
ที่ทางเข้าด้านในสุดของสุสานกระบี่ ศิษย์พี่ใหญ่ใช้พลังิญญาสร้างเขตแดนกั้นระหว่างขอบนอกสุดของสุสานกระบี่กับด้านในที่ลึกลงไป
จากนั้นเขาจึงหันกลับมาปลดโล่ป้องกันของเยี่ยหลิงหลง ตอนนี้วิหคสีรุ้งกลับหดตัวลงและตัวสั่นด้วยความกลัว ศิษย์พี่หกรีบเก็บมันกลับไปทันที
"ศิษย์น้องหญิงเล็ก เ้าหากระบี่ที่เหมาะกับเ้าในบริเวณนี้ พอเจอแล้วก็ดึงมันออกมา เร่งมือหน่อย"
เยี่ยหลิงหลงพยักหน้า ทำตามคำสั่งของศิษย์พี่ใหญ่ เริ่มหากระบี่ภายในพื้นที่ที่เขากำหนดไว้
นางมองหาไปรอบ ๆ เห็นกระบี่ที่แตกหักนับไม่ถ้วน บางเล่มยังมีคราบเืเปื้อนอยู่ นางยังเห็นิญญาชั่วร้ายสีเทาวนเวียนรอบเท้าของนาง แต่ก็ไม่ได้ทำอันตรายอะไร แต่ก็พอจะเห็นได้ว่าาครั้งนั้นดุเดือดโหดร้ายเพียงใด
นางเดินอยู่นานแต่ยังไม่พบกระบี่ที่เข้ากับนางสักเล่ม นางเดินลึกเข้าไปเรื่อย ๆ ไกลออกไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งได้ยินเสียงเย็นเยียบดังมาจากด้านหน้า
"มาสิ"
เยี่ยหลิงหลงชะงัก นางมองไปทางต้นเสียง เห็นกระบี่สีดำเล่มหนึ่งปักอยู่บนแท่นหินที่สูงที่สุดตรงกลางสุสานกระบี่ กระบี่สีดำเล่มนั้นไร้ประกาย มองผ่าน ๆ ดูไม่น่าสนใจเลยสักนิด
แต่พอมองให้ดีกลับรู้สึกว่ามันไม่ธรรมดา ั้แ่รูปทรงของตัวกระบี่ไปจนถึงลวดลายบนนั้น ทุกที่ล้วนแผ่พลังอันแข็งแกร่งและลึกลับ ทำให้ผู้คนเคารพยำเกรง
นางกำลังจะก้าวเท้าเดินไป แต่แล้วก็นึกถึงศิษย์พี่ทั้งสอง นางจึงตั้งใจจะบอกพวกเขาสักสองสามคำ แต่เมื่อหันกลับไป ภาพเบื้องหน้ากลับเป็สุสานกระบี่ไกลสุดลูกหูลูกตา ไร้เงาของศิษย์พี่ทั้งสอง แม้แต่เขตแดนที่ศิษย์พี่ใหญ่สร้างก็มองไม่เห็น!
เยี่ยหลิงหลงยอมรับว่านางตื่นตระหนกอยู่ครู่หนึ่ง แต่นางกล้าหาญ จึงสามารถสงบสติลงได้อย่างรวดเร็ว
เห็นได้ชัดว่าสุสานกระบี่แห่งนี้ยืนยงมาั้แ่โบราณกาล พลังที่แฝงอยู่ในนั้นย่อมเกินกว่าขอบเขตที่ศิษย์พี่ใหญ่จะควบคุมได้ ดังนั้นเขตแดนของเขาจึงใช้การไม่ได้ และตัวนางค่อย ๆ ถูกล่อลวงมาที่นี่ การที่พวกเขาไม่สามารถขัดขวางได้ จึงไม่ใช่เื่แปลกอะไร
หากนางหลงทาง นางคงใมากกว่านี้ แต่พอนางได้ยินเสียงนั้น นางก็รู้ว่าตนถูกล่อลวงมา ในเมื่อ้าให้นางมา ย่อมหมายถึงไม่้าชีวิตของนาง
ไม่อย่างนั้น ด้วยขอบเขตก่อปราณขั้นกลางของนาง การฆ่านางย่อมง่ายดายยิ่งกว่าบี้มด ทำไมจะต้องทำเื่ยุ่งยากขนาดนี้ด้วย?
"มาสิ"
"เ้าเป็ใคร? ทำไมข้าจะต้องฟังเ้าด้วย?"
"มาแล้วเ้าจะรู้เอง"
"ข้าไม่ได้อยากรู้ ไม่รู้ก็ไม่เป็ไร"
......
อีกฝ่ายเงียบไปครู่หนึ่ง เมื่อเห็นเยี่ยหลิงหลงไม่เพียงแต่ไม่เดินไปข้างหน้า กลับถอยหลังเดินเตร่ไปมา เสียงนั้นก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ฟังดูร้อนรนมากกว่าเดิม
"หากเ้าไม่มา ข้าจะฆ่าเ้าเดี๋ยวนี้!"
"โอ้ เอาสิ"
......
อีกฝ่ายตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง เด็กคนนี้ช่างจัดการยากเหลือเกิน เสียงนั้นจึงโกรธจัด
"รอดูเถอะ!"
สิ้นคำ ทัศนียภาพรอบตัวเยี่ยหลิงหลงก็เปลี่ยนแปลงไปกะทันหัน พลังที่แข็งแกร่งพอจะฉีกนางเป็ชิ้น ๆ กำลังพัดกระหน่ำอยู่รอบกาย
เมื่อทุกอย่างสงบลง แท่นหินที่สูงที่สุดและกระบี่ดำก็ปรากฏขึ้นตรงหน้านางในระยะสามก้าว
เยี่ยม ทำเป็เสียงดังดุดัน สุดท้ายก็แค่เคลื่อนย้ายตัวเองมาอยู่ตรงหน้านางเท่านั้นเอง
"เ้าเป็ิญญากระบี่ของกระบี่เล่มนี้หรือ?"
"หึ ถือว่าเ้ามีดวงตาที่ดี"
"ก็ไม่ใช่ว่ามีสายตาดีอะไรหรอก เพราะมนุษย์ปกติทำเื่โง่ ๆ แบบเ้าไม่ได้หรอก"
……
หลังจากเงียบไปสองลมหายใจ เสียงคำรามก็ดังขึ้น
"มนุษย์โง่เขลา เ้ากำลังยั่วโมโหข้าอยู่หรือ!"
ทั้งโง่ทั้งดุ แถมเล่นด้วยไม่ได้ นางไม่เอากระบี่เล่มนี้หรอก
"มนุษย์โง่เขลายังยั่วโมโหเ้าได้ อารมณ์ของเ้าก็ไร้ค่าเกินไปแล้ว"
……
พูดได้มีเหตุผลดีจริง ๆ แต่มันยังโกรธอยู่ จะทำอย่างไรดี ควรหาทางกู้หน้าอย่างไรดี
"ข้าจะไปหากระบี่ที่น่ารัก อ่อนโยน ใจดีแทน เ้ารอคนอื่นเถอะ"
เยี่ยหลิงหลงหันหลังเดินจากไป กระบี่เล่มนั้นร้อนใจขึ้นมาทันที มันใช้พลังของมันบิดเบือนมิติอีกครั้ง ทำให้ไม่ว่าเยี่ยหลิงหลงจะเดินไปทางใด นางจะวนกลับมาหามันอยู่ดี
"เ้าไม่มีใคร้าแล้วหรือ การกระทำของเ้าดูน่าสงสารจังเลย"
"ข้าไม่สนหรอก วันนี้เ้าต้องเอาข้าไปด้วย"
"ทำไมล่ะ เ้าหลงใหลในความงามของข้าหรือ"
……
เ้าถั่วงอกนี่พูดออกมาได้อย่างไรกัน ไร้ยางอายเสียจริง ข้า! โกรธ! จน! จะ! ตาย! แล้ว!
"หากเ้าไม่ยอมรับข้า ก็ไม่มีใครได้ไปไหนทั้งนั้น"
"งั้นเ้าก็บอกมาสิว่าเ้า้าอะไรจากข้ากันแน่"
"หากเ้ายอมรับข้า ข้าจะนำสมบัติทั้งหมดในดินแดนลับมามอบให้เ้า"
"สิ่งล่อใจเพียงเท่านี้ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก"
สิ่งล่อใจเพียงเท่านี้งั้นหรือ? กระบี่ดำโกรธจนเกือบคลั่ง นางรู้หรือไม่ว่าที่นี่มีสมบัติมากมายเพียงใด?!
หรือว่านางมีของที่ดีกว่านี้จริง ๆ จึงไม่สนใจ? ไม่น่าเป็ไปได้ นางมีที่มาที่ไปอย่างไรกัน? ไม่น่าจะรวยขนาดนั้นจริง ๆ หรอกกระมัง?
กระบี่ดำเริ่มร้อนใจ
"เ้าพูดตรง ๆ มาเถอะ หากเหตุผลเหมาะสม ข้าก็ไม่ได้ว่าอะไรที่จะรับเ้าไว้"
กระบี่ดำเงียบไปนานก่อนจะถอนหายใจ
"ข้า้าเืของเ้า"
เยี่ยหลิงหลงชะงักไป เืของนางงั้นหรือ?
นางรีบค้นหาในความทรงจำเกี่ยวกับเื่ราวในนิยายต้นฉบับ นางเป็เพียงตัวร้ายที่เย่อหยิ่งจองหอง มีพร์ต่ำต้อย และชั่วร้ายมาโดยตลอด จนกระทั่งวาระสุดท้ายของชีวิต นางก็ยังไม่เคยค้นพบข้อดีใด ๆ ในตัวเอง
ตาย! นางนึกออกแล้ว!
ในนิยายต้นฉบับ หลังจากที่นางถูกสุนัขของเยี่ยหรงเยว่แทงหัวใจตาย เยี่ยหรงเยว่ก็รีบมาเก็บศพนาง ตอนนั้นนางบอกว่าอย่างน้อยพวกนางก็เป็พี่น้องกันมาสิบปี นางทนไม่ได้ที่จะเห็นศพนางถูกทิ้งให้เน่าเปื่อยกลางป่า
เมื่อศพนางถูกเก็บไป เยี่ยหรงเยว่ได้นำเอาเืจากหัวใจของนางไปด้วย
เพราะตอนนั้นร่างของนางตายสนิทแล้ว แต่เืของนางยังคงอุ่นและเต็มไปด้วยพลังชีวิต
หลังจากเยี่ยหรงเยว่เผาศพ นางก็เก็บเืนี้ไว้ แต่จนถึงตอนที่นางอ่าน เยี่ยหรงเยว่ไม่เคยนำมันออกมาใช้เลย ดังนั้นนางจึงไม่รู้เลยว่าเืของนางมีประโยชน์อะไร
ตอนนี้จากปฏิกิริยาของกระบี่ดำ เืของนางต้องมีประโยชน์มากแน่นอน
มองแบบนี้แล้ว นอกจากศิษย์พี่ร่วมสำนักของนางจะถูกเยี่ยหรงเยว่ฆ่าเพื่อชิงสมบัติแล้ว ชะตากรรมของนางเองก็ถูกฆ่าเพื่อชิงสมบัติเช่นกัน
เยี่ยหรงเยว่โชคดีเกินไปแล้ว ทำไมฆ่าใครก็ได้สมบัติทั้งนั้นเลย แม้แต่นางที่เป็เพียงตัวประกอบไม่สำคัญก็ยังมีสมบัติ
"ข้าบอกแล้ว เ้ารีบตกลงกับข้าเร็ว!"
"เืของข้ามีความพิเศษอะไรหรือ"
"ไม่แน่ใจ แต่ข้ารู้สึกได้ถึงพลังชีวิตอันเข้มข้นในเืของเ้า มันเป็พลังชีวิตอันกว้างใหญ่ สามารถฟื้นคืนชีวิต หล่อเลี้ยง ทุกสรรพสิ่ง"
พูดแบบนี้ก็สมเหตุสมผล กระบี่ดำเล่มนี้สูญเสียพลังของมันไป ถ้าเืของนางมีประโยชน์มากขนาดนั้นจริง ๆ การที่มัน้าก็เป็เื่ปกติ
"ที่เ้าพูดเมื่อกี้ ตราบใดที่ข้ายอมรับเ้า เ้าจะนำสมบัติทั้งหมดมาให้ข้าจริงหรือ"
กระบี่ดำที่บอกความจริงไปแล้ว ก็รอให้เยี่ยหลิงหลงยอมให้เือย่างว่าง่าย “???”
นี่คือสิ่งที่นางพูดว่าสามารถต้านทานการล่อลวงของสมบัติได้ เพียงเพราะเหตุผลเดียวงั้นหรือ
มันถูกหลอกหรือเปล่านะ เ้าถั่วงอกน้อย นี่ทำไมถึงได้เ้าเล่ห์ขนาดนี้
"จริงสิ!"
เสียงของกระบี่ดำขบเขี้ยวเคี้ยวฟันดังมา เยี่ยหลิงหลงพอใจพยักหน้าเล็กน้อย
"ในเมื่อเ้าส่งมาด้วยความจริงใจ ข้าก็จะรับไว้ด้วยความยินดีอย่างยิ่ง"
สิ้นคำ นางก็กรีดนิ้วของตนเอง ปล่อยให้เืหยดลงบนตัวกระบี่ทีละหยด
อึดใจถัดมา กระบี่ดำก็ส่องแสงวาบ คลื่นพลังหมุนวนรอบตัวนาง สุญตาแตกสลาย ภาพรอบกายเปลี่ยนแปลงไปในพริบตา นางเห็นเืของตนควบแน่นกลายเป็ทรงกลมลอยอยู่ตรงหน้า
กระบี่ดำไม่ได้ดูดซับเืของนางเลยสักนิด ก่อนหน้านี้มันบอกแค่ว่า้าเืของนาง แต่กลับไม่ได้บอกว่าเืนี้ไม่ได้ใช้เพื่อตัวมันเอง
บัดซบ กระบี่ดำนี่ร้ายกาจยิ่งกว่านางอีก!
23K
