มิปรารถนาเป็นเซียน ไยเป็นเซียนแล้วต้องขี้หึงทุกวันเล่า (BL) (จบ)

    เล่มที่ 5 บทที่ 122 สืบหาความจริง

            เหล่านักดนตรีปรบมือพร้อมกัน ยิ้มราวกับดอกไม้ “ทักษะการเล่นพิณของฝ่าบาททรงพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ พ่ะย่ะค่ะ!”         “ถูกต้องๆ ดีกว่าครั้งที่แล้วมากโขพ่ะย่ะค่ะ!”         “ฝ่าบาทจะทรงสำเร็จวิชาแล้ว”         ทั้งสองคนเม้มปากอย่างช่วยไม...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 4.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ

    คล้ายกับเรื่องมิปรารถนาเป็นเซียน ไยเป็นเซียนแล้วต้องขี้หึงทุกวันเล่า (BL) (จบ) ที่คุณอ่าน