"อาโจครับ ผมหิวข้าว"เสียงเด็กชายพูดพรางเขย่าตัวเชฟหนุ่มขี้เมา เขามองนาฬิกาบอกเวลา ห้าโมงเย็นแล้ว
ซึ่งมันเป็เวลาที่เขามักจะตื่นเป็ประจำในวันหยุดงาน
"เฮ้ย!!!"เขาใเมื่อได้เห็นเด็กหน้าฝรั่งที่ข้างเตียง
"กินอะไรยัง"คำถามแรกที่เขาถามผู้ที่อยู่ในสถานะหลานแบบเฉียบพลัน
"ยังเลยครับ"
"ั้แ่เช้า?"
"ไม่ครับ ตอนเช้าคุณอาคนนั้นทำให้กินแล้ว"
"ต้น? ใช่สิ งั้นเดี๋ยวออกไปทำอะไรให้ทานนะครับคุณลูกค้า"
ว่าแล้วเขาก็เดินออกมาสำรวจวัตถุดิบที่อยู่ในตู้เย็น
"พิซซ่าหน่อยไหม"
"ครับ"
โจจัดการทำแป้งพิซซ่าสูตรพิเศษโดยมีเด็กชายเป็ผู้ช่วยคนใหม่ แทนที่ของต้น
หลังผ่านไปร่วมชั่วโมงพิซซ่าสูตรพิเศษก็ออกมาให้ทั้งสองคนรับประทาน
"อร่อยจังเลยครับ เคยได้ยินจากพ่อว่าอาเป็เชฟนี่ครับ"
"ตรงๆเลยนะ อย่าเรียกฉันว่าอาได้มั้ย ฉันไม่ชิน"
"แล้วจะให้ผมเรียกว่าอะไรละครับ?"
"โจ คุณโจ แล้วแกชื่ออะไร?"
"จาคอบครับ"
"โอเคจาคอบ หลังจากมื้อนี้ฉันจะช่วยดูเื่การใช้ชีวิตให้แกนะ"ว่าแล้วเราก็ยัดพิซซ่าเข้าไปในปาก
"ผมขอฟังเื่ของคุณหน่อยได้มั้ยครับ"จาคอบขอร้อง
"พ่อเธอเล่าอะไรเกี่ยวกับฉันให้ฟังบ้างละ"โจถาม
"ไม่มีเลยครับ ผมเพิ่งรู้ว่าพ่อมีน้องชายอยู่ไทยก็ตอนที่แม่ต้องมาธุระนี่แหละครับ"
"โอเค ตั้งใจฟังนะ ฉันไม่ชอบพูดอะไรรอบสอง"