ลมปราณขั้นหลอมกายาสี่ชั้นฟ้าทะลักทลายพุ่งปราดข้ามผ่านระยะร้อยจั้งในพริบตาเดียวจากนั้นจูชิงก็ประจักษ์กายข้างรังจระเข้ั์ดึกดำบรรพ์
ครั้นจูชิงเข้าใกล้รังของจระเข้ั์ดึกดำบรรพ์แล้วภายในใจตื่นตะลึงอยู่ไม่น้อย พลังชีวิตอันเปี่ยมล้นคล้ายกลับกำลังหลอมละลายกลายเป็ของเหลวเขาััได้ว่าลมปราณกำลังไหลออกมาจากร่างกายของเขาเพราะสิ่งที่อยู่ตรงหน้า
ในรังมีไข่ทั้งหมดห้าฟองไข่จระเข้แต่ละฟองนั้นสูงเท่าคนหนึ่งคน อักขระสีเงินยวงสลักถ้วนทั่วเปลือกไข่!
มันเหมือนกับอักขระิญญาจูชิงรับรู้ได้ถึงความไม่ธรรมดาของอักขระนี่ ถ้าสามารถตระหนักรู้ถึงความลึกลับที่แฝงอยู่บนเปลือกไข่นี้จักต้องตระหนักรู้วรยุทธ์อันทรงพลังออกมาได้เป็แน่แท้
จระเข้ั์ดึกดำบรรพ์หาใช่สัตว์อสูรสามัญไม่กระทั่งไข่ยังมีอักขระิญญาหลั่งผสาน สัตว์อสูรน้อยชนิดนักที่สามารถทำเช่นนี้ได้
เพียงจุดนี้ก็บ่งบอกได้ชัดแจ้งว่าจระเข้ั์ดึกดำบรรพ์เป็สัตว์อสูรที่อยู่อีกขั้นระดับหนึ่งบางทีอาจจักต่อกรกับปักษาอัสนีเก้า์ได้เสียด้วยซ้ำ
จูชิงคว้าไข่จระเข้ฟองหนึ่งแล้ววิ่งหนีโดยไม่รอช้าลมปราณในกายาพรั่งพรูประหนึ่งเงินถูกผลาญ โจนทะยานลอยตัวกลางอากาศก่อนที่จักอันตรธานหายวับไปในป่าแสนกว้างใหญ่
“โฮกกก!” จระเข้ั์ดึกดำบรรพ์อยู่ใต้หนองน้ำััได้ถึงบางสิ่งบางอย่างผิดปกติมันรีบกลับมาที่รังอย่างเร็วที่สุดเท่าที่ทำจักได้ แลเมื่อมันเห็นว่าไข่หายไปหนึ่งฟองจึงแผดเสียงคำรามอึกทึกฟ้าดิน
เสียงคำรามวินาศสันตะโรดังสะท้อนออกมาจากแดนไกลขนาดจูชิงอยู่ห่างออกไปหลายลี้ ลมปราณในร่างยังเดือดพล่านอย่างมิอาจหักห้าม คาดว่าคงมีอสูรดึกดำบรรพ์บางตัวกายาแหลกสลายไม่เป็ชิ้นดี!
จูชิงปาดเหงื่อเย็นที่หน้าผากด้วยความหวาดหวั่นโชคดีที่หนีออกมาได้ไกลพอสมควรแล้ว ถึงจะมิถูกจระเข้ั์ดึกดำบรรพ์ไล่ล่า ลำพังแค่เสียงคำรามที่มีอานุภาพระดับขั้นทำลายศิลาจนแหลกละเอียดก็เพียงพอที่จักฆ่าเขาแล้ว
“กี้ๆ!” ัคะนองน้ำน้อยตัวเล็กจิ๋วเลื้อยวนรอบไข่จระเข้มันอยากลิ้มรสไข่สีเงินยวงนี้จนแทบอดใจไม่ไหวแล้ว
“ใจเย็นก่อนที่นี่ไม่ค่อยปลอดภัย ถ้าเ้าสองตัวนั่นไล่ตามมาจักแย่เอา” จูชิงใช้นิ้วจิ้มหัวัคะนองน้ำน้อย
ัคะนองน้ำน้อยมองจูชิงด้วยสายตา“อึดอัดคับข้องใจ” ทว่ายังคงเลื้อยลงมาจากไข่จระเข้แล้วโอบรัดแขนขวาของจูชิงแทนอย่างว่าง่าย
จูชิงเองก็ตื่นเต้นกับพลังปราณน่าตกตะลึงที่แผ่ซ่านออกมาจากไข่จระเข้เช่นกันคุ้มค่ายิ่งนักแก่การอดทนรอถึงสองวัน
“ฉัวะ!” ระหว่างทางเขาพบเจออสูรหลากชนิดกระทั่งตั๊กแตนตำข้าวพุ่งออกมา เขาก็ไม่รอช้าใช้กระบี่ตัดเคียวของตั๊กแตนตำข้าวจากนั้นจึงเก็บกระบี่ แล้วใช้มือแทงกะโหลกของมันแทน
เกาะหลัวโหวมิได้มีเพียงอสูรดึกดำบรรพ์หากยังมีแมลงอีกมากมายหลายชนิด บางชนิดแข็งแกร่งยิ่งกว่าวัวกระทิงเสียอีกซึ่งตั๊กแตนตำข้าวก็คือหนึ่งในนั้น
ทว่าตั๊กแตนตำข้าวแม้อยู่ในขั้นเคลื่อนย้ายลมปราณแต่ก็ยังต่อต้านอักขระาหลัวโหวไม่ไหว เพียงเสี้ยวพริบตาก็ถูกฆ่าตายในการโจมตีเดียว!
ถึงแม้จูชิงจักอยู่ขั้นหลอมกายาสี่ชั้นฟ้าแต่เพราะอักขระาหลัวโหว ทำให้เขาสามารถสังหารสัตว์อสูรขั้นเคลื่อนย้ายลมปราณได้ไม่ยาก
จูชิงเปิดกะโหลกตั๊กแตนตำข้าวแล้วพบเน่ยตันอีกอันหนึ่ง!
ทว่าจูชิงยังไม่ทันดีใจแสงสีทองสว่างวาบที่แขนขวา ัคะนองน้ำน้อยพุ่งปราดมาเขมือบเน่ยตันของตั๊กแตนตำข้าวเข้าไปในท้อง!
ัคะนองน้ำน้อยยิ้มเป็ปีติพลางเอาหัวถูไถมือจูชิง
“ช่างเถอะ!”จูชิงส่ายศีรษะ เขาสะบัดมือ หินโลหิตปลดปล่อยพลังห่อหุ้มศพของตั๊กแตนตำข้าวกลั่นหลอมเป็ลมปราณส่วนหนึ่ง
“ฟึ่บ!” จูชิงถูฝ่ามือทลายก้อนหินแถวๆ นั้นสองสามก้อนเอามาอุดปากทางเข้าถ้ำจากนั้นก็เดินเข้าไปข้างในพร้อมกับไข่จระเข้
เมื่อเห็นอักขระิญญาไขว้อยู่บนไข่จูชิงก็ถอนหายใจถ้าขั้นบำเพ็ญเพียรเขาสูงกว่านี้บางทีอาจจักตระหนักรู้สิ่งที่อยู่ในอักขระิญญาออกมาได้ก็เป็ได้ แต่เพลานี้สำหรับขั้นหลอมกายาสี่ชั้นฟ้าแล้วความสามารถยังไม่เพียงพอที่จักทำเช่นนั้น!
“เคร้ง!” แสงโลหิตจรัสแจ้งบนแขนขวาของจูชิงเขาใช้สันมือสับลงบนไข่สีเงินยวง
จูชิงรับรู้ได้ถึงแรงกระแทกมหาศาลสะท้อนกลับมาสะเก็ดไฟสาดกระเซ็น กระนั้นแล้วก็ยังไม่มีรอยแตกแม้แต่เล็กน้อยบนเปลือกไข่!
“เปลือกแข็งมาก!”จูชิงมองไข่ั์สีเงินยวงอย่างเหลือเชื่อ
สองอักขระาหลัวโหวที่ผสานอยู่บนแขนขวานั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่าศัสตราวุธิญญาสามัญหลายเท่าทว่ากลับทำอะไรมันไม่ได้สักนิด!
“ข้าไม่เชื่อ!”จูชิงแค่นเสียงหึ ลมปราณหลั่งไหลหลอมรวมเป็หนึ่งในแขนขวากระบี่ยาวโลหิตก่อตัวเสมือนกับของจริง
“เคร้งเคร้ง!” จูชิงฟันติดต่อกันหลายสิบครั้ง เสียงเคร้งคร้างดังสนั่นกระเทือนแก้วหู
“แคร่ก!” ในที่สุดเปลือกไข่ก็มิอาจต่อต้านรอยแตกเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นบนใจกลางของเส้นอักขระิญญาที่ตัดกันพลังเหลือล้ำพรั่งพรูเกินพรรณนา!
เพียงกลืนกินเศษเสี้ยวพลังที่ไหลออกมาจากไข่ั์ลมปราณในร่างกายของจูชิงก็พุ่งทะยานสูงขึ้นอีกระดับหนึ่งเืลมเดือดพล่านราวกับเพลิงโลกันตร์!
จูชิงคิดไม่ถึงว่าพลังปราณในไข่ั์จักน่าพรั่นพรึงเพียงนี้เข้มข้นยิ่งกว่าสมุนไพรเสียอีก!
จระเข้ั์ดึกดำบรรพ์เป็ดั่งนฤบาลแห่งเกาะหลัวโหวพลังแกร่งกล้าเทียบเคียงกับปักษาอัสนีเก้า์ เป็สองรองลงมาจากอสูรเหนือฟ้า เช่นัสมุทรอัษฎาเนตร
จระเข้ั์ดึกดำบรรพ์นั้นวางไข่เพียงครั้งเดียวในรอบพันปีหลังจากวางไข่จระเข้ั์ดึกดำบรรพ์จะตกอยู่ในภาวะอ่อนแรงยาวนานกินเวลาหนึ่งร้อยปีเพราะเหตุนั้นไข่จระเข้แต่ละฟองจึงอุดมไปด้วยพลังบริสุทธิ์ของจระเข้ั์ดึกดำบรรพ์มูลค่าล้ำเลิศยิ่งกว่าของล้ำค่าฟ้าดิน
แม้เป็เพียงรอยเล็กๆ ทว่าพลังปราณที่ทะลักทลายออกมาเป็ประโยชน์กับจูชิงอย่างมหาศาลัคะนองน้ำน้อยนอนอยู่บนเปลือกไข่รีบกลืนกินพลังอย่างตะกละตะกลาม
จูชิงพยายามขับเคลื่อน《เคล็ดวิชา์าหลัวโหว》ใช้พลังทั้งหมดที่ตัวเองมีหล่อหลอมพลังปราณหินโลหิตประกายแสงพริบพราวไม่ขาดสายกักเก็บลมปราณเ่าั้เอาไว้
จูชิงหล่อหลอมกายาครั้งแล้วครั้งเล่าทุกรูขุมขนเปี่ยมล้นไปด้วยลมปราณ!
“ทลาย!” จูชิงคำรามลมปราณแกร่งกล้าพุ่งผ่านกลางระหว่างคิ้วเข้าไปในร่างกาย!
“ตู้มมม!” ตันเถียนของจูชิงสั่นสะท้านลมปราณนับพันหมื่นล้นทะลักผสานรวมกันกลางอากาศกลายเป็อักขระาหลัวโหวเส้นใหม่!
อักขระาหลัวโหวเส้นที่สามจูชิงใช้พลังปราณของไข่ั์ทำลายขีดจำกัดหลอมรวมเป็อักขระาหลัวโหว!
“อักขระาหลัวโหวเส้นนี้ช่วยเสริมแกร่งให้กับร่างกายของข้าได้!”จูชิงเหนี่ยวนำอักขระาหลัวโหว หลอมเป็หนึ่งเดียวกับกายา!
จูชิงตัวสั่นเทิ้มไปทั้งร่างหลังจากหลอมอักขระาหลัวโหวเส้นที่สามก็เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่!
พลังน่าพิศวงแพร่งพรายออกมาจากอักขระาหลัวโหวภายใต้การหล่อหลอมของอักขระาหลัวโหว ร่างกายของจูชิงเปรียบเสมือนเหล็กไหลเพียงกระทบเล็กน้อยพลันเกิดเสียงดังอึกทึกกึกก้องปฐี!
ในการสร้างอักขระาหลัวโหวเส้นที่สามเขาผลาญพลังบริสุทธิ์ไปเพียงหนึ่งในสิบเท่านั้น จูชิงจึงเหนี่ยวนำพลังปราณที่เหลือผสานเข้าไปในอักขระิญญาแห่งลมแทน!
อักขระิญญาแห่งลมเปล่งแสงพริบพราวด้วยพลานุภาพเหนือฟ้าเกินหยั่งถึง อักขระิญญาแห่งลมแตกออก แยกเป็อักขระิญญาแห่งลมอีกเส้นหนึ่ง!
จากนั้นอักขระิญญาแห่งลมทั้งสองค่อยๆผสานรวมกันเป็หนึ่งเดียวจูชิงััได้ว่ามีการเปลี่ยนแปลงน่าสะพรึงเกิดขึ้นกับกระดูกของเขาทว่าไม่อาจอธิบายออกมาเป็วาจาได้ว่ามันคืออะไร
《หลอมกายปีศาจวายุ》วิชาลับของเฒ่าปีศาจ มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับวิชาลับนี้
ทว่าเฒ่าปีศาจคล้ายกับหลับใหลไปั้แ่สองวันก่อนมิว่าจูชิงจักะโเรียกอย่างไร เฒ่าปีศาจก็ไม่โผลหน้าออกมาเลย
“กี้ๆ!” ัคะนองน้ำน้อยเลื้อยไปเลื้อยมาบนตัวของจูชิงอย่างมีความสุขจูชิงหลอมพลังปราณในไข่ั์เพียงส่วนเล็กๆ ส่วนหนึ่ง ส่วนที่เหลือนั้นถูกัคะนองน้ำน้อยกินจนหมดเกลี้ยง
ัคะนองน้ำน้อยเป็อสูรโบราณดึกดำบรรพ์อันเป็อนุชนรุ่นหลังของปลาัทอง สายเืที่ใกล้เคียงกับัมากที่สุดแม้จักยังเป็เด็ก ทว่าพลานุภาพชวนให้ประหลาดใจอย่างยิ่ง
อย่าดูถูกขนาดตัวของัคะนองน้ำน้อยเชียวความเร็วในการกลืนกินลมปราณไม่รู้ว่าเร็วยิ่งกว่าจูชิงกี่เท่าต่อกี่เท่า ขนาดที่ว่าจูชิงมีหินโลหิตคอยช่วยเหลือก็ยังเทียบไม่ได้กับัคะนองน้ำน้อย
พลังปราณที่จูชิงหล่อหลอมน่าพรั่นพรึงเกินหยั่งถึงปกติหากจอมยุทธ์ขั้นเคลื่อนย้ายลมปราณคิดหล่อหลอมพลังปราณใน่ระยะเวลาสั้นๆย่อมมิต่างอันใดกับฆ่าตัวตาย แต่จูชิงกลับรับมันไหว
ประการแรกเพราะร่างกายของจูชิงไม่เหมือนกับคนทั่วไปเมื่อหล่อหลอมอักขระาหลัวโหว ความแข็งแกร่งจึงเหนือชั้นยิ่งกว่าขั้นเคลื่อนย้ายลมปราณและประการที่สองก็คือหินโลหิตพลังปราณส่วนที่ร่างกายรับไม่ไหวจักถูกหินโลหิตหล่อหลอมกักเก็บเป็พลังสำรองนั่นเป็เหตุผลว่าทำไมเขาถึงหล่อหลอมมันได้โดยมิต้องกลัวว่ากายาจะะเิเป็จุล
เพียงพลังปราณของไข่ั์ก็ทำให้จูชิงผสานอักขระาหลัวโหวที่สามได้สำเร็จหากนำไปทำเป็อาหาร ไม่รู้ว่าจักให้ผลลัพธ์น่าตื่นตะลึงมากเพียงไหน
“ติ๋งๆ!” ไข่ขาวหยดหนึ่งหยดออกมาจากรอยร้าวเล็กๆจูชิงไม่รอช้ารีบกลืนมันลงท้องเข้าไปในทันที!
พลังปราณบริสุทธิ์เข้มข้นหลอมละลายในร่างกายของจูชิงเขาถึงกับอ้าปากออกมาอย่างอดไม่ได้ แสงล้ำค่าจรัสแจ้งเจิดจรัส เกิดเมฆห้าสีประกายแสงเรืองรองประจักษ์เหนือศีรษะของจูชิง
“ตู้มมม!” ศิลาผนึกิญญาพิชิต์สั่นสะท้านม้วนคัมภีร์โบราณคลี่ออก!
“คัมภีร์ม้วนที่สาม!”จูชิงจับจ้องมองสิ่งประหลาดที่เกิดขึ้นกับศิลาผนึกิญญาพิชิต์ด้วยความตื่นเต้น
ครั้งแรกที่เกิดสิ่งผิดปกติกับศิลาผนึกิญญาพิชิต์ก็คือตอนที่จูชิงได้รับอักขระาหลัวโหวพลังแกร่งกล้ายิ่งทวีจนสามารถเอาชีวิตรอดในเกาะหลัวโหวได้
ครั้งที่สองก็คือลมปราณปัดป้องเพิ่มความสามารถในการป้องกัน ช่วยชีวิตจูชิงมาแล้วไม่รู้กี่ครั้ง
จูชิงจึงคาดหวังรอคอยอยากรู้ว่าศิลาผนึกิญญาพิชิต์จักมอบวรยุทธ์ใดให้กับเขาต่อไป
ทันใดนั้น ฉากตรงหน้าก็แปรเปลี่ยนเทพปีศาจเหนี่ยวสายธนู ลูกศรพุ่งทะยานผ่านความโกลาหลตรงเข้าไปยังสุริยันที่แผดเผาบนท้องฟ้า!
ความลึกลับปรากฏในหัวของจูชิงจากนั้นแววตาของเขาก็สาดประกายแสงแห่งความปีติ!
《หลัวโหวยิงตะวัน》วรยุทธ์ไร้ขั้นไร้ระดับ วรยุทธ์แรกของจูชิง!
7K
