พวกเขาหันกลับไปข้างหลังแล้วเห็นเซียนลูกะเิเทวะ แล้วหันกลับแล้วหันอีกครั้งปรากฏว่าแค่ตาฝาด
ทั้งหมดรู้ว่าบ้านของเซียนเต้าหู้ได้พังไปแล้ว เริ่มนั่งกับริมถนนเอากระดานหมากรุกมาเล่นสักพักแล้วเลิกเพราะรู้สึกปั่นป่วนในท้อง ฝนเริ่มตกมาผิดฤดู หิมะโปรยทับถมซากเป็ดซากไก่ เหล่าฝูงเป็ดที่ลอยเหนือหลังคายังคงมีอยู่ทั้งๆที่ฤดูกาลประหลาดน่าจะจบลง
ปูเจ๊กเทียนยืนอยู่ จู่ๆฝั่งถนนหนึ่งเขาเห็นร่างยงเซียงวิ่งมาและวิ่งผ่านเขาไป ปูเจ๊กเทียนแค่รู้สึกเฉยๆว่าเป็แค่เื่รีบร้อนของคนๆหนึ่ง แต่ไม่รู้ว่าคนนั้นเป็หัวหน้าผู้ร้ายใดๆ เลยทำหน้าหลากอารมณ์สลับเปลี่ยนไปมาด้วยความเร็วจรวด
อาจารย์สอนภาษาจีนโบราณที่มองเพื่อนด้วยแววตาโกรธๆจู่ๆก็ยกถือลูกะเิกลมๆดำๆที่เหลือจากไหนก็ไม่รู้มาระดับหัวและะเิตูม หน้าดำเป็ตะโก เซียนเต้าหู้ชี้หน้าแล้วหัวเราะและสลับกับอารมณ์ร้องไห้เสียใจเื่บ้านและสลับไปมาพูดออกมาว่าอาจารย์ชักจะไม่ไหวแล้วนะ ตัวเองน่ะแหละอาจารย์บอก
ปูเจ๊กเทียนบอกเซียนเต้าหู้ว่าจะหาทางช่วยทำบ้านให้ใหม่จึงใช้พลังฝ่ามือผ่าธรณีแหวก พื้นที่ตรงนั้นแยกออก ปรากฏร่างเซียนประหลาดตัวใหม่ออกมาจากใต้ดิน เซียนตัวนี้โผล่มาแล้วแต่งหน้าทาปากไปด้วยอารมณ์รักสวยรักงามแต่เป็ผู้ชาย ปูเจ๊กเทียนจะทะลวงหมัดเข้าไปกลับเจอวาตภัยวิปโยค ทั้งหมดยืนเหนือน้ำท่วมและธรณีที่แยกออกก็หายไป
เซียนผู้ร้ายตัวนี้ฉายาเซียนสายธาร ใช้เท้าตวัดน้ำไปมาเพราะเริ่มรู้สึกเคลื่อนไหวลำบาก เซียนเต้าหู้เลยด่าทอว่าโง่นี่หว่าออกมาแล้วสงสัยอย่างมากว่าทำไมตะเกียบคีบน้ำไม่ได้เพราะโง่เหมือนกัน
พรรคพวกหลบเข้าไปที่ซากบ้านพัง เหลือปูเจ๊กเทียนที่แต่งชุดประดาน้ำจะต่อกรกับเซียนสายธารที่เดินลุยน้ำด้วยความลำบาก ปูเจ๊กเทียนเสกเรือไม้แล้วตัวเองก็นั่งใช้ใบพายพุ่งเข้ามา เซียนสายธารผลักฝ่ามือไปข้างหน้า คลื่นน้ำลูกหนึ่งพัดโถมเข้าเรือทำให้เรือไม่สามารถมาถึงตัว
ปูเจ๊กเทียนลงจากเรือเอากายฝ่ากระแสแหวกว่าย เซียนสายธารที่ยืนนิ่งๆจู่ๆก็พนมมือบอกว่าไหว้น้ำ ปูเจ๊กเทียนยืนไว้อาลัยมุขควายสามวินาทีเป็ช่องโหว่แล้วเซียนสายธารก็เอาถังน้ำมาสาดให้เปียก ปูเจ๊กเทียนเปียกแล้วหมุนกลับออกท่าเตะไปข้างหลัง เท้าเข้าไปในปากถัง เซียนสายธารพิโรธ
เซียนสายธารพิโรธบอกว่า จะชูมือขึ้นนภา
ปูเจ๊กเทียนเห็นถึงความน่าเกรงขาม จะถอยออกสักหลายก้าว ถอยไปมากมายแล้วก็ก้าวกลับมา
ปูเจ๊กเทียนรู้สึกถึงอนาคตอันใกล้ หันไปะโให้เพื่อนๆว้ารีบขึ้นไปบนกำแพงให้เร็ว เซียนสายธารน่ากลัวจริงๆแหละ
เซียนสายธารที่ฝ่ามือชูขึ้นนภารู้สึกยังเหลิงได้ใจว่าน่ากลัว เขาจะใช้พลังสุดท้าย
ปูเจ๊กเทียนะโออกไปขึ้นกำแพงข้างๆ แล้วเพ่งดูผู้ร้าย
"ข้าจะใช้พลังสายฟ้าลงมา" เซียนสายธารบอก ประกายจากท้องฟ้าส่งอัสนีรุนแรง
รุนแรงมาก ลงมาที่พื้นน้ำ น้ำเป็ชนวนนำไฟฟ้าไปช็อตร่างกายเซียนสายธาร ผู้ร้ายคนนี้โคตรโง่แล้วพยายามควบคุมตัวเองแต่ก็ไม่ไหว
"แก ปูเจ๊กเทียน แกมันร้ายกาจจริงๆ" เซียนสายธารทิ้งท้าย และร่างก็ฟุบลงน้ำสลายหายไป
พรรคพวกเข้ามาสมทบปูเจ๊กเทียนแล้วต่างแสดงความทึ่งใจยินดีว่าเขาฉลาดเป็กรด แต่ปูเจ๊กเทียนยิ้มหน้าเด๋อด๋างงฉิบหายและคิดว่าผู้ร้ายมันโง่เกินไป
ปูเจ๊กเทียนศีรษะหันไปทางอื่นที่ไม่มีพรรคพวกทำหน้ายิ้มเด๋อ สักพักก็อ้าปากอ๋าน้ำลายไหลสองสามหยด