“ฮ่า ฮ่า ฮ่า แต่ถ้าเ้าเปลี่ยนใจละก็ มาหาข้าที่เต็นท์ได้นะ” ชายร่างใหญ่กล้ามแน่นคนนั้นหัวเราะอย่างขบขันและก็เดินจากไป
เฮ่อ เกือบไปแล้วเรา ตอนนี้เราใช้ตัวตนของเอเดนอยู่ ทำตัวแบบเอเดนแบบนี้ก็ปลอดภัยดีเหมือนกัน จะว่าไปไม่ต้องมานั่งรักษาภาพลักษณ์ก็สนุกดีนะ ชาร์ล็อตต์คิด
…
ชาร์ล็อตต์นั่งกินปลาย่างที่เบลนำมาบรรจงเสิร์ฟให้พร้อมกับดูวิวริมทะเลไปด้วยอย่างสบายใจ
ชีวิตแบบนี้ก็ไม่เลวเหมือนกันนะ ชิลดีเป็บ้า ชาร์ล็อตต์คิด
เธอรู้สึกผ่อนคลายเป็พิเศษเมื่อนั่งมองพระอาทิตย์ตกดิน แสงสีส้มที่สาดส่องไปทั่วทิศทางนั้นทำให้บรรยากาศยิ่งดูลึกลับมากขึ้น
นี่ถ้ามีเพลงให้ฟังด้วยจะยิ่งเพอร์เฟกต์ ใจของเธอเริ่มลอยไปถึงเพลงที่อยากฟังในตอนนี้
ไอ้ปลาย่างนี่มันก็อร่อยดีอยู่หรอก แต่ถ้ามีน้ำจิ้มซีฟู้ดด้วยก็จะดีกว่านี้
เธอเริ่มคิดถึงอาหารเต็มโต๊ะพร้อมเครื่องจิ้มหลากชนิด ที่ต้องมาในทุกๆมื้อ
เอาเถอะ คิดซะว่ามาตั้งแคมป์กับเพื่อนก็ละกัน
“นี่ แล้วปกติ ชั้นทำอะไรบ้างเหรอ” เธอชวนคุย
“ปกติแล้วในเวลาที่มาล่าสมบัติ ่กลางวันนายหญิงก็จะออกล่าสมบัติตลอด ตกตอนเย็นก็จะแวะมาพักผ่อนที่เต็นท์ครับ”
“แล้วตอนที่ล่าสมบัติชั้นทำยังไงบ้างล่ะ”
“เื่นั้นข้าก็ไม่ทราบแน่ชัด เพราะไม่เคยติดตามไปด้วย แต่ข้าเห็นนายหญิงและนักล่าสมบัติคนอื่นจะเดินไปที่ชายหาด และขับเรือลำเล็กไปกลางทะเลและดำน้ำลงไปหาสมบัติใต้ทะเลครับ”
“ดำน้ำหาสมบัติใต้ทะเลเหรอ อืม ยากเหมือนกันนะงานนี้” ชาร์ล็อตต์ขมวดคิ้ว เธอเริ่มนึกถึงเมื่อโนอาเล่าว่าเธอโดนะเิของเขาที่ใต้ทะเลจนาเ็สาหัส แล้วก็ใจไม่ดี
เฮ่อ คิดไปก็เท่านั้น เอาวะ ลองดูสักตั้ง ไหนก็มาต่างโลกทั้งที เธอคิด ตั้งใจว่าพรุ่งนี้จะลองสวมบทเป็นักล่าสมบัติสาวดู เผื่ออาจจะพบร่องรอยของพ่อแม่ หรือพบทางกลับไปโลกเดิมก็ได้
แต่จะไปคนเดียวก็กลัวจะตายเปล่า เบลเองก็ไม่เคยมีประสบการณ์ จะติดตามเ้าพวกนักล่าสมบัติคนอื่นไปด้วยก็ดูหื่นเกิน นึกออกละ ขอติดตามพวกโนอาไปด้วยดีกว่า พอเริ่มคล่องค่อยไปคนเดียว ไม่สิ ฝึกน้องเบลให้ไปเป็เพื่อนดีกว่า เธอตัดสินใจ
…
หลังจากนั้น เธอก็ค่อยๆเดินไปหาโนอาที่เต็นท์พร้อมกับเบล
“โนอา โนอา” ชาร์ล็อตต์เรียกชื่อของเขาอยู่สักพัก พอเห็นเขาไม่ตอบจึงเดินแหวกเต็นท์เข้าไป
“ชั้นเข้าไปละนะ อุ๊บส์” ใบหน้าของเธอปะทะเข้ากับอะไรสักอย่างแข็งๆเปียกๆจนเธอเซถอยหลังไปสองสามก้าว พอเธอตั้งหลักได้จึงเห็นว่าเธอชนเข้ากับแผ่นอกแน่นๆเปลือยเปล่าและเปียกโชกของโนอา
โนอานั้นสวมแค่ผ้าขนหนูผืนเดียวพันท่อนล่างไว้ ส่วนท่อนบนเปลือยเปล่า เขากำลังใช้ผ้าขนหนูอีกผืนเช็ดผมเปียกของเขาเบาๆและมองเธอนิ่งโดยไม่พูดอะไรสักคำ
ชาร์ล็อตต์เหม่อมองแผ่นอกสีแทนล่ำๆนั้นนิ่ง อย่างไม่รู้จะต้องทำตัวอย่างไร ยิ่งมองดวงตาสีทองและสีหน้าไร้อารมณ์ของเขาที่จ้องมองมาที่เธอในสภาพเส้นผมเปียกๆที่เพิ่งอาบน้ำ แถมยังกลิ่นกายหอมๆของเขาที่ยังติดจมูกอยู่ก็ยิ่งคิดอะไรไม่ออก หน้าของเธอเริ่มแดงโดยที่เธอก็ไม่รู้ตัว
“มีอะไร” โนอาพูดออกมาในที่สุด
“อะ เอ่อ ชั้นเอาเสื้อมาคืน” เธอดึงเสื้อของโนอาที่ซักเรียบร้อยแล้วมาจากมือเบลและรีบยื่นให้เขา
“อืม” เขารับและหันหลังกลับ
“ดะ เดี๋ยวสิ มีอีกเื่” ชาร์ล็อตต์รีบดึงแขนเขาไว้ก่อนที่เขาจะหายกลับเข้าไปในเต็นท์
โนอาจ้องมองแขนของเขาที่ถูกเธอดึงและขมวดคิ้ว เธอรีบปล่อยแขนของเขาและยกสองมือขึ้น คราวนี้เขาเปลี่ยนมามองหน้าเธอนิ่งโดยไม่พูดอะไรเหมือนเดิม
“คือยังงี้ พรุ่งนี้ชั้นขอติดตามไปล่าสมบัติด้วยได้มั้ย” เธอพูด
“ไม่ได้”
…
“ช่วยฟังเหตุผลชั้นก่อนได้มั้ย ชั้นยังพูดไม่จบ แต่เอ่อ ก่อนจะคุยกันนายช่วยแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนได้มั้ย ชั้นไม่ค่อยมีสมาธิเลย” ชาร์ล็อตต์พูดพลางหันหน้าหนีเล็กน้อย
“เฮ่อ” โนอาถอนใจ แต่ก็เดินไปใส่เสื้อผ้าแต่โดยดี
จากนั้นชาร์ล็อตต์และเบลก็เข้ามานั่งในเต็นท์ของเขา
“ฮิวโก้ไม่อยู่เหรอ”
“ยังไม่กลับ”
“อืมม คือยังงี้นะ หลังจากชั้นาเ็ ความทรงจำชั้นก็หายไป ชั้นจำไม่ได้ว่าการเป็นักล่าสมบัติต้องทำยังไง เลยจะขอติดตามไปเป็ลูกมือพวกนายไปก่อนโดยไม่ขอรับค่าตอบแทน จนกว่าชั้นจะพอเข้าใจ ได้มั้ย” ชาร์ล็อตต์พยายามทำหน้าและเสียงให้ดูน่ารักน่าสงสารที่สุดเท่าที่จะทำได้
“ไม่ล่ะ เกะกะ” เขาตอบสั้นๆ
“อึก” ชาร์ล็อตต์กลืนน้ำลาย
“นี่ นายจะไม่รับผิดชอบชีวิตชั้นหน่อยเหรอ ชั้นาเ็เพราะนายนะ ตอนนี้ชั้นความจำเสื่อม จำวิธีล่าสมบัติไม่ได้ ชั้นก็ต้องกินต้องใช้ ทำงานไม่ได้จะเอาเงินที่ไหนกิน หรือนายจะเลี้ยงดูชั้นตลอดชีวิตแทนมั้ยล่ะ” เธอเริ่มโมโหที่เขาปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย มีอย่างที่ไหนสาวสวยอย่างเธอลดตัวมาขอร้องดีๆยังงี้แท้ๆ
“ยุ่งยากชะมัด”
“เอายังไง นายต้องรับผิดชอบชีวิตชั้นนะ จะแต่งงานกับชั้นแล้วดูแลชั้นตลอดไปหรือจะแค่เป็ mentor ให้ชั้นพอทำงานเองเป็ เลือกเอานะ” ชาร์ล็อตต์เชิดหน้าท้าทาย ด้วยรู้สึกว่าตัวเองกำลังเป็ต่อ เธอเลิกทำท่าทางน่าสงสารแล้ว เพราะรู้ว่าไม่ได้ผลกับหนุ่มคนนี้
“แต่งงาน ไม่เอาด้วยหรอก” โนอาผงะ
“ส่วนเื่ mentor รอฮิวโก้กลับมาก่อน เดี๋ยวจะบอกอีกที” เขาตัดบท และเดินมาเปิดเต็นท์เป็เชิงไล่เธอกลับ
“OK งั้นชั้นกลับก่อนนะ” ชาร์ล็อตต์และเบลลุกขึ้นยืนและกำลังจะเดินกลับ
“นั่นมัน” โนอาเบิกตากว้างและรีบวิ่งออกมานอนเต็นท์ แหงนหน้ามองไปทางทะเล
“อะไรเหรอ” ชาร์ล็อตต์และเบลวิ่งตามออกมาดู
เธอมองไปกลางทะเลและเห็นว่าเหนือทะเลนั้นมีเรือเหาะลำหนึ่งกำลังขึ้นมาจากทะเล เรือเหาะลำนั้นมีหน้าตาคุ้นเคยอย่างประหลาด หัวใจของเธอเต้นไม่เป็จังหวะ จนเธอต้องเอามือกุมหัวใจไว้ ดวงตาของเธอจับจ้องเรือเหาะลำนั้นและรู้สึกสังหรณ์แปลกๆ
เรือเหาะนั่นมันอะไรกัน ทำไมถึงรู้สึกเหมือนเราเคยอยู่ที่นั่น ชาร์ล็อตต์เริ่มหน้าซีดและปวดหัวตุบๆ
เรือเหาะลำนั้น ค่อยๆลอยขึ้นสูงเหนือทะเลช้าๆ และขับตรงมาทางทิศที่พวกเธอยืนอยู่ พอขับมาใกล้จนเริ่มมองคนที่ยืนบนดาดฟ้าเรือได้นั้น เธอก็เห็นว่าฮิวโก้กำลังขับเรือเหาะลำนั้นอยู่ นอกจากเขาแล้วมีชายอีกคนยืนอยู่ด้วย ชายคนนั้นตัวสูงโปร่ง ยืนหลังตรง แต่จากมุมตรงนี้ไม่สามารถมองเห็นได้ชัด แต่เธอรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆว่าเขาก็คือชายในฝันของเธอ!
ฮิวโก้บังคับเรือเหาะไปจอดเทียบที่พักของชาร์ล็อตต์และนักล่าสมบัติคนอื่นๆ
โนอารีบวิ่งไปทางนั้นทันที
“เดี๋ยว รอชั้นด้วย” ชาร์ล็อตต์รีบตามไป เธอรีบวิ่งให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ จิตใจของเธอร้อนรุ่ม และเริ่มขัดใจที่ก้าวเท้าได้เร็วไม่ทันใจ เธอกัดริมฝีปากเบาๆ
ใช่เขารึเปล่า ไม่สิ ต้องใช่เขาแน่ ต้องเจอเขาให้ได้ ในที่สุดก็จะได้เห็นหน้าเขาชัดๆแล้ว ตะกี้เห็นไกลๆ แต่ต้องใช่เขาแน่ๆ เธอคิด
หัวใจเต้นแรงราวกับจะกระดอนออกมานอกอก เธอตื่นเต้นจนมือเย็นไปหมด 17 ปีที่เฝ้าฝันถึงเขามาตลอด ในที่สุดจะได้เจอซะทีที่ต่างโลกนี้ ในที่สุดอีกครึ่งชีวิตของเธอที่เธอตามหามาโดยตลอดก็จะได้เจอซะที หากเป็เขาจริงๆ เธอจะไม่รังเกียจเลยที่จะใช้ชีวิตอยู่ที่ต่างโลกนี้ตลอดไป ถึงเธออาจจะคิดถึงพ่อแม่บ้าง แต่สุดท้ายเธอก็ขอเลือกชายในฝันของเธอดีกว่า เธอมั่นใจมาตลอดว่าเกิดมาเพื่อเขาเท่านั้น
“อ๊ากกกก” เสียงผู้ชายร้องโหยหวนดังขึ้นมาจากแถวที่ตั้งเต็นท์ของเธอ
ชาร์ล็อตต์สะดุ้งเฮือก
เกิดอะไรขึ้น ไม่นะ อย่าให้เขาเป็อะไรไปเลย ได้โปรด
5K
