" ดูเหมือนทุกคนจะรักองค์หญิงคนนี้มากเลยนะ "
ชิงหลงพูดกับเจ้าอ้วนในรถม้าเพราะเมื่อเขามองออกไปต่างเห็นชาวเมืองฉลองให้กับองค์หญิงของพวกเขาอย่างครื้นเครง
" ท...ท่านแม่คะ ชายผู้นั้นเป็นใครกัน ? "
" ข...เขาคงเป็นคุณชายจากตระกูลใหญ่สักตระกูล อ...อาจมางานขององค์หญิงเซี่ยวหยินก็ได้ "
" นั่นมันรถม้าของตระกูลหลัวนิ "
หญิงสาวคนหนึ่งที่อยู่บนถนนสกิดหญิงวัยกลางคนผู้หนึ่งให้มองไปที่ชายคนหนึ่งที่อยู่ในรถม้า เมื่อหญิงวัยกลางคนเห็นก็หน้าแดงขึ้นทันทีและพูดอย่างตะกุกตะกักเล็กน้อย แน่นอนชายคนนั้นก็คือชิงหลงนั่นเอง รูปลักษณ์ของชิงหลงในยามนี้นับว่าแปลกตาจริง ๆ
ปกติแล้วเขามักจะสวมชุดศิษย์ที่มอมแมมผละผมเผ้ายุ่งเหยิงเล็กน้อย ตอนนี้ชายหนุ่มร่างกายสะอาดสะอ้านผมสีดำยาวจนถึงแผ่นหลังและหน้าตาที่หล่อเหลาต่างก็ทำให้สาวเล็กใหญ่มองกันตาเป็นมัน ชุดสีขาวปักลายมังกรของเขายิ่งเพิ่มความสูงส่งให้กับเขาไปอีก แม้แต่เจ้าอ้วนยังอดชื่นชมไม่ได้เลย
" นางเป็นหัวใจของอาณาจักรแห่งนี้เชียวนะ จะแปลกอะไรที่ทุกคนจะรักนาง "
" ว่าแต่เจ้าเถอะ ห้ามไปโปรยเสน่ห์ใส่องค์หญิงของข้าเชียวล่ะ ไม่งั้นข้าเตะตูดเจ้าแน่ "
" หึ ๆ "
ได้ยินที่เจ้าอ้วนพูดชายหนุ่มก็ยิ้มขึ้นเล็กน้อย โดยที่ไม่รู้เลยว่ารอยยิ้มของเขาทำให้หญิงสาวหลายคนข้างทางสลบไปแล้ว
....
ห่างไปไม่ไกลรถม้าขึ้นมาจนถึงพระราชวังแล้วเหล่าทหารยามเมื่อเห็นว่าเป็นรถม้าของตระกูลหลัวพวกเขาก็รีบเปิดประตูให้ทันที รถม้าเข้ามาในด้านหน้ามีรูปปั้นน้ำพุอยู่ด้วยคล้ายกับของที่ตระกูลหลัวแต่ใหญ่กว่าเล็กน้อย
" เรามาถึงแล้ว "
เจ้าอ้วนพูดขึ้นเมื่อรถม้าจอดลงเจ้าอ้วนก็เปิดประตูออกและดึงชิงหลงลงมาจากรถม้าก่อนจะเดินเข้าพระราชวังไป แต่ชายหนุ่มก็รู้สึกว่านี่มันดูเงียบเล็กน้อย ไม่มีใครอยู่แถวนี้เลย
" ทำไมไม่มีคนเลยล่ะ "
" งานถูกจัดอยู่ที่ส่วนในน่ะ ไม่มีใครอยู่แถวนี้หรอก "
...
" นี่โครตหรูเลย !! "
เมื่อมาถึงที่จัดงานชิงหลงก็ตระโกนออกมาเล็กน้อย ด้านในของมันถูกสร้างขึ้นด้วยหินอ่อนสีฟ้าเรืองแสงและมีคริสตัลหลากสีเป็นประกายเงางามติดทั่วผนังไปหมด มีอาหารมากมายถูกวางเอาไว้มากมายนับไม่ถ้วนไปหมด และแน่นอนมีคนอยู่ในนี้มากมายเลยทีเดียว แต่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของเขามากที่สุดคงเป็นอาหารที่อยู่ตรงหน้ามากกว่า
" นี่มัน...อึก~โครตน่ากินเลย "
ตึก
ชายหนุ่มเลิกสนใจเจ้าอ้วนอีกต่อไปเขาเดินผ่านฝูงชนมากมายเข้าไปมาเนื้อย่างที่ถูกเสียบไม้อยู่ตรงหน้าอย่างรวดเร็วปล่อยเจ้าอ้วนยืนอยู่คนเดียว
" นี่ชิงหลงเราต้องหา...ชิงหลง !!! "
เพราะเจ้าอ้วนกำลังมองหาใครสักคนอยู่จึงไม่รู้สึกตัวเลยว่าชายหนุ่มเดินหายไปแล้ว ปล่อยให้เจ้าอ้วนยืนหัวโด่อยู่คนเดียวท่ามกลางผู้คนมากมาย
" งำ~~อืมเยี่ยมวันนี้ข้ายังไม่ได้กินอะไรเลย คิดถูกจริง ๆ ที่มาที่นี่อาหารอร่อยชะมัด "
ชิงหลงพูดขึ้นพร้อมกับเช็ดคราบเนื้อที่ติดอยู่มุมปากมือซ้ายของเขาถือจานเนื้อส่วนมือขวานั้นถือซุปเต่าอยู่ในตอนนี้ชายหนุ่มกำลังเดินหาที่นั่งอยู่จนเห็นที่ดี ๆ นั่นคือมุม ๆ หนึ่ง ชิงหลงนั่งลงกับพื้้นก่อนจะวางจานทั้งสองและใช้มือหยิบกินอย่างเอร็ดอร่อย
" สุดยอด นี่มันโครตแซ่บเลย "
" ซู้ด~~~ "
เสียงซดน้ำซุปของเขาทำให้หลายคนที่อยู่บริเวณนั้นต่างหันมามองกันเป็นตาเดียว
" นั่นใครกันน่ะ ? "
" ไม่รู้สิ จากที่ข้าดูแล้วคงจะเป็นพวกที่จะเข้าร่วมการประลองรุ่นเยาว์ในปีนี้ล่ะมั้ง ทำไมถึงได้ให้ไอพวกนี้มาร่วมงานใหญ่ขนาดนี้ด้วยก็ไม่รู้ "
" นั่นสิ "
หลายคนที่มองชิงหลงต่างก็ส่ายหัวไปมาแน่นอนทุกอย่างอยู่ในหูของชายหนุ่ม การนินทาระยะเผาขนแบบนี้มีหรือที่คนอย่างเขาจะไม่ได้ยิน จากที่ฟังดูเหมือนคนที่เข้าร่วมการประลองจะอยู่ที่นี่หมดเลยสินะ
" ชิงหลง~~ "
" ชิงหลงโว้ย !! "
ระหว่างที่เขากำลังมีความสุขกับการกินอยู่นั้นก็ได้ยินเสียงของเจ้าอ้วนตระโกนอยู่ท่ามกลางฝูงชน มันมองซ้ายมองขวาก็เห็นชายหนุ่มนั่งซดน้ำอยู่เอื้อก ๆ เจ้าอ้วนได้แต่ส่ายหัว
" ไปได้แล้ว !! "
เจ้าอ้วนเดินเข้ามาพร้อมดึงชิงหลงลุกขึ้นลากไปที่ไหนสักที่หนึ่ง ชายหนุ่มได้แต่ปล่อยให้มันลากไปแต่ปากก็ยังกัดเนื้ออยู่
" เราจะไปไหนกัน "
" ไปหาองค์หญิง "
" ไม่ใช่องค์หญิงจะมาที่นี่งั้นหรือ "
" นั่นก็ใช่แต่เรามาช้าไป เพราะเจ้ามัวแต่นอนไงล่ะ "
เจ้าอ้วนพาเขาเดินผ่านฝูงชนมาเดินออกไปจากงาน ด้านหน้ามีทหารอยู่สองคนยืนประจำการอยู่เมื่อเดินผ่านทหารทั้งสองมาทั้งคู่ก็มาอยู่ที่สวนรอบกายมีไม้สวยงามอยู่ตามสองข้างทาง และดอกไม้หลายสีสันขึ้นเต็มสวนไปหมด ห่างไปไม่ไกลมี มีคนอยู่กลุ่มหนึ่ง นั่งรวมกันอยู่ ตรงหน้าของแต่ล่ะคนคือถ้วยชาคนล่ะถ้วย
" พวกเจ้ามากันสักที "
หลัวจี้คงทักทายพวกเขาทั้งคู่ ชิงหลงมองไปข้าง ๆ หลัวจี้คงนอกจากคนที่เขารู้จักแล้วคงมีอยู่สองคนที่เขาพอจะเดาได้ว่าเป็นใคร หญิงสาวที่อยู่ข้างหลินหลินจากที่ดูอายุคงประมาณยี่สิบปีได้ ผิวของนางขาวใส เรือนผมสีดำเปิดหน้าผาก ดวงตากลมโตใสเหมือนกับกวาง จมูกโด่งเล็กน้อย แม้นางจะสวมชุดที่ปกปิดร่างกายเอาไว้อย่างมิดชิด แต่จากสายตาของชายหนุ่มรู้เลยว่าเรือนร่างของนางต้องสุดยอดมากแน่
ส่วนชายชราด้านข้างจากชุดของเขาและออร่าความสูงส่งที่ปล่อยออกมาจากร่างกายของเขาชิงหลงก็สามารถรู้ได้เลยว่าชายชราคนนี้ต้องเป็นองค์ราชาของอาณาจักรชางหลานแห่งนี้ แม้จะแก่ชราแต่ร่างกายของเขายังบึกบึนเข้ากับใบหน้าที่คมเข้มของเขาจริง ๆ
" หนุ่มคนนี้เป็นใครกัน ? "
" อึก~ "
เสียงมาดขลึมของราชาดังขึ้นพร้อมกับจ้องมาที่ชิงหลง ความรู้นี้เป็นความรู้สึกเดียวกันกับตอนที่ถูกจ้องโดยหลัวจี้คง แต่มากกว่านั้นหลายสิบเท่าได้ แรงกดดันที่ถูกส่งออกมาจากชายชราพยายามกดชิงหลงลงไปกับพื้น องค์ราชาผู้ปกครองอาณาจักรยอดฝีมือของโลกใบนี้พยายามจะทดสอบเขาสินะ
แม้ชายหนุ่มจะสั่นอยู่บ้างแต่ใบหน้าของเขานั้นไม่แสดงอาการอะไรออกมาให้เห็นเลย ราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นแม้แต่น้อย ทำให้ชายชรารอบยิ้มออกมุมปากเล็กน้อย สำหรับชิงหลงนั้นแม้จะไม่รู้ความแข็งแกร่งของบุคลตรงหน้า
แต่หากเทียบแล้วแรงกดดันที่เขาถูกเขี้ยวกรำโดยท่านอาจารย์หนักหนากว่านี้หลายหมื่นเท่านับ แรงกดดันของท่านอาจารย์นั้นกดเขาลงไปที่พื้นทะลุดินไปหลายร้อยเมตรเลยทีเดียว หากเขาต้องคุกเข่าให้กับแรงกดดันแค่นี้คงถูกอาจารย์บินมาเตะตูดแน่
" เรียนองค์ราชา นี่คือตัวแทนของตระกูลหลัวของเรา "
" หึ ดูเหมือนเจ้าจะไปเจอเพรชเม็ตงามซะแล้วสิ "
องค์ราชายกยิ้มขึ้นและพูดออกมา
" ท่านคิดว่ายังไงล่ะ "
" ถึงจะเล็กน้อย...แต่ก็สัมผัสได้นะ ความผันผวนอันรุนแรงของพลัง พี่กำลังกรีดร้องอยู่ในตัวของเด็กนี่น่ะ "
" เจ้าชื่ออะไร "
พูดกับหลัวจี้คงเสร็จชายชราก็หันมาหาชิงหลงพร้อมลุกขึ้นอย่างรวดเร็วพร้อมกับยิงคำถามออกมาทันที
" ผู้เยาว์ชิงหลงขอรับ "
ชายหนุ่มประสานมือและก้มหัวลงเล็กน้อยคาราวะให้กับชายชราตรงหน้าด้วยความเคราพถึงยังไงเขาก็เป็นถึงผู้ปกครองอาณาจักรจะไม่ทำความเคราพก็ไม่ได้
" เจ้าไม่รู้งั้นรึ เมื่ออยู่ต่อหน้าราชาเจ้าต้องคุกเข่า !!"
ชายชราลุกขึ้นมาประจันหน้ากับชิงหลงสายตาและแรงกดดันของเขาที่พุ่งเข้าใส่ชายหนุ่ม หากเป็นคนธรรมดาคงนั่งฉี่ราดด้วยความหวาดกลัวไปแล้ว แต่ไม่ใช่กับเขา ชิงหลงจ้องเข้าไปที่ดวงตาขององค์ราชาก่อนจะพูดออกมาอย่างช้า ๆ
" ข้าต้องขอโทษท่านด้วยแต่...คนที่ข้าจะคุกเข่าให้มีเพียงท่านอาจารย์ของข้าเท่านั้น "
ท่ามกลางสวนที่เงียบสงบแรงกดดันของทั้งสองเริ่มเพิ่มพูนขึ้นอย่างช้า คนอื่น ๆ ที่อยู่รอบกายเริ่มมองหน้ากันเริ่กรักแต่แน่นอนไม่มีใครกล้าเข้าไปขัดทั้งคู่อย่างแน่นอน สายตาขององค์ราชาเริ่มเย็นเชียบเล็กน้อยแต่ชิงหลงก็ไม่ได้หวั่นพร้อมจ้องมองโดยไม่กระพิบตาหาก การประจันหน้าของทั้งสองราวกับมีสายฟ้าออกจากตาฟาดฟันกันไปมาเลยทีเดียว
โปรดติดตามตอนต่อไป
อยากใส่เดี่ยวกับราชาว่ะ
2K
![[จบ] เจ้าสำนักสาวไลฟ์สดปลดล็อกพลังสวรรค์](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1705485338_89764610.webp)
