"แดกเหล้าขนาดนี้ ในตัวมึงคงมีแต่เหล้าที่หล่อเลี้ยงร่างกายแทนเืแล้วมั๊ย? ไอ้นาวิน" คิมหันต์เพื่อนสนิทหรือก็คือหนึ่งในหุ้นส่วนของคลับนี้ เดินเข้ามาในห้องทำงานของผมก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามแล้วหยิบแก้วเปล่าอีกใบเทเหล้านั่งดื่มเป็เพื่อนผมถึงแม้จะบ่นแต่ทุกครั้งที่ผมดื่มมันก็จะมานั่งดื่มเป็เพื่อนผมตลอด
"ฉี่ออกก็หมดแล้วมั๊ย บ่นอย่างกับมึงไม่แดก" ผมตอบกลับแบบไม่ได้มองหน้ามัน สายตายังคงจับจ้องไปยังหน้าจอของภาพในกล้องหนึ่งที่รู้สึกถึงความผิดปกติ ก่อนจะเรียกลูกน้องคนสนิทที่ยืนเฝ้าอยู่ด้านหน้าประตูห้อง
"ไอ้ซัน มึงเข้ามาหากูเดี๋ยวนี้!!" น้ำเสียงแสดงความรู้สึกภายในอย่างชัดเจนที่ไม่ได้เกิดจากอาการเมาะโเรียกลูกน้องเพียงคนเดียวแต่ทำเอาะเืทั้งชั้น เพราะการ์ดทุกคนหน้าห้องทำงานของผมหันมองเข้ามาข้างในตอนที่ไอ้ซันเปิดประตูเข้ามาด้วยสีหน้าใกันแบบพร้อมเพียง
"ครับนาย" ซันเดินเข้ามายืนข้างในพร้อมกับก้มหัวให้ผมเพื่อแสดงความเคารพ
"มึงเอาการ์ดไปพาลูกค้าโซน VIP โต๊ะขวาในมุมกล้องตัวที่ 5 ออกไปที่ข้างหลังคลับ อีก 10 นาทีกูจะตามไปจัดการ อย่าให้ลูกค้าใ" น้ำเสียงกดต่ำสั่งการด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง สายตายังคงจับจ้องภาพกล้องวงจรปิดบนหน้าจอ ซันก้มหัวให้ผมเล็กน้อยก่อนจะออกไปทำตามคำสั่งของผมทันที
ผ่านไปไม่ถึง 2 นาทีภาพในกล้องวงจรปิดก็ปรากฏภาพการ์ดจำนวน 3 คนพร้อมกับไอ้ซันจัดการพากลุ่มลูกค้าโซนดังกล่าวออกไปข้างหลังคลับก่อนที่ผมจะลุกขึ้นยืนพร้อมกับอาวุธปืนในมือ
"เื่ยังไม่เกิด ทำไมใจร้อนจังวะ" คิมหันต์ลุกขึ้นยืนขวางผมอย่างรู้ทันกับเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นทันที
"กูแค่เตือน!" ผมตอบกลับพร้อมเก็บปืนเหน็บเอวแล้วเดินลงไปข้างล่างไม่สนใจคำพูดห้ามปรามของมัน
เสียงฝีเท้าหนักก้าวลงบันไดทีละขั้นด้วยท่าทางน่าเกรงขามพร้อมการ์ดคุ้มกันอีก 5 นายเพื่อลงไปยังชั้นล่างเดินไปข้างหลังคลับซึ่งเป็สถานที่ลับที่ใช้สำหรับจัดการพวกที่มันชอบแหกกฎหรือพวกที่อยากลองดีกับผม สองขายาวหยุดยืนอยู่ตรงหน้าประตูทางออกหลังคลับเพียงนิดก่อนจะใช้สายตาสั่งการหนึ่งในการ์ดที่ยืนทางด้านขวาให้เปิดประตูออก
"กฎของที่นี้ชัดเจนทุกข้อ โดยเฉพาะเื่พกอาวุธ ไม่แน่ใจว่าเป็การ์ดของผมเองที่สะเพร่าหรือเป็ที่พวกคุณวางแผนมาเป็อย่างดี ถึงขั้นลงทุนใส่เฝือกปลอมที่ขาแล้วซุกซ่อนปืนไว้ข้างใน ถือว่าเป็วิธีการใหม่ที่ผมเองก็คาดไม่ถึง ส่วนหนึ่งต้องขอขอบคุณ พวกการ์ดของผมจะได้ระวังมากขึ้น แต่อีกส่วนหนึ่งผมก็คงต้องตัดไฟั้แ่ต้นลม" น้ำเสียงกดต่ำ สีหน้าเรียบนิ่ง สายตาเ็า เอ่ยปากทันทีที่ประตูเปิดออกโดยที่พวกมันทำได้แค่อ้าปากค้างยังไม่ทันได้เรียกชื่อของผมเลยด้วยซ้ำ สายตาคู่คมที่ยิ่งกว่ามีดเล่มใหม่เพียงแค่ตวัดหางตาจ้องมองคนที่อยู่ในเลนส์ตาก็แทบจะหายใจไม่ออกจนผมได้รับฉายาว่า 'สายตาะุ'
"ไหนๆ ก็อยากใส่เฝือก งั้นผมช่วยสงเคราะห์ให้แล้วกัน"
"ยะ..อย่า" ปัง! "อ๊ากกก"
น้ำเสียงเรียบนิ่ง รอยยิ้มชั่วร้ายตรงมุมปาก พร้อมมือถือปืนลั่นไกใส่ชายวัยใกล้เลข 3 ตรงหน้าโดนตรงขาข้างที่มันใส่เฝือกปลอมไว้ในตอนแรกโดยที่มันทำได้เพียงแค่ร้องขอแต่ไม่ทันเท่าความไวของลูกะุจากปลายกระบอกปืนของผม ส่วนเพื่อนมันอีก 2 คนก็รีบยกมือไหว้ตัวสั่นเทา
"พะ..พวกผม..มะ.ไม่ได้ตั้งใจ..จะพกเข้ามาครับ คะ..แค่ไว้ป้องกันตัวจากคู่อริอีกโต๊ะ.ทะ..เท่านั้นครับ" หนึ่งใน 2 คนที่เหลือที่ไม่โดนยิงรีบอธิบายด้วยน้ำเสียงสั่น
"คลับของกูไม่ใช่ที่ที่พวกจะเข้ามามีเื่กัน กูไม่สนว่าพวกมึงจะเป็อริกับใคร แต่ถ้าเข้ามาในที่ของกูแล้วไม่ทำตามกฎพวกมึงจะกลายเป็คู่อริของกูแทน ซันจัดการส่งลูกค้าพาไปเข้าเฝือกจริงที่โรงพยาบาลให้เรียบร้อย"
"ครับนาย"
"หวังว่าหายแล้วคงกลับมาเป็ลูกค้าของผมอีก เชิญ!!" น้ำเสียงเรียบนิ่งพร้อมมือหนาจับปลายคางของคนที่ถูกผมยิงแล้วบีบแบบไม่ได้แรงมากนัก พอพูดจบก็ปล่อยมือแบบสะบัดจนมันหน้าหันก่อนจะเดินกลับเข้ามาภายในคลับแล้วกลับขึ้นไปที่ห้องทำงาน ดื่มเหล้ากับคิมหันต์ต่อราวกับเื่ที่เกิดขึ้นข้างล่างเป็เื่ปกติที่ผมเจอจนเคยชินั้แ่เปิดคลับมาได้ 3 ปี