เหมยอิง อิงเดินผ่านประตูเข้ามาพร้อมกับทำท่าทางที่เขินอายใส่เขา นางเดินเข้าไปทำความเคารพพ่อของนางและก้มหัวแสดงความเคารพต่อจุนเป่าเล็กน้อย..สายตาของจุนเป่าชั่งเฉยชาและไม่หันมาสบตานางด้วยซ้ำ ในขณะเดียวกันนั้น..นางไม่สนใจในสิ่งที่พ่อของนางกำลังพูดด้วยซ้ำ นางเอาเเต่จ้องจุนเป่าและทำท่าเขินอายบิดตัวไปมา คนที่เป็ทุกข์ในตอนนี้ก็คงจะเป็ใครไปไม่ได้นอกซะจาก เฉินจุนเป่าที่ถูกกลลวงของหวังเสิ่นเข้าซะเเล้ว
"อ้าวมาแล้วหรอ มานี่สิมานั่งข้างพ่อ พ่อมีเื่สำคัญที่จะต้องพูดกับเ้า มาสิลูก ลูกหญิง?"
"อ้ะ!..เ้าค่ะ ท่านพ่อ" เหมยอิงอิงละสายตาจากจุนเป่าและเดินไปนั่งที่เก้าอี้ด้วยกริยาที่เรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ ซึ่งเมื่อเเสดงต่อหน้าจุนเป่าแล้ว เขากลับไม่อยากมองมันด้วยซ้ำ
"ท่านพ่อให้คนไปเรียกลูก ไม่ทราบว่ามีเื่อันใดหรือเ้าคะ แล้วนั่นท่านชายเฉินยังไม่เดินทางกลับเมืองฮุ่ยิงั้นหรือเ้าคะ"
"ก็นี่แหละคือสาเหตุที่พ่อให้คนไปตามเ้ามาและเหตุที่คุณชายเฉินยังอยู่ตรงนี้ก็เพราะเ้านั่นเเหละ"
"ข้าหรือเ้าคะ?"
"ใช่..คือทางเ้าเมืองฮุ่ยิส่งคุณชายเฉินมารับตัวลูกหญิงเพื่อไปเข้าพิธีเเต่งงานกับคุณชายเฉินจุนเป่า ที่เมืองฮุ่ยิ ทางพ่อก็คงตัดสินใจแทนไม่ได้ พ่อก็เลยต้องเรียกลูกหญิงมาถามความคิดเห็นไงและอีกอย่างพ่อก็เห็นว่า….."
"ข้าจะไปเ้าค่ะ!!.." ิคิงยังไม่ทันได้พูดจบประโยค เหมยอิงอิงก็พูดสวนขึ้นมาด้วยเสียงที่ดังกว่า พร้อมกับเเสดงลักษณะท่าทางดีใจมากจนเกินงาม ทำเอาทั้งจุนเป่าและิคังถึงกับอึ้งในการถ่ายทอดอารมณ์ที่มันมากจนเกินไปของนาง ิคังเห็นว่าลูกสาวมีท่าทางที่เต็มใจและอยากไปสุดๆจนลืมรักษาหน้าผู้เป็พ่อไว้
"อ่ะแฮ่ม!! งั้นเอาเป็ว่า ตกลงตามนี้ละกัน งั้นคืนนี้คุณชายเฉินก็ค้างที่นี่แหละและเดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าข้าจะจัดเตรียมขบวนของลูกสาวข้าให้ร่วมเดินทางไปพร้อมกับคุณชายเฉินเลย ดีไหมลูก"
"ดีเ้าค่ะ...ข้าว่า.."
"เเต่ข้าว่าไม่ดีพะยะค่ะ!!" ท่ามกลางบรรยากาศที่น่ายินดีของเหมย อิงอิงและิคังนั้น จุนเป่าก็ได้เอ่ยปากออกมาเพื่อค้านการตัดสินของิคัง..จุนเป่าลุกขึ้นจากเก้าอี้และเดินมาเผชิญหน้าต่อิคัง เขาคุกเข่าลงและหันไปมองหน้าเหมยอิงอิงที่กำลังยืนยิ้มร่าอยู่ อย่างไม่สบอารมณ์
"อย่างที่ข้าได้บอกกับท่านไปว่า ข้ามีธุระอื่นที่จะต้องไปทำด้วย ครั้นจะให้ท่านหญิงเหมยอิงอิงเดินทางไปพร้อมกับข้านั้น ข้าเกรงว่าอาจจะใช้เวลานานพอควร เพราะเหตุนั้นจ้าจึงจะขอล่วงหน้าไปทำธุระเเต่เพียงผู้เดียวพะยะค่ะ ขอท่านเ้าเมืองทรงไตรตรองข้อนี้ด้วย"
"อืม..มันก็จริง..แล้วคุณชายจะเอายังไงล่ะ"
"ไม่เป็ไรเ้าค่ะท่านพ่อ ยังไงข้าก็ต้องเเต่งงานกับท่านชายเฉินอยู่ดี เพราะงั้นข้าว่า..ข้าไปรอที่เมืองฮุ่ยิเลยน่าจะดีกว่านะเ้าคะ"
"เอ้า!แล้วลูกหญิงจะเดินทางไปคนเดียวเช่นนั้นหรอ ไม่ได้นะแบบนั้นมันอันตราย พ่อไม่ยอมเด็ดขาด!" ิคังทำท่าจะไม่พอใจในการกระทำที่หักหน้าของจุนเป่า เเต่ดูเหมือนว่าฝ่ายจุนเป่าจะไม่สนใจอะไรเลยด้วยซ้ำ ผิดกับเหมยอิงอิงที่กำลังนึกอะไรบางอย่างด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด
"ลูกนึกออกแล้วเ้าค่ะท่านพ่อ!"
"อะไรหรือ ลูกหญิง?"
"ในเมื่อท่านพ่อกลัวว่าถ้าข้าเดินทางไปคนเดียวจะอันตราย เช่นนั้นท่านพ่อก็ไปส่งข้าให้ถึงเมืองฮุ่ยิเลยสิเ้าคะ..จะได้ถือโอกาสนี้ เดินทางไปเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างสองเมืองให้เเน่นเเฟ้นกว่าเดิมไงเ้าคะ..ลูกคิดว่าไหนๆเราก็จะเป็บ้านพี่เมืองน้องกันแล้ว ลูกว่าเ้าเมืองทั้งสองก็ควรจะได้พบปะพูดคุยกัน จริงไหมเ้าคะ?" จุนเป่าถึงกับหาทางออกไม่ได้ เพราะสิ่งที่เหมยอิงอิงพูดออกมานั้นมันเหนือชั้นกว่าที่เขาติดไว้ อีกทั้งเขาไม่เคยคิดเลยว่าเหมยอิงอิงจะมีเล่ห์เหลี่ยมที่มากมายขนาดนี้
"อืม..มันก็จริงนะ ตกลง!!งั้นพรุ่งนี้เช้าข้าจะเดินทางไปส่งลูกหญิงของข้าให้ถึงเมืองฮุ่ยิ ส่วนคุณชายเฉิน หากท่านมีธุระก็จงรีบเร่งไปทำเถิด จะได้รับทำรีบกลับมาเเต่งงานกับลูกสาวข้า..แหม!พ่อดูไปดูมา พวกเ้าสองคนก็เหมาะสมกันมากจริงๆนะ"
"ท่านพ่อพูดเกินไปแล้วนะเ้าคะ ข้าอายท่านชายเฉินหมดเเล้ว" เหมยอิงอิงหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาบังหน้าไว้และหัวเราะออกมาเบาๆเพื่อเเสดงให้เห็นถึงจริตของสาวงาม สายตาของนางหันไปมองใบหน้าจุนเป่าด้วยความดีใจและเขินอายเล็กน้อย เเต่ทว้าใบหน้าจุนเป่ากับนิ่งเรียบ แทบจะไม่หันมามองนางด้วยซ้ำ
"เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน..ข้ารีบไป!"
"ท่านพ่อ..ลูกขอเดินไปส่งท่านพี่จุนเป่าที่หน้าจวนได้หรือไม่เ้าคะ"
"ท่านพี่..งั้นหรือ!?"
"เ้าค่ะ..อีกหน่อยข้าก็ต้องใช้ชีวิตอยู่กับชายผู้นี้และสามีก็มักจะให้ภรรยาเรียกแทนว่าท่านพี่ ข้าก็เลยเรียกไว้เลย เผื่อถึงตอนนั้นจะได้ไม่เขินอายเ้าค่ะ" จุนเป่าหันกลับมามองแววตานางด้วยความหงุดหงิด ซึ่งนางแทบจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าสิ่งที่นางกำลังทำนั้นมันยิ่งทำให้จุนเป่าไม่ชอบนางเข้าไปอีก ซ้ำร้ายกริยาท่าทางในตอนนี้ของนางนั้นกลับยิ่งทำให้จุนเป่าอดคิดไม่ได้เลยว่า นางเป็ผู้หญิงที่ไม่รักนวลสงวนตัวเอาซะเลย จุนเป่าเดินออกจากจวนไปโดยเร็ว ซึ่งตอนนั้นเหมยอิงอิงก็ได้วิ่งตามเขาออกไปด้วย นางจะใช้มารยาอะไรกับจุนเป่าอีกนั้น ติดตามต่อใน Ep. หน้านะคะ
1K
