สามวันผ่านไปอย่างเงียบงัน หลี่เฉินไม่ได้ออกจากกระท่อมเลย มีเพียงแสงสีทองที่เรืองรองออกมาเป็ระยะ บรรดาศิษย์ที่เดินผ่านต่างกระซิบกระซาบถึงการเปลี่ยนแปลงของเขา แต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่ง
[การฝึกฝนัคำรามสำเร็จ!]
[พลังโจมตีเพิ่มขึ้น 200%]
[ระดับปัจจุบัน: ผู้ฝึกหัดขั้นที่ 4]
หลี่เฉินลืมตาขึ้น เปลวแสงสีทองที่เคลือบผิวค่อยๆ จางลง เขากำมือแน่น ััได้ถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย ราวกับัที่เพิ่งตื่นจากการหลับใหล
"ถึงเวลาที่ข้าจะต้องก้าวไปอีกขั้นแล้ว..." เขาพึมพำ ก่อนลุกขึ้นออกจากกระท่อม
ลานฝึกซ้อมตระกูลหลี่เต็มไปด้วยศิษย์ที่กำลังฝึกยุทธ์ เสียงดาบกระทบกันดังเป็ระยะ หลี่เฉินเดินตรงไปยังหอคัมภีร์ เพื่อค้นหาวิชายุทธ์ที่เหมาะสมในการเสริมสร้างพลังของเขา
ทว่า ขณะกำลังเปิดคัมภีร์เล่มหนึ่ง จู่ๆ ระบบก็แจ้งเตือนขึ้นมา
[ตรวจพบพลังงานลึกลับใต้พื้นดิน]
[แนะนำ: ตรวจสอบเพิ่มเติม]
คิ้วของหลี่เฉินขมวดเล็กน้อย เขากวาดสายตาไปทั่วหอคัมภีร์ ก่อนเดินตามเสียงสะกิดของระบบไปยังมุมหนึ่งของหอ บริเวณนั้นมีชั้นวางหนังสือเก่าแก่ตั้งอยู่
[พบกลไกซ่อนเร้น ้าเปิดใช้งานหรือไม่?]
"เปิด!" หลี่เฉินตัดสินใจแน่วแน่
ทันทีที่เขาััชั้นหนังสือ อักขระเรืองแสงปรากฏขึ้น ผนังด้านหลังเลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นบันไดที่ทอดลงไปสู่ความมืดเบื้องล่าง
"ที่นี่คืออะไร?" เขาพึมพำ ก่อนตัดสินใจก้าวลงไป
อุโมงค์ใต้ดินเต็มไปด้วยกลิ่นอายลึกลับ คบเพลิงตามผนังติดขึ้นเองเมื่อเขาเดินผ่าน ทางเดินแคบและยาวราวกับไม่มีที่สิ้นสุด จนกระทั่งเขาไปหยุดอยู่หน้าประตูหินบานใหญ่
[ตรวจพบตราประทับพลังยุทธ์]
[้าปลดผนึกหรือไม่?]
หลี่เฉินพยักหน้า รวบรวมพลังปราณก่อนกดฝ่ามือลงบนประตูหิน ลวดลายเรืองแสงวูบวาบ ก่อนที่เสียงดัง "ครืนนน" จะดังขึ้น ประตูค่อยๆ เปิดออก
ภายในห้องลับมีแท่นหินตั้งอยู่กลางห้อง บนแท่นนั้นมีลูกแก้วสีดำขนาดเท่ากำปั้นลอยอยู่ มันแผ่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงออกมา
[ตรวจพบ: แก่นมรรคาโลหิต]
สมบัติโบราณระดับสูงสุด
เพิ่มความสามารถในการฝึกฝนและดูดซับพลังปราณ
มีพลังต้องสาปแฝงอยู่ ต้องใช้พลังจิตที่แข็งแกร่งควบคุม
หลี่เฉินจ้องมองลูกแก้วตรงหน้า เขารู้ดีว่าของสิ่งนี้ไม่ธรรมดา
"นี่อาจเป็โอกาสที่ข้ารอคอย... หรือเป็จุดเริ่มต้นของหายนะกันแน่?" เขาพึมพำ ก่อนยื่นมือออกไปแตะลูกแก้ว
ทันทีที่ปลายนิ้วัั พลังมืดพุ่งเข้าสู่ร่างของเขา ความเ็ปแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ภาพหลอนแปลกประหลาดปรากฏขึ้นในจิตใจ เสียงหัวเราะกึกก้องดังขึ้น
"เด็กน้อย... เ้าคือผู้ถูกเลือก..."
ก่อนที่สติของเขาจะดับวูบลง...
316
