ตอนที่9
เปิดอกคุยกัน
“มีนาเขาขอคุยด้วยหน่อย”
“ว่าไงเหรอ”
“เขาได้เห็นเธอเดินกับไอ้แบงค์จับมือกันด้วยออกจากโรงแรมพร้อมกันขอถามหน่อยเกินเลยกับมันแล้วใช่ไหม”
มีนานิ่งอึ้งไม่คิดว่าเขาจะเห็นอุตส่าห์ปิดบังมาตั้งนานในเมื่อเขารู้แล้วถ้าอย่างนั้นก็ต้องมาพูดกันเื่นี้เธอไม่้าจะปิดบังมันอีกขอเคลียร์ให้จบแล้วกัน
“ขอโทษเื่นี้เขาผิดเองเธอจะเกลียดเขายังไงก็ได้เพราะความผิดอยู่ที่เขา”
“เธอกับมันเป็แบบนี้มานานแค่ไหนแล้ว”
เขาไม่ได้รู้สึกโกรธที่เธอสารภาพแค่เพียงดีใจที่เธอได้พูดความจริงกับเขาเพราะนั่นหมายถึงว่าเขาสามารถที่จะไปหาพี่เมษาได้ตลอดไม่จำเป็จะต้องคำนึงถึงมีนา
“ถ้านับได้ก็ราว3 เดือนเขาขอโทษที่ไม่ซื่อสัตย์กับเธอผิดที่เขาทั้งหมด”
ใบหน้าของเธอรู้สึกผิดจริงเธอคิดว่าคมเป็สามีที่ดีแต่ผิดที่เธอดันพลาดท่าไปนอนกับเพื่อนของเขาเพราะฤทธิ์เหล้าเธอไม่รู้ความจริงที่คมก็นอกใจเธอเหมือนกันทำให้เธอคิดว่าเขาเป็คนดีอยู่หากรู้ว่าคมนอกใจเธอสีหน้าของหญิงสาวคงไม่รู้สึกแบบนี้
“อืมดีแล้วที่เธอยอมรับหากจะคบมันเขาไม่ว่านะ พวกเราคบกันนานมากคงหมดแล้วความรักเขาไม่โกรธเธอหรือไอ้แบงค์มันหากพวกเธอจะคบกันเขาไม่ติด”
“ตัวเองทำไมดีจังเขารู้สึกผิดมากเขาขอโทษจริงๆเื่แบบนี้ไม่ควรเกิดขึ้นหากไม่ใช่เพราะเมาเื่ก็คงไม่เกิดแบบนี้”
แม้จะได้ยินคำพูดจากปากคมแต่หญิงสาวก็รู้สึกผิดอยู่ดีการทรยศหักหลังสามีแบบนี้เธอกลับเห็นว่าไม่ควรจะเกิดขึ้นเธอดันติดใจรสสวาทของเพื่อนเขาไปแล้วเพราะหลังๆมานี้คมที่เปลี่ยนไปไม่เอวดุเหมือนเคยไม่ค่อยทำการบ้านทำให้หญิงสาวพอได้เจอของใหม่กลับรู้สึกติดใจที่แบงค์ตอบสนองความ้าของเธอ
คมนึกถึงเื่ที่ได้เจอไอ้แบงค์เมื่อ3 เดือนก่อนตอนที่ไปกินเหล้ากันน่าจะเป็ตอนนั้นเพราะตอนกลับมามีนามีท่าทีแปลกๆเอาเถอะเมื่อมีนาได้เสียกับไอ้แบงค์แล้วเขาก็ควรจะปล่อยให้สองคนไปรักกัน
“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวเขาจะเก็บของออกบ้านหลังนี้ก็ยกให้มีนาแล้วกันถือว่าเป็ของขวัญสำหรับเขา”
บ้านหลังนี้เป็บ้านที่คมใช้เงินส่วนตัวซื้อก่อนที่จะแต่งงานกันส่วนเื่ของเขากับพี่เมษายังขอปิดบังไว้ก่อนขอเป็ความลับต่อไปให้เลยผ่านเวลาไปนานกว่านี้หน่อย
มีนาช่วยคมเก็บของเธอน้ำตาร่วงเพราะบ้านหลังนี้เคยอยู่ด้วยกันมีความรักมีความอบอุ่นแต่ตอนนี้กลับไม่มีอีกคนแล้วเพราะความผิดของเธอแท้ๆสามีที่ดีจึงหลุดมือไป
“ตัวเองพวกเราอย่าเลิกกันเลยนะเดี๋ยวเขาจะเลิกยุ่งกับแบงค์แล้วพวกเรากลับมาคืนดีกัน”
“อย่าเลยเขาตั้งใจจะออกไปใช้ชีวิตคนเดียวสักพักพวกเราอยู่ด้วยกันก็ไม่สนิทกันเหมือนเดิมสู้แยกกันดีกว่าต่างคนต่างไปเรียนรู้การใช้ชีวิตกับคนอื่นดูบ้างเผื่อมันอาจจะเป็ทางออกที่ดี”
“แต่เขาไม่อยากให้ตัวเองไปเลย”
“เธอแค่ไม่ชินเดี๋ยวก็ปรับตัวได้”
มีนาเมื่อไม่อาจจะรั้งให้คมอยู่เธอจำจะต้องปล่อยเขาไปความรักพวกเขาจืดจางจริงๆที่อยู่ด้วยกันก็เพราะความผูกพันเท่านั้นหวังว่าคมจะได้ไปเจอคนดีดี
มีนากับคมในที่สุดก็ตัดสินใจแยกจากกันพวกเขาจึงยุติการเป็สามีภรรยาเมื่อต่างคนต่างหมดรักไม่ได้รู้สึกโกรธมีแต่คำอวยพรบอกให้เธอครองคู่กันอย่างมีความสุข
แบงค์ที่ได้ทำผิดต่อเพื่อนได้แต่ส่งข้อความมาขอโทษเขาไม่กล้าที่จะเผชิญหน้ากับคมด้วยความผิดอันร้ายแรงและเขารู้ตัวว่ารักมีนาแล้วจึงได้มาอาศัยอยู่กับเธอแม้จะยังไม่ชินที่ต้องมานอนบ้านของเพื่อนแต่คิดว่ามีนาอยู่ที่ไหนเขาก็ต้องอยู่ที่นั่นอดทนเดี๋ยวก็คงชิน
หลังจากมีนาหย่ากับคมเธอก็ได้ข่าวดีว่าตัวเองตั้งท้องในที่สุดเธอก็ได้เป็แม่คนสักทีเธอเฝ้ารอมานานแล้วที่จะมีลูกเธอไม่ได้โทษคมที่ให้เธอไม่ได้เธอไม่้าคิดว่าเป็เพราะเขาอาจจะเป็จังหวะเวลาที่เด็กจะมาเกิดเสียมากกว่า
ส่วนทางด้านเมษานั้นเธอก็ไม่ต่างอะไรกันเธอกลับตั้งท้องลูกของคมและได้บอกเื่นี้กับมีนาว่าพวกเขาทั้งสองคบกันมีนาก็ไม่ได้โกรธเื่ที่คมได้กับพี่สาวของเธอกลับแสดงความยินดีมากกว่าเพราะชีวิตของเธอตอนนี้กับแบงค์กำลังไปได้ดีในเมื่อต่างคนต่างก็ไม่ได้กังวลที่มีนาไปเอากับเพื่อนของคมแล้วคมไปเอากับพี่สาวของมีนาต่างคนต่างก็ยอมรับกันได้จึงไปมาหาสู่กันเหมือนเดิมจนพวกเขาคลอดลูกกันออกมา
จบบริบูรณ์