ประเทศญี่ปุ่น
.
.
กลางเดือนเมษายน
.
.
บริษัท สุมิโตะ กรุ๊ป
ณ ห้องทำงานของฝ่ายลูกค้าสัมพันธ์ เวลา 13:00 นาฬิกา
แกร๊ก~แกร๊ก~
ภายในห้องสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดกลางซึ่งเป็ห้องทำงานของฝ่ายลูกค้าสัมพันธ์ได้มีเสียงกดแป้นพิมพ์ดังขึ้นเป็ระยะๆจากมุมห้องทั้งสี่ที่นั่งอย่างขยันขันแข็ง พวกเขาต่างก้มหน้าก้มตาทำงานอย่างตั้งใจทำให้บรรยากาศภายในห้องสงบสุขอย่างน่าแปลกใจ แต่เมื่อมองดีๆจะเห็นหญิงสาวหนึ่งกำลังนั่งขมวดคิ้วแน่นขณะจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างใจจดใจจ่อ ปลายนิ้วเรียวของหญิงสาวผมบลอนด์กำลังเลื่อนไปจิ้มอักษรบนแป้นพิมพ์ตัวสุดท้ายก่อนจะลุกขึ้นบิดี้เีพร้อมส่งเสียงร้องดีใจออกมาให้ทุกคนได้ยิน
"เฮ้อ...เสร็จสักที ลูกค้าเ้านี้เคลียร์เรียบร้อยแล้วนะทุกคน"
"โห้! ไวมาก พี่นาเบะเก่งที่สุดเลยครับ / เยี่ยมเลย! นาเบะเก่งที่สุดเลยลูก มาๆๆให้แม่หอมแก้มหน่อยเร็ว (^_^)"
หญิงสาวผมสีน้ำตาลนามว่า นาเบะ กำลังถูกล้อมรอบไปด้วยเหล่าเพื่อนร่วมงานของเธอจนโดยรอบไม่มีพื้นที่หายใจ พวกเขาทั้งสองเข้ามาแสดงความยินดีหลังปิดงานอันแสนตึงเครียดได้อย่างราบรื้นโดยฝีมือคนเก่งนี่เอง ทำให้ตอนนี้หญิงสาวกลายเป็จุดสนใจพร้อมถูกรวบเข้าไปโอบกอดโดยหญิงสาวผมดำเงา ซึ่งเป็หัวหน้าฝ่ายลูกค้าสัมพันธ์สุดสวยผู้ชื่นชอบการออกเดทและหวังจะแต่งงานกับชายหนุ่มแสนใจดีเข้าสักวันนามว่า เมริกะหรือเมย์ เธอเข้าไปกอดรัดฟัดเหวี่ยงนาเบะอย่างหยอกล้อจนใบหน้าของหญิงสาวยุบไปข้างหนึ่ง
"พอได้แล้วมั่งคุณเธอ เดี๋ยวเครื่องสำอาจของนาเบะหลุดหมดจะทำไงละ (-_-)"
เสียงของชายหนุ่มที่เพิ่งเข้ามาร่วมวงสนทนาได้ไม่นานดึงความสนใจของทุกคนให้จับจ้องไปทางเขา ชายหนุ่มผมน้ำตาลเข้มปรกหน้าเล็กน้อยเดินเข้าไปหาพวกเธอพร้อมเอียงคอมองอย่างสงสัยขณะจับจ้องใบหน้าของหญิงสาวผมน้ำตาลก่อนจะอุทานขึ้นมาเสียงดังลั่น
"เฮ้ย! โดนถูขนาดนั้นเครื่องสำอาจไม่หลุดได้ไง (0o0)"
"นายดูถูกเครื่องสำอาจมากเกินไปแล้วนะฮาจิมะ เดี๋ยวนี้เขามีแบบกันหลุดกันน้ำด้วยนะ ถูแค่นี้ไม่หลุดง่ายๆหรอก"
เมริกะทำท่าเชิดใส่หลังได้เห็นสีหน้าแสนตลกของรองหัวหน้าแผนกลูกค้าสัมพันธ์นามว่า ฮาจิมะ เขาเป็คนที่เอาจริงเอาจังกับทุกสิ่งทุกอย่างจนบางทีก็อดสงสัยไม่ได้ว่าสิ่งที่เขาทำมันเกินเหตุไปหรือเปล่า อย่าง่ที่ผ่านมาเขาไปออกบูธที่ศูนย์กลางค้าในเมืองเพื่อโปรโมทบริษัทเฉยๆไม่ได้หวังยอดอะไรแต่เขาดันเรียกลูกค้าเกินกว่ายอดที่ตั้งเป้าในเดือนนั้นซะอีก ทำให้ตอนนั้นพวกเรามีงานเพิ่มมากขึ้นจนต้องขอร้องอย่าให้เขาออกบูธอีกเด็ดขาด ด้วยความที่เ้าตัวชอบเคลื่อนไหวร่างกายทำให้เขาบ่นอุบอิบไปพักใหญ่จนเลิกสนใจไปเอง
"จะว่าไป่นี้ได้ยินว่ามีร้านคลับตรงซอยข้างบริษัทดังพลุแตกมากเลยนะ เปิดั้แ่สี่โมงยันตีสองคนก็ยังแน่นอยู่ดี ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่เงียบเหงาเป็ป่าช้า"
"อ๋อ ไอร้านมืดๆนั่นอะนะ เห็นปิดปรับปรุงไปนึกว่าเจ๊งแล้วซะอีก"
"อื้ม ตอนแรกฉันก็นึกว่าเจ๊งแล้วเหมือนกัน แต่เห็นรุ่นพี่จากแผนกบัญชีบอกว่าที่นั่นเด็ดดวงมาก เมย์ แกต้องชอบแน่เพราะมีผู้ชายงานดีเพียบเลย"
"วุ้ย~~จริงเหรอ! แบบนี้ต้องไปลองสักครั้งแล้ว (*0*)"
ตอนนี้เหล่าสองสาวสายดื่มหนักจัดเต็มเริ่มชวนคุยกันอย่างออกรสชาติจนงานทั้งหมดหยุดชะงักลง จึงมีเพียงชายหนุ่มสองคนที่ไม่ได้สนใจเื่พวกนั้นรับหน้าที่ช่วยกันจัดการงานให้เสร็จอย่างขะมักเขม้น แต่ก็ไม่พ้นเข้าเื่นั้นเมื่อนักศึกษาฝึกงานนามว่า โยชิดะ ค่อยๆขยับเข้ามาใกล้ๆรุ่นพี่อย่างฮาจิมะพร้อมกระซิบถามในสิ่งที่อย่างรู้
"ที่นั่นเป็ยังไงเหรอครับพี่? ผมไม่เคยเข้าร้านแบบนั้นเลย"
"พี่ไม่เคยไปที่เ้าพวกนั้นพูดกันหรอก แต่ถ้านายสนใจก็ลองไปดูสิ"
"ไม่เอาหรอกครับ ให้ไปคนเดียวน่าอายจะตาย (^///^)"
"งั้นไปด้วยกันคืนนี้เลยไหมละ (^_^)"
เมริกะที่ได้ยินชายหนุ่มสองคนคุยกันได้เข้ามาร่วมวงสนทนาอย่างรวดเร็วพร้อมเชิญชวนพวกเขาไปดื่มด้วยกันอย่างตื่นเต้น นั้นทำให้ทั้งสองคนรีบส่ายหน้ายกใหญ่ก่อนจะอธิบายให้ฟังเป็ฉากๆ
"ไปกันเถอะ ไอร้านแบบนั้นน่ากลัวจะตาย เกิดเจอคนไม่หวังดีขึ้นมาจะทำไง (-*-) / ผมยังเป็นักศึกษาอยู่เลยนะครับจะให้เข้าร้านแบบนั้นได้ไง แต่ผมก็สนใจอยู่เหมือนกัน...อ่ะ ไม่ได้ๆผมไม่ไปครับ"
"นายอายุเกินยี่สิบแล้วไม่ใช่เหรอโย?"
"อา...ใช่ครับ"
"งั้นก็เข้าได้แล้วสิ แค่เปลี่ยนเป็ชุดธรรมดาก็ไม่มีใครรู้แล้ว"
"เอ...แต่ว่า..."
โยชิดะเริ่มมีท่าทีลังเลจึงหันมาหาแรงสนับสนุนจากฮาจิมะที่กำลังนั่งฟังอย่างเบื่อหน่าย จริงๆแล้วเขาสามารถปฏิเสธตรงๆได้ถ้าไม่ติดที่สายตาเว้าวอนของน้องฝึกงานที่กำลังหาแรงช่วยให้ไปด้วยกันและสายตากดดันจากหัวหน้าจอมขี้วีนที่ยืนกอดอกมองมาทางนี้อย่างผู้ชนะ นั้นทำให้ฮาจิมะถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาพร้อมพยักหน้ารับแทนคำตอบ
"เยี่ยม! งั้นคืนนี้เจอกันที่หน้าร้านสองทุ่มนะจ้ะ อย่าลืมเอาบัตรประชาชนมาด้วยนะและห้ามสาย! ใครสายหนึ่งช็อต"
"เอ๋! โหดเกินไปแล้วนะครับ / เธอนั่นแหละอย่าสายละ"
เมื่อตกลงกันได้แล้วทำให้พวกเขากลับไปประจำตำแหน่งของตัวเองเพื่อเริ่มเคลียร์งานที่ค้างคาของใครของมันให้เสร็จก่อนเลิกงาน แต่ภายในใจของพวกเขาล้วนคิดถึงค่ำคืนอันแสนสนุกจนอดใจไม่ไหวเก็บมานึกถึงคนละนิดคนละน้อย ยกเว้นแค่ฮาจิมะที่ไม่ได้สนใจเท่าไหร่นักขณะโฟกัสงานของตัวเองอย่างเต็มที่ เฮ้อ...อย่างน้องถ้ารีบจัดการเอกสารกองนี้ให้เสร็จคงได้พักยาวๆสักที จะได้ไม่ต้องมานั่งกังวลเื่ส่งช้าอีก แบบนี้ค่อยโล่งหน่อย
.
.
.
สวัสดีรี๊ดที่น่ารักทุกคนนะคะ ขอขอบคุณที่เข้ามาอ่านและถ้าถูกใจฝากกดใจ❤️ กดเข้าชั้น????หรือคอมเม้นต์????ส่งกำลังใจให้ด้วยนะคะ แรงใจจากทุกคนเป็แรงผลักดันให้ไรท์มีกำลังใจในการแต่งต่อไป ขอฝากทุกคนสนับสนุนด้วยนะคะ ????
.
.
เื่ ❤️????ปิ๊งรักคนสวยขา❤️???? เป็ภาคแยกจาก ????บริหารรักกับเหล่าพระเอกAV???? นะคะ ตอนนี้เป็เื่ของ ซาโอยะ เฮอิจิ หนึ่งในพระเอกของเื่ คนสวยขาที่พร้อมเป็ของคนทุกคนยกเว้นดวงใจที่มีให้น้องฮาจี้คนเดียวนะคะ ????
สำหรับคนไม่ได้ตามเนื้อหาไม่ต้องกังวลนะคะเพราะภาคแยกไม่เกี่ยวกับเนื้อเื่หลัก เป็เหมือนอีกลูปหนึ่งไปเลย แต่สำหรับใครที่สนใจอยากอ่านก็สามารถตามไปอ่านไปที่ลิงค์ข้างล่างเลยนะคะ ????
http://www.tunwalai.com/story/575156
.
.
สำหรับชาวXสามารถเล่นแท็กได้ที่ #ปิ๊งรักคนสวยขา
(แอบกระซิบสำหรับชาวทวิตใครที่รีวิวเื่นี้โดนใจที่สุด 3 ท่านมีของรางวัลแจกให้ด้วยนะคะ กิจกรรมสิ้นสุดเมื่ออัพครบทุกตอน อย่าลืมติด#ด้วยนะ)
.
.
ติดตามข่าวสารก่อนใครได้ที่
X: @Minipuna6516
https://x.com/Minipuna6516?t=hJrTdl6Ng1UGokcuQztLrg&s=09
FB: นามปากกา มินิปูนา
https://www.facebook.com/share/KS1mc11z5Mkr2HpC/?mibextid=qi2Omg
1K
![เครื่องบรรณาการของเทพงู - เล่ม 1 [TH] (มีอีบุ๊คแล้ว-จบ)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1733653886_39217547.webp)
