ใต้แสงแดดอันสดใส เหลียนนั่วดื่มด่ำกับบรรยากาศท่ามกลางฝูงชนขณะฝึกพลังพิเศษไปด้วย สำหรับเขาแล้ว นี่เป็เื่ที่มีความสุขมาก ความจริงเหลียนนั่วลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าความสุขเป็อย่างไร ก็เขาอยู่ตัวคนเดียวมาห้าร้อยปี ใช้ชีวิตโดยไร้อารมณ์ ไม่ว่าจะสุข โกรธ เศร้า ยินดี
ในยุควันสิ้นโลก ระดับพลังพิเศษของเหลียนนั่วได้ก้าวข้ามาาซอมบี้ไปแล้ว
ส่วนตอนนี้ พลังพิเศษของเขาอยู่ที่ระดับต้น
เหลียนนั่วไม่รู้ว่าบนดาวดวงนี้ ใครมีพลังพิเศษระดับสูงที่สุด และไม่รู้ว่ามีการแบ่งระดับกันอย่างไร แต่เขารู้ว่าพลังพิเศษของตัวเองในตอนนี้อยู่ระดับอนุบาล
พลังพิเศษระดับต้น ถ้าอิงตามการฝึกฝนของมนุษย์โลก จะใช้คริสตัลนิวเคลียสจากซอมบี้ระดับล่าง
พลังรักษากลายพันธุ์มาจากพลังธาตุไม้ พูดอีกอย่างก็คือ ยิ่งพลังธาตุไม้ของเขามีระดับสูงมากเท่าไร พลังรักษาของเขาก็จะยิ่งเก่งกาจขึ้นด้วย และพลังรักษายังสามารถปรับสมดุลกระแสปราณในร่าง สร้างประโยชน์ให้กับร่างกาย เช่นเสริมความแข็งแกร่งให้กับร่างกายหรือขับพิษเป็ต้น
สิ่งเดียวที่ไม่ต้องฝึก คงเป็พลังมิติที่ติดมากับิญญาของเขา
แต่พลังมิติสามารถใส่ได้แค่ของไม่มีชีวิต
“เ้าอ้วน คิดเหรอว่าหลบอยู่ในโรงพยาบาลแล้วพวกฉันจะตามหานายไม่เจอ”
เสียงหัวเราะเยาะหยันดังขึ้น ขัดจังหวะการฝึกของเหลียนนั่ว การฝึกที่เพิ่งทำได้ครึ่งเดียวถูกเสียงเอะอะทำให้ต้องสะดุดลง เหลียนนั่วไม่พอใจมาก
เด็กหนุ่มลุกขึ้น ปัดเศษใบไม้บนร่างออก ก่อนจะเดินมุ่งหน้าเข้าไปในดงไม้ที่ลึกกว่าเดิม
“นาย...ฉันไม่ได้หลบพวกนายนะ ฉันไม่สบายจริงๆ ฉันอาหารเป็พิษ” เสียงตะกุกตะกักฟังดูน่าสงสารดังขึ้น ผู้พูดเป็เด็กหนุ่มผิวขาว มีหุ่นอ้วนท้วมหน่อยๆ เพราะตัวไม่สูงมาก เมื่อบวกกับร่างกลมๆ แล้วก็ทำให้ดูน่ารักไปอีกแบบ
“กินๆๆ นายมันก็รู้จักแต่กิน ถึงได้อ้วนอย่างนี้ไงละ” ใครคนหนึ่งเอ่ยเสียดสี
“เลิกพูดมากได้แล้ว ค่าคุ้มครองของเดือนนี้นายยังไม่จ่ายเลยนะ” ใครอีกคนเอ่ยขึ้นอย่างหมดความอดทน
“ฉัน...ฉันจำเป็ต้องใช้เงินค่าขนมเดือนนี้ ฉันไม่ให้ได้หรือเปล่า” เด็กหนุ่มตัวอ้วนถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ
“ไม่ได้ ถ้าไม่จ่าย ฉันจะส่งคนมาอัดนายทุกวัน”
“แต่ว่า...”
“ถ้าคราวหน้ากล้าหนีอีกละก็ พวกเราจะให้นายอยู่รักษาตัวที่โรงพยาบาลของจริงแน่”
“ฉัน...ฉันให้พวกนายก็ได้” พูดจบ เด็กหนุ่มตัวอ้วนก็เปิดเครื่องเทอร์มินอลของตัวเองขึ้นมา
เครื่องเทอร์มินอลคือนาฬิกาข้อมืออันหนึ่ง ในจักรวรรดิโซเดียร์ มันเป็เหมือนบัตรประชาชนของพลเมือง ข้างในมีบันทึกเื่สำคัญต่างๆ ของคนคนนั้นั้แ่เกิดจนถึงปัจจุบัน อย่างเช่น ประวัติการศึกษา ประวัติรางวัลที่เคยได้รับ ขณะเดียวกันภายในเครื่องเทอร์มินอลก็จะเก็บสินทรัพย์ของแต่ละคนไว้ด้วย การแลกเปลี่ยนซื้อขายก็สามารถทำได้ผ่านเครื่องนี้
ถ้าเครื่องเทอร์มินอลของใครสูญหาย จำเป็ต้องไปแจ้งความกับสำนักงานบริหารการทะเบียน และยื่นเอกสารเพื่อทำเครื่องเทอร์มินอลอันใหม่
รอจนเด็กหนุ่มตัวอ้วนโอนเงินในเครื่องเทอร์มินอลของตนเข้าเครื่องเทอร์มินอลของอันธพาลที่รังแกเขาเสร็จ พวกอันธพาลก็ตบแก้มเด็กหนุ่มตัวอ้วนเบาๆ “นี่สิถึงจะเป็เด็กดี” หลังทิ้งถ้อยคำชวนคิดลึกไว้หนึ่งประโยคแล้วก็เดินวางท่าจากไป
มือซ้ายของเหลียนนั่วคลึงคริสตัลนิวเคลียสธาตุไม้กับธาตุน้ำที่ยังไม่ถูกดูดซับไปจนหมดเล่น เม็ดหนึ่งสีเขียว อีกเม็ดหนึ่งสีฟ้า สวยงามทั้งสองเม็ด
ทันใดนั้นก็เกิดเสียงดัง ‘ฟิ้ว’ คริสตัลนิวเคลียสสองเม็ดในมือเขาพุ่งทะยานออกไป ฝ่ากระแสลมตรงดิ่งไปหาเด็กหนุ่มท่าทางอันธพาลพวกนั้น