ฝืดดด ฝืดดดด บรื้นนนน!
“ดะ...เดี่ยวสิ....อะไร อย่านะ!”
เสียงกระวันกระวายดังขึ้น เมื่อจู่ๆ รถยนต์ที่ขับมานานก็มีเสียงแปลกๆ จากนั้นไม่นานเครื่องยนต์ก็ดับลงอยู่ข้างถนน!
“ไม่ ไม่ ไม่ อื้ออออ”
มือเรียวทุบพวงมาลัยด้วยความหัวเสีย ตอนนี้เจนรู้ตัวแล้วว่ารถยนต์ของเธอคล้ายจะไม่มีแรงเดินทางต่อ
“กลับกรุงเทพเมื่อไหร่ฉันจะส่งแกไปทุบให้แหลกเลย!”
หญิงสาวกล่าวออกมาด้วยความโกรธ ใบหน้าที่เคยยิ้มอย่างมีความสุขบูดบึ้งด้วยความอารมณ์เสีย เธอมีแพลนที่จะซื้อรถคันใหม่มาหลายเดือนแล้ว แต่เงินส่วนหนึ่งก็หมดไปกับค่าเดินทางไปเพิ่มขนาดที่เกาหลี เลยต้องใช้เวลาเก็บออมอีกสองสามเดือนถึงจะดาวน์รถยนต์คันใหม่ได้
“อื้อออ ติดสิ ติดเถอะ ฉันไม่เอาแกไปทุบแล้วก็ได้”
เจนพยายามสตาร์ทรถของตัวเองอีกครั้ง แต่ไม่ว่าจะทำยังไง เ้าเครื่องยนต์เครื่องนี้ก็ไม่ติดขึ้นมาเสียที มือเรียวรีบเอื้อมมือไปคว้ากระเป๋าของตัวเอง ก่อนจะยิ้มโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อหวังจะหาอู่ซ่อมรถใกล้ๆ แต่ทันทีที่ได้เห็นขีดสัญญาณโทรศัพท์ขึ้นรูปกากบาท มันก็ยิ่งทำให้ใบหน้าสวยคมขึ้นสีแดงเดือด!
“กรี๊ดดดดดดด!!!”
เจนกรีดร้องออกมาเสียงแหลมพร้อมกับดิ้นไปมา เธอลองยกโทรศัพท์ไปมาแต่สัญญาณก็ไม่ขึ้นแม้แต่ขีดเดียว แม้ว่าจะออกมาจากรถเพื่อหวังว่าสัญญาณจะดีขึ้น แต่ก็ดูเหมือนความพยายามทั้งหลายจะสูญเปล่า...
“อ๊ายย เพราะอย่างนี้ไงฉันถึงไม่เหมาะกับบ้านนอกแบบนี้! ไอ้รถเฮงซวย แกก็ไม่เหมาะกับคนอย่างฉันเหมือนกัน!!!”
เสียงรองเท้าส้นสูงเดินมาใกล้ล้อรถก่อนจะเตะเข้าหนึ่งที แต่พอได้กวาดสายตาไปรอบๆ กาย หญิงสาวจึงเกิดความกลัวขึ้นมานิดหน่อย ยังดีที่รถของเธอมาเสียตรงที่มีแสงไฟ แต่ถนนเส้นนี้กลับไม่มีรถยนต์คันไหนขับผ่านให้เห็นเลยสักคัน ร่างระหงจึงรีบกลับเข้าไปนั่งในรถ
แต่...
“ไม่...ไม่...กรี๊ดดดดดดดดดดด!!!”
ประตูรถยนต์ล็อคอยู่ด้านใน แถมกุญแจและข้าวของสำคัญทุกอย่างก็อยู่ในรถด้วย มีเพียงโทรศัพท์มือถือที่ไร้สัญญาณเท่านั้นที่ติดตัวของหัวหน้าฝ่ายขายออกมา...
“นี่มันวันบ้าอะไรของฉันเนี้ย!”
ท้องฟ้าอันมืดครึ้มและถนนหนทางที่ว่างเปล่ามันทำให้หญิงสาวเครียดหนัก เธอไม่รู้จะเดินทางไปไหนดี เพราะทางข้างหน้านั้นมืดสนิท ส่วนทางด้านหลังยิ่งมืดกว่า และสองข้างทางรอบตัวที่ไร้แสงไฟนั้นกลับเต็มไปด้วยป่ารกทึบเต็มขนาบทั้งสองข้าง!
แต่ดูเหมือนว่า์จะไม่ได้รังแกหัวหน้าฝ่ายขายเ้าระเบียบนานเกินไป...หลังจากที่เดินหน้าเครียดรอบรถอยู่นาน แสงไฟจ้าสนั่นก็สาดส่องกระทบดวงตา หลังจากนั้นรถบรรทุกคันใหญ่ก็ขับเคลื่อนเข้ามาเรื่อย ๆ เมื่อได้เห็นเช่นนั้น เจนจึงทำการออกไปยืนโบกไม้โบกมือด้านหน้าเพื่อขอความช่วยเหลือทันที!
“อะไรวะนั้น” ร่างสูงใหญ่ของคนขับรถสิบล้อจ้องมองลงไปยังถนน
เมื่อหรี่ตาดูดีๆ ก็พบว่าเป็ผู้หญิงผมยาวสลวยที่แต่งตัวด้วยชุดว่ายน้ำ เรียวขาเหยียดยาวระหงพร้อมกับอกเอวสะโพกที่เห็นแล้วต้องรีบชะลอรถในทันที แม้ว่าหน้าตาจะมองไม่ค่อยชัดเท่าไหร่นัก แต่ส่วนหน้าอกที่ตูมล้นออกมานั้น แค่นี้มันก็มากเกินพอแล้ว!
“ไอ้ขอน วันนี้มึงเจอของดีเข้าให้แล้ว”
ชายหนุ่มใช้มือลูบหนวดที่ปาก ก่อนจะเปิดไฟเลี้ยวชิดซ้ายเพื่อลงไปให้ความช่วยเหลือ ไอ้ขอนเป็พนักงานขับรถขนส่งสินค้าทั่วไประหว่างจังหวัด รูปร่างของมันสูงใหญ่ตามประสาคนใช้แรงงาน หน้าตาบ้านๆ ผิวเข้มเพราะเกิดมากับแดดทะเล แต่รอยสักตามแขนและขาดูท่าจะนักเลงไม่เบา...
“รถเสียหรอครับ”
“ใช่ นายช่วยมาดูให้ฉันหน่อยสิ”
คิ้วเข้มขมวดเป็ปมเมื่อได้ยินคำพูดขวานผ่าสากและน้ำเสียงแหลมสูงราวกับคำสั่ง ถ้าเป็คนอื่นไอ้ขอนคนนี้คงด่าเข้าให้ แต่หญิงสาวใบหน้าสวยคมไทยแท้กับเรียกให้ก้าวเดินเข้าไปดูใกล้ๆ และเมื่อได้เห็นรูปร่างผิวพรรณอย่างทะลุปรุโปรง มุมปากเ้าเล่ห์ก็ยิ้มออกมาทันที
“ได้ครับ”
เสียงทุ้มกล่าวออกไป ก่อนจะเดินไปเปิดกระโปรงรถด้านหน้า
“นายซ่อมมันได้หรือเปล่า ที่นี่มีอู่มั้ย”
“ให้ผมเช็คดูก่อนนะครับ”
“ถ้าอย่างนั้นก็เร็วๆ เลย ฉันรีบ”
สายตาคมจากชายร่างสูงจ้องมองไปยังเรือนร่างกระวนกระวาย ไม่รู้ว่าตอนนี้ใครกำลังเดือดร้อนกันแน่ ทำไมการขอความช่วยเหลือของหญิงสาวบั้นท้ายงอนกลมถึงได้ไร้มารยาทซะเหลือเกิน และชุดที่ใส่นั้นเห็นตอนแรกก็นึกว่าชุดว่ายน้ำ สงสารก็แต่ส่ายเดี่ยวเส้นเล็กที่รั้งเต้าลูกโตเอาไว้...เห็นแล้วมันน่าเข้าไปกระชากออกให้รู้แล้วรู้รอดจริงๆ!
3K
