บทที่ 18 รอจนกว่าพวกคุณจะหย่ากัน
หลีเกอลืมตาขึ้นมาแล้วดูวิดีโอ ผู้หญิงคนนั้นคือกวนรั่วหลิง เธอสวมชุดเดรสสีดำตัวเล็ก ดูเซ็กซี่และบริสุทธิ์ เธอหยิบกระดุมคริสตัลเม็ดหนึ่งให้ฟู่ซือเหยียนแล้วบอกว่าพี่สาวให้เธอมา
“คุณคงไม่รู้ว่าพี่สาวของฉันแต่งงานและมีสามีแล้ว เธอให้ฉันมาหาคุณ เธอบอกว่าฉันหน้าตาคล้ายเธอ แถมยังอายุน้อยกว่า คุณฟู่ต้องชอบฉันแน่ ๆ”
กวนรั่วหลิงเข้ามาในห้องและเริ่มถอดเสื้อผ้าของเธอออก ความหมายก็ชัดเจนในตัวแล้ว
แต่ไม่คิดว่าผู้ช่วยของฟู่ซือเหยียนจะถ่ายวีดิโอไว้แล้ว พอรู้ว่าฟู่ซือเหยียนจะส่งตัวเธอไปโรงพัก ใบหน้าของเธอก็ซีดเผือด
กวนรั่วหลิงคิดหาทางออกได้อย่างรวดเร็ว เธอตีหน้าเศร้าก่อนจะพูดอย่างน่าสงสารว่าไม่มีทางเลือกอื่น แม่ป่วยหนักนอนโรงพยาบาล พี่สาวก็ไม่มีเงิน เธอจึงต้องใช้วิธีนี้
ฟู่ซือเหยียนถามเธอว่า้าเท่าไหร่
กวนรั่วหลิงเรียกเงินมากถึง 500,000 หยวน ฟู่ซือเหยียนพยักหน้าให้ผู้ช่วยร่างเอกสาร กวนรั่วหลิงก็รีบเซ็นเอกสารทันที จากนั้นฟู่ซือเหยียนก็ให้เช็คใบหนึ่งแก่เธอ
พอดูวิดีโอจบ หลีเกอก็นึกถึงเื่ที่ลืมไปนานแล้วขึ้นมาได้ ครั้งนั้นที่ฟู่ซือเหยียนมาดักรอเธอที่ห้องน้ำหญิง เธอตั้งใจจะคืนกระดุมข้อมือให้เขา
แต่ไม่คิดว่ากวนรั่วหลิงจะขโมยกระดุมข้อมือไปได้!
“ทำไมฉันถึงมีน้องสาวที่โง่แบบนี้นะ!” หลีเกอพูดอย่างแค้นใจเธออยากเอามีดไปสับหัวกวนรั่วหลิงให้หายแค้นใจ
หลีเกอคืนโทรศัพท์ให้ฟู่ซือเหยียน “ประธานฟู่คะ ไม่ว่าเธอจะเซ็นเอกสารอะไรก็ตาม เงินห้าแสนนี่เธอต้องเป็คนรับผิดชอบเองทั้งหมด จะตัดมือตัดเท้ายังไงก็เชิญค่ะ เพราะว่าฉันขอตัดความสำคัญกับเธอ!”
“ผมไม่ใช่คนปล่อยเงินกู้นะ เื่ผิดกฎหมายผมไม่ทำหรอก” ฟู่ซือเหยียนพูดพร้อมกับยกยิ้มมุมปาก “อีกอย่างเธอใช้เอกสารบัตรประชาชน และเซ็นลายมือชื่อคุณด้วย”
ชายหนุ่มขยายภาพในหน้าจอมือถือให้ใหญ่ขึ้น แล้วยื่นให้หลีเกอดู พร้อมกับกล่าวชมว่า "น้องสาวของคุณหน้าตาคล้ายคุณมาก ลายมือก็เหมือนกันเป๊ะเลย เก่งมาก”
หลีเกอมองลายเซ็นที่เหมือนของตัวเองไม่มีผิดเพี้ยน เธอโกรธจนยิ่งขบกรามแน่นขึ้น
กวนรั่วหลิงนังน้องสารเลว!
“เธอเซ็นเอกสารอะไรก็ช่าง…” หลีเกออยากจะบอกว่าไม่ว่าจะเอกสารอะไร เธอก็จะไม่รับผิดชอบเื่นี้
เสียงพูดของฟู่อวิ๋นจือดังมาจากข้างนอก ดูเหมือนกำลังเดินมาทางนี้
ตอนนี้ในห้องน้ำมีแค่เธอกับฟู่ซือเหยียน ถ้าฟู่อวิ๋นจือเห็นเข้าจะต้องเอาคืนเธออย่างแน่นอน เธอตั้งใจว่าจะรีบหย่าให้จบเร็ว ๆ เพื่อเอาเงินเพิ่มถ้าเกิดฟู่อวิ๋นจือรู่เข้าเื่นี้จะต้องยุ่งยากขึ้นแน่
หลีเกอรู้สึกร้อนใจมาก แต่ฟู่ซือเหยียนกลับทำท่าทางสบายใจเหมือนไม่กลัวว่าจะถูกจับได้
หญิงสาวหันไปเห็นว่าในนี้มีห้องเก็บของที่ไม่ได้ล็อกอยู่ เธอจึงผลักฟู่ซือเหยียนเข้าไปข้างในก่อนที่เธอก็จะรีบตามเขาเข้าไปและปิดประตูอย่างรวดเร็ว
ห้องเก็บของมีของระเกะระกะเต็มไปหมด แทบจะไม่มีที่ยืนเลย พื้นที่แคบมาก ๆ
พอทั้งสองคนเข้ามาก็ยืนเบียดกันแแ่
กลิ่นน้ำหอมจากตัวหญิงสาวลอยมาเตะจมูก ร่างกายที่บอบบางนุ่มนวลทำให้ฟู่ซือเหยียนถึงกับยืนตัวเกร็ง
ชายหนุ่มอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่หลีเกอได้ยินเสียงฝีเท้ารู้ว่าคนข้างนอกเข้ามาแล้ว ด้วยความร้อนใจเธอจึงใช้กระเป๋าปิดหน้าเขาไว้
ฟู่ซือเหยียน “...”
ต่อมาเสียงสบถคำหยาบของฟู่อวิ๋นจือก็ดังมาจากข้างนอก “แม่งเอ๊ย! นังนั่นเป็คนบอกเองแท้ ๆ ว่าเป็โรคกลัวการมีเพศสัมพันธ์ แต่กลับแอบไปมีชู้แล้วยังท้องกลับมาอีก!”
“เดี๋ยวก่อนอย่าเพิ่งพูด ให้ฉันดูก่อนว่ามีใครอยู่หรือเปล่า”
เป็เสียงของเจียวม่านหนิง เธอดูระแวดระวังมากและกำลังตรวจดูห้องน้ำทุกห้อง จนเสียงส้นสูงดังมาถึงหน้าประตูห้องเก็บของ
หลีเกอใจเต้นรัวด้วยความกังวล
ห้องเก็บของนี้ล็อกได้จากด้านนอกเท่านั้น หากถูกผลักเข้ามาจะทำยังไงดีล่ะ?
เธอยังไม่ทันได้ขยับตัวก็มีมือข้างหนึ่งยันประตูไว้ คนข้างนอกพยายามผลักเข้ามา พอผลักไม่ได้เสียงรองเท้าส้นสูงก็จากไป
เจียวม่านหนิงจึงกลับไปคุยกับฟู่อวิ๋นจืออย่างสบายใจ “ฉันดูแล้วเมียคุณไม่ได้เรียบร้อยอย่างที่คุณพูด ไม่ใช่คนที่จะยอมง่าย ๆ และไม่คิดว่าเธอจะมีวิดีโอของเราจริง ๆ”
“แล้วตอนนี้จะทำยังไงดีล่ะ? ตอนนั้นคุณบอกว่ารอจนถึงวันเกิดหลานชายผม จะหาผู้ชายสักคนไปข่มขืนเธอ แต่ตอนนี้เรากลับเป็ฝ่ายที่ถูกเธอเล่นงานแทน”
“ฉันคิดว่าเธอคงรู้เื่ของพวกเรามานานแล้ว ถึงได้แอบไปมีชู้จนท้อง ดังนั้นวันนี้เธอใช้วิดีโอมาขู่ก็เพื่อให้คุณรับผิดชอบลูกในท้องแน่”
ฟู่ซือเหยียนมองไปที่หลีเกอ
“ฉันไม่ได้ท้องจริง ๆ ค่ะ ถ้าฉันโกหกขอให้ฟ้าผ่าได้เลย!”
เจียวม่านหนิงให้คำแนะนำฟู่อวิ๋นจือที่อยู่ด้านนอก “คุณอย่าเพิ่งคิดมาก พอกลับไปก็แกล้งขอโทษ แกล้งง้อเธอไปก่อน แล้วบอกว่าจะเลี้ยงดูลูกคนนี้ เธอต้องรอคำพูดนี้ของคุณอยู่แน่ ๆ”
“หลังจากนั้นคุณก็ค่อยหาโอกาสเกลี้ยกล่อมให้เธอลบวิดีโอนั่นซะ คุณเป็สามีของเธอ ยังไงเธอคงไม่อยากให้คนนอกเห็นวิดีโอแบบนั้น ไว้เรารอวันเกิดเ้านายเธอดีกว่า”
“ตอนนั้นพอเธอเมา เราก็หาคนพาเธอไปส่งที่โรงแรมซะ ยังไงเธอก็ดิ้นไม่หลุดแน่ แล้วคุณก็พาเธอไปตรวจที่โรงพยาบาล ทุกคนจะได้รู้ว่าลูกในท้องนั่นไม่ใช่ลูกของคุณ เื่ที่เธอชอบเล่นชู้ก็จะกลายเป็ความจริง ดูสิว่าเธอจะมีหน้าอยู่ที่ตระกูลฟู่ต่อไปได้ยังไง หลังจากนั้นคุณจะหย่ากับเธอก็ไม่ใช่เื่ยากอีกต่อไป”
เจียวม่านหนิงวางแผนได้ดีมากทำให้ฟู่อวิ๋นจืออดชมเธอไม่ได้ “ที่รัก คุณนี่ฉลาดจริง ๆ ผมรู้สึกว่าตัวเองโชคดีมากที่ได้เจอคุณ คุณคือคนที่มีค่าที่สุดในชีวิตผมเลยนะครับ!”
“แน่นอน ฉันจะรอวันที่พวกคุณหย่ากัน” เจียวม่านหนิงพูดอย่างภาคภูมิใจ
ทั้งสองคนพูดจบก็จูบกันอย่างดูดดื่มและเร่าร้อน
บรรยากาศภายในห้องเก็บของอึมครึม หลีเกอเม้มริมฝีปากแน่น มือสั่นเล็กน้อย แต่สีหน้ากลับนิ่งสงบมาก
ฟู่ซือเหยียนก้มหน้ามองหญิงสาวในอ้อมกอด ทั้ง ๆ ที่ได้ยินสามีและชู้วางแผนกันแบบนี้แล้วแท้ ๆ แต่เธอยังคงรักษาสติได้ ชายหนุ่มจึงเกิดความรู้สึกสงสารหญิงสาวขึ้นมา
ผู้หญิงคนนี้ค่อนข้างน่าสงสารไม่น้อยเลย
จากด้านนอกยังได้ยินเสียงของฟู่อวิ๋นจือ “ที่รัก ที่นี่คือห้องน้ำในโรงแรมนะ รอให้งานเลี้ยงจบก่อนดีกว่า”
“ไม่ต้องห่วง ฉันล็อกประตูแล้วล่ะค่ะ” เสียงปลดเข็มขัดดังขึ้น “ฉันแทบจะอดใจไม่ไหวแล้ว หรือว่าคุณอดใจไหวงั้นเหรอคะ?”
หลังจากนั้นก็มีเสียงครางกระเส่าอย่างเร่าร้อนแบบเบา ๆ ทั้งผู้ชายและผู้หญิงดังขึ้น
"......"
หลีเกอก้มหน้าลง แกล้งทำเป็ไม่ได้ยินอะไร
เธอรู้สึกเบื่อหน่ายกับคู่รักที่ในหัวมีแต่เื่บนเตียงจริง ๆ แม้แต่ในห้องน้ำก็ยังมีอะไรกันได้!
ฟู่ซือเหยียนก็แแปลกใจเช่นกัน
ชายหนุ่มปัดกระเป๋าที่บังหน้าออก ก้มตัวลงเล็กน้อยขยับเข้ามาใกล้หลีเกอ
“ปะ ประธานฟู่จะทำอะไรคะ!” หลีเกอถามอย่างใ เมื่อเห็นชายหนุ่มเข้ามาใกล้ เธอถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว หญิงสาวยกเข่าขึ้นเล็กน้อย เธอรู้สึกประหม่ากลัวว่าฟู่ซือเหยียนจะทำอะไรบางอย่าง
ฟู่ซือเหยียนไม่ได้ขยับอีก เพียงแต่ยื่นมือข้างหนึ่งยันผนังข้างศีรษะของเธอ แล้วถามเสียงเบาว่า “ก่อนหน้านี้คุณเคยเรียนภาษาอุยกูร์ใช่ไหม?”
เมื่อได้ยินดังนั้น หลีเกอก็มองชายหนุ่มด้วยท่าทางใปนแปลกใจ
เมื่อเห็นหลีเกอทำหน้าแบบนั้น ฟู่ซือเหยียนก็รู้ว่าตัวเองเดาถูก
ดูเหมือนว่างานเลี้ยงในวันนี้เขามาไม่เสียเที่ยว
เจียวม่านหนิงที่อยู่ด้านนอกหูไวมาก “เมื่อกี้คุณได้ยินเสียงคนคุยกันไหม?”
หลีเกอรีบใช้กระเป๋าปิดปากฟู่ซือเหยียนไว้อีกครั้งทันที
“...”
สองคนที่อยู่ด้านนอกร่วมกันบรรเลงเพลงรักที่แสนเร่าร้อนเป็เวลาครึ่งชั่วโมงเต็ม ถ้าไม่ใช่เพราะมีคนเคาะประตูห้องน้ำและกำลังจะไปเรียกแม่บ้านมาดู พวกเขาคงจะบรรเลงเพลงรักกันได้อีกหลายเพลง
หลีเกอรออยู่นาน เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ข้างนอกแล้ว เธอจึงรีบเปิดประตูห้องเก็บของ แม้ว่าหลังจากออกไปแล้ว ใบหน้าของเธอยังคงแดงก่ำและมีเหงื่อออกเต็มหน้าผาก
ใครจะไปฟังเื่อย่างว่าเป็เวลาครึ่งชั่วโมงได้โดยไม่เป็อะไร?